Halil Özbaş
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Halil Özbaş has a total of 13 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Kuyaş HEKİMLER ÖZTÜRK
Department of Medical Genetics, Faculty of Medicine Suleyman Demirel University Isparta Turkey
3 shared publications - Muhammet Yusuf Tepebaşı
Süleyman Demirel University
3 shared publications - Pınar Aslan Koşar
Faculty of Medicine, Department of Medical Biology, Süleyman Demirel University
3 shared publications - Müjgan Arslan
Süleyman Demirel University Faculty of Medicine, Department of Pediatric Neurology, Isparta, Turkey
2 shared publications - Büşra Küçüksoku1 shared publication
- Ersin Uskun
Süleyman Demirel Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 14 August 2023
- Published by Galenos Yayinevi in The Journal of Pediatric Academy
- Vol. 4 (3) , 113-116
A Patient Diagnosed with Li-Campeau Syndrome and Biotinidase Deficiency
Biotinidase (BTD) enzyme deficiency is a congenital metabolic disorder with autosomal recessive inheritance. Main symptoms in its deficiency are nervous system and skin manifestations. A 15-month-old patient who was diagnosed with Li-Campeau syndrome, was also diagnosed with BTD deficiency and his clinic rapidly improved with biotin treatment. With the awareness of different clinical presentations of BTD deficiency, patients presenting with clinical symptoms raising the suspicion of this disorder must be evaluated for enzyme activity and genetic analysis must be planned. It is of great importance to keep in mind the possibility of this rare but treatable neurometabolic disorder, even in countries with neonatal screening programme and include it in differential diagnoses in order to prevent irreversible symptoms.
- 14 August 2023
- Published by Galenos Yayinevi in The Journal of Pediatric Academy
- Vol. 4 (3) , 113-116
Open AccessA Patient Diagnosed with Li-Campeau Syndrome and Biotinidase Deficiency
Biotinidase (BTD) enzyme deficiency is a congenital metabolic disorder with autosomal recessive inheritance. Main symptoms in its deficiency are nervous system and skin manifestations. A 15-month-old patient who was diagnosed with Li-Campeau syndrome, was also diagnosed with BTD deficiency and his clinic rapidly improved with biotin treatment. With the awareness of different clinical presentations of BTD deficiency, patients presenting with clinical symptoms raising the suspicion of this disorder must be evaluated for enzyme activity and genetic analysis must be planned. It is of great importance to keep in mind the possibility of this rare but treatable neurometabolic disorder, even in countries with neonatal screening programme and include it in differential diagnoses in order to prevent irreversible symptoms.
- 22 September 2022
- Published by LookUs Bilisim A.S. in Medical Records
- Vol. 4 (3) , 501-503
Congenital Insensitivity to Pain with Anhidrosis: A Case Report
Congenital insensitivity to pain with anhidrosis (CIPA) is a rare autosomal recessive disorder that is characterized by insensitivity to pain, anhidrosis and mental retardation. Mutations in the neurotrophic tyrosine receptor kinase 1 gene are responsible for the disorder. A 3.5-year-old male born to healthy consanguineous Iranian parents presented with such symptoms as insensitivity to pain, anhidrosis, self-mutilation and intellectual disability. At the time of presentation he had multiple scars, especially on his hands, feet and knees resulting from previous trauma. It was ascertained that the wounds, caused by trauma and the self-mutilating behaviors of the patient, did not heal easily. CIPA was diagnosed based on clinical findings and information obtained from the family. Wound care was performed and the patient was started on a support program for cognitive function. In the absence of a cure for the condition, the family was informed about the measures to be taken and provided with genetic counseling, and the patient was followed up. The characteristics of the disorder should be well known to ensure its inclusion in differential diagnosis. As there is as yet no cure for this condition, the family of the patient should be informed about the disease and the measures to be taken, and provided with genetic counseling.
- 22 September 2022
- Published by LookUs Bilisim A.S. in Medical Records
- Vol. 4 (3) , 501-503
Congenital Insensitivity to Pain with Anhidrosis: A Case Report
Congenital insensitivity to pain with anhidrosis (CIPA) is a rare autosomal recessive disorder that is characterized by insensitivity to pain, anhidrosis and mental retardation. Mutations in the neurotrophic tyrosine receptor kinase 1 gene are responsible for the disorder. A 3.5-year-old male born to healthy consanguineous Iranian parents presented with such symptoms as insensitivity to pain, anhidrosis, self-mutilation and intellectual disability. At the time of presentation he had multiple scars, especially on his hands, feet and knees resulting from previous trauma. It was ascertained that the wounds, caused by trauma and the self-mutilating behaviors of the patient, did not heal easily. CIPA was diagnosed based on clinical findings and information obtained from the family. Wound care was performed and the patient was started on a support program for cognitive function. In the absence of a cure for the condition, the family was informed about the measures to be taken and provided with genetic counseling, and the patient was followed up. The characteristics of the disorder should be well known to ensure its inclusion in differential diagnosis. As there is as yet no cure for this condition, the family of the patient should be informed about the disease and the measures to be taken, and provided with genetic counseling.
- Open Access
- 30 December 2021
- Published by Medical Journal of Suleyman Demirel University in SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 28 (4) , 573-577
POLİSİTEMİA VERA OLGULARINDA JAK2 V617F MUTASYON SIKLIĞI VE LABORATUVAR BULGULARI İLE İLİŞKİSİ
Amaç Polisitemia vera (PV) miyeloid hücrelerin klonal proliferasyonu ile karakterize klonal bir hastalıktır. Janus tirozin kinaz 2 (JAK2) geni V617F mutasyonunun hastalığın moleküler patogenezinin temelini oluşturduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada PV’lı hastalarda JAK2 V617F mutasyon sıklığı ve hematolojik parametreler ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Bu retrospektif kohort çalışmasına BCR-ABL negatif PV tanılı 18’i kadın, 60'ı erkek olmak üzere toplam 78 hasta dahil edildi. Hastalara ait poliklinik dosyaları incelenerek demografik özellikler, laboratuvar bulguları ve JAK2 V617F mutasyon analiz sonuçları kaydedildi. JAK2 V617F mutasyon analizleri Real-Time PCR yöntemi ile yapıldı. Bulgular Çalışmaya dahil edilen 78 PV hastasının 21’inde (%26,9) JAK2 V617F mutasyonu saptandı. Mutasyon varlığı ve cinsiyet arasında fark saptanmadı (p>0.05). Mutasyon pozitifliğine göre yapılan gruplandırmada JAK2 V617F mutasyonu taşıyan hastalarda yaş, RBC, RDW ve PLT seviyeleri açısından anlamlı derecede yüksek saptanırken (sırasıyla, p=0,000; p=0,030; p=0,028; p=0,029), serum demir düzeyi açısından anlamlı derecede düşük saptandı (p=0,036) . WBC, HB ve HCT seviyeleri her iki grupta benzerdi (p>0,05). Sonuç Mutasyonun prognostik değerini ve klinik ve laboratuvar değişkenleriyle ilişkisini göstermek için daha kapsamlı prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
- 30 December 2021
- Published by Medical Journal of Suleyman Demirel University in SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 28 (4) , 573-577
Open AccessPOLİSİTEMİA VERA OLGULARINDA JAK2 V617F MUTASYON SIKLIĞI VE LABORATUVAR BULGULARI İLE İLİŞKİSİ
Amaç Polisitemia vera (PV) miyeloid hücrelerin klonal proliferasyonu ile karakterize klonal bir hastalıktır. Janus tirozin kinaz 2 (JAK2) geni V617F mutasyonunun hastalığın moleküler patogenezinin temelini oluşturduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada PV’lı hastalarda JAK2 V617F mutasyon sıklığı ve hematolojik parametreler ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Bu retrospektif kohort çalışmasına BCR-ABL negatif PV tanılı 18’i kadın, 60'ı erkek olmak üzere toplam 78 hasta dahil edildi. Hastalara ait poliklinik dosyaları incelenerek demografik özellikler, laboratuvar bulguları ve JAK2 V617F mutasyon analiz sonuçları kaydedildi. JAK2 V617F mutasyon analizleri Real-Time PCR yöntemi ile yapıldı. Bulgular Çalışmaya dahil edilen 78 PV hastasının 21’inde (%26,9) JAK2 V617F mutasyonu saptandı. Mutasyon varlığı ve cinsiyet arasında fark saptanmadı (p>0.05). Mutasyon pozitifliğine göre yapılan gruplandırmada JAK2 V617F mutasyonu taşıyan hastalarda yaş, RBC, RDW ve PLT seviyeleri açısından anlamlı derecede yüksek saptanırken (sırasıyla, p=0,000; p=0,030; p=0,028; p=0,029), serum demir düzeyi açısından anlamlı derecede düşük saptandı (p=0,036) . WBC, HB ve HCT seviyeleri her iki grupta benzerdi (p>0,05). Sonuç Mutasyonun prognostik değerini ve klinik ve laboratuvar değişkenleriyle ilişkisini göstermek için daha kapsamlı prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
- 25 December 2021
- Published by SDU Journal of Health Sciences in Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 12 (3) , 364-370
Ankilozan Spondilit Ön Tanılı Hastalarda HLA-B27 Sıklığı
Amaç: Ankilozan spondilitin (AS) oluşumunda genetik faktörlerin önemli olduğu kabul edilmiştir. Hastalığın patogenezinde rol alan en önemli genetik faktörlerden birinin insan lökosit antijen (HLA)-B27 olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada AS ön tanılı hastalarda HLA-B27 sıklığının tespit edilmesi ve hastaların demografik ve laboratuvar bulguları ile HLA-B27 arasındaki ilişkinin karşılaştırılması amaçlandı.Materyal-Metod: AS ön tanılı 64’ü erkek, 91’i kadın olmak üzere toplam 155 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların poliklinik takip dosyaları geriye dönük taranarak demografik özellikleri, genetik soyağacı bilgileri, laboratuvar bulguları ve HLA-B27 gen analizi sonuçları kaydedildi. Hastaların HLA-B27 analizleri Real-Time PCR yöntemi ile yapıldı.Bulgular: Elde edilen bulgulara göre çalışmaya alınan AS ön tanılı hastaların 31’inde (%20) HLA-B27’nin pozitif olduğu saptandı. Erkeklerde HLA-B27 pozitifliği daha yüksekti (p=0,010). Yaş ortalaması cinsiyetler arasında fark göstermedi (p>0,05). HLA-B27 pozitif olanların yaş ortalaması negatif olanlara kıyasla anlamlı derecede düşüktü (p=0,047). Serum CRP ve sedimentasyon seviyeleri HLA-B27 pozitifliğinde belirleyici değildi (p>0,05). HLA-B27 pozitif olan hastalarda aile öyküsü olanlar olmayanlara kıyasla daha fazlaydı (p=0,000). Sonuç: AS semptomlarını taşıyan hastalarda HLA-B27 pozitiflik oranı literatürden farklı olarak düşük bulundu. Bu farklılığın, AS ön tanılı hastaların çalışmaya dahil edilmesi, farklı hasta popülasyonu, klinik varyasyonlar, farklı etnik köken ve farklı genetik ve/veya çevresel faktörlerden kaynaklanmış olabileceğini düşünmekteyiz. Toplumumuzda AS hastalarında HLA-B27 frekansını daha net ortaya koyabilmek için kesin tanı almış daha geniş hasta popülasyonunda çalışmalara ihtiyaç vardır.
- 25 December 2021
- Published by SDU Journal of Health Sciences in Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 12 (3) , 364-370
Ankilozan Spondilit Ön Tanılı Hastalarda HLA-B27 Sıklığı
Amaç: Ankilozan spondilitin (AS) oluşumunda genetik faktörlerin önemli olduğu kabul edilmiştir. Hastalığın patogenezinde rol alan en önemli genetik faktörlerden birinin insan lökosit antijen (HLA)-B27 olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada AS ön tanılı hastalarda HLA-B27 sıklığının tespit edilmesi ve hastaların demografik ve laboratuvar bulguları ile HLA-B27 arasındaki ilişkinin karşılaştırılması amaçlandı.Materyal-Metod: AS ön tanılı 64’ü erkek, 91’i kadın olmak üzere toplam 155 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların poliklinik takip dosyaları geriye dönük taranarak demografik özellikleri, genetik soyağacı bilgileri, laboratuvar bulguları ve HLA-B27 gen analizi sonuçları kaydedildi. Hastaların HLA-B27 analizleri Real-Time PCR yöntemi ile yapıldı.Bulgular: Elde edilen bulgulara göre çalışmaya alınan AS ön tanılı hastaların 31’inde (%20) HLA-B27’nin pozitif olduğu saptandı. Erkeklerde HLA-B27 pozitifliği daha yüksekti (p=0,010). Yaş ortalaması cinsiyetler arasında fark göstermedi (p>0,05). HLA-B27 pozitif olanların yaş ortalaması negatif olanlara kıyasla anlamlı derecede düşüktü (p=0,047). Serum CRP ve sedimentasyon seviyeleri HLA-B27 pozitifliğinde belirleyici değildi (p>0,05). HLA-B27 pozitif olan hastalarda aile öyküsü olanlar olmayanlara kıyasla daha fazlaydı (p=0,000). Sonuç: AS semptomlarını taşıyan hastalarda HLA-B27 pozitiflik oranı literatürden farklı olarak düşük bulundu. Bu farklılığın, AS ön tanılı hastaların çalışmaya dahil edilmesi, farklı hasta popülasyonu, klinik varyasyonlar, farklı etnik köken ve farklı genetik ve/veya çevresel faktörlerden kaynaklanmış olabileceğini düşünmekteyiz. Toplumumuzda AS hastalarında HLA-B27 frekansını daha net ortaya koyabilmek için kesin tanı almış daha geniş hasta popülasyonunda çalışmalara ihtiyaç vardır.
- 3 April 2021
- Published by Bulent Evcevit University in Batı Karadeniz Tıp Dergisi
- Vol. 5 (1) , 74-79
Determination of BRCA1 and BRCA2 Gene Mutations in Patients at Risk of Breast and/or Ovarian Cancer by Next Generation Sequencing in the Isparta Region
And/or ovarian cancers. BRCA1 / BRCA2 genes are associated with 20-25% of these diseases. The spectrum and prevalence of BRCA1 and BRCA2 gene mutations are different in each population. Determining the prevalence of pathogenic mutations in susceptibility genes and identifying new mutations are important for developing national health policies. In this retrospective study, mutations in the BRCA1 / 2 genes of patients who applied to Süleyman Demirel University Faculty of Medicine Medical Genetics Clinic between 2018-2020 with the suspicion of breast / or ovarian cancer in the Isparta region were investigated. Material and Methods: In our study, BRCA1 and BRCA2 gene mutation analyzes were performed by Next Generation Sequencing (NGS) method in 76 patients who applied to the Medical Genetics Clinic with the indication of breast cancer, breast mass, family history, and ovarian cancer. Results: As a result of our data analysis, 4 pathogenic, 1 likely pathogenic, 5 variants of unknown significance (VUS), and 11 benign variants were detected in the BRCA1 gene. Also, 3 pathogenic, 3 VUS, 11 benign, and 1 new variant were detected in the BRCA2 gene. Conclusion: We believe that the results of our study will contribute to the determination of the prevalence of BRCA1 and BRCA2 gene mutations and the detection of breast and/or ovarian cancer.
- 3 April 2021
- Published by Bulent Evcevit University in Batı Karadeniz Tıp Dergisi
- Vol. 5 (1) , 74-79
Determination of BRCA1 and BRCA2 Gene Mutations in Patients at Risk of Breast and/or Ovarian Cancer by Next Generation Sequencing in the Isparta Region
And/or ovarian cancers. BRCA1 / BRCA2 genes are associated with 20-25% of these diseases. The spectrum and prevalence of BRCA1 and BRCA2 gene mutations are different in each population. Determining the prevalence of pathogenic mutations in susceptibility genes and identifying new mutations are important for developing national health policies. In this retrospective study, mutations in the BRCA1 / 2 genes of patients who applied to Süleyman Demirel University Faculty of Medicine Medical Genetics Clinic between 2018-2020 with the suspicion of breast / or ovarian cancer in the Isparta region were investigated. Material and Methods: In our study, BRCA1 and BRCA2 gene mutation analyzes were performed by Next Generation Sequencing (NGS) method in 76 patients who applied to the Medical Genetics Clinic with the indication of breast cancer, breast mass, family history, and ovarian cancer. Results: As a result of our data analysis, 4 pathogenic, 1 likely pathogenic, 5 variants of unknown significance (VUS), and 11 benign variants were detected in the BRCA1 gene. Also, 3 pathogenic, 3 VUS, 11 benign, and 1 new variant were detected in the BRCA2 gene. Conclusion: We believe that the results of our study will contribute to the determination of the prevalence of BRCA1 and BRCA2 gene mutations and the detection of breast and/or ovarian cancer.
- 5 August 2018
- Published by Akademik Gida in Akademik Gıda
- Vol. 16 (2) , 192-196
Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocukların Besin Tüketim Kayıtlarına Göre Beslenme Durumları
Bu çalışmada eğitilebilir zihinsel engelli çocukların beslenme durumlarının besin tüketim kayıtları kullanarak belirlenmesi ve temel besin öğelerinin alımındaki eksiklikleri veya fazlalıkların tespit edilmesi amaçlanmıştır. Eğitilebilir zihinsel engelli 45 öğrencinin 3 gün boyunca tükettiği bütün besin maddelerini besin tüketim kaydı formuna kaydedildi. Kayıtları tam ve doğru olan 32 kişi değerlendirmeye alınmıştır. Her çocuğun aldığı enerji, protein, vitamin ve minerallerin miktarları hesaplanmıştır. Besin maddelerinin alımı çocuğun yaşına ve cinsiyetine göre değerlendirilmiştir. Çocukların %43.8’inde beslenme ile ilgili sorun olduğu, %28.1’inin öğün atladığı belirlenmiştir. Çocukların %90.6’sının ana öğünler dışında ara öğün tükettiği belirlenmiş ve çocukların alması gereken enerjiden günlük ortalama 1004±435 kkal daha fazla enerji aldığı tespit edilmiştir. Zihinsel engelli çocuklarda özellikle şekerli gıdalara aşırı yönelim ve tüketimi sağlıklı büyüme gelişme için gerekli olan elementlerin karşılanamaması ve aşırı zayıflık ya da obeziteye neden olabilmektedir. Zihinsel engelli çocukların beslenme sorunlarının çözümünde bireysel özelliklere göre yaklaşım sağlanmalıdır.
- 5 August 2018
- Published by Akademik Gida in Akademik Gıda
- Vol. 16 (2) , 192-196
Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocukların Besin Tüketim Kayıtlarına Göre Beslenme Durumları
Bu çalışmada eğitilebilir zihinsel engelli çocukların beslenme durumlarının besin tüketim kayıtları kullanarak belirlenmesi ve temel besin öğelerinin alımındaki eksiklikleri veya fazlalıkların tespit edilmesi amaçlanmıştır. Eğitilebilir zihinsel engelli 45 öğrencinin 3 gün boyunca tükettiği bütün besin maddelerini besin tüketim kaydı formuna kaydedildi. Kayıtları tam ve doğru olan 32 kişi değerlendirmeye alınmıştır. Her çocuğun aldığı enerji, protein, vitamin ve minerallerin miktarları hesaplanmıştır. Besin maddelerinin alımı çocuğun yaşına ve cinsiyetine göre değerlendirilmiştir. Çocukların %43.8’inde beslenme ile ilgili sorun olduğu, %28.1’inin öğün atladığı belirlenmiştir. Çocukların %90.6’sının ana öğünler dışında ara öğün tükettiği belirlenmiş ve çocukların alması gereken enerjiden günlük ortalama 1004±435 kkal daha fazla enerji aldığı tespit edilmiştir. Zihinsel engelli çocuklarda özellikle şekerli gıdalara aşırı yönelim ve tüketimi sağlıklı büyüme gelişme için gerekli olan elementlerin karşılanamaması ve aşırı zayıflık ya da obeziteye neden olabilmektedir. Zihinsel engelli çocukların beslenme sorunlarının çözümünde bireysel özelliklere göre yaklaşım sağlanmalıdır.