İsKender Gülle
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
İsKender Gülle has a total of 107 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Fahrettin Küçük
Egirdir Fisheries Faculty, Isparta University of Applied Sciences, Isparta, Türkiye
8 shared publications - Salim Serkan Güçlü
Egirdir Fisheries Faculty, Isparta University of Applied Sciences, Isparta, Türkiye
7 shared publications - Davut Turan
Faculty of Fisheries and Aquatic Sciences Recep Tayyip Erdogan University Rize Türkiye
2 shared publications - Ergi Bahrioğlu
Faculty of Eğirdir Fisheries, Isparta University of Applied Sciences, Isparta, Turkey
2 shared publications - Fatma Banu Yalim
Republic of Türkiye Ministry of Agriculture and Forestry, Mediterranean Fisheries Research, Production and Training Institute, 07190, Döşemealtı, Antalya, Türkiye
2 shared publications - Ahmet Gürler
ANKARA ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, SU ÜRÜNLERİ MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ, SU ÜRÜNLERİ ANABİLİM DALI
1 shared publication
Latest Publications
- 31 December 2025
- Published by Vizetek Publishing Company
Ziraat, Orman ve Su Ürünlerinde Güncel Araştırmalar II
Ziraat, Orman ve Su Ürünlerinde Güncel Araştırmalar adlı bu kitap, 23. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumunda sunulan ve özetleri yayımlanmış olan seçilmiş bildiri ve posterlerin güncellenmiş, genişletilmiş ve tam metin hâline getirilmiş versiyonlarını bir araya getirmektedir. Sempozyumun bilimsel birikimini kalıcı bir kaynak niteliğinde derleyen bu eser; su ürünleri yetiştiriciliği, balık besleme, balık sağlığı, ekoloji, balık biyolojisi, sucul ekosistemler, avcılık teknolojileri ve ilgili diğer alanlardaki güncel araştırmaları kapsamlı bir şekilde sunmaktadır. Aynı zamanda ziraat ve orman bilimleri ile kesişen çok disiplinli bir bakış açısı ortaya koyarak geniş bir akademik yelpazeye hitap etmektedir. Bu kitap hem araştırma sonuçlarını literatüre kazandırması hem de sempozyum çıktılarının daha geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmasını sağlaması açısından önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Akademisyenler, lisansüstü öğrenciler, sektör temsilcileri ve ilgili kurumlar için alandaki son gelişmeleri takip etmeye imkân tanıyan güncel ve bilimsel bir içerik sunmaktadır. Bilimsel üretimin ve akademik paylaşımın değerini vurgulayan bu eser, su ürünleri biliminin gelişimine katkı sunmayı amaçlayan araştırmacılar için güçlü bir yol gösterici olacaktır.
- 31 December 2025
- Published by Vizetek Publishing Company
Ziraat, Orman ve Su Ürünlerinde Güncel Araştırmalar II
Ziraat, Orman ve Su Ürünlerinde Güncel Araştırmalar adlı bu kitap, 23. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumunda sunulan ve özetleri yayımlanmış olan seçilmiş bildiri ve posterlerin güncellenmiş, genişletilmiş ve tam metin hâline getirilmiş versiyonlarını bir araya getirmektedir. Sempozyumun bilimsel birikimini kalıcı bir kaynak niteliğinde derleyen bu eser; su ürünleri yetiştiriciliği, balık besleme, balık sağlığı, ekoloji, balık biyolojisi, sucul ekosistemler, avcılık teknolojileri ve ilgili diğer alanlardaki güncel araştırmaları kapsamlı bir şekilde sunmaktadır. Aynı zamanda ziraat ve orman bilimleri ile kesişen çok disiplinli bir bakış açısı ortaya koyarak geniş bir akademik yelpazeye hitap etmektedir. Bu kitap hem araştırma sonuçlarını literatüre kazandırması hem de sempozyum çıktılarının daha geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmasını sağlaması açısından önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Akademisyenler, lisansüstü öğrenciler, sektör temsilcileri ve ilgili kurumlar için alandaki son gelişmeleri takip etmeye imkân tanıyan güncel ve bilimsel bir içerik sunmaktadır. Bilimsel üretimin ve akademik paylaşımın değerini vurgulayan bu eser, su ürünleri biliminin gelişimine katkı sunmayı amaçlayan araştırmacılar için güçlü bir yol gösterici olacaktır.
- 3 December 2025
- Published by Central Fisheries Research Institute (SUMAE) in Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences
- Vol. 26 (5)
A Critical Checklist of Turkish Freshwater Fishes (2026)
Türkiye, a key biogeographic bridge between Europe and Asia, has experienced major advances in taxonomic knowledge of its freshwater fishes, but existing faunal lists lag behind recent revisions. We present a revised checklist that compiles and standardises records using the latest IUCN assessments, published descriptions and revisions (to 2026), museum collections and expert-verified data. Unestablished introductions and strictly marine visitors were excluded. We recognise 390 freshwater fish species in 37 families, including 367 native species and 23 established non-native taxa, of which 202 natives (55%) are endemic to Türkiye. Species richness is concentrated in Leuciscidae (113 species), Nemacheilidae (59) and Cyprinidae (53), which together comprise 61.5% of the native fauna. At the catchment scale, total richness ranges from 11 species in the Van Basin to 65 in the Sakarya drainage, endemic richness was highest in Antalya (28 species) and non-native richness in the Sakarya drainage (10 species). The checklist provides updated nomenclature, distributions within Türkiye and standardised common names, establishing an agreed taxonomic baseline for biodiversity assessment, fisheries and conservation management.
- 3 December 2025
- Published by Central Fisheries Research Institute (SUMAE) in Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences
- Vol. 26 (5)
A Critical Checklist of Turkish Freshwater Fishes (2026)
Türkiye, a key biogeographic bridge between Europe and Asia, has experienced major advances in taxonomic knowledge of its freshwater fishes, but existing faunal lists lag behind recent revisions. We present a revised checklist that compiles and standardises records using the latest IUCN assessments, published descriptions and revisions (to 2026), museum collections and expert-verified data. Unestablished introductions and strictly marine visitors were excluded. We recognise 390 freshwater fish species in 37 families, including 367 native species and 23 established non-native taxa, of which 202 natives (55%) are endemic to Türkiye. Species richness is concentrated in Leuciscidae (113 species), Nemacheilidae (59) and Cyprinidae (53), which together comprise 61.5% of the native fauna. At the catchment scale, total richness ranges from 11 species in the Van Basin to 65 in the Sakarya drainage, endemic richness was highest in Antalya (28 species) and non-native richness in the Sakarya drainage (10 species). The checklist provides updated nomenclature, distributions within Türkiye and standardised common names, establishing an agreed taxonomic baseline for biodiversity assessment, fisheries and conservation management.
- Open Access
- 24 November 2024
- Published by The Kielanowski Institute of Animal Physiology and Nutrition, PAS in Journal of Animal and Feed Sciences
Influence of harvesting periods and additives on the quality of silage from common reed (Phragmites australis) and cattail (Typha spp.)
The present study determined how additives and harvesting periods affect the quality of silage from common reed ( Phragmites australis ) and cattail ( Typha spp .). Both species were harvested separately and together before and after flowering (June and August). Shredded plants (1–3 cm) were...
- 24 November 2024
- Published by The Kielanowski Institute of Animal Physiology and Nutrition, PAS in Journal of Animal and Feed Sciences
Open AccessInfluence of harvesting periods and additives on the quality of silage from common reed (Phragmites australis) and cattail (Typha spp.)
The present study determined how additives and harvesting periods affect the quality of silage from common reed ( Phragmites australis ) and cattail ( Typha spp .). Both species were harvested separately and together before and after flowering (June and August). Shredded plants (1–3 cm) were...
- Open Access
- 9 October 2024
- Published by Wiley in Journal of Fish Biology
- Vol. 106 (2) , 305-314
Spatio‐temporal variation in reproductive characteristics of invasive fish Pseudorasbora parva (Temmick & Schlegel, 1846) in the lakes region of Türkiye
Invasive species present a serious peril to aquatic ecosystems worldwide, thus it is essential to have a comprehensive understanding of the reproductive dynamics, spreading characteristics, and biological properties of these species in order to effectively manage their population structure and mitigate both the ecological damage and economic loss they can cause. For this reason, we delved into the reproductive dynamics of Pseudorasbora parva, an invasive species of inland water fish found in Türkiye. We focused on three populations inhabiting Beyşehir (Konya, Isparta) and Eğirdir Lakes (Isparta) and Onaç Reservoir (Burdur). Sampling was carried out on a monthly basis from March 2021 to June 2022, utilizing a variety of tools such as multimesh nets, seine nets, and electrofishing. The developmental stages of gonads and reproductive cells were determined through morphological and microscopic examinations. A total of 1186 P. parva individuals were captured from all three lakes. Our results showed that the Beyşehir Lake population spawned from March to July, while the Eğirdir Lake population did so between May and October, and the Onaç Reservoir population laid their eggs from June to August. Female individuals in Beyşehir Lake, Eğirdir Lake, and Onaç Reservoir had initial breeding lengths of 3.49, 4.89, and 5.35 cm, respectively. In comparison, male individuals measured 5.56, 4.80, and 5.40 cm. Interestingly, the Beyşehir Lake population exhibited the highest egg fecundity, with each individual at 2 years producing a remarkable 2949 eggs. The present findings provide valuable information for us to further understand the reproductive biology and dynamics of P. parva, which could be useful in managing and preventing the spread of this invasive species in inland aquatic ecosystems.
- 9 October 2024
- Published by Wiley in Journal of Fish Biology
- Vol. 106 (2) , 305-314
Open AccessSpatio‐temporal variation in reproductive characteristics of invasive fish Pseudorasbora parva (Temmick & Schlegel, 1846) in the lakes region of Türkiye
Invasive species present a serious peril to aquatic ecosystems worldwide, thus it is essential to have a comprehensive understanding of the reproductive dynamics, spreading characteristics, and biological properties of these species in order to effectively manage their population structure and mitigate both the ecological damage and economic loss they can cause. For this reason, we delved into the reproductive dynamics of Pseudorasbora parva, an invasive species of inland water fish found in Türkiye. We focused on three populations inhabiting Beyşehir (Konya, Isparta) and Eğirdir Lakes (Isparta) and Onaç Reservoir (Burdur). Sampling was carried out on a monthly basis from March 2021 to June 2022, utilizing a variety of tools such as multimesh nets, seine nets, and electrofishing. The developmental stages of gonads and reproductive cells were determined through morphological and microscopic examinations. A total of 1186 P. parva individuals were captured from all three lakes. Our results showed that the Beyşehir Lake population spawned from March to July, while the Eğirdir Lake population did so between May and October, and the Onaç Reservoir population laid their eggs from June to August. Female individuals in Beyşehir Lake, Eğirdir Lake, and Onaç Reservoir had initial breeding lengths of 3.49, 4.89, and 5.35 cm, respectively. In comparison, male individuals measured 5.56, 4.80, and 5.40 cm. Interestingly, the Beyşehir Lake population exhibited the highest egg fecundity, with each individual at 2 years producing a remarkable 2949 eggs. The present findings provide valuable information for us to further understand the reproductive biology and dynamics of P. parva, which could be useful in managing and preventing the spread of this invasive species in inland aquatic ecosystems.
- 30 June 2023
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- Vol. 8 (2) , 233-238
Fish Fauna of the Akgöl-Ereğli Marshes, One of the Drying Lakes of Central Anatolia
Bu çalışmada, Konya Kapalı Havzası'nın en büyük sulak alanlarından birisi olan Akgöl-Ereğli Sazlıkları’nda ilk bilimsel kayıtların verildiği l925’ten günümüze kadar balık faunasındaki değişim irdelenmiştir. 1980’1i yılların başında yaklaşık 10 m derinlikte olan Akgöl, 1984’de İvriz Barajı'nın yapımından sonraki 5-6 yıl içinde hızla sığlaşmış; günümüzde tamamen kurumasının önüne geçmek için yapay bir set ile çevrilerek, yaklaşık 343 ha’lık çok sınırlı bir alanda, en fazla 40-50 cm derinlikte, kirli bir tuzlusu (3,0 ppt, iletkenlik 5559 µS/cm) çanağına dönüşmüştür. Hanko (1925)’nun gölde yaptığı ilk ihtiyofaunistik çalışmada Acanthorutilus anatolicııs, Varicorhinus kemali ve Rutilııs tricolor; sonrasında Akşiray (1948), Aphanius sophiae similis; Bănărescu vd. (1978) ise Orthrias angorae eregliensis’i tanımlamışlardır. Bu çalışmamızda ise kadim Akgöl’ün cılız kalıntısında sadece Paraphanius similis (yosunbalığı); İvriz Baraj Gölü'nden gelen kısmen temiz kalmış sulama suyu ve drenaj kanallarında Pseudophoxinus anatolicus (yağbalığı), Pseudophoxinus battalgilae (çiçek, otbalığı), Gobio hettitorum (kayabalığı, hasırcı), Garra kemali (Ereğli sazbalığı), Oxynoemacheilus eregliensis (Ereğli çöpçübalığı), Anatolichthys anatoliae (yosunbalığı) ve Gambusia holbrooki (sivrisinek balığı) olmak üzere 8 balık türünün yaşadığı belirlenmiştir. Belirlenen 8 türden 7’sinin endemik olması bölgenin ihtiyofaunistik önemini ortaya koyarken, halen büyük risk altındaki faunanın etkin koruma önlemleriyle korunması gerektiği görülmektedir.
- 30 June 2023
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- Vol. 8 (2) , 233-238
Fish Fauna of the Akgöl-Ereğli Marshes, One of the Drying Lakes of Central Anatolia
Bu çalışmada, Konya Kapalı Havzası'nın en büyük sulak alanlarından birisi olan Akgöl-Ereğli Sazlıkları’nda ilk bilimsel kayıtların verildiği l925’ten günümüze kadar balık faunasındaki değişim irdelenmiştir. 1980’1i yılların başında yaklaşık 10 m derinlikte olan Akgöl, 1984’de İvriz Barajı'nın yapımından sonraki 5-6 yıl içinde hızla sığlaşmış; günümüzde tamamen kurumasının önüne geçmek için yapay bir set ile çevrilerek, yaklaşık 343 ha’lık çok sınırlı bir alanda, en fazla 40-50 cm derinlikte, kirli bir tuzlusu (3,0 ppt, iletkenlik 5559 µS/cm) çanağına dönüşmüştür. Hanko (1925)’nun gölde yaptığı ilk ihtiyofaunistik çalışmada Acanthorutilus anatolicııs, Varicorhinus kemali ve Rutilııs tricolor; sonrasında Akşiray (1948), Aphanius sophiae similis; Bănărescu vd. (1978) ise Orthrias angorae eregliensis’i tanımlamışlardır. Bu çalışmamızda ise kadim Akgöl’ün cılız kalıntısında sadece Paraphanius similis (yosunbalığı); İvriz Baraj Gölü'nden gelen kısmen temiz kalmış sulama suyu ve drenaj kanallarında Pseudophoxinus anatolicus (yağbalığı), Pseudophoxinus battalgilae (çiçek, otbalığı), Gobio hettitorum (kayabalığı, hasırcı), Garra kemali (Ereğli sazbalığı), Oxynoemacheilus eregliensis (Ereğli çöpçübalığı), Anatolichthys anatoliae (yosunbalığı) ve Gambusia holbrooki (sivrisinek balığı) olmak üzere 8 balık türünün yaşadığı belirlenmiştir. Belirlenen 8 türden 7’sinin endemik olması bölgenin ihtiyofaunistik önemini ortaya koyarken, halen büyük risk altındaki faunanın etkin koruma önlemleriyle korunması gerektiği görülmektedir.
- 1 December 2022
- Published by Suleyman Demirel Universitesi Egirdir Su Urunleri Fakultesi Dergisi in Acta Aquatica Turcica
- Vol. 18 (4) , 436-450
Dünden Bugüne Beyşehir Gölü (Isparta-Konya, Türkiye) Balıkçılığı ve Durum Analizi
Anadolu plakasının önemli karstik boşalım havzalarından birinde yer alan Beyşehir Gölü 650 km2 yüzey alanı ile Türkiye’nin en büyük tatlısu gölü olmasının yanında; biyo-ekolojik, sosyo-ekonomik ve kültürel yönlerden çok önemli bir sulak alandır. Beyşehir Gölü balıkçılığı üzerine tutulmuş ilk kayıtlar 1910’lara dayanmakla birlikte, balıkçılığa ait ilk bilimsel bulgular 1950’li yıllarda başlamıştır. Gölün balıkçılığı hakkında güvenli verilere ulaşmak oldukça zor olmakla beraber, 1950’lerden günümüze kadar olan süreçte balıkçılık üzerine etkin olan başlıca süreçlerin: i) kullanılan avcılık yöntemi ve av araçları, ii) gölün trofik yapısındaki değişimler, iii) yabancı fauna elemanlarının göle girmesi, iv) gölün su seviyesindeki değişimler, v) balıkçıların sosyo-ekonomik ve bilinç düzeyi, vi) balıkçılık yönetim stratejileri olduğu görülmüştür. Gölde 1950’lerde yaklaşık 3 kg/ha olan av verimi 2021 yılında 13,34 kg/ha olarak belirlenmiştir. Aradan geçen zamanda faunada önemli değişimler olurken, artan av miktarı ile birlikte balıkçı sayısında da önemli bir artış olduğu belirlenmiştir. Günümüzde 14’ü endemik olmak üzere 23 balık türünün yaşadığı ve mezotrofik-ötrofik düzeyde olan gölde, 2010-2021 yılları ortalamasına göre avlanan 669.051 kg balığın %67,41’ini Carassius gibelio (gümüşi havuzbalığı) %20,17’sini Sander lucioperca (sudak) ve %12,42’sini Cyprinus carpio (sazan) oluştururken; 2021 yılındaki avcılık dağılımının ise %75,41’ini gümüşi havuzbalığı, %21,47’sini sudak ve %3,11 kadarını ise sazan oluşturmuştur. Gölde 385 adet balıkçı aktif olarak avcılık yapmakta olup, 2021 yılı verilerine göre balıkçı başına 2.252 kg/yıl ava karşılık 13.790 TL/yıl kazanç elde edilmiştir. Bu çalışmanın diğer bir sonucu olarak, Beyşehir Gölü balıkçılık ekosistemi üzerindeki en büyük etkenin zamansız ve aşırı avcılık olduğu anlaşılmıştır.
- 1 December 2022
- Published by Suleyman Demirel Universitesi Egirdir Su Urunleri Fakultesi Dergisi in Acta Aquatica Turcica
- Vol. 18 (4) , 436-450
Dünden Bugüne Beyşehir Gölü (Isparta-Konya, Türkiye) Balıkçılığı ve Durum Analizi
Anadolu plakasının önemli karstik boşalım havzalarından birinde yer alan Beyşehir Gölü 650 km2 yüzey alanı ile Türkiye’nin en büyük tatlısu gölü olmasının yanında; biyo-ekolojik, sosyo-ekonomik ve kültürel yönlerden çok önemli bir sulak alandır. Beyşehir Gölü balıkçılığı üzerine tutulmuş ilk kayıtlar 1910’lara dayanmakla birlikte, balıkçılığa ait ilk bilimsel bulgular 1950’li yıllarda başlamıştır. Gölün balıkçılığı hakkında güvenli verilere ulaşmak oldukça zor olmakla beraber, 1950’lerden günümüze kadar olan süreçte balıkçılık üzerine etkin olan başlıca süreçlerin: i) kullanılan avcılık yöntemi ve av araçları, ii) gölün trofik yapısındaki değişimler, iii) yabancı fauna elemanlarının göle girmesi, iv) gölün su seviyesindeki değişimler, v) balıkçıların sosyo-ekonomik ve bilinç düzeyi, vi) balıkçılık yönetim stratejileri olduğu görülmüştür. Gölde 1950’lerde yaklaşık 3 kg/ha olan av verimi 2021 yılında 13,34 kg/ha olarak belirlenmiştir. Aradan geçen zamanda faunada önemli değişimler olurken, artan av miktarı ile birlikte balıkçı sayısında da önemli bir artış olduğu belirlenmiştir. Günümüzde 14’ü endemik olmak üzere 23 balık türünün yaşadığı ve mezotrofik-ötrofik düzeyde olan gölde, 2010-2021 yılları ortalamasına göre avlanan 669.051 kg balığın %67,41’ini Carassius gibelio (gümüşi havuzbalığı) %20,17’sini Sander lucioperca (sudak) ve %12,42’sini Cyprinus carpio (sazan) oluştururken; 2021 yılındaki avcılık dağılımının ise %75,41’ini gümüşi havuzbalığı, %21,47’sini sudak ve %3,11 kadarını ise sazan oluşturmuştur. Gölde 385 adet balıkçı aktif olarak avcılık yapmakta olup, 2021 yılı verilerine göre balıkçı başına 2.252 kg/yıl ava karşılık 13.790 TL/yıl kazanç elde edilmiştir. Bu çalışmanın diğer bir sonucu olarak, Beyşehir Gölü balıkçılık ekosistemi üzerindeki en büyük etkenin zamansız ve aşırı avcılık olduğu anlaşılmıştır.
- 31 December 2021
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- Vol. 6 (4) , 705-711
Göksu Irmağı (Türkiye) Güncel Balık Faunası ve Ekolojik Durumunun Değerlendirilmesi
Orta Toroslar karst alanlardan beslenen Göksu Irmağı, Doğu Akdeniz Havzası’nın Akdeniz’e dökülen en büyük akarsuyudur. Bu çalışmada, 2004-2017 yılları arasında farklı tarihlerde yapılan örneklem, gözlem ve literatür ışığında; Göksu Irmağı balık faunasının güncel taksonomik durumu, dağılım alanları, IUCN koruma ölçütleri ve akarsu bölgelerinin ekolojik yapısı değerlendirilmiştir. Çalışmamızda akarsuyun acısu bölgesi hariç 8 familyadan; 6’sı endemik olmak üzere 7’si yerli, 3’ü egzotik ve 1’i göçücü (diadrom) toplam 11 takson belirlenmiştir. Akarsuyun yukarı havzalarındaki bu yüksek endemizm oranı oldukça dikkat çekicidir. Irmağın ana kollarını oluşturan, yukarı-orta havza drenaj alanı içerisindeki, Göksu Çayı ve Ermenek Çayı (Gevne Çayı)’nın üzerinde gerçekleşen karayolu, köprü, baraj ve HES yapımı gibi fiziki tahribatların akarsu ekosisteminin doğal yapısını bozduğu, akarsu yatağında kısmi kurumalar ve habitat parçalanmasına neden olduğu gözlemlenmiştir. Bu baskılar sonucunda, Göksu Çayı ve Gevne Çayı’nın baskın balık türü olan endemik Toros sirazı (Capoeta caelestes) popülasyon yoğunluğunun önemli ölçüde azaldığı tespit edilmiştir. Aynı olumsuz etkenler nedeniyle Gevne Çayı’nın Beyreli Köyü (Hadim-Konya) ile Dumlugöze (Sarıveliler-Karaman) arasında kalan yaklaşık 45 km’lik üst kesiminde 2004-2009 yılları arsında nadiren örneklenen Kırmızıbenekli Alabalık (Salmo opimus) popülasyonunun yok olduğu belirlenmiştir.
- 31 December 2021
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- Vol. 6 (4) , 705-711
Göksu Irmağı (Türkiye) Güncel Balık Faunası ve Ekolojik Durumunun Değerlendirilmesi
Orta Toroslar karst alanlardan beslenen Göksu Irmağı, Doğu Akdeniz Havzası’nın Akdeniz’e dökülen en büyük akarsuyudur. Bu çalışmada, 2004-2017 yılları arasında farklı tarihlerde yapılan örneklem, gözlem ve literatür ışığında; Göksu Irmağı balık faunasının güncel taksonomik durumu, dağılım alanları, IUCN koruma ölçütleri ve akarsu bölgelerinin ekolojik yapısı değerlendirilmiştir. Çalışmamızda akarsuyun acısu bölgesi hariç 8 familyadan; 6’sı endemik olmak üzere 7’si yerli, 3’ü egzotik ve 1’i göçücü (diadrom) toplam 11 takson belirlenmiştir. Akarsuyun yukarı havzalarındaki bu yüksek endemizm oranı oldukça dikkat çekicidir. Irmağın ana kollarını oluşturan, yukarı-orta havza drenaj alanı içerisindeki, Göksu Çayı ve Ermenek Çayı (Gevne Çayı)’nın üzerinde gerçekleşen karayolu, köprü, baraj ve HES yapımı gibi fiziki tahribatların akarsu ekosisteminin doğal yapısını bozduğu, akarsu yatağında kısmi kurumalar ve habitat parçalanmasına neden olduğu gözlemlenmiştir. Bu baskılar sonucunda, Göksu Çayı ve Gevne Çayı’nın baskın balık türü olan endemik Toros sirazı (Capoeta caelestes) popülasyon yoğunluğunun önemli ölçüde azaldığı tespit edilmiştir. Aynı olumsuz etkenler nedeniyle Gevne Çayı’nın Beyreli Köyü (Hadim-Konya) ile Dumlugöze (Sarıveliler-Karaman) arasında kalan yaklaşık 45 km’lik üst kesiminde 2004-2009 yılları arsında nadiren örneklenen Kırmızıbenekli Alabalık (Salmo opimus) popülasyonunun yok olduğu belirlenmiştir.
- 29 December 2020
- Published by Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research in Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research
- Vol. 6 (3) , 223-230
Baraj Gölü Ekosisteminde Dinoflagellatlardan Peridiniopsis cf. cunningtonii (Lemmermann) Lemmermann Patlaması Üzerine Bir Çalışma
Bu çalışmada, Türkiye'nin batı Akdeniz Bölgesi’nde yer alan; enerji, taşkın kontrolü ve sulama amacıyla kurulmuş olan, ayrıca balıkçılık ve turizm faaliyetleri için de yararlanılan Karacaören I Baraj Gölü’nü besleyen iki önemli kaynak olan Isparta Çayı ve Göksu Deresi’nin baraj gölüne karışım noktasında aşırı alg çoğalmaları (fitoplankton patlaması) incelenmiştir. Yoğun algal gelişim, ilkbahar başlarında Isparta Çayı ve Göksu Deresi’nin baraj gölüne karıştığı nehir ağzı bölgesinde kızıl-kahverengi belirgin bir bant olarak gözlemlenmiştir. Görsel olarak, alg patlaması yoğunluğunun nehir ağzı bölgesinden lakustrin bölgeye doğru azaldığı kaydedilmiştir. 18 Mart 2014’de bu ortamdan alınan plankton ve su örneklerinde plankton patlamasına neden olan organizmanın Dinoflagellata’dan Peridiniopsis cf. cunningtonii (Lemmermann) Lemmermann olduğu tespit edilmiştir. Bu türün en yüksek yoğunluğu Isparta Çayı ağzında 26.997; Göksu Deresi ağzında ise 22.262 hücre/ml olarak belirlenmiştir. Ayrıca alg patlamasının tespit edildiği sırada yoğun balık ölümleri gözlemlenmiştir. Bu sonuçlardan hareketle, özellikle Isparta Çayı’ndan gelen kentsel atıkların ve Göksu Çayı’ndan gelen balık yetiştiriciliği atıklarının baraj gölünde alg patlamalarını tetikleyebileceği ve bu durumun gelecekte de ortaya çıkabileceği öngörülmektedir.
- 29 December 2020
- Published by Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research in Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research
- Vol. 6 (3) , 223-230
Baraj Gölü Ekosisteminde Dinoflagellatlardan Peridiniopsis cf. cunningtonii (Lemmermann) Lemmermann Patlaması Üzerine Bir Çalışma
Bu çalışmada, Türkiye'nin batı Akdeniz Bölgesi’nde yer alan; enerji, taşkın kontrolü ve sulama amacıyla kurulmuş olan, ayrıca balıkçılık ve turizm faaliyetleri için de yararlanılan Karacaören I Baraj Gölü’nü besleyen iki önemli kaynak olan Isparta Çayı ve Göksu Deresi’nin baraj gölüne karışım noktasında aşırı alg çoğalmaları (fitoplankton patlaması) incelenmiştir. Yoğun algal gelişim, ilkbahar başlarında Isparta Çayı ve Göksu Deresi’nin baraj gölüne karıştığı nehir ağzı bölgesinde kızıl-kahverengi belirgin bir bant olarak gözlemlenmiştir. Görsel olarak, alg patlaması yoğunluğunun nehir ağzı bölgesinden lakustrin bölgeye doğru azaldığı kaydedilmiştir. 18 Mart 2014’de bu ortamdan alınan plankton ve su örneklerinde plankton patlamasına neden olan organizmanın Dinoflagellata’dan Peridiniopsis cf. cunningtonii (Lemmermann) Lemmermann olduğu tespit edilmiştir. Bu türün en yüksek yoğunluğu Isparta Çayı ağzında 26.997; Göksu Deresi ağzında ise 22.262 hücre/ml olarak belirlenmiştir. Ayrıca alg patlamasının tespit edildiği sırada yoğun balık ölümleri gözlemlenmiştir. Bu sonuçlardan hareketle, özellikle Isparta Çayı’ndan gelen kentsel atıkların ve Göksu Çayı’ndan gelen balık yetiştiriciliği atıklarının baraj gölünde alg patlamalarını tetikleyebileceği ve bu durumun gelecekte de ortaya çıkabileceği öngörülmektedir.
- 1 December 2020
- Published by Suleyman Demirel Universitesi Egirdir Su Urunleri Fakultesi Dergisi in Acta Aquatica Turcica
- Vol. 16 (4) , 433-446
Manavgat Irmağı (Antalya) Balık Faunasının Çeyrek Asırlık Değişimi
Batı Toros Dağları’ndaki karstik boşalım sistemlerinin en büyüğü olan Manavgat Irmağı balık faunasının 1995-2020 yılları arasındaki 25 yıllık bir sürede geçirdiği değişimlerin incelenmesi sonucunda, bu akarsuda 9 familyaya ait 20 takson belirlenmiştir. Bunlardan dokuzu endemik (dördü havza dışından), dördü yabancı, biri yerli ve altısı ise denizel kökenlidir. Bulgularımız ve güncel kayıtlarımıza göre, Manavgat Irmağı sistemine; Alburnus escherichii, Squalius anatolicus, Pseudorasbora parva, Cobitis battalgilae ve Oxynoemacheilus atili taksonlarının sonradan girdiği belirlenmiştir.
- 1 December 2020
- Published by Suleyman Demirel Universitesi Egirdir Su Urunleri Fakultesi Dergisi in Acta Aquatica Turcica
- Vol. 16 (4) , 433-446
Manavgat Irmağı (Antalya) Balık Faunasının Çeyrek Asırlık Değişimi
Batı Toros Dağları’ndaki karstik boşalım sistemlerinin en büyüğü olan Manavgat Irmağı balık faunasının 1995-2020 yılları arasındaki 25 yıllık bir sürede geçirdiği değişimlerin incelenmesi sonucunda, bu akarsuda 9 familyaya ait 20 takson belirlenmiştir. Bunlardan dokuzu endemik (dördü havza dışından), dördü yabancı, biri yerli ve altısı ise denizel kökenlidir. Bulgularımız ve güncel kayıtlarımıza göre, Manavgat Irmağı sistemine; Alburnus escherichii, Squalius anatolicus, Pseudorasbora parva, Cobitis battalgilae ve Oxynoemacheilus atili taksonlarının sonradan girdiği belirlenmiştir.
- 27 August 2020
- Published by Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research in Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research
- Vol. 6 (2) , 88-99
Trophic State Assessment of Brackish Bafa Lake (Turkey) Based on Community Structure of Zooplankton
Zooplankton abundance and composition are one of the most important factors which affect the food web in aquatic ecosystems. The purpose of this study was to determine the water quality of Bafa Lake in Turkey, based on zooplankton communities. As the study case, Bafa Lake is one of the biggest lake in Turkey, and the lake is quite rich in terms of biodiversity. Bafa Lake is the under effects of domestic, agricultural and industrial wastes that accumulate and cause the deterioration of ecology in the lake by Büyük Menderes River. With this purpose, 8 sampling sites were determined and zooplankton samples were collected monthly for two years. TSINRot index and various versions of diversity indices were used to determine the water quality and ecological status of Bafa Lake. To determine similarities between the stations, the stations were clustered by using UPGMA based on zooplankton fauna. By applying Pearson Correlation, correlations between the indices based on zooplankton fauna were assessed. With the identification of collected zooplankton, a total of 73 taxa which belong to groups of Rotifera, Cladocera, Copepoda, and Meroplankton were detected. As a result of similarity analysis, most similarity values were obtained between stations 1, 2 and 8, respectively. According to TSINRot index, Bafa Lake has got a eutrophic ecological state while according to all versions of diversity indices, Bafa Lake has got the α-β mesosaprobic ecological state.
- 27 August 2020
- Published by Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research in Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research
- Vol. 6 (2) , 88-99
Trophic State Assessment of Brackish Bafa Lake (Turkey) Based on Community Structure of Zooplankton
Zooplankton abundance and composition are one of the most important factors which affect the food web in aquatic ecosystems. The purpose of this study was to determine the water quality of Bafa Lake in Turkey, based on zooplankton communities. As the study case, Bafa Lake is one of the biggest lake in Turkey, and the lake is quite rich in terms of biodiversity. Bafa Lake is the under effects of domestic, agricultural and industrial wastes that accumulate and cause the deterioration of ecology in the lake by Büyük Menderes River. With this purpose, 8 sampling sites were determined and zooplankton samples were collected monthly for two years. TSINRot index and various versions of diversity indices were used to determine the water quality and ecological status of Bafa Lake. To determine similarities between the stations, the stations were clustered by using UPGMA based on zooplankton fauna. By applying Pearson Correlation, correlations between the indices based on zooplankton fauna were assessed. With the identification of collected zooplankton, a total of 73 taxa which belong to groups of Rotifera, Cladocera, Copepoda, and Meroplankton were detected. As a result of similarity analysis, most similarity values were obtained between stations 1, 2 and 8, respectively. According to TSINRot index, Bafa Lake has got a eutrophic ecological state while according to all versions of diversity indices, Bafa Lake has got the α-β mesosaprobic ecological state.