Zafer Ölmez
Research Subjects
Research Interests
Zafer Ölmez has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Aşkın Göktürk
Artvin Çoruh Üniversitesi
2 shared publications - Fatih Temel
Artvin Çoruh Üniversitesi
2 shared publications - Abdullah Kaplan
Orman Ağaçları ve Tohumları Islah Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü
1 shared publication - Bora İmAl
ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ, ORMAN MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
1 shared publication - Ercan Oktan
Karadeniz Teknik Üniversitesi
1 shared publication - Halil Baris Ozel
Department of Forest Engineering, Faculty of Forestry, Bartin University, Bartin, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 11 September 2026
- Published by University of Agricultural Sciences and Veterinary Medicine Cluj-Napoca in Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca
- Vol. 54 (3)
Biostimulant Effects of Wood Vinegar on the Growth of Aronia (Aronia melanocarpa (Michx.) Elliott) Saplings and its Evaluation in Terms of Sustainability
This study investigates the biostimulant effects of wood vinegar (WV) on the growth and development of Aronia melanocarpa saplings. Six WV concentrations (0.01%, 0.1%, 0.5%, 1%, 5%, and 10%) were applied weekly via foliar spraying and compared with a control group. Morphological parameters, including root collar diameter, shoot length, root length, number of shoots, and survival rate, were statistically evaluated. Significant differences depending on concentration were observed (p < 0.05). The 0.01% WV treatment yielded the highest root length (9.70 cm), whereas the highest survival rate among WV treatments (62.5%) was recorded at 1%. Conversely, concentrations of 5% and 10% induced severe phytotoxicity and high mortality, preventing further morphological assessment. Overall, low WV concentrations (0.01-0.1%) significantly promoted root and shoot development, whereas higher doses exhibited clear inhibitory effects. These findings demonstrate that WV operates as an effective bio-based stimulant at optimal lower thresholds, highlighting its potential as an eco-friendly input for sustainable sapling production systems.
- 11 September 2026
- Published by University of Agricultural Sciences and Veterinary Medicine Cluj-Napoca in Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca
- Vol. 54 (3)
Open AccessBiostimulant Effects of Wood Vinegar on the Growth of Aronia (Aronia melanocarpa (Michx.) Elliott) Saplings and its Evaluation in Terms of Sustainability
This study investigates the biostimulant effects of wood vinegar (WV) on the growth and development of Aronia melanocarpa saplings. Six WV concentrations (0.01%, 0.1%, 0.5%, 1%, 5%, and 10%) were applied weekly via foliar spraying and compared with a control group. Morphological parameters, including root collar diameter, shoot length, root length, number of shoots, and survival rate, were statistically evaluated. Significant differences depending on concentration were observed (p < 0.05). The 0.01% WV treatment yielded the highest root length (9.70 cm), whereas the highest survival rate among WV treatments (62.5%) was recorded at 1%. Conversely, concentrations of 5% and 10% induced severe phytotoxicity and high mortality, preventing further morphological assessment. Overall, low WV concentrations (0.01-0.1%) significantly promoted root and shoot development, whereas higher doses exhibited clear inhibitory effects. These findings demonstrate that WV operates as an effective bio-based stimulant at optimal lower thresholds, highlighting its potential as an eco-friendly input for sustainable sapling production systems.
- Open Access
- 4 October 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
Odun külünün Patlangaç (Colutea armena Boiss. and Huet) tohumlarının çimlenmesi üzerine etkisi
Colutea armena (Baldder Senna) is among the important plant species that have an important place in biodiversity and can spread on the edges of stands in fire-sensitive ecosystems. In this study, the effects of wood ash and different germination media on the germination of seeds of C. armena species were investigated in order to evaluate whether the fires occurring in the areas where it naturally spreads will have an effect on the spread of the species. A total of 15 different media obtained by mixing equal proportions of wood ash, soil, sand and peat media were used as germination media. The germination experiment was carried out in four replications under laboratory conditions, with 50 seeds in each replicate. As a result of the study, it was determined that the germination media were effective on the germination of C. armena seeds (p<0.05) and wood ash reduced the germination rate. The highest germination percentages were obtained from Soil-Peat (62.53%), Peat (63.13%), Peat-Sand (64.86%), Soil (65.08%), Sand-Soil (65.84%) and Sand (66.93%). Generally, germination could not be obtained in environments where the ash ratio is high. Germination was achieved in Sand-Peat-Ash, Peat-Ash-Soil, Soil-Sand-Peat-Ash environments where only ash is present at low rates. The fact that germination is lower in ash-containing environments can be attributed to the increase in the pH value of the ash germination medium. Colutea armena (Patlangaç), biyolojik çeşitlilikte önemli yeri olan ve yangına hassas ekosistemlerde meşcere kenarlarında yayılış gösterebilen önemli bitki türleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada C. armena türünün doğal olarak yayılış gösterdiği alanlarda meydana gelen yangınların türün yayılışı üzerinde etkisinin olup olmayacağını değerlendirebilmek amacıyla, tohumlarının çimlenmesi üzerine odun külünün ve farklı çimlenme ortamlarının etkileri incelenmiştir. Çimlenme ortamı olarak odun külü, toprak, kum ve torf ortamlarının eşit oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen toplam 15 farklı ortam kullanılmıştır. Çimlendirme deneyi, her tekrarda 50 tohum olacak şekilde dört tekrarlı olarak laboratuvar koşullarında gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda, çimlenme ortamlarının C. armena tohumlarının çimlenmesi üzerine etkili olduğu (p<0.05) ve odun külünün çimlenme oranını azalttığı belirlenmiştir. En yüksek çimlenme yüzdeleri Toprak-Torf (%62.53), Torf (%63.13), Torf-Kum (%64.86), Toprak (%65.08), Kum-Toprak (%65.84) ve Kum (%66.93) ortamlarından elde edilmiştir. Külün oran olarak yüksek olduğu ortamlarda genellikle çimlenme elde edilememiştir. Sadece külün düşük oranlarda yer aldığı Kum-Torf-Kül, Torf-Kül-Toprak, Toprak-Kum-Torf-Kül ortamlarında çimlenme sağlanmıştır. Kül içeren ortamlarda çimlenme oranlarının düşük olması, külün çimlenme ortamının pH değerini yükseltmesine bağlanabilir.
- 4 October 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
Open AccessOdun külünün Patlangaç (Colutea armena Boiss. and Huet) tohumlarının çimlenmesi üzerine etkisi
Colutea armena (Baldder Senna) is among the important plant species that have an important place in biodiversity and can spread on the edges of stands in fire-sensitive ecosystems. In this study, the effects of wood ash and different germination media on the germination of seeds of C. armena species were investigated in order to evaluate whether the fires occurring in the areas where it naturally spreads will have an effect on the spread of the species. A total of 15 different media obtained by mixing equal proportions of wood ash, soil, sand and peat media were used as germination media. The germination experiment was carried out in four replications under laboratory conditions, with 50 seeds in each replicate. As a result of the study, it was determined that the germination media were effective on the germination of C. armena seeds (p<0.05) and wood ash reduced the germination rate. The highest germination percentages were obtained from Soil-Peat (62.53%), Peat (63.13%), Peat-Sand (64.86%), Soil (65.08%), Sand-Soil (65.84%) and Sand (66.93%). Generally, germination could not be obtained in environments where the ash ratio is high. Germination was achieved in Sand-Peat-Ash, Peat-Ash-Soil, Soil-Sand-Peat-Ash environments where only ash is present at low rates. The fact that germination is lower in ash-containing environments can be attributed to the increase in the pH value of the ash germination medium. Colutea armena (Patlangaç), biyolojik çeşitlilikte önemli yeri olan ve yangına hassas ekosistemlerde meşcere kenarlarında yayılış gösterebilen önemli bitki türleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada C. armena türünün doğal olarak yayılış gösterdiği alanlarda meydana gelen yangınların türün yayılışı üzerinde etkisinin olup olmayacağını değerlendirebilmek amacıyla, tohumlarının çimlenmesi üzerine odun külünün ve farklı çimlenme ortamlarının etkileri incelenmiştir. Çimlenme ortamı olarak odun külü, toprak, kum ve torf ortamlarının eşit oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen toplam 15 farklı ortam kullanılmıştır. Çimlendirme deneyi, her tekrarda 50 tohum olacak şekilde dört tekrarlı olarak laboratuvar koşullarında gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda, çimlenme ortamlarının C. armena tohumlarının çimlenmesi üzerine etkili olduğu (p<0.05) ve odun külünün çimlenme oranını azalttığı belirlenmiştir. En yüksek çimlenme yüzdeleri Toprak-Torf (%62.53), Torf (%63.13), Torf-Kum (%64.86), Toprak (%65.08), Kum-Toprak (%65.84) ve Kum (%66.93) ortamlarından elde edilmiştir. Külün oran olarak yüksek olduğu ortamlarda genellikle çimlenme elde edilememiştir. Sadece külün düşük oranlarda yer aldığı Kum-Torf-Kül, Torf-Kül-Toprak, Toprak-Kum-Torf-Kül ortamlarında çimlenme sağlanmıştır. Kül içeren ortamlarda çimlenme oranlarının düşük olması, külün çimlenme ortamının pH değerini yükseltmesine bağlanabilir.
- Open Access
- 15 May 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 24 (1) , 218-226
Orman ağacı ıslah çalışmalarında doğrusal karma model seçimi
Orman ağacı ıslah çalışmalarında, uzun süre gözlemlenen genetik testler ile ıslah programları için genetik parametreler tahmin edilmektedir. Söz konusu parametrelerin tahminleri ıslah programını etkileyeceğinden tahmin için kullanılacak doğrusal karma modelin seçimi büyük önem taşımaktadır. Kullanılan doğrusal karma modellerde tahmin, genellikle artık (residual) veya kısıtlı maksimum olabilirlik (REML) yöntemi kullanılarak elde edilir. Farklı sabit etkileri olan modellerin olabilirliğe (likelihood) dayalı bilgi kriterleri ile kıyaslanabilmesi için, modellerin maksimum olabilirlik (maximum likelihood) kullanılarak tahmin edilmesi önerilmektedir. Orman ağaçları ıslahı çalışmalarında doğrusal karma model seçiminde farklı modeller denenerek model uyumunu arttıran en kullanışlı model seçilmelidir. Orman ağaçları ıslah çalışmalarında modellerin uyumunu kıyaslamak için ise genellikle Akaike (AIC) bilgi kriterinin kullanılması önerilmektedir. Bu çalışmada, doğrusal karma model seçiminin gerekliliğini ve önemini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaç için, Muğla-Marmaris’te açık tozlaşma ürünü 168 aile (üvey kardeş) ile tesis edilmiş olan Kızılçam döl deneme sahasındaki ağaçların on ikinci yaş göğüs yüksekliği çap verileri kullanılarak modeller kıyaslanmıştır. Verilerin analizinde geleneksel (basit), mekânsal bileşen içeren, artığın bağımsız veya birinci dereceden iki boyutlu ayrılabilir otoregresif korelasyon hata yapısı olduğunu varsayan toplamda otuziki farklı model denenmiştir. Geleneksel modelin AIC değeri (Model-1=5594.1), mekânsal bileşen ve artığın otoregresif korelasyon yapısı içeren modellere kıyasla (Model-20=5447) daha yüksek bulunmuştur
- 15 May 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 24 (1) , 218-226
Open AccessOrman ağacı ıslah çalışmalarında doğrusal karma model seçimi
Orman ağacı ıslah çalışmalarında, uzun süre gözlemlenen genetik testler ile ıslah programları için genetik parametreler tahmin edilmektedir. Söz konusu parametrelerin tahminleri ıslah programını etkileyeceğinden tahmin için kullanılacak doğrusal karma modelin seçimi büyük önem taşımaktadır. Kullanılan doğrusal karma modellerde tahmin, genellikle artık (residual) veya kısıtlı maksimum olabilirlik (REML) yöntemi kullanılarak elde edilir. Farklı sabit etkileri olan modellerin olabilirliğe (likelihood) dayalı bilgi kriterleri ile kıyaslanabilmesi için, modellerin maksimum olabilirlik (maximum likelihood) kullanılarak tahmin edilmesi önerilmektedir. Orman ağaçları ıslahı çalışmalarında doğrusal karma model seçiminde farklı modeller denenerek model uyumunu arttıran en kullanışlı model seçilmelidir. Orman ağaçları ıslah çalışmalarında modellerin uyumunu kıyaslamak için ise genellikle Akaike (AIC) bilgi kriterinin kullanılması önerilmektedir. Bu çalışmada, doğrusal karma model seçiminin gerekliliğini ve önemini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaç için, Muğla-Marmaris’te açık tozlaşma ürünü 168 aile (üvey kardeş) ile tesis edilmiş olan Kızılçam döl deneme sahasındaki ağaçların on ikinci yaş göğüs yüksekliği çap verileri kullanılarak modeller kıyaslanmıştır. Verilerin analizinde geleneksel (basit), mekânsal bileşen içeren, artığın bağımsız veya birinci dereceden iki boyutlu ayrılabilir otoregresif korelasyon hata yapısı olduğunu varsayan toplamda otuziki farklı model denenmiştir. Geleneksel modelin AIC değeri (Model-1=5594.1), mekânsal bileşen ve artığın otoregresif korelasyon yapısı içeren modellere kıyasla (Model-20=5447) daha yüksek bulunmuştur
- Open Access
- 15 May 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 24 (1) , 178-186
Gölhisar orijinli Kızılçam (Pinus brutia Ten.) fidanlarında dona dayanıklı ailelerin belirlenmesi
Günümüzde iklim değişikliğinin en önemli etkilerinden biri olan ekstrem hava koşullarının görülme sıklığının ve şiddetinin artması, ormancılık faaliyetleri üzerinde de rol oynamaktadır. Örneğin, yüksek sıcaklıklar ve kuraklık, ormancılık çalışmalarını olumsuz etkilediği gibi düşük sıcaklıklar da bu çalışmaları olumsuz yönde etkilemektedir. Düşük sıcaklık stresi bitkilerin büyümesini, verimliliğini ve yayılış alanlarını etkileyen önemli bir stres faktörüdür. Özellikle ağaçlandırma çalışmalarında başarılı olunabilmesi için dona dayanıklı türlerin ve orijinlerin belirlenmesi gereklidir. Daha önce yapılan don stresi çalışmalarında dona dayanıklılık bakımından popülasyon içi farklılıklar olduğu belirtilmiştir. Bu çalışmada kızılçamda Akdeniz Bölgesi Yüksek Islah Zonunda bulunan Gölhisar orijinli ailelerin soğuğa dayanıklılık varyasyonunun ortaya konması amaçlanmıştır. Başlangıçta 28 aileden tohum toplanmasına karşın sadece 26 aileden yeterli fidan edilmiştir. Dona dayanıklılık testleri dokuz sıcaklık kademesi (-5,-10,-15,-17.5,-20,-22.5,-25,-30,-40 °C) ve kontrol (+4 °C) kullanılarak 1+0 yaşındaki fidanlardan elde edilen sürgünler üzerinde, her bir sıcaklık kademesinde bir aile için 5 tekrarlı olarak 2022 yılı Şubat ayında gerçekleştirilmiştir. Don stresine tabi tutulan sürgünlerde oluşan don zararı klorofil floresans yöntemi ile belirlenmiş ve fotosentetik verimlilik verileri kullanılarak analizler yapılmıştır. Araştırma sonucunda dona dayanıklılık bakımından aileler arasında istatiksel ( p<0.0001) olarak fark bulunmuş ve Tukey HSD testi ile aileler gruplandırılmıştır. Ancak Tukey HSD testi ailelerin zarar gördüğü sıcaklık kademe aralıklarını verdiğinden ayrıca her aile için düşük sıcaklık ve doku zararı arasındaki ilişki doğrusal olmayan model yürütülerek Lethal Temprature %50 (LT50) değerleri hesaplanmıştır. Çalışılan ailelerde don zararı -17.5 °C’den sonra başlamış ve dona dayanıklılık düzeyi en yüksek -22.9 °C ile 8569 nolu aile, en düşük ise -18.7 °C ile 8587 nolu aile olarak belirlenmiştir.
- 15 May 2023
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 24 (1) , 178-186
Open AccessGölhisar orijinli Kızılçam (Pinus brutia Ten.) fidanlarında dona dayanıklı ailelerin belirlenmesi
Günümüzde iklim değişikliğinin en önemli etkilerinden biri olan ekstrem hava koşullarının görülme sıklığının ve şiddetinin artması, ormancılık faaliyetleri üzerinde de rol oynamaktadır. Örneğin, yüksek sıcaklıklar ve kuraklık, ormancılık çalışmalarını olumsuz etkilediği gibi düşük sıcaklıklar da bu çalışmaları olumsuz yönde etkilemektedir. Düşük sıcaklık stresi bitkilerin büyümesini, verimliliğini ve yayılış alanlarını etkileyen önemli bir stres faktörüdür. Özellikle ağaçlandırma çalışmalarında başarılı olunabilmesi için dona dayanıklı türlerin ve orijinlerin belirlenmesi gereklidir. Daha önce yapılan don stresi çalışmalarında dona dayanıklılık bakımından popülasyon içi farklılıklar olduğu belirtilmiştir. Bu çalışmada kızılçamda Akdeniz Bölgesi Yüksek Islah Zonunda bulunan Gölhisar orijinli ailelerin soğuğa dayanıklılık varyasyonunun ortaya konması amaçlanmıştır. Başlangıçta 28 aileden tohum toplanmasına karşın sadece 26 aileden yeterli fidan edilmiştir. Dona dayanıklılık testleri dokuz sıcaklık kademesi (-5,-10,-15,-17.5,-20,-22.5,-25,-30,-40 °C) ve kontrol (+4 °C) kullanılarak 1+0 yaşındaki fidanlardan elde edilen sürgünler üzerinde, her bir sıcaklık kademesinde bir aile için 5 tekrarlı olarak 2022 yılı Şubat ayında gerçekleştirilmiştir. Don stresine tabi tutulan sürgünlerde oluşan don zararı klorofil floresans yöntemi ile belirlenmiş ve fotosentetik verimlilik verileri kullanılarak analizler yapılmıştır. Araştırma sonucunda dona dayanıklılık bakımından aileler arasında istatiksel ( p<0.0001) olarak fark bulunmuş ve Tukey HSD testi ile aileler gruplandırılmıştır. Ancak Tukey HSD testi ailelerin zarar gördüğü sıcaklık kademe aralıklarını verdiğinden ayrıca her aile için düşük sıcaklık ve doku zararı arasındaki ilişki doğrusal olmayan model yürütülerek Lethal Temprature %50 (LT50) değerleri hesaplanmıştır. Çalışılan ailelerde don zararı -17.5 °C’den sonra başlamış ve dona dayanıklılık düzeyi en yüksek -22.9 °C ile 8569 nolu aile, en düşük ise -18.7 °C ile 8587 nolu aile olarak belirlenmiştir.
- 31 March 2019
- Published by Turkish Journal of Biodiversity, Artvin Coruh University in Turkish Journal of Biodiversity
- Vol. 2 (1) , 6-12
Doğu Ladini (Picea orientalis) kozalak ve tohum özelliklerindeki coğrafi farklılıklar
Tr en Bu çalışmanın amacı Doğu Ladini (Picea orientalis)’nin kozalak ve tohum özelliklerindeki coğrafi farklılıkların belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal olarak Doğu Ladininin Artvin ve Posof (Ardahan)’daki doğal yayılış alanı içinde 33 noktadan 3 veya 5 anaçtan açık tozlaşma ürünü kozalaklar toplanmıştır. Kozalak ve tohum özelliklerine ait karakterler (kozalak boyu, kozalak eni, elde edilen tohumların 1000 tane ağırlığı, tohum eni, tohum boyu ve tohum kanat uzunluğu) ölçülmüştür. Araştırma alanının coğrafik özelliklerine göre bu veriler değerlendirilmiştir. Kozalakların elde edildiği ağaçların bulunduğu yerin GPS yardımıyla koordinatları, denizden yüksekliği ve bakıları tespit edilmiştir. Elde edilen istatistik analizlerine tabi tutulmuştur. Yapılan korelasyon analizi sonucunda tohum toplanan alanların yükseltisi ile bazı kozalak değerleri (kozalak eni ve kozalak boyu) arasında negatif bir korelasyon olduğu belirlenmiştir. Yükselti arttıkça kozalak eni ve kozalak boyu değerleri azalmaktadır. Ayrıca denizden uzaklık ile kozalak eni, tohum eni ve 1000 tane ağırlığı arasında yine negatif bir korelasyon olduğu tespit edilmiştir (pPicea orientalis). Fort this purpose, the cones were collected from 33 sampling plots within the species natural distribution in Artvin and Posof (Ardahan). Cone length and diameter, 1000-seed weight, seed length and diameter, height of seed wing and number of seeds in a cone were determined. Geographical features such as altitude, aspect, and distance to the Black Sea, longitude and latitude of the sample plots were recorded. According to the analysis of correlation, the negative correlations were defined between the altitude of sampling points and cone length and diameter. In addition to this, there were negative correlations between the distance to the Black Sea and cone diameter, seed diameter and 1000-seed weight (p<0.05).
- 31 March 2019
- Published by Turkish Journal of Biodiversity, Artvin Coruh University in Turkish Journal of Biodiversity
- Vol. 2 (1) , 6-12
Doğu Ladini (Picea orientalis) kozalak ve tohum özelliklerindeki coğrafi farklılıklar
Tr en Bu çalışmanın amacı Doğu Ladini (Picea orientalis)’nin kozalak ve tohum özelliklerindeki coğrafi farklılıkların belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal olarak Doğu Ladininin Artvin ve Posof (Ardahan)’daki doğal yayılış alanı içinde 33 noktadan 3 veya 5 anaçtan açık tozlaşma ürünü kozalaklar toplanmıştır. Kozalak ve tohum özelliklerine ait karakterler (kozalak boyu, kozalak eni, elde edilen tohumların 1000 tane ağırlığı, tohum eni, tohum boyu ve tohum kanat uzunluğu) ölçülmüştür. Araştırma alanının coğrafik özelliklerine göre bu veriler değerlendirilmiştir. Kozalakların elde edildiği ağaçların bulunduğu yerin GPS yardımıyla koordinatları, denizden yüksekliği ve bakıları tespit edilmiştir. Elde edilen istatistik analizlerine tabi tutulmuştur. Yapılan korelasyon analizi sonucunda tohum toplanan alanların yükseltisi ile bazı kozalak değerleri (kozalak eni ve kozalak boyu) arasında negatif bir korelasyon olduğu belirlenmiştir. Yükselti arttıkça kozalak eni ve kozalak boyu değerleri azalmaktadır. Ayrıca denizden uzaklık ile kozalak eni, tohum eni ve 1000 tane ağırlığı arasında yine negatif bir korelasyon olduğu tespit edilmiştir (pPicea orientalis). Fort this purpose, the cones were collected from 33 sampling plots within the species natural distribution in Artvin and Posof (Ardahan). Cone length and diameter, 1000-seed weight, seed length and diameter, height of seed wing and number of seeds in a cone were determined. Geographical features such as altitude, aspect, and distance to the Black Sea, longitude and latitude of the sample plots were recorded. According to the analysis of correlation, the negative correlations were defined between the altitude of sampling points and cone length and diameter. In addition to this, there were negative correlations between the distance to the Black Sea and cone diameter, seed diameter and 1000-seed weight (p<0.05).
- 1 July 2007
- Published by International Seed Testing Association in Seed Science and Technology
- Vol. 35 (2) , 266-271
Effects of cold stratification, sulphuric acid, submersion in hot and tap water pretreatments on germination of bladder-senna (Colutea armena Boiss. & Huet.) seeds
This study was carried out to determine which pre-treatments should be preferred to overcome dormancy problem of Colutea armena seeds. Pre-treatments applied to the seeds were submersion in concentrate (98%) sulphuric acid for 30 minutes, floating in hot water (100°C) followed by continual cooling for 24 hours in the same water, soaking in tap water (20±1°C) for 24 hours and cold stratification for 7, 14 and 21 days. The seeds were sown at 20°C under darkness in laboratory conditions. The statistical approach was a randomized complete block design with three replications. Germinated seeds were observed periodically during 70 days period to determine germination percentages and germination rates. Both the highest germination percentage (82.8%) and the best germination rate (7 days) were obtained in seeds which were soaked in concentrated sulphuric acid for 30 minutes. On the other hand, while the lowest germination percentage (48.0%) was determined in control seeds, the slowest germination rate (30 days) was obtained in seeds floated in tap water for 24 hours.
- 1 July 2007
- Published by International Seed Testing Association in Seed Science and Technology
- Vol. 35 (2) , 266-271
Effects of cold stratification, sulphuric acid, submersion in hot and tap water pretreatments on germination of bladder-senna (Colutea armena Boiss. & Huet.) seeds
This study was carried out to determine which pre-treatments should be preferred to overcome dormancy problem of Colutea armena seeds. Pre-treatments applied to the seeds were submersion in concentrate (98%) sulphuric acid for 30 minutes, floating in hot water (100°C) followed by continual cooling for 24 hours in the same water, soaking in tap water (20±1°C) for 24 hours and cold stratification for 7, 14 and 21 days. The seeds were sown at 20°C under darkness in laboratory conditions. The statistical approach was a randomized complete block design with three replications. Germinated seeds were observed periodically during 70 days period to determine germination percentages and germination rates. Both the highest germination percentage (82.8%) and the best germination rate (7 days) were obtained in seeds which were soaked in concentrated sulphuric acid for 30 minutes. On the other hand, while the lowest germination percentage (48.0%) was determined in control seeds, the slowest germination rate (30 days) was obtained in seeds floated in tap water for 24 hours.