EYEda Bengi Yilmaz

Eda Bengi Yilmaz

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Eda Bengi Yilmaz has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Glomus caroticum imaging by means of 18F Fluorodeoxyglucose and 68Ga DOTATATE Positron Emission Tomography-Computed Tomography

    by Zehra Pınar Koç, Pınar Pelin Özcan, Eda Bengi Yılmaz, Şükran Eskici Öztep

    There are a few case reports of glomus caroticum with radionuclide imaging findings but this is the first report of an 71 years old male patient with the left mass lesion of the neck was accurately diagnosed by the imaging characteristics in metabolic and somatostatin receptor labeled PET-CT.

  • Open Access

    Measuring Surgical Waiting Times in Breast Cancer: Admission to Surgery Versus Biopsy Result to Surgery

    by Cem Tandoğan, Mustafa Berkeşoğlu, Ferah Tuncel, Didem Derici Yıldırım, Cumhur Özcan, Sami Benli, Erkan Güler, Eda Bengi Yılmaz

    Background: Preoperative timelines may lengthen due to tailored evaluation and system constraints. We examined whether two complementary measures of time-to-surgery (TTS)—admission-to-surgery (A-TTS) and biopsy-result-to-surgery (B-TTS)—behave similarly and whether parallel tracking offers service value. Methods: In a single-center retrospective cohort of eligible women undergoing upfront surgery for invasive breast cancer (2010–2021; n = 167), we reported quality indicators for timeliness (target attainment, agreement and discordance, the interval gap, and the surgery-to-adjuvant interval), while analyzing recurrence as the primary endpoint and overall survival as secondary. Discrimination analyses, logistic regression, and Cox models were used; non-proportional hazards were handled with a log–time interaction centered at 24 months. Results: The two time measures were not interchangeable: discordant cases were frequent and pointed to different bottlenecks. A-TTS ≤ 24 days was independently associated with recurrence (OR 3.16; 95% CI 1.13–8.82) and showed a large early hazard for death at 24 months that attenuated over time (HR 22.83; 95% CI 6.44–80.98; interaction HR 0.06; 95% CI 0.02–0.21), whereas B-TTS showed no association. Conclusions: Lymphovascular invasion remained the strongest pathologic correlate of survival. Tracking both intervals, paired with brief, reason-coded reviews of discordant cases, may support scheduling, quality dashboards, and breach governance better than a single TTS metric.

  • Open Access

    RADYASYON ONKOLOJİ ÜNİTESİNDE TEDAVİ GÖREN MEME KANSERİ HASTALARININ TAMAMLAYICI VE ALTERNATİF TEDAVİ KULLANIM DURUMLARI VE TUTUMLARI

    by Nazlı Yıkar, Abdullah Çalışkan, Emine Özlem Köroğlu, Eda Bengi Yılmaz

    Meme kanseri tedavisi gören hastaların tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanım sıklığını belirlemek ve TAT ile ilgili uygulamaları incelemek amacıyla bu çalışma yapılmıştır. Tanımlayıcı tipte yapılan bu araştırmanın evrenini Mersin Üniversitesi Onkoloji Hastanesi Radyasyon Onkoloji bölümüne Mart 2023 ile Mart 2024 tarihi arasında başvuran meme kanseri tanılı 113 hasta oluşturmuştur. Gönüllü olur formunu doldurmayı kabul eden 70 hasta araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen 3 bölüm ve 25 adet sorudan oluşan kişisel bilgi formu aracılığı ve 11 sorudan oluşan Bütüncül Tamamlayıcı ve Alternatif Tedaviye Karşı Tutum Ölçeği (BTATÖ) kullanılarak veriler yüz yüze toplanmıştır. Veri analizinde ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerleri, frekans ve yüzde, Student’s test istatistiği, One Way ANOVA test istatistiği, Pearson Korelasyon istatistiği, Ki-kare testi kullanılmıştır. Sonuç olarak hastaların büyük bir çoğunluğunun TAT yöntemi kullanmadığı, yaklaşık olarak yarısının TAT yöntemini sağlık personelinden danışmanlık isteme durumu saptanmıştır. Sağlık çalışanlarının, hastaların TAT yöntemi kullanımlarını sorgulamaları, yeterli düzeyde danışmanlık sunmaları ve hastaları yönlendirebilmeleri için gerekli bilgi birikimine sahip olmaları gerekmektedir.

  • Open Access

    Prognostic significance of systemic inflammatory parameters in high-grade glial tumor patients: Two center experience

    by Sukran Oztep Eskici, Eda Bengi Yilmaz

    We aimed to determine the prognostic values of the neutrophil-lymphocyte ratio, platelet-to-lymphocyte ratio, systemic immune-inflammation index, body mass index, and prognostic nutritional index scores in patients with high-grade glioma. This was a retrospective observational case series. Between 2015 and 2020, 79 patients with high-grade gliomas 2 oncology centers were included in our study. All patients (n = 79) had high-grade glial tumors and were treated with RT. Sixty-nine (87.3%) patients died, and the median 2 years overall survival was 12.7 months. Recurrence was observed in 25 (31.6%) patients at the end of the treatment. The median recurrence free survival was 24.4 months. There was no significant correlation between systemic inflammation indicators and survival parameters for OS and RFS. Only a marginally significant association between the neutrophil-lymphocyte ratio and RFS was found. Systemic inflammatory parameters and outcomes were not significantly correlated in patients with high-grade gliomas.


  • Open Access

    Radikal gastrektomi sonrası eş zamanlı kemoradyoterapi uygulanan lokal ileri evre mide kanserlerinde mide kanseri prognostik indeksinin önemi

    by Ahmet Küçük, Düriye Öztürk, Hüseyin Pülat, Recep Çağlar, Şükran Eski̇ci̇ Öztep, Eda Bengi Yilmaz, Erkan Topkan

    Amaç: Radikal gastrektomi sonrası eş zamanlı kemoradyoterapi ile tedavi edilen lokal ileri evre mide kanseri hastalarında albümin ve metastatik lenf nodu sayısının bir kombinasyonu olan yeni mide kanseri prognostik indeksinin önemi araştırılmıştır. Yöntem: Bu retrospektif çalışmamıza Ocak 2014 ile Aralık 2019 tarihleri arasındaki hastalar dahil edilmiştir. Albümin için eşik değer 3.5 g/dL kabul edilirken, metastatik lenf nodu sayısı için ideal eşik değerini tanımlamak amacıyla ‘’receiver operating characteristic’’ eğrisi analizi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza toplam 137 hasta dahil edilmiştir. Albümin 3.5 g/dL (<3.5’e karşılık ≥3.5 g/dL) ve metastatik lenf nodu sayısı için ise eşik değer 5’e göre (<5’e karşılık ≥5) dört olası grup oluşturulmuştur. Grup-1: Albümin ≥3.5 g/dL ve metastatik lenf nodu sayısı <5 Grup-2: Albümin ≥3.5 g/dL ve metastatik lenf nodu sayısı ≥5, Grup- 3: Albümin <3.5 g/dL ve metastatik lenf nodu sayısı <5 ve Grup-4: Albümin <3.5 g/dL ve metastatik lenf nodu sayısı ≥5. Sağ kalım analizlerinde Grup 2 ve Grup 3 arasında anlamlı bir fark bulunmadığı için bu iki grup birleştirilerek mide kanseri prognostik indeksi-2 oluşturulmuştur. Kaplan-Meier eğrilerinden mide kanseri prognostik indeksi-1 ve mide kanseri prognostik indeksi-3 gruplarının sırasıyla progresyonsuz (66.0 aya karşı 16.4 ay; p<0.001) ve genel sağ kalım (66.0 aya karşı 19.5 ay p<0.001) sonuçlarına sahip olduğu belirlenmiştir. Çok değişkenli analiz sonuçları yeni mide kanseri prognostik indeksinin genel (p<0.001) ve progresyonsuz sağ kalım (p=0.05) için bağımsız bir prognostik faktör olduğunu göstermiştir. Sonuç: Çalışmamızdan elde edilen sonuçlar mide kanseri prognostik indeksinin güçlü ve bağımsız bir belirteç olduğunu göstermiştir

  • Open Access

    Sınırlı evre küçük hücreli akciğer kanseri tanılı hastalarda eşzamanlı kemoradyoterapi öncesi sistemik immün inflamasyon indeksi’nin sağ kalıma etkisi

    by Ahmet Küçük, Şükran Eski̇cİ Öztep, Eda Bengi Yilmaz, Erkan Topkan

    Amaç: Birçok çalışmada, nötrofil (N), trombosit (T) ve lenfosit (L) bazlı sistemik immün inflamasyon indeksinin (Sİİ) çeşitli solid tümör tiplerin de sağ kalım sonuçlarını öngörebildiği gösterilmiştir. Daha önce sadece SE-KHAK hastalarından oluşan gruplarda eşzamanlı kemoradyoterapi (E-KRT) öncesi Sİİ’nin prognostik önemini araştıran çalışma olmaması nedeniyle Sİİ’nin bu hasta grubundaki prognostik önemini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Ocak 2007-Aralık 2018 tarihleri arasında iki radyasyon onkolojisi merkezinde E-KRT ile tedavi edilen SE-KHAK hastalarını içeren retrospektif veriler analiz edilmiştir. Sİİ değerleri E-KRT'nin başlamasından önceki 7 gün içerisinde elde edilen toplam 139 hastanın periferik kan örneklerinde Sİİ = N×T/L formülü kullanılarak hesaplandı. Çalışma popülasyonunu farklı genel sağ kalım (GS) sonuçlarına sahip iki gruba ayırabilecek tedavi öncesi Sİİ’nin optimal eşik değeri receiver operating characteristic (ROC) analizi ile değerlendirildi. Genel sağ kalım (GS) Kaplan-Meier eğrileri kullanılarak bulunmuştur. Birincil sonlanım noktası Sİİ değeri ve GS sonuçları arasındaki ilişkiydi. Bulgular: Tedavi öncesi Sİİ’nin optimal eşik değeri 524 olarak bulunan hastalar iki gruba ayrılmıştır [Eğri altındaki alan (AAA): %68.1; duyarlılık: %68.6; özgüllük: %66.4]: Grup 1: Sİİ<524 (N=65) ve Grup 2: Sİİ≥524 (N=74). İki Sİİ grubu arasındaki Kaplan-Meier karşılaştırmaları Sİİ <524 grubunda Sİİ ≥524’ten anlamlı düzeyde daha uzun GS olduğunu (sırasıyla 34.6’ya karşı 12.5 ay; p<0.001) gösterdi. Benzer şekilde, 5- (%32'ye karşılık %8.9) ve 8 yıllık (%15'e karşılık %6) GS oranları da Sİİ<524 grubunda daha iyiydi. Çok değişkenli analizler sonucunda Sİİ’nin GS (p <0.001) için bağımsız bir prognostik faktör olduğu görülmüştür. Sonuç: Bu retrospektif analiz sonuçları tedavi öncesi Sİİ’nin, E-KRT ile tedavi edilen SE-KHAK hastaları için güçlü ve bağımsız bir prognostik biyobelirteç olduğunu göstermiştir.


  • Open Access

    Lokal ileri ve/veya lenf düğümü tutulumu olan rektum kanserinde neoadjuvan kemoradyoterapiye yanit ve sfinkter koruyucu cerrahinin araştırılması

    by Şükran Eski̇ci̇ Öztep, Eda Bengi Yilmaz, Mehmet Özgür Türkmenoğlu

    Amaç: Lokal ileri ve/ veya lenf düğümü tutulumu olan rektum kanseri tanısıyla uzun dönem neoadjuvan kemoradyoterapi uygulanan olgularda tümör ve nodal evrede gerileme ve patolojik yanıt oranlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Mersin Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyasyon Onkolojisi Bölümünde 2017 yılı içerisinde neoadjuvan kemoradyoterapi uygulanmış olan lokal ileri ya da lenf düğümü metastazı olan rektum kanserli 23 olgunun verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Tüm olgulara kemoterapi, radyoterapi ile eşzamanlı olarak uygulanmıştır. Yirmi bir olguya neoadjuvan kemoradyoterapi bitiminden 4- 8 hafta sonra küratif cerrahi yapılmıştır. Neoadjuvan kemoradyoterapiye yanıtın değerlendirmesi ameliyat öncesi evreleme ile patolojik evrenin karşılaştırılması ile yapıldı. Rezeksiyon materyalinde herhangi bir kanser hücresi gözlenmemesi patolojik tam yanıt olarak değerlendirildi. Tümör ve nodal evredeki gerileme kısmi yanıt olarak değerlendirildi. Bulgular: Olguların ortalama yaşı 57.3± 9.8 idi. Tedavi öncesi yapılan radyolojik incelemelerde olguların 9’unda (%39.1) T3, 14’ünde (%60.9) T4 tümör saptandı. Olguların 14’ünde (%60.9) lenf düğümü metastazı izlenmezken, 9 olguda (%39.1) lenf düğümü metastazı saptandı. Tümörün yerleşim yeri; 8 (%34.8) alt rektum, 7 (%30.4) orta rektum, 8 (%34.8) üst rektum idi. Sfinkter koruyucu cerrahi olguların %71.4’üne uygulanabildi. Neoadjuvan kemoradyoterapi sonrası olguların 7’sinde (%30.4) patolojik tam yanıt, 13’ünde (%56.5) ise kısmi yanıt izlendi. Neoadjuvan tedaviye yanıt ile tümör yerleşimi ve sfinkter koruyucu cerrahi uygulanabilirliği arasında yapılan istatistiksel analizde anlamlı farklılık izlenmemiştir Sonuç: Neoadjuvan kemoradyoterapi uygulanan olguların büyük bir kısmında tümörde boyut ve/ veya evre gerilemesi sağlanabilmektedir. Evre gerilemesi, sfinkter koruyucu cerrahi uygulanabilirliğini arttırmamaktadır.