Cemal Varol Tok
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Cemal Varol Tok has a total of 23 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Batuhan Yaman Yakin
Ali Nihat Gökyiğit Botanical Garden Artvin Çoruh University Artvin Türkiye
3 shared publications - Kerim Çiçek
Ege University
3 shared publications - Atakan Pipilos
Ankara University
1 shared publication Bircan Taşci
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
1 shared publication- Birgül Afsar1 shared publication
- Cahit Yildiz1 shared publication
Latest Publications
- 28 June 2026
- Published by Universitatea din Oradea in Biharean Biologist
- Vol. 20 (1) , 37-46
Geometric morphometric analysis of head shape variation in Hemidactylus turcicus (Linnaeus, 1758) (Sauria: Gekkonidae) from the Aegean and Mediterranean regions of Türkiye
In this study, shape variation in the heads of 41 adult Hemidactylus turcicus specimens (17 males, 24 females) was investigated using geometric morphometric methods. To better understand geographic variation, an additional 21 juvenile specimens (12 Aegean, 9 Mediterranean) were analyzed, with separate analyses conducted for juvenile groups. For adults, landmark-based analyses revealed no evidence of sexual dimorphism (F=0.700 p>0.5). However, significant geographic variation was detected between adult groups (29 Aegean, 12 Mediterranean) (F=7.353, p 0.01). Similar results were obtained for juveniles (12 Aegean, 9 Mediterranean) (F=3.416, p 0.01). While strong positive correlations were observed between centroid size and linear measurements, the first principal component (PC1), which accounted for the largest portion of shape variation, showed no strong correlation with traditional morphometric traits. Variation in the anterior postmental plates of 37 adult specimens (14 males, 23 females; 27 Aegean, 10 Mediterranean) was assessed using an outline-based method to examine sexual and populational differences. Analyses revealed no sexual dimorphism in the anterior postmental plates; however, significant inter-population variation was detected in the right anterior postmental plate (Pillai's Trace = 0.355, F(3, 31) = 5.697, p 0.01). Overall, the findings suggest the presence of geographic variation in head shape between the Aegean and Mediterranean groups in both adults and juveniles. This study represents a preliminary investigation of head morphology in Hemidactylus turcicus using geometric morphometric approaches. Since the present analysis included only specimens from the Aegean and Mediterranean regions, future research should apply these methods to larger samples representing all geographic regions of Türkiye.
- 28 June 2026
- Published by Universitatea din Oradea in Biharean Biologist
- Vol. 20 (1) , 37-46
Geometric morphometric analysis of head shape variation in Hemidactylus turcicus (Linnaeus, 1758) (Sauria: Gekkonidae) from the Aegean and Mediterranean regions of Türkiye
In this study, shape variation in the heads of 41 adult Hemidactylus turcicus specimens (17 males, 24 females) was investigated using geometric morphometric methods. To better understand geographic variation, an additional 21 juvenile specimens (12 Aegean, 9 Mediterranean) were analyzed, with separate analyses conducted for juvenile groups. For adults, landmark-based analyses revealed no evidence of sexual dimorphism (F=0.700 p>0.5). However, significant geographic variation was detected between adult groups (29 Aegean, 12 Mediterranean) (F=7.353, p 0.01). Similar results were obtained for juveniles (12 Aegean, 9 Mediterranean) (F=3.416, p 0.01). While strong positive correlations were observed between centroid size and linear measurements, the first principal component (PC1), which accounted for the largest portion of shape variation, showed no strong correlation with traditional morphometric traits. Variation in the anterior postmental plates of 37 adult specimens (14 males, 23 females; 27 Aegean, 10 Mediterranean) was assessed using an outline-based method to examine sexual and populational differences. Analyses revealed no sexual dimorphism in the anterior postmental plates; however, significant inter-population variation was detected in the right anterior postmental plate (Pillai's Trace = 0.355, F(3, 31) = 5.697, p 0.01). Overall, the findings suggest the presence of geographic variation in head shape between the Aegean and Mediterranean groups in both adults and juveniles. This study represents a preliminary investigation of head morphology in Hemidactylus turcicus using geometric morphometric approaches. Since the present analysis included only specimens from the Aegean and Mediterranean regions, future research should apply these methods to larger samples representing all geographic regions of Türkiye.
- 1 December 2025
- Published by Pleiades Publishing Ltd in Biology Bulletin
- Vol. 52 (10) , 279
Helminth Parasites of European Glass Lizard, Pseudopus apodus (Pallas, 1775) (Squamata: Anguidae), Collected from Northern Turkey
A total of 31 European glass lizard, Pseudopus apodus specimens (12 males, 19 females) collected from 8 different localities in Çanakkale, Samsun and Kars provinces (Northern Turkey) between 2004—2011 and preserved as museum specimens were examined for helminths for the first time. P. apodus harbored one species of cestoda (Mesocestoides sp. Tetrathyridia), one species of digenea (Telorchis assula), four species of nematoda (Entomelas ophisauri, Oswaldocruzia filiformis, Parapharyngodon skrjabini, and Neoxysomatium brevicaudatum) and one species of Acanthocephala (Centrorhynchus sp). All helminths represents new host records for Pseudopus apodus in Turkey.
- 1 December 2025
- Published by Pleiades Publishing Ltd in Biology Bulletin
- Vol. 52 (10) , 279
Helminth Parasites of European Glass Lizard, Pseudopus apodus (Pallas, 1775) (Squamata: Anguidae), Collected from Northern Turkey
A total of 31 European glass lizard, Pseudopus apodus specimens (12 males, 19 females) collected from 8 different localities in Çanakkale, Samsun and Kars provinces (Northern Turkey) between 2004—2011 and preserved as museum specimens were examined for helminths for the first time. P. apodus harbored one species of cestoda (Mesocestoides sp. Tetrathyridia), one species of digenea (Telorchis assula), four species of nematoda (Entomelas ophisauri, Oswaldocruzia filiformis, Parapharyngodon skrjabini, and Neoxysomatium brevicaudatum) and one species of Acanthocephala (Centrorhynchus sp). All helminths represents new host records for Pseudopus apodus in Turkey.
- Open Access
- 26 December 2023
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Marine Sciences and Fisheries
- Vol. 7 (1) , 18-23
Can DNA Barcode Study be Done from a Museum Specimen Fixed in a Formaldehyde Solution? A Case of Emys orbicularis (Linnaeus, 1758)
DNA barcoding, a molecular taxonomy technique, has been increasingly used by herptile taxonomists in recent years. In DNA barcoding studies with museum specimens, there are difficulties in achieving success in specimens that have been exposed to formaldehyde, which is usually used as a fixative, for a long time and intensively. Here we studied the effect of formaldehyde on the application of the DNA barcode method in Emys orbicularis specimens stored in 4% formaldehyde and 70% ethanol solution since 2008 and 2014. Sanger sequence analysis of tissues taken from samples stored in both ethanol and formaldehyde solution successfully yielded sequences of 623 bp. In conclusion, the use of ethanol solutions should be preferred for mid or long-term sample storage, especially in the context of molecular studies. In cases where the use of formaldehyde is unavoidable, it may be advisable to use extremely low concentrations to increase success in molecular research.
- 26 December 2023
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Marine Sciences and Fisheries
- Vol. 7 (1) , 18-23
Open AccessCan DNA Barcode Study be Done from a Museum Specimen Fixed in a Formaldehyde Solution? A Case of Emys orbicularis (Linnaeus, 1758)
DNA barcoding, a molecular taxonomy technique, has been increasingly used by herptile taxonomists in recent years. In DNA barcoding studies with museum specimens, there are difficulties in achieving success in specimens that have been exposed to formaldehyde, which is usually used as a fixative, for a long time and intensively. Here we studied the effect of formaldehyde on the application of the DNA barcode method in Emys orbicularis specimens stored in 4% formaldehyde and 70% ethanol solution since 2008 and 2014. Sanger sequence analysis of tissues taken from samples stored in both ethanol and formaldehyde solution successfully yielded sequences of 623 bp. In conclusion, the use of ethanol solutions should be preferred for mid or long-term sample storage, especially in the context of molecular studies. In cases where the use of formaldehyde is unavoidable, it may be advisable to use extremely low concentrations to increase success in molecular research.
- Open Access
- 1 January 2023
- Published by National Academy of Sciences of Ukraine (Co. LTD Ukrinformnauka) (Publications) in Zoodiversity
- Vol. 57 (5) , 405-410
Assessing the Abundance of Caucasian Salamander, Mertensiella caucasica (Caudata, Salamandridae), with N-mixture Model in Northeastern Anatolia
- 1 January 2023
- Published by National Academy of Sciences of Ukraine (Co. LTD Ukrinformnauka) (Publications) in Zoodiversity
- Vol. 57 (5) , 405-410
Open AccessAssessing the Abundance of Caucasian Salamander, Mertensiella caucasica (Caudata, Salamandridae), with N-mixture Model in Northeastern Anatolia
- 22 August 2022
- Published by Uluslararasi Tarim ve Yaban Hayati Bilimleri Dergisi in Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (2) , 340-348
Species Delimitation Analysis to Reveal the Origin of Turkish Podarcis siculus siculus (Rafinesque-Schmaltz, 1810) Populations
It is possible that the origin of Podarcis sicurus, which was introduced to Turkey by humans, is based on two different source populations or that the samples introduced to different geographies may differ at the subspecies level. The rapid evolutionary processes observed in island species can similarly occur in introduced and isolated populations. In this study Tissues were taken from samples obtained from Zonguldak, Istanbul and Samsun. mtDNA gene sequences were obtained and combined with Podarcis sicurus samples from sequences downloaded from Genbank. Phylogenetic analyzes and species delimitation analyzes were executed. Accordingly results, the specimens obtained from Turkey were grouped into two different haplotypes, similar to their geographic isolation. It has been observed that these groups are different resource groups. Species delimination analyzes show that the differentiation of these haplotypes may be at the subspecies level.
- 22 August 2022
- Published by Uluslararasi Tarim ve Yaban Hayati Bilimleri Dergisi in Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (2) , 340-348
Species Delimitation Analysis to Reveal the Origin of Turkish Podarcis siculus siculus (Rafinesque-Schmaltz, 1810) Populations
It is possible that the origin of Podarcis sicurus, which was introduced to Turkey by humans, is based on two different source populations or that the samples introduced to different geographies may differ at the subspecies level. The rapid evolutionary processes observed in island species can similarly occur in introduced and isolated populations. In this study Tissues were taken from samples obtained from Zonguldak, Istanbul and Samsun. mtDNA gene sequences were obtained and combined with Podarcis sicurus samples from sequences downloaded from Genbank. Phylogenetic analyzes and species delimitation analyzes were executed. Accordingly results, the specimens obtained from Turkey were grouped into two different haplotypes, similar to their geographic isolation. It has been observed that these groups are different resource groups. Species delimination analyzes show that the differentiation of these haplotypes may be at the subspecies level.
- Open Access
- 30 October 2021
- Published by Selcuk Universitesi Fen Fakultesi Fen Dergisi in Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Dergisi
- Vol. 47 (2) , 125-135
Bazı Lacertidlerde (Lacerta trilineata s.l., Parvilacerta parva, Ophisops elegans) Karşılaştırmalı Yaş Tayini
Yapılan çalışmada, Türkiye’nin Konya iline bağlı Akşehir ve civarından toplanmış olan ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ZDEU-ÇOMÜ Koleksiyonu’nda bulunan örnekler kullanılmıştır. Lacertidae familyasına ait üç türden toplamda 30 birey (Lacerta trilineata 5♂♂, 5 juvenil; Ophisops elegans 5♂♂, 5♀♀; Parvilacerta parva 5♂♂, 5♀♀) değerlendirilmiştir. Örneklerden alınan falanj, femur ve humerus kemiklerinde iskelet kronolojisi yöntemi ile karşılaştırma yapılıp, kemiklere göre yaş halkalarının sayılarında herhangi bir fark olup olmadığına bakılarak, bireylerin mevcut yaşları tespit edilmiştir. Bu türler içerisinde Lacerta trilineata türüne ait 5 juvenil örnekte yaş 2 yıl, 5 erkek örnekte ise yaşlar 5-8 arasında değişmektedir. Parvilacerta parva erkek örneklerinde yaşlar 4-6 arasında, dişilerde ise 4 ve 5 olarak değişmektedir. Ophisops elegans erkek örneklerinde yaşlar 4-6 arasında, dişi örneklerde ise 5-7 arasında değiştiği tespit edilmiştir. Her üç türdeki tüm örneklerde kesit alınıp incelenen üç farklı kemikte de benzer yaşlar bulunmuştur. Kemiklerin yaş halkaları arasındaki bu benzerlik sebebiyle söz konusu türler ile ilgili yapılacak olan yaş çalışmalarında örneklerin öldürülmeden sadece falanjları ile çalışılabileceği düşünülmektedir. Böylece insan faaliyetleri ve değişen çevre faktörleri nedeniyle zarar gören türlerin bu çalışmalardan olumsuz yönde etkilenmesinin önüne geçilmiş olunacaktır.
- 30 October 2021
- Published by Selcuk Universitesi Fen Fakultesi Fen Dergisi in Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Dergisi
- Vol. 47 (2) , 125-135
Open AccessBazı Lacertidlerde (Lacerta trilineata s.l., Parvilacerta parva, Ophisops elegans) Karşılaştırmalı Yaş Tayini
Yapılan çalışmada, Türkiye’nin Konya iline bağlı Akşehir ve civarından toplanmış olan ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ZDEU-ÇOMÜ Koleksiyonu’nda bulunan örnekler kullanılmıştır. Lacertidae familyasına ait üç türden toplamda 30 birey (Lacerta trilineata 5♂♂, 5 juvenil; Ophisops elegans 5♂♂, 5♀♀; Parvilacerta parva 5♂♂, 5♀♀) değerlendirilmiştir. Örneklerden alınan falanj, femur ve humerus kemiklerinde iskelet kronolojisi yöntemi ile karşılaştırma yapılıp, kemiklere göre yaş halkalarının sayılarında herhangi bir fark olup olmadığına bakılarak, bireylerin mevcut yaşları tespit edilmiştir. Bu türler içerisinde Lacerta trilineata türüne ait 5 juvenil örnekte yaş 2 yıl, 5 erkek örnekte ise yaşlar 5-8 arasında değişmektedir. Parvilacerta parva erkek örneklerinde yaşlar 4-6 arasında, dişilerde ise 4 ve 5 olarak değişmektedir. Ophisops elegans erkek örneklerinde yaşlar 4-6 arasında, dişi örneklerde ise 5-7 arasında değiştiği tespit edilmiştir. Her üç türdeki tüm örneklerde kesit alınıp incelenen üç farklı kemikte de benzer yaşlar bulunmuştur. Kemiklerin yaş halkaları arasındaki bu benzerlik sebebiyle söz konusu türler ile ilgili yapılacak olan yaş çalışmalarında örneklerin öldürülmeden sadece falanjları ile çalışılabileceği düşünülmektedir. Böylece insan faaliyetleri ve değişen çevre faktörleri nedeniyle zarar gören türlerin bu çalışmalardan olumsuz yönde etkilenmesinin önüne geçilmiş olunacaktır.
- 17 December 2018
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 4 (2) , 88-102
Çanakkale Civarından Toplanan Lissotriton vulgaris (Linnaeus, 1758) (Amphibia: Urodela) Örneklerinde Mikronukleus Analizi ve Nuklear Anomaliler*
Bu çalışmada, Çanakkale’nin iki farklı bölgesinden toplanan [Kalabakbaşı köyü 12 (5♂♂, 7♀♀), Kirazlı köyü 9 (4♂♂, 5♀♀)] Lissotriton vulgaris örneklerinden hazırlanan kan preparatlarında genetik materyaldeki hasarın göstergelerinden biri olan mikronukleus (MN) ve nuklear anomaliler (NA) belirlenmiştir. Çalışmada mikronukleusun yanısıra binukleat, tomurcuklu nukleus, loblu nukleus ve çentikli nukleus olmak üzere 4 tip nuklear anomaliye ilaveten sitoplazmik vakuol (SV) ve mikrosit saptanmıştır. İki lokalite arasında sırasıyla çentikli, tomurcuklu ve loblu nuklear anomaliler bakımından istatistiki olarak yüksek düzeyde anlamlı fark bulunmuştur. Nüklear anomali sayıları bakımından Kalabakbaşı ve Kirazlı lokalitelerindeki L. vulgaris dişi ve erkek popülasyonları kendi aralarında karşılaştırıldığında, önemli derecede istatistiki fark bulunmuştur. Ayrıca cinsiyet karşılaştırılması yapıldığında iki lokalitede de SV, MN ve NA sayısı bakımından önemli fark bulunmadığı gözlemlenmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, Kirazlı bölgesindeki altın madeninde yapılan çalışmalardan dolayı genotoksik maddelerin bulunabileceğini ve genotoksik hasarın göstergelerinden biri olan MN oluşumlarının burada bulunan kirleticilerden kaynaklanabileceğini düşündürmektedir.
- 17 December 2018
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 4 (2) , 88-102
Çanakkale Civarından Toplanan Lissotriton vulgaris (Linnaeus, 1758) (Amphibia: Urodela) Örneklerinde Mikronukleus Analizi ve Nuklear Anomaliler*
Bu çalışmada, Çanakkale’nin iki farklı bölgesinden toplanan [Kalabakbaşı köyü 12 (5♂♂, 7♀♀), Kirazlı köyü 9 (4♂♂, 5♀♀)] Lissotriton vulgaris örneklerinden hazırlanan kan preparatlarında genetik materyaldeki hasarın göstergelerinden biri olan mikronukleus (MN) ve nuklear anomaliler (NA) belirlenmiştir. Çalışmada mikronukleusun yanısıra binukleat, tomurcuklu nukleus, loblu nukleus ve çentikli nukleus olmak üzere 4 tip nuklear anomaliye ilaveten sitoplazmik vakuol (SV) ve mikrosit saptanmıştır. İki lokalite arasında sırasıyla çentikli, tomurcuklu ve loblu nuklear anomaliler bakımından istatistiki olarak yüksek düzeyde anlamlı fark bulunmuştur. Nüklear anomali sayıları bakımından Kalabakbaşı ve Kirazlı lokalitelerindeki L. vulgaris dişi ve erkek popülasyonları kendi aralarında karşılaştırıldığında, önemli derecede istatistiki fark bulunmuştur. Ayrıca cinsiyet karşılaştırılması yapıldığında iki lokalitede de SV, MN ve NA sayısı bakımından önemli fark bulunmadığı gözlemlenmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, Kirazlı bölgesindeki altın madeninde yapılan çalışmalardan dolayı genotoksik maddelerin bulunabileceğini ve genotoksik hasarın göstergelerinden biri olan MN oluşumlarının burada bulunan kirleticilerden kaynaklanabileceğini düşündürmektedir.
- 30 June 2018
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (2) , 49-55
Borçka-Karagöl Tabiat Parkı (Artvin / Türkiye) ve Çevresinin Kurbağaları
Borçka-Karagöl Tabiat Parkı ve çevresinde yayılış gösteren kurbağa türleri ve dağılışları, 2003-2006 yıllarıile 2015-2017 yıllarında yapılan arazi çalışmalarıyla belirlenmiştir. Karagöl Tabiat Parkı ve çevresinde 5 kuyruksuz[Rana macrocnemis, Pelophylax ridibundus, Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus ve Bufo verrucosissimus] veiki kuyruklu kurbağa [Mertensiella caucasica ve Ommatotriton ophryticus] türü olmak üzere toplam yedi amfibitürünün yaşadığı tespit edilmiştir. Karögöl’de, 1465 metre yükseklikte Rana macrocnemis, Pelophylax ridibundus,Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus, Bufo verrucosissimus, Mertensiella caucasica ve Ommatotriton ophryticustürlerinin sintopik olarak yaşadığı belirlenmiştir. 1465-1750 m arasında söz konusu türlerden Rana macrocnemis,Pelophylax ridibundus, Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus, Bufo verrucosissimus ve Ommatotriton ophryticusbirlikte yaşamaktadır. 1750 – 2200 m arasında ise Rana macrocnemis ve Mertensiella caucasica türleri birlikteyaşamaktadır. Karagöl’de Pelophylax ridibundus baskın tür olarak göze çarpmaktayken, Orman içi ve subalpinbölgede Rana macrocnemis baskın tür olarak gözlenmiştir.
- 30 June 2018
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (2) , 49-55
Borçka-Karagöl Tabiat Parkı (Artvin / Türkiye) ve Çevresinin Kurbağaları
Borçka-Karagöl Tabiat Parkı ve çevresinde yayılış gösteren kurbağa türleri ve dağılışları, 2003-2006 yıllarıile 2015-2017 yıllarında yapılan arazi çalışmalarıyla belirlenmiştir. Karagöl Tabiat Parkı ve çevresinde 5 kuyruksuz[Rana macrocnemis, Pelophylax ridibundus, Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus ve Bufo verrucosissimus] veiki kuyruklu kurbağa [Mertensiella caucasica ve Ommatotriton ophryticus] türü olmak üzere toplam yedi amfibitürünün yaşadığı tespit edilmiştir. Karögöl’de, 1465 metre yükseklikte Rana macrocnemis, Pelophylax ridibundus,Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus, Bufo verrucosissimus, Mertensiella caucasica ve Ommatotriton ophryticustürlerinin sintopik olarak yaşadığı belirlenmiştir. 1465-1750 m arasında söz konusu türlerden Rana macrocnemis,Pelophylax ridibundus, Hyla orientalis, Pelodytes caucasicus, Bufo verrucosissimus ve Ommatotriton ophryticusbirlikte yaşamaktadır. 1750 – 2200 m arasında ise Rana macrocnemis ve Mertensiella caucasica türleri birlikteyaşamaktadır. Karagöl’de Pelophylax ridibundus baskın tür olarak göze çarpmaktayken, Orman içi ve subalpinbölgede Rana macrocnemis baskın tür olarak gözlenmiştir.
- Open Access
- 3 April 2017
- Published by Taylor & Francis in Zoology in the Middle East
- Vol. 63 (2) , 130-135
Food composition of the Near Eastern Fire Salamander,Salamandra infraimmaculataMartens, 1885 (Amphibia: Urodela: Salamandridae) from Eastern Anatolia
- 3 April 2017
- Published by Taylor & Francis in Zoology in the Middle East
- Vol. 63 (2) , 130-135
Open AccessFood composition of the Near Eastern Fire Salamander,Salamandra infraimmaculataMartens, 1885 (Amphibia: Urodela: Salamandridae) from Eastern Anatolia