AKAli Kizilet

Ali Kizilet

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ali Kizilet has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Dairesel Antrenmanlarda İstasyonlar Arası İki Farklı Dinlenme Süresinin Sürat, Kuvvet, Tekrarlı Sprint Yeteneği ve Aerobik Güce Etkisinin Değerlendirilmesi

    by Bahadır Koç, Ali Kızılet

    Amaç: Bu araştırmanın amacı dairesel antrenmanlarda, istasyonlar ve setler arasındaki dinlenme sürelerinde yapılacak değişikliğin sürat, kuvvet, tekrarlı sprint yeteneği ve aerobik güce etkisinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nun futbol takımında yer alan 16 erkek sporcu katılmıştır. Sporcular, İstasyonlar Arası Dinlenen Gurup (İDG) ve Setler Arası Dinlenen Gurup (SDG) olmak üzere 2 farklı gruba ayrılmıştır. Sporculara haftada 2 gün (Salı ve Perşembe) olmak üzere 8 hafta boyunca dairesel antrenman programı uygulanmıştır. Sporculara antrenman öncesinde ve sonrasında fiziksel ölçüm (boy, kilo, vücut yağ oranı) testleri, sürat testi, tekrarlı sprint testi, Yo-Yo Aralıklı Toparlanma Testi Seviye I, durarak uzun atlama testi ve bacak kuvveti testi ve algılanan yorgunluk düzeyi ölçüm testi uygulanmıştır. Bulgular: SDG sporcularının antrenmanlar sonrasında sürat, tekrarlı sprint ve aerobik güç özelliklerinde anlamlı düzeyde gelişim tespit edilmiştir. İDG sporcularının ise antrenmanlar sonrasında sadece aerobik güç (MaxVO2) değerinde anlamlı bir gelişim göstermiştir. İDG ve SDG sporcuları gelişim düzeyleri açısından karşılaştırıldığında setler arası dinlenen sporcuların tekrarlı sprint yeteneği yorgunluk indeksi (TSYy) ve MaxVO2 değerleri, istasyonlar arası dinlenen sporculara göre daha iyi gelişim gösterdiği görülmüştür. Sonuçlar: Dairesel antrenmanlarda, sporcuların yorgunluk indeksi açısından tekrarlı sprint yeteneği ve aerobik gücü geliştirmek için setler arası dinlenme yapanların, istasyonlar arası dinlenme yapanlara göre daha verimli olduğu tespit edilmiştir.

  • Open Access

    Hız Temelli Kuvvet Antrenmanının Genç Kız Voleybolcularda Kuvvet Antrenman Hacmi ile Sıçrama ve Hızlanma Performansına Etkilerinin Değerlendirilmesi

    by Serhat Yağcı, Ali Kızılet

    Amaç: Bu çalışmada, genç kız voleybolcularda hız temelli kuvvet antrenmanlarının yüzde temelli kuvvet antrenmanlarına göre hızlanma ve sıçrama performansına etkileri araştırılmıştır Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 17–19 yaş aralığında 14 elit düzey kadın voleybolcu katılmıştır. Katılımcılar hız temelli antrenman grubu (HTAG, n=7) ve yüzde temelli antrenman grubu (YTAG, n=7) olarak ikiye ayrılmıştır. HTAG, %20 hız kaybı limitiyle haftada iki gün, 6 hafta boyunca hız temelli antrenman yaparken; YTAG, maksimal kuvvet yüzdesine dayalı tekrar sayılarına göre çalışmıştır. Çalışma öncesi ve sonrası ölçümlerde maksimal squat ve hip thrust kuvveti, reaktif kuvvet indeksi (RSI), 5 m sürat testi hızlanma değeri ve maksimal sıçrama yüksekliği kaydedilmiştir. Grup içi karşılaştırmalarda Wilcoxon testi, gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: HTAG’nin, YTAG’ye kıyasla %80 squat egzersizinde %38,4, %80 hip thrust’ta %24,6, %70 squat’ta %43,5 ve %70 hip thrust’ta %37,2 daha az tekrar yaptığı bulunmuştur. Ancak squat, hip thrust, hızlanma, sıçrama ve RSI performansında anlamlı değişim saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Elde edilen bulgular, hız temelli antrenmanın azaltılmış antrenman hacmine karşın kuvvet, sıçrama ve hızlanma performansını koruyabildiğini göstermektedir.

  • Open Access

    Kadın Futbolunda Türkiye Ligi ve Şampiyonlar Ligi Karşılaştırılması: Hücum ve Savunma Analizi

    by Ülkühan Köse, Ali Kızılet

    Amaç: Bu çalışmanın amacı, kadın futbolunda Türkiye Süper Ligi ile UEFA Şampiyonlar Ligi arasında oyun formasyonları ve stratejik varyasyonları karşılaştırarak, kadın futbolunda uygulanan taktikler üzerinde genel bir fikre sahip olmaktır. Yöntem: Araştırma, 2022-2023 sezonu Türkiye Süper Ligi ve 2022 sezonu UEFA Şampiyonlar Ligi’nde oynanan çeyrek final, yarı final ve final olmak üzere 26 müsabakayı içermektedir. Maçlarda uygulanan oyun formasyonları ve stratejik verilerin kolaylıkla toplanabilmesi için gözlemsel ve bilgisayar yardımlı notasyon yöntemi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma bulgularına göre, Türkiye Süper Ligi (%76,9) ile UEFA Şampiyonlar Ligi’nde (%65,4) en çok tercih edilen dizilişin 4-3-3 olduğu görülmüştür. Hücumların çoğunlukla merkez bölgede sonuçlandığı, özellikle sağ merkez geçişli yapılan bu top dağılımlarının UEFA Şampiyonlar Ligi’nin (%66,4) Türkiye Süper Ligi’ne (%55,8) kıyasla daha etkili bir şekilde sonuçlandığı görülmüştür. Şampiyonlar Ligi’nde kenar bölgelerden başlatılan ve merkez bölgelere yönelen hücumların, Türkiye Süper Ligi’ne oranla daha dengeli dağıldığı görülmektedir. Ayrıca Türkiye Ligi’nde hücumların daha sık sağ bölgelerde (sağ kenar %41,4 ve sağ merkez %25,6), Şampiyonlar Ligi’nde ise sol bölgelerde (sol kenar %36,1 ve sol merkez %28,9) gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Türkiye Süper Ligi’nde 2. savunma bölgesinde (%50,7) Şampiyonlar Ligi’ne kıyasla 1. bölge (41,7) ve 3. savunma bölgesinde (13,1) top kazanımlarının etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç: Çalışma bulgularının sonucunda Şampiyonlar Ligi’ndeki takımlar, Türkiye Süper Ligi’ndeki takımlara kıyasla stratejilerini daha planlı ve sağlam geçişlerle bütünleşmiş bir oyun yapısı oluşturarak sergilemiştir. Buna göre Türkiye Süper Ligi’nde değişen futbola uyum sağlamak için antrenman modelleri ve stratejileri, geliştirilmeye yönelik yeniden düzenlenmelidir.


  • Open Access

    Genç Erkek Futbolcularda 8 Haftalık Kontrast ve Pliometrik Antrenman Yöntemlerinin Biyomotor Özellikler ve Nöromüsküler Faktörlere Etkisi

    by Mehmet Berk Uzunhasan, Ali Kızılet, Elif Sibel Atış Tekeli, Tuba Kızılet

    Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi | Cilt: 10 Sayı: 2


  • Open Access

    Futbol Süper Ligi 2020-2021 Sezonunda Atılan Şutların Analizi

    by Emrullah Akçal, Ali Kizilet, Tuba Kizilet Bozdoğan, Ramazan Varli̇

    Amaç: Bu çalışmanın amacı, futbolda atılan şutlarda; hücum türü, pas türü, şut aksiyonu, topa vuruş şekli, şut bölgesi ve şut pası bölgesinin şut sonucuna etkisini inceleyerek, antrenörlere şutun sonucunu etki eden parametreler hakkında bilgi vererek yol göstermektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın evreni Türkiye Spor Toto Süper Ligi’nde bulunan takımların attığı şutlardır, çalışmanın örneklemi sezon sonu puan sıralamasında ilk 4 ve son 4 sıradaki takımların attığı şutlardır. Veriler şut görüntüleri maç görüntüsü ve veri sağlayıcı firması InStat Sport’un web sitesi üzerinden izlenerek kalem kağıt metoduyla toplandı. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, hücum türünde şutların %76’i ve gollerin %71’i akan oyundan gerçekleşti. Akan oyundan atılan şutların ise %11,3’ü gol ile sonuçlanırken, %30,2’si isabetli, %2,1’i direkten dönen, %23’ü engellenen ve %33,4’ü isabetsiz olarak sonuçlandı. Pas türünde şutların %48,4’ü ve gollerin %40,2’si yerden atılan paslardan gerçekleşti. Şut aksiyonunda şutların %75,1 ve gollerin %81,8’i direkt vuruşla gerçekleşti. Topa vuruş şeklinde şutların %84,5’i ve gollerin %85,1’i ayakla yapılan vuruşlarla gerçekleşti. Şut bölgesinde akan oyundan en çok şut %15,1 ile C2 bölgesinden, en çok gol %23,1 ile C7 bölgesinden atılan şut ile gerçekleşti. Atılan şutun gol olma oranı en yüksek bölge %48,2 ile C8 oldu. Akan oyundan bir pas sonrasında direkt vuruşla atılan şutlarda pasların %14,6’sı DK2’den, gollerde pasların %14,3’ü DK1’den gerçekleşti. Eksilterek yapılan vuruş ile atılan şutlarda pasların %27,6’sı MK1’den, gollerde pasların %28,8’i MK1’den gerçekleşti. Sonuç: Araştırma bulgularının sonucunda; Türkiye Spor Toto Süper Ligi 2020-2021 sezonunda atılan goller daha çok akan oyundan DK1 veya İK4 bölgelerinden, OGB2 şut bölgesine yerden atılan paslardan gerçekleşmektedir.


  • Open Access

    Comparing the Impact of Traditional Strength Training and Power Interval Training on Velocity Parameters During Loaded-Squat Jump Exercise

    by Harun Duran, İbrahim Can, Ali Kizilet, Halil İbrahim Ceylan, Serdar Bayrakdaroğlu

    The aim of this study is to investigate the effects of traditional strength and power interval training methods on the development of velocity parameters in the concentric phase of loaded-squat jump exercise and to determine which training method improves velocity parameters more. To achieve this goal, 30 male students who were studying at the School of Physical Education and Sports and did not regularly exercise participated voluntarily in this study. Participants were divided into three different groups using randomization: traditional strength training group, power interval training group, and control group. The participants performed a weighted squat jump exercise using external loads equivalent to 40% of their body weight in both pre-test and post-test measurements, and their mean velocity, mean propulsive velocity, and peak velocity values were obtained through an isoinertial velocity transducer. According to the analysis results, it was found that peak velocity significantly increased after traditional strength training. In addition, the power interval training method made a significant difference on the 1 RM pre-post test. The effect size of traditional strength training on peak velocity was determined as "small". In conclusion, it is thought that traditional strength training is a more prominent training method in improving movement velocity compared to power interval training.


  • Open Access

    The relationship of player load and anaerobic performance in different football playing strategies

    by Mustafa Erol, Ali Enver Kapelman, Ali Kizilet

    Background and Study Aim. The purpose of the present study is to determine the effect of player load on the anaerobic performance of soccer players. Material and Method. Eighty Turkish Super League U21 players (age:19.56±1.3 years, height: 180.3±2.1cm, weight: 75.9±3.7kg) were involved in this study. The players completed eight different 11v11 training games. While one team practiced the ball possession and “defense as a team” strategy, the other team implemented the counterattacking strategy. The formation was kept as “4-4-2”. The games were played as 2x20-min training matches. Maximum heart rate, player load, ratings of perceived exertion, high running speed, and sprint performances were analyzed. Pearson’s correlation analysis was used in determining the level of correlation between quantitative variables. Linear regression analyses were carried out to examine the effect of player load on anaerobic performance components in different strategies and positions. Results. Compared to tactical strategy, player load values were found to be different from all positions (P<0.05). It was observed that maximum hearth rate, ratings of perceived exertion, high running speed, and sprint data were correlated with player load data (p<0.05). Given the results achieved from the regression analysis, it was determined that an increase in player load data caused an increment in these data. Conclusions. In conclusion, it was observed that player load data affect position-specific anaerobic performance in football. It is thought that the use of the data related to player load, acceleration, and deceleration in the training planning in accordance with the positions of players and the team strategies will increase the performance of the athlete.


  • Open Access

    Futbolda Farklı Metotlarla Uygulanan Küçük Alan Oyunlarının Teknik Performansa, İç ve Dış Yüklere Etkisi

    by Ramazan Varli̇, Ali Kizilet, Tuba Bozdoğan, Alper Çikikci, Emrullah Akçal

    Bu araştırmanın amacı; futbolda 4v4 küçük alan oyunlarının kombine, aralıklı ve devamlı metotlar ile uygulandığında iç ve dış yük yanıtlarıyla birlikte teknik performansı ne şekilde etkilediğini ortaya koymaktır. Çalışmamıza, 14 futbolcu (yaş: 17,57±0,51; boy: 174,71±5,19 cm, vücut ağırlığı: 68,46 ±5,15 kg) katılmıştır. Yo-Yo aralıklı toparlanma seviye 1 testi ile maksimum kalp atım sayısına ulaşılmış ve gruplar oluşturulmuştur. Her oyuncunun bireyselleştirilmiş maksimal aerobik sürat (MAS) değerinin belirlenmesi için 30-15 aralıklı fitness testi yapılmıştır. Testlerin ardından 6 hafta boyunca, haftada 3 farklı küçük alan oyun metodu uygulanarak toplamda 18 antrenman gerçekleştirilmiştir. Her antrenmanda, sporcuların iç yük ve dış yük değerleri kaydedilmiştir. Teknik parametrelerin analizi için de antrenmanlar video kaydına alınıp, veriler not edilmiştir. Toplam kat edilen mesafe (TKEM), farklı hızlarda kat edilen mesafe (KEM) ve yavaşlama sayısı (YS) açısından metotlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p0,05). Ortalama kalp atım sayısı (Ort.KAS), ortalama kalp atım sayısı yüzdesi (Ort.KAS (%)), algılanan zorluk derecesi (AZD) ve teknik parametreler yönünden metotlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak; TKEM ve farklı hızlarda KEM’nin yüksek olması amaçlandığında kombine metot uygulanabilir. YS ve teknik parametlerin çalışılması amaçlandığında ise aralıklı metot uygulanabilir.


  • Open Access

    Geleneksel Kuvvet Antrenmanlarına Karşın Dirençli Güç İnterval Antrenman Protokolünün İvmelenme, Çeviklik ve Hareket Hızına Etkisinin Değerlendirilmesi

    by Harun Duran, Ali Kizilet, İbrahim Can

    Bu çalışmanın amacı, geleneksel kuvvet antrenmanlarına karşın dirençli güç interval antrenman protokolünün ivmelenme, çeviklik ve hareket hızına etkisinin değerlendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, lisanslı sporcu olmayan 20 genç gönüllü olarak katılım sağlamıştır. Katılımcılar, A grubu (AG, n=10, yaş: 21,3 yıl ± 1,41; boy: 176,4 cm. ± 4,69; kilo: 68,9 kg ± 5,6) ve B grubu (BG, n=10 yaş: 20,8 yıl ± 1,03; boy: 173,7 cm ± 6,63; kilo: 63,5 kg ± 5,9) olarak iki homojen gruba ayrılmıştır. Çalışmadan önce katılımcılara 2 hafta adaptasyon antrenmanı yaptırılmıştır. Bir tekrarlı maksimal kuvvet, tam squat hareketinde itme evresindeki hareket hızı, ivmelenme ve çeviklik testleri yaptırılmıştır. A Grubuna 6 haftalık geleneksel kuvvet antrenmanları (GKA), B Grubuna dirençli güç interval antrenmanları (DGİA) uygulanmıştır. Ara testler sonrasında antrenman protokolleri gruplar arasında çaprazlama değiştirilerek A Grubu DGİA, B Grubu ise GKA olarak 6 hafta devam ettirilmiştir. Ardından son testler yaptırılmıştır. Veriler SPSS 20 paket programında analiz edilmiştir (p0.05). Sonuç olarak; her iki antrenman protokolünün de performans parametrelerini geliştirdiği ve protokoller arasında anlamlı bir farklılık olmadığı elde edilmiştir. Ayrıca, belirtilen performans parametrelerini geliştirmek için her iki protokolün de kullanılabileceği ileri sürülebilir.


  • Open Access

    Bireysel ve Takım Sporunu Yapanların Bu Spora Başlamalarına Etki Eden Unsurlar ve Beklentileri

    by Ersin Arslan, Zekiye Özkan, Ali Kizilet

    Bu çalışma bireysel ve takım sporu yapanların bu spora başlamalarına etki eden unsurlar ve beklentilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplamak için anket yöntemi kullanılmıştır (Sunay ve Saraçoğlu, 2003). Araştırmaya yaş ortalaması 23,17±7,19 olan 507 bireysel spor yapan ve yaş ortalaması 18,53±3.57 olan 389 takım sporunu yapanlar olmak üzere toplam 896 sporcu katılmıştır. Verilerde, aritmetik ortalama ve tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır. Spora teşvik eden unsurların önem derecesinde bireysel sporlarda 1. derecede anne-baba ve kardeş ve son sıralarda ise televizyon kanallarının etkisinin olduğu görülmüştür. Takım sporlarında ise 1. derecede beden eğitimi öğretmenin en son sırada ise basın-yayın organlarının etkisinin olduğu görülmüştür. Sporla uğraşma nedenlerine göre önem derecesine bakıldığında, bireysel ve takım sporlarında 1. derecede bu sporu sevmek ve en son sırada ise maddi geliri arttırmak nedenlerinin olduğu görülmüştür. Spordan beklentilere göre önem derecesine bakıldığında, bireysel sporlarda 1. derecede Milli takıma seçilmek, milli olmak ve en son sırada ise hakem olmak beklentilerin olduğu görülmüştür. Takım sporlarında ise 1. derecede ilerde sporla ilgili üniversite düzeyde eğitim görmek ve en son sırada ise hakem olmak beklentilerin etkili olduğu görülmüştür. Bireysel ve takım sporuna başlamada, Milli takıma seçilmek ve Milli olmak, arkadaş ve akran grubu, bu branşı sevme ve en önemlisi de ailenin olumlu yaklaşımları bu spor branşlarına yönelmelerine olumlu katkı sağladığı düşünülmektedir.