MKMüjgan Kıvan

Müjgan Kıvan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Müjgan Kıvan has a total of 6 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Tekirdağ İli’nde Tingidae (Hemiptera) Türlerinin Doğal Düşmanları

    by Tolga Aysal, Müjgan Kivan

    Bu çalışma Tekirdağ İli’nde Malkara, Saray, Süleymanpaşa ve Şarköy ilçelerinde Tingidae familyası türlerinin doğal düşmanları ve yayılışlarını saptamak amacıyla yürütülmüştür. Sörveyler 2011-2012 yıllarında odunsu bitkiler üzerinde yapılmıştır. Arazi çıkışları Nisan ayı başı-Ekim ayı sonu arasında, 10 gün aralıklarla gerçekleştirilmiştir. Örneklemelerde darbe ve gözle kontrol yöntemleri kullanılmıştır. Sörveyler sonucunda, Tingidae familyası türlerinin doğal düşmanı olarak; Coleoptera takımı Coccinellidae familyasından; Coccinella septempunctata (Linnaeus, 1758), Exochomus quadripustulatus (Linnaeus, 1758), Oenopia conglobata (Linnaeus, 1758), Stethorus gilvifrons (Mulsant, 1850), Hemiptera takımı Anthocoridae familyasından; Anthocoris nemoralis (Fabricius, 1794), Orius niger (Wolff, 1811), Orius vicinus (Ribaut, 1923), Miridae familyasından; Deraeocoris lutescens (Schilling, 1837), Stethoconus pyri (Mella, 1869) ve Neuroptera takımı Chrysopidae familyasından; Chrysoperla carnea (Stephens, 1836) olmak üzere toplam 10 predatör tür saptanmıştır. Hymenoptera takımı Mymaridae familyasından ise Erythmelus panis (Enock, 1909) türü yumurta parazitoiti olarak tespit edilmiştir. Tekirdağ genelinde en çok bulunan tür S. pyri olmuştur. Bu türü C. septempuctata takip etmiştir. İlde en az bulunan türlerin ise sırasıyla A. nemoralis ve S. gilvifrons olduğu saptanmıştır. Doğal düşmanların yayılışlarının da bulunma oranlarıyla hemen hemen benzer olduğu belirlenmiştir. İlde bulunan tüm doğal düşmanların Stephanitis pyri (Fabricius, 1775) (Armut kaplanı) ile beslendiği tespit edilmiştir. O. conglobata’nın Armut kaplanı dışında Monosteira unicostata (Mulsant ve Rey, 1852) ile; A. nemoralis, O. niger ve O. vicinus’un da Corythuca ciliata (Say, 1832) ile beslendiği kaydedilmiştir. Tespit edilen doğal düşmanların birçoğu Tekirdağ faunası için ilk kayıttır. Bu türler içerisinde, yapılan gözlemler ve el edilen bulgulara göre; Armut kaplanı ile beslenen S. pyri ve C. ciliata ile beslenen Orius türlerinin diğer doğal düşmanlara göre daha önemli olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle ileriye yönelik çalışmalarda, öncelikle bahsi geçen bu türlerin laboratuvar ve/veya arazi koşullarında biyolojileri ve etkinliklerinin araştırılması daha uygun olacaktır.


  • Open Access

    Bazı entomopatojen fungus türlerinin Capnodis tenebrionis Linnaeus, 1758 (Coleoptera: Buprestidae)’in belirli dönemleri üzerinde patojeniteleri

    by Damla Zobar, Müjgan Kıvan

    Amaç: Kiraz Fidan dipkurdu olarak adlandırılan Capnodis tenebrionis (Linnaeus, 1758) (Coleoptera: Buprestidae) Akdeniz ülkelerinde olduğu gibi Türkiye’de de önemli sert çekirdekli meyve ağacı zararlısıdır. Bu çalışmada, C. tenebrionis’den izole edilen entomopatojen fungusların, yaşam evrelerine göre patojenisiteleri araştırılmıştır. Yöntem ve Bulgular: Tekirdağ ili kiraz bahçelerinden toplanan C. tenebrionis erginlerinden fungus izolasyonları yapılarak morfolojik ve moleküler olarak tanılamaları yapılmıştır. İkisi ilk kez C. tenebrionis’den izole edilen üç farklı entomopatojen fungus izolatı Baeuvera bassiana (Balsamo) Vuillemin, 1912; Lecanicillium fungicola Zare & W. Gams, 2008 ve Fusarium acuminatum Ellis & Everhart, 1916 olarak tanılanmıştır. Elde edilen izolatların patojenisite çalışmaları C. tenebrionis’in yumurta, ilk dönem larva ve erginleri üzerinde 26±1 °C sıcaklık, %50±5 nem ve 16:8 (A:K) uzun gün aydınlatmalı koşullarında yapılmıştır. Capnodis tenebrionis yumurtaları üzerinde yapılan patojenisite testlerinde en yüksek ölüm oranı (% 81.25±2.26) ve etki değeri (% 64.63±1.71) F. acuminatum türünün uygulandığı yumurtalardan elde edilmiştir. Larvalar iki farklı besin (suni ve doğal) üzerinde beslenmiştir. Yarı-sentetik diyette B. bassiana uygulanan larvalar üzerinde ölüm oranı % 71.5±1.32 olurken, dal kültüründe beslenen larvalarda ölüm % 100 değerine ulaşmıştır. En yüksek etkiyi erginlerde B. bassiana (% 92.5±1.63) izolatı göstermiştir. Genel Yorum: Elde edilen sonuçlar C. tenebrionis ile mücadelede yerel entomopatojen funguslar aracılığıyla yapılacak biyolojik mücadelenin ilk adımları olabileceğini göstermiştir.Çalışmanın Önemi ve Etkisi: C. tenebrionis’in biyolojik dönemlerinin doku içerisinde geçmesi ve erginlerinin morfolojik yapısı nedeniyle zararlının mücadelesinde kullanılan mevcut yöntemler yeterli düzeyde etkili olmamaktadır. Çalışmada elde edilen entomopatojen fungus izolatlarının etkisi göz önüne alındığında, zararlı ile mücadelede alternatif yöntemlerin geliştirilmesinin mümkün olabileceği düşünülmektedir.


  • Sabit ve değişken sıcaklık koşullarının yumurta parazitoiti, Trissolcus semistriatus Nees (Hymenoptera: Scelionidae) üzerine etkileri

    by Müjgan Kıvan, Sadi̇ Can Başa

    Laboratuvar ortamında sabit (25±1 ºC) ve değişken (28-23±1 ºC ve 25-20±1 ºC) sıcaklık, %60±10 orantılı nem ve 14:10 fotoperiyot koşullarında Trissolcus semistriatus Nees (Hymenoptera: Scelionidae)’un alternatif konukçusu Graphosoma lineatum (L.) (Heteroptera: Pentatomidae) yumurtaları üzerinde biyolojik parametrelerini ortaya koymak amacıyla bu çalışma yürütülmüştür. Bir dişinin parazitlemiş olduğu en yüksek yumurta sayısı 175.40±8.73 olarak 28-23±1 ºC’de elde edilmiştir. En uzun dişi ve erkek ömrü sırasıyla 33.0±0.96 ve 16.33±1.41 gün ve en uzun ovipozisyon dönemi 22.25±1.33 gün olarak yine 28-23±1 ºC’de kaydedilmiştir. Cinsiyet ve ergin çıkış oranlarında ise en iyi sonuç 25-20±1 ºC sıcaklıkta elde edilmiştir. Sonuç olarak 28-23±1 ºC sıcaklığın T. semistriatus’un kitle üretiminde daha uygun olduğu kanısına varılmıştır.

  • Open Access

    Buprestidae (Coleoptera) species in stone fruit trees in Tekirdağ province

    by Damla Zobar, Müjgan Kıvan, Serkan Candar, Ahmet Semih Yaşasın

    This study was carried out to determine the Buprestidae (Coleoptera) species of stone fruit trees in Tekirdağ. Field studies was conducted in 4 different districts; Malkara, Muratlı, Şarköy and Süleymanpaşa between March 2014-January 2016. Samplings and observations on cherry, peach and plum orchards will be carried out representing at least 10% of the total area. Species of the family Buprestidae and their densities was determined using different sampling methods as visual observation, trapping, and beating. A total of 13 species belonging to 9 genera were identified. These species were; Anthaxia (Anthaxia) nitidula signaticollis Krynicki, 1832, Anthaxia (Haplantaxia) cichorii (Olivier, 1790), Anthaxia (Anthaxia) bicolor (Faldermann, 1835), Agrilus viridis L., 1758, Capnodis tenebricosa (Olivier, 1790), Capnodis tenebrionis (L., 1758), Chalcophorella (Chalcophorella) stigmatica (Schoenherr, 1817), Chrysobothris (Chrysobothris) affinis (Fabricius, 1794), Julodis ehrenbergii Lamporte & Gory 1835, Ovalisia (Palmar) balcanica (Kirschberg, 1876), Ovalisia (Scintillatrix) gloriosa (Marseul, 1865), Perotis lugubris (Fabricius, 1777) and Ptosima undecimmaculata (Herbst, 1784). The most common species was Capnodis tenebrionis and the highest population was determined in cherry orchard.


  • Open Access

    Seasonal density and biology of Capnodis tenebrionis (L.) (Coleoptera: Buprestidae) on cherry orchards in Tekirdağ

    by Damla Zobar, Müjgan Kivan

    Çalışma Tekirdağ ilinin Süleymanpaşa ve Muratlı ilçelerinde bölgede yaygın olan anaçlardan Kuşkirazı, Gisela 5 ve MaXMa kiraz anaçlarının yer aldığı üç bahçede, 2014-2016 yılları arasında yürütülmüştür. Capnodis tenebrionis (L.)’in popülasyon yoğunluğunu belirlemek amacıyla sürvey çalışmalarında gözle kontrol, darbe ve tuzak yöntemleri kullanılmıştır. İlk ergin Mayıs ayında görülürken, en yüksek popülasyon yoğunluğu Temmuz ayında gözlemlenmiştir. En fazla sayıda C. tenebrionis ergini Kuşkirazı anacında toplanmıştır.


  • Development rate and lower temperature threshold in the eggs of Eurygaster integriceps (Heteroptera: Scutelleridae)

    by Mujgan Kivan

    The sunn pest, Eurygaster integriceps Put. has a wide distribution in the Palearctic region. It is the most important pest problem of wheat in Turkey. The objective of this study was to attain better knowledge of the development of the sunn pest eggs. The lower temperature threshold and development rate of eggs were determined at 17, 20, 23, 26 and 32°C ± 1°C in the laboratory. A linear model was used to describe the developmental rate and temperature. The egg development required 90.9 degree‐days above the theoretical threshold of 11.7°C. The development time was 17.6 ± 0.1 days at 17°C, and 4.5 ± 0.01 days at 32°C. Incubation time was inversely related to temperature. The study showed that the eggs of E. integriceps needed shorter periods of time to complete their development than immature stages of their parasitoids Trissolcus spp.