Hikmet Çağrı Yardımcı
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Research Interests
Hikmet Çağrı Yardımcı has a total of 11 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Ayaz
Hasan Kalyoncu Üniversitesi
2 shared publications - Bilal Çayır
Hasan Kalyoncu University
2 shared publications - Burcu Gürkan
Hasan Kalyoncu University
2 shared publications - Cemile Gökçe Özmen
Hasan Kalyoncu University Sahinbey Gaziantep Türkiye
2 shared publications - Furkan Baltaci
Hasan Kalyoncu University
2 shared publications - Hilal Yakut İpEkoğlu
Süleyman Demirel University Isparta Türkiye
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 14 October 2026
- Published by Wiley in Earthquake Spectra
- Vol. 42 (4)
The Protective Action Decision‐Making Process in Emergency Responses During and After Earthquake Tremors: Qualitative Findings From the Elazığ and İzmir Earthquakes
Understanding behavioral responses during and immediately after an earthquake is critical to reducing injuries and developing preparedness strategies. This study identifies response patterns under seismic threat using qualitative evidence from the 2020 Elazığ and İzmir earthquakes in Türkiye. Data were collected from 63 participants through semistructured individual interviews and family‐based focus group discussions. Responses were examined in three temporally distinct phases: (1) onset of the tremor, (2) intensification, and (3) immediate post‐tremor period. During the tremor, reported behaviors clustered around four dominant patterns: movement toward exits or open spaces under acute fear, freezing or waiting, improvised protective action, and moving toward vulnerable individuals. These responses were shaped by real‐time threat cues, including perceived shaking intensity, environmental noise, falling objects, perceived building danger, and the visible reactions of others. As the tremor intensified, increased perceived risk was associated with evacuation attempts, continued immobility, or delayed action under uncertainty. In several instances, participants remained in place because they perceived movement through stairs, exits, or enclosed spaces as dangerous. Initial postearthquake responses were characterized by movement toward perceived safe areas, attempts to contact relatives, and spontaneous helping behaviors toward nearby individuals. The findings suggest that earthquake response is shaped by dynamic threat interpretation, fear transmission through social cues, family responsibility, and socially mediated coordination. Interpreted through the Protective Action Decision Model and Emerging Norm Theory, the results highlight how behavioral responses evolve through the interaction between environmental signals, social cues, and emergent coordination. The study provides empirically based insights for improving preparedness messages, promoting contextually sensitive protective actions, strengthening household coordination strategies, and enhancing immediate postearthquake communication planning.
- 14 October 2026
- Published by Wiley in Earthquake Spectra
- Vol. 42 (4)
Open AccessThe Protective Action Decision‐Making Process in Emergency Responses During and After Earthquake Tremors: Qualitative Findings From the Elazığ and İzmir Earthquakes
Understanding behavioral responses during and immediately after an earthquake is critical to reducing injuries and developing preparedness strategies. This study identifies response patterns under seismic threat using qualitative evidence from the 2020 Elazığ and İzmir earthquakes in Türkiye. Data were collected from 63 participants through semistructured individual interviews and family‐based focus group discussions. Responses were examined in three temporally distinct phases: (1) onset of the tremor, (2) intensification, and (3) immediate post‐tremor period. During the tremor, reported behaviors clustered around four dominant patterns: movement toward exits or open spaces under acute fear, freezing or waiting, improvised protective action, and moving toward vulnerable individuals. These responses were shaped by real‐time threat cues, including perceived shaking intensity, environmental noise, falling objects, perceived building danger, and the visible reactions of others. As the tremor intensified, increased perceived risk was associated with evacuation attempts, continued immobility, or delayed action under uncertainty. In several instances, participants remained in place because they perceived movement through stairs, exits, or enclosed spaces as dangerous. Initial postearthquake responses were characterized by movement toward perceived safe areas, attempts to contact relatives, and spontaneous helping behaviors toward nearby individuals. The findings suggest that earthquake response is shaped by dynamic threat interpretation, fear transmission through social cues, family responsibility, and socially mediated coordination. Interpreted through the Protective Action Decision Model and Emerging Norm Theory, the results highlight how behavioral responses evolve through the interaction between environmental signals, social cues, and emergent coordination. The study provides empirically based insights for improving preparedness messages, promoting contextually sensitive protective actions, strengthening household coordination strategies, and enhancing immediate postearthquake communication planning.
- 26 November 2025
- Published by Taylor & Francis in Journal of Human Behavior in the Social Environment
- p. 1-27
“Can anyone hear me?”: The evaluation of human behaviour during earthquakes in Turkey
- 26 November 2025
- Published by Taylor & Francis in Journal of Human Behavior in the Social Environment
- p. 1-27
“Can anyone hear me?”: The evaluation of human behaviour during earthquakes in Turkey
- Open Access
- 30 April 2025
- Published by Cukurova Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- Vol. 34 (1) , 651-668
GEÇMİŞİN SESİNİ DİNLEMENİN YÖNTEMİ: SÖZLÜ TARİH
Bu çalışmanın amacı; sözlü tarihin teorik ve tarihsel arka planı ile yöntemsel boyutunu incelemek, bu ikisinin söz konusu alan içindeki beraberliğini eleştirel boyutlarıyla gösterebilmektir. Bu çalışmada; birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanmak suretiyle sözlü tarihin ne olduğuna, bu kapsamda yapılan mülakatların nasıl yapıldığına ve nitel çalışmalarda yürütülen diğer mülakat yöntemlerinden farklarına dair literatür taraması yapılmış, bu doğrultuda nitel araştırma tekniği kullanılmıştır. Makale, sözlü tarihin gelişimi ve yöntemine dair farklılıkları üzerinden sınırlandırılmıştır. Sözlü tarihin birçok farklı düzlemde gizli kalmış anekdot, hikâye ve anlatıları ortaya çıkarma potansiyeli; onu diğer tarih yöntemlerinden ayıran en dikkate değer özelliğidir. Bu özelliği ile birlikte sözlü tarihin teori ve pratiği birleştiren bir yöntem olduğu tespit edilmiş; sadece tarih alanında değil, sosyal bilimlerin diğer disiplinlerine de kaynaklık edebilme imkânı vurgulanmıştır. Bütün aşamalar titizlikle yürütüldüğü müddetçe tarihin salt arşiv veya belgelerden değil, bahse konu olan tarihsel hadiseyi doğrudan yaşayanlardan da öğrenilebileceği sonucuna varılmıştır. Bu çalışmanın alana özgün katkısı, sözlü tarihin yöntemsel boyutunun tarihsel bilginin özellikle güvenirliği ve geçerliliğinin söz konusu edildiği gelişim evresi içerisinden değerlendirilmesidir.
- 30 April 2025
- Published by Cukurova Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- Vol. 34 (1) , 651-668
Open AccessGEÇMİŞİN SESİNİ DİNLEMENİN YÖNTEMİ: SÖZLÜ TARİH
Bu çalışmanın amacı; sözlü tarihin teorik ve tarihsel arka planı ile yöntemsel boyutunu incelemek, bu ikisinin söz konusu alan içindeki beraberliğini eleştirel boyutlarıyla gösterebilmektir. Bu çalışmada; birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanmak suretiyle sözlü tarihin ne olduğuna, bu kapsamda yapılan mülakatların nasıl yapıldığına ve nitel çalışmalarda yürütülen diğer mülakat yöntemlerinden farklarına dair literatür taraması yapılmış, bu doğrultuda nitel araştırma tekniği kullanılmıştır. Makale, sözlü tarihin gelişimi ve yöntemine dair farklılıkları üzerinden sınırlandırılmıştır. Sözlü tarihin birçok farklı düzlemde gizli kalmış anekdot, hikâye ve anlatıları ortaya çıkarma potansiyeli; onu diğer tarih yöntemlerinden ayıran en dikkate değer özelliğidir. Bu özelliği ile birlikte sözlü tarihin teori ve pratiği birleştiren bir yöntem olduğu tespit edilmiş; sadece tarih alanında değil, sosyal bilimlerin diğer disiplinlerine de kaynaklık edebilme imkânı vurgulanmıştır. Bütün aşamalar titizlikle yürütüldüğü müddetçe tarihin salt arşiv veya belgelerden değil, bahse konu olan tarihsel hadiseyi doğrudan yaşayanlardan da öğrenilebileceği sonucuna varılmıştır. Bu çalışmanın alana özgün katkısı, sözlü tarihin yöntemsel boyutunun tarihsel bilginin özellikle güvenirliği ve geçerliliğinin söz konusu edildiği gelişim evresi içerisinden değerlendirilmesidir.
- 23 May 2023
- Published by ViraVerita E-Journal: Interdisciplinary Encounter in ViraVerita E-Dergi
- No. 17,p. 48-71
Does “What Doesn't Kill Us, Makes Us Stronger?”: Pain, Ressentiment and Politics in Nietzsche
Bu çalışmada acı, en öncelikle, Nietzsche’nin soykütüğü yöntemle soruşturduğu muhtevası istikametinde incelenecektir. Décadence ya da nihilizme götüren “ressentiment metafiziğinin” de ancak bireyin acıyı olumlaması sayesinde geriletilebileceğinin, üst-insanın kendini aşma serüveninin tam da bu bağlamda mühim addedildiğinin altı çizilecektir. Bunun akabinde, acı ve ressentiment’in Nietzsche felsefesindeki sair yansımalarının politik olduğu varsayımıyla Yahudi-Hristiyan ahlakı, modern ideolojiler ve devlet eleştirileri mercek altına alınacaktır. Son olarak, Nietzsche’nin “güç istenci”, “bengi dönüş” ve “üst-insan” gibi meşhur kavramlarıyla acı ve ressentiment üzerindeki okumaları eşliğinde demokratik-çoğulculuğun mu yoksa “aristokratik bir radikalizm”in mi izini sürdüğünün tartışması yürütülecektir. Nihayetinde, hem bir his hem de Nietzsche’nin felsefesinin temel yapı taşlarından biri olan acının ressentiment ile irtibatının Nietzsche’de “politik-olanı” inşa ettiğine işaret edilecektir.
- 23 May 2023
- Published by ViraVerita E-Journal: Interdisciplinary Encounter in ViraVerita E-Dergi
- No. 17,p. 48-71
Does “What Doesn't Kill Us, Makes Us Stronger?”: Pain, Ressentiment and Politics in Nietzsche
Bu çalışmada acı, en öncelikle, Nietzsche’nin soykütüğü yöntemle soruşturduğu muhtevası istikametinde incelenecektir. Décadence ya da nihilizme götüren “ressentiment metafiziğinin” de ancak bireyin acıyı olumlaması sayesinde geriletilebileceğinin, üst-insanın kendini aşma serüveninin tam da bu bağlamda mühim addedildiğinin altı çizilecektir. Bunun akabinde, acı ve ressentiment’in Nietzsche felsefesindeki sair yansımalarının politik olduğu varsayımıyla Yahudi-Hristiyan ahlakı, modern ideolojiler ve devlet eleştirileri mercek altına alınacaktır. Son olarak, Nietzsche’nin “güç istenci”, “bengi dönüş” ve “üst-insan” gibi meşhur kavramlarıyla acı ve ressentiment üzerindeki okumaları eşliğinde demokratik-çoğulculuğun mu yoksa “aristokratik bir radikalizm”in mi izini sürdüğünün tartışması yürütülecektir. Nihayetinde, hem bir his hem de Nietzsche’nin felsefesinin temel yapı taşlarından biri olan acının ressentiment ile irtibatının Nietzsche’de “politik-olanı” inşa ettiğine işaret edilecektir.