Yunus Emre Ekinci
Research Subjects
Yunus Emre Ekinci has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Tahir Hazir
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ
3 shared publications - Ayse Kin-Isler
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, EGZERSİZ VE SPOR BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, HAREKET VE ANTREMAN BİLİMLERİ ANABİLİM DALI
2 shared publications - Aysu Akin
Gençlik ve Spor Bakanlığı Türkiye Olimpiyat Hazırlık Merkezi
1 shared publication Olgun Can Altunkan
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 29 September 2026
- Published by Elsevier in SSRN Electronic Journal
Associations between phase angle, cardiorespiratory fitness, and anaerobic power in male adolescents
Phase angle is a prognostic indicator in conditions such as cancer, malnutrition, and mortality. Emerging evidence from recent studies suggests a relationship between phase angle and physiological mechanisms in humans. The purpose of this study was to investigate the associations between the phase angle and cardiorespiratory fitness and anaerobic power in male adolescent swimmers. Thirty-one male adolescent swimmers (age: 10.23 ± 0.88 yr) participated in this study. Bioelectrical impedance analysis (50 kHz) was used to measure phase angle. Cardiorespiratory fitness was measured using a graded exercise test on a cycle ergometer with indirect calorimetry and expressed as VO2peak. Anaerobic power was determined with the 30-s Wingate test. Pearson’s r and partial correlation (rp) were used to determine associations between variables. Phase angle was associated with relative peak power (r = 0.499, p = 0.004) and relative mean power (r = 0.550, p = 0.001). A similar association was observed between phase angle and absolute mean power (r = 0.546, p = 0.001). The relationships between phase angle and absolute VO2peak (r = 0.383, p = 0.045; rp = 0.136, p = 0.500), and absolute peak power (r = 0.484, p = 0.006; rp = 0.352, p = 0.056) was indecisive after controlling for biological maturation. Results did not suggest an association between relative VO2peak and phase angle (r = 0.094, p = 0.632). Phase angle is associated with anaerobic power, particularly when the mechanical power outputs are normalized to body weight.
- 29 September 2026
- Published by Elsevier in SSRN Electronic Journal
Open AccessAssociations between phase angle, cardiorespiratory fitness, and anaerobic power in male adolescents
Phase angle is a prognostic indicator in conditions such as cancer, malnutrition, and mortality. Emerging evidence from recent studies suggests a relationship between phase angle and physiological mechanisms in humans. The purpose of this study was to investigate the associations between the phase angle and cardiorespiratory fitness and anaerobic power in male adolescent swimmers. Thirty-one male adolescent swimmers (age: 10.23 ± 0.88 yr) participated in this study. Bioelectrical impedance analysis (50 kHz) was used to measure phase angle. Cardiorespiratory fitness was measured using a graded exercise test on a cycle ergometer with indirect calorimetry and expressed as VO2peak. Anaerobic power was determined with the 30-s Wingate test. Pearson’s r and partial correlation (rp) were used to determine associations between variables. Phase angle was associated with relative peak power (r = 0.499, p = 0.004) and relative mean power (r = 0.550, p = 0.001). A similar association was observed between phase angle and absolute mean power (r = 0.546, p = 0.001). The relationships between phase angle and absolute VO2peak (r = 0.383, p = 0.045; rp = 0.136, p = 0.500), and absolute peak power (r = 0.484, p = 0.006; rp = 0.352, p = 0.056) was indecisive after controlling for biological maturation. Results did not suggest an association between relative VO2peak and phase angle (r = 0.094, p = 0.632). Phase angle is associated with anaerobic power, particularly when the mechanical power outputs are normalized to body weight.
- 5 December 2025
- Published by Hacettepe University in Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 36 (4) , 333-345
Elden Ayağa ve Ayaktan Ayağa Biyoelektrik İmpedans Yöntemi ile Vücut Kompozisyonun Değerlendirilmesi: Menstrual Döngünün Etkisi
Bu çalışmanın amacı, elden-ayağa (BIAE-A) ve ayaktan-ayağa (BIAA-A) biyoelektrik impedans yöntemleri ile belirlenen vücut kompozisyonu parametrelerini karşılaştırmak ve menstrual döngünün farklı BIA yöntemleri üzerine etkisini incelemektir. Çalışmanın araştırma grubunu son 6 aydır düzenli menstrual döngüye sahip, 18-40 yaş aralığındaki sağlıklı 17 gönüllü aktif kadın sporcu (yaş = 20,6 ± 3,5 yıl, menstrual döngü süresi = 28,8 ± 1,2 gün) oluşturmuştur. Katılımcıların, rastgele sırayla, menstrual döngünün erken foliküler fazında (EFF) (2.- 5. günlerinde), ovulasyon fazında (OF) (13.- 15. günlerinde) ve luteal fazında (LF) (21.-25. günlerinde) BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile vücut yağ yüzdesi (VYY), yağsız vücut kütlesi (YVK) ve total vücut suyu (TVS) ölçülmüştür. Menstrual döngünün farklı fazları folikül stimulan hormon, lüteinleştirici hormon, estradiol ve progesteron hormon analizleri ile teyit edilmiştir. Her iki yöntemle menstrual döngünün farklı fazlarında elde edilen verilerin analizi için 2 x 3 (Yöntem x Menstrual faz) Tekrarlı Ölçümlerde Çift Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Menstrual döngünün farklı fazlarında ölçülen hormon düzeyleri anlamlı derecede farklıdır (p > 0.01). Menstrual döngünün vücut ağırlığı (EFF için 63,7 ± 11,2 kg, OF için 63,5 ± 10,7 kg, LF için 64,0 ± 11,1 kg) üzerine etkisi anlamlı bulunmamıştır (p > 0,05). Benzer şekilde menstrual döngünün VYY, YVK ve TVS üzerine etkisi de anlamlı değildir (p > 0,05). BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen VYY ve YVK değerleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p >0,05). Buna karşılık BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen TVS değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p < 0,01). BIAE-A ile karşılaştırıldığında BIAA-A’da ölçülen TVS anlamlı derecede yüksektir. Tüm değişkenler için Menstrual faz x Yöntem etkileşim istatistikleri anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Bu çalışmanın bulguları, kadınlarda BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen vücut kompozisyonu değişkenlerinin karşılaştırılabilir olduğunu göstermiştir. Ek olarak bulgular, menstrual döngünün farklı BIA teknolojileri ile ölçülen vücut kompozisyonu üzerinde kısıtlayıcı bir etkisi olmadığını da göstermiştir.
- 5 December 2025
- Published by Hacettepe University in Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 36 (4) , 333-345
Elden Ayağa ve Ayaktan Ayağa Biyoelektrik İmpedans Yöntemi ile Vücut Kompozisyonun Değerlendirilmesi: Menstrual Döngünün Etkisi
Bu çalışmanın amacı, elden-ayağa (BIAE-A) ve ayaktan-ayağa (BIAA-A) biyoelektrik impedans yöntemleri ile belirlenen vücut kompozisyonu parametrelerini karşılaştırmak ve menstrual döngünün farklı BIA yöntemleri üzerine etkisini incelemektir. Çalışmanın araştırma grubunu son 6 aydır düzenli menstrual döngüye sahip, 18-40 yaş aralığındaki sağlıklı 17 gönüllü aktif kadın sporcu (yaş = 20,6 ± 3,5 yıl, menstrual döngü süresi = 28,8 ± 1,2 gün) oluşturmuştur. Katılımcıların, rastgele sırayla, menstrual döngünün erken foliküler fazında (EFF) (2.- 5. günlerinde), ovulasyon fazında (OF) (13.- 15. günlerinde) ve luteal fazında (LF) (21.-25. günlerinde) BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile vücut yağ yüzdesi (VYY), yağsız vücut kütlesi (YVK) ve total vücut suyu (TVS) ölçülmüştür. Menstrual döngünün farklı fazları folikül stimulan hormon, lüteinleştirici hormon, estradiol ve progesteron hormon analizleri ile teyit edilmiştir. Her iki yöntemle menstrual döngünün farklı fazlarında elde edilen verilerin analizi için 2 x 3 (Yöntem x Menstrual faz) Tekrarlı Ölçümlerde Çift Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Menstrual döngünün farklı fazlarında ölçülen hormon düzeyleri anlamlı derecede farklıdır (p > 0.01). Menstrual döngünün vücut ağırlığı (EFF için 63,7 ± 11,2 kg, OF için 63,5 ± 10,7 kg, LF için 64,0 ± 11,1 kg) üzerine etkisi anlamlı bulunmamıştır (p > 0,05). Benzer şekilde menstrual döngünün VYY, YVK ve TVS üzerine etkisi de anlamlı değildir (p > 0,05). BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen VYY ve YVK değerleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p >0,05). Buna karşılık BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen TVS değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p < 0,01). BIAE-A ile karşılaştırıldığında BIAA-A’da ölçülen TVS anlamlı derecede yüksektir. Tüm değişkenler için Menstrual faz x Yöntem etkileşim istatistikleri anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Bu çalışmanın bulguları, kadınlarda BIAA-A ve BIAE-A yöntemleri ile ölçülen vücut kompozisyonu değişkenlerinin karşılaştırılabilir olduğunu göstermiştir. Ek olarak bulgular, menstrual döngünün farklı BIA teknolojileri ile ölçülen vücut kompozisyonu üzerinde kısıtlayıcı bir etkisi olmadığını da göstermiştir.
- Open Access
- 7 November 2019
- Published by Hacettepe University in Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 30 (3) , 133-145
Genç Futbolcularda 10 x 25 m Tekrarlı Sprint ve 10 x (2 x 12.5 m) Tekrarlı Mekik Sprint Testlerinin Güvenirliği
Tr en Tekrarlı sprint testleri(TST) kapsamında altın standart olarak kabul edilecek bir protokol olmadığı için spor bilimleri alanında tekrarlı sprint yeteneğinin değerlendirildiği testlerin güvenirliği önemlidir. Bu çalışmanın amacı genç futbolcularda 30 saniye pasif toparlanmalı 10 x 25 m düz koşu tekrarlı sprint (TST_D) ve 10 x (2 x 12.5 m) tekrarlı mekik sprint testlerinde(TMS) ölçülen performans çıktılarının ve fizyolojik yanıtların test-tekrar test güvenirliğini belirlemektir. Çalışmaya 15 genç futbolcu (yaş: 17 ± 0.37 yıl; boy: 177.2 ± 6.06 cm; vücut ağırlığı: 68.1 ± 5.86 kg; spor yaşı: 6.73 ± 0.59 yıl) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara zemini suni çim olan futbol sahasında iki hafta içinde birbirini takip eden 2-3 gün ara ile ikişer kez TST_D ve TMS rastgele sıra ile uygulanmıştır. Testlerde toplam sprint zamanı(TSZ), en hızlı sprint zamanı(EHSZ), en yavaş sprint zamanı(EYSZ), laktik asit (dinlenik, test sonu ve toparlanma 3. dakikada), kalp atım hızı (dinlenik, test esnasında ve toparlanma 3. dakikada) ve 6 ayrı formülle yorgunluk skorları ölçülmüştür. Tekrarlı ölçümler arasındaki farklar için Bağımlı Gruplarda t Testi, güvenirlik için sınıf içi korelasyon katsayısı(SKK), tipik hata(TH) ve varyasyon katsayısı olarak tipik hata(VK_TH) hesaplanmıştır. TMS’de tekrarlı ölçümlerde performans bileşenleri benzer bulunurken(p>0.05), TST_D’de anlamlı fark saptanmıştır(p0.05), in RLST on the other hand there was a significant difference(p<0.05). For performance components measured in both tests, CV_TE was less than 5 %, but ICC values were moderate for RST_SH and low for RST_S. CV_TE was unacceptably high for 6 different formulas that calculated fatigue scores in both tests, on the other hand ICC was low. For physiological variables CV_TE was high, ICC was either moderate or high in both tests. The results of the present study indicated that RST_SH protocol had higher reliability when compared with RLST in young soccer players. In addition RST_SH was found to be more suitable for evaluation of repeated sprint performance and physiological responses.
- 7 November 2019
- Published by Hacettepe University in Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 30 (3) , 133-145
Open AccessGenç Futbolcularda 10 x 25 m Tekrarlı Sprint ve 10 x (2 x 12.5 m) Tekrarlı Mekik Sprint Testlerinin Güvenirliği
Tr en Tekrarlı sprint testleri(TST) kapsamında altın standart olarak kabul edilecek bir protokol olmadığı için spor bilimleri alanında tekrarlı sprint yeteneğinin değerlendirildiği testlerin güvenirliği önemlidir. Bu çalışmanın amacı genç futbolcularda 30 saniye pasif toparlanmalı 10 x 25 m düz koşu tekrarlı sprint (TST_D) ve 10 x (2 x 12.5 m) tekrarlı mekik sprint testlerinde(TMS) ölçülen performans çıktılarının ve fizyolojik yanıtların test-tekrar test güvenirliğini belirlemektir. Çalışmaya 15 genç futbolcu (yaş: 17 ± 0.37 yıl; boy: 177.2 ± 6.06 cm; vücut ağırlığı: 68.1 ± 5.86 kg; spor yaşı: 6.73 ± 0.59 yıl) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara zemini suni çim olan futbol sahasında iki hafta içinde birbirini takip eden 2-3 gün ara ile ikişer kez TST_D ve TMS rastgele sıra ile uygulanmıştır. Testlerde toplam sprint zamanı(TSZ), en hızlı sprint zamanı(EHSZ), en yavaş sprint zamanı(EYSZ), laktik asit (dinlenik, test sonu ve toparlanma 3. dakikada), kalp atım hızı (dinlenik, test esnasında ve toparlanma 3. dakikada) ve 6 ayrı formülle yorgunluk skorları ölçülmüştür. Tekrarlı ölçümler arasındaki farklar için Bağımlı Gruplarda t Testi, güvenirlik için sınıf içi korelasyon katsayısı(SKK), tipik hata(TH) ve varyasyon katsayısı olarak tipik hata(VK_TH) hesaplanmıştır. TMS’de tekrarlı ölçümlerde performans bileşenleri benzer bulunurken(p>0.05), TST_D’de anlamlı fark saptanmıştır(p0.05), in RLST on the other hand there was a significant difference(p<0.05). For performance components measured in both tests, CV_TE was less than 5 %, but ICC values were moderate for RST_SH and low for RST_S. CV_TE was unacceptably high for 6 different formulas that calculated fatigue scores in both tests, on the other hand ICC was low. For physiological variables CV_TE was high, ICC was either moderate or high in both tests. The results of the present study indicated that RST_SH protocol had higher reliability when compared with RLST in young soccer players. In addition RST_SH was found to be more suitable for evaluation of repeated sprint performance and physiological responses.