NVNilgün Vurgun

Nilgün Vurgun

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Nilgün Vurgun has a total of 11 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Genç Sporcularda Kişilik Özellikleri ile Yeme Tutumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

    by Nagehan Özkayalar Ortaç, Nilgün Vurgun

    Yeme alışkanlıkları yaşam tarzımızın bir parçasıdır ve çoğunlukla gençlik döneminde belirlenmeye başlar. Yeme tutumları sadece fizyolojik ya da biyolojik etkenlerden değil, psikolojik ve çevresel etmenlerden de etkilenmektedir. Bunların yanında çeşitli kişilik özellikleri de yeme tutumunda etkili olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, genç sporcularda kişilik özellikleri ile yeme tutumu arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Araştırmaya 17 ile19 yaş arasında; 112’si kadın, 177’si erkek; toplam 289 sporcu katılmıştır. Araştırmada veriler, demografik bilgi formu, Yeme Tutum Testi kısa formu (YTT-26) ve Belirti Tarama Testi (SCL-90-R) üzerinden toplanmıştır. Kişilik özellikleri ile yeme tutumu arasında ilişkiyi test etmek amacıyla; YTT-26 ile SCL-90-R toplam puanı arasında korelasyon analizi yapılmıştır. Analiz sonucuna göre, YTT-26 ile SCL-90-R arasında anlamlı, pozitif yönde ve zayıf bir ilişki bulunmuştur. Yeme tutumu cinsiyete göre değerlendirilmiş, analiz sonucuna göre, kadınların yeme tutumu puanlarının, erkeklere göre anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kişilik özelliklerinin yeme tutumu değişkenini yordayıp yordamadığını görmek amacıyla çok değişkenli doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda anlamlı bir regresyon modeli ve yeme tutumundaki varyansın yüzde ,04’ünün kişilerarası duyarlılık değişkeni tarafından açıklandığı bulunmuştur. Araştırma sonucuna göre; yeme tutumları değerlendirilirken kişilik özelliklerinin ve bazı demografik özelliklerin göz önüne alınması gerektiği görülmüştür.

  • Open Access

    Hentbol Antrenörlerinin Öz Yeterlik Düzeyleri ile Çok Yönlü Liderlik Yönelimleri Üzerine Bir İnceleme

    by Nilgün Vurgun, İlknur Yazicilar Özçeli̇k, Canan Aldırmaz

    Bu çalışmanın amacı, hentbol antrenörlerinin öz yeterlik düzeyleri ile çok yönlü liderlik yönelimlerinin, cinsiyet, yaş, antrenör kademesi, antrenörlük süresi, millilik durumu ve derece elde etme durumu değişkenleri açısından incelenmesidir. Çalışmaya, Türkiye Hentbol Federasyonu’nun 2021-2022 sezonu sonunda gerçekleştirdiği antrenörlük kursları ve gelişim seminerlerinde eğitim alan, aktif olarak antrenörlük yapan 42 kadın, 134 erkek olmak üzere toplam 176 hentbol antrenörü katılmıştır. Çalışmada veriler, Antrenör Öz Yeterlik Ölçeği (AÖYÖ), Çok Yönlü Liderlik Yönelimleri Ölçeği (ÇYLYÖ) ve kişisel bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizlerinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi, Mann-Whitney-U ve Kruskal Wallis-H analizleri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, antrenörlerin AÖYÖ alt boyutlarından performans ve öğretim yeterliği boyutlarıyla cinsiyet değişkeni arasında; milli olma durumu değişkeni ile performans ve yönetim yeterliği boyutları arasında; derece elde etme durumu değişkeni ile yönetim yeterliği boyutu arasında anlamlı bir fark vardır. Antrenörlerin ÇYLYÖ alt boyutlarıyla ilgili sonuçlarına bakıldığında cinsiyet, yaş, antrenörlük kademesi, antrenörlük süresi ve milli olma durumu değişkenleri arasında anlamlı bir fark olmadığı, politik liderlik alt boyutunda ise derece elde etme durumu değişkeni açsından anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar, hentbol antrenörlerinin yüksek öz yeterlik düzeylerine sahip olduğunu ve erkek antrenörlerin performans ve öğretim yeterlik düzeylerinin kadın antrenörlere göre daha yüksek olduğunu göstermiştir.


  • Open Access

    Takım Sporcularında Üst Ekstremite Propriosepsiyonlarının Karşılaştırılması

    by Nilgün Vurgun, Şebnem Şarvan Cengi̇z, Hayal Örcütaş

    Shoulder strength flexibility and proprioception are of great importance for athletes who do overhead activities and throwing sports. In volleyball, basketball, and handball, the shoulder muscles work under heavy conditions under the technical load of the game. In this study, it was aimed to compare the shoulder force senses (FS) of team athletes. A total of 36 healthy individuals, including 14 volleyball, 12 basketball, and 10 handball players, with a mean age of 19.0 ± 2.6833, participated in the study. First, the maximal isometric voluntary contraction (MVIC) levels of the participants were measured during shoulder joint flexion, then the 50% MVIC target force value was determined, and a two-trial FS test was performed with this value. The target force value was evaluated by visual feedback from the computer screen. In the data analysis, independent t-tests and ANOVA tests were applied in the SPSS 28.0 for Mac package program. When the results of the research were examined, no statistical significance was found between the measurements of Trial1 and Trial2 in terms of gender. However, when the FS averages are examined, it has been determined that women have a better sense of force than men. It was determined that the median of the MVIC values was 70.35 and the participants were divided into two groups as lower and upper. A statistically significant difference was found between the determined MVIC groups and age, training age, gender, branch, and BMI. No statistically significant difference was found between the MVIC groups and the distance of the sense to the target. The difference in values can be explained by the fact that individuals with low MVIC have a better sense of force than individuals with high MVIC.

  • Open Access

    The Effect of Q Angle on Anaerobic Peak Power and Balance in 15-17 Age Group Football Players

    by Nilgün Vurgun, Şebnem Şarvan Cengi̇z, Hüseyin Karesi̇, Hayal Örcütaş

    Quadriceps angle (QA) is a method that is frequently used in the kinesiological evaluation of the knee joint and lower extremity. In particular, strength has been shown to be important factors for basic football actions such as sprinting or changing direction, passing, jumping, kicking the ball, or stepping fast. In light of these informations, the aim of the study is to examine the effect of QA on anaerobic peak power and balance in youth football players aged 15-17. To measure individuals’ QA, a digital manual goniometer was used, half squat vertical jump test with SmartSpeed Contact Mat to measure anaerobic peak power, and Y balance test to measure balance performance were applied. It was determined that the obtained data were normally distributed, and the Pearson correlation test and simple regression tests were applied to the analysis. The analysis showed no statistically significant relationship between the subjects' QA average values and their anaerobic peak power averages. There was a moderate relationship between left QA and left anterior reach distances (R=0.436, R2 =0.190, p=.048), and a moderately significant relationship between height and right QA and left posterolateral reach distances (R=0.543, R2 =0.295, p=.043). As a result, the subjects' left anterior reach distance variable explained 19% of the total variance in the left QA, while the right QA and left posteromedial reach distance variables explained approximately 30% of the total variance in height.


  • Masa Tenisi Antrenmanlarının Çocukların Öz-Yeterlik Algıları ve Problem Çözme Becerilerine Etkileri

    by Nilgün Vurgun, Hikmet Vurgun, Canan Aldirmaz, Nevzat Mutlutürk

    Sporun, özellikle gelişim çağındaki çocukların fiziksel ve psikolojik iyi oluşlarına katkısı olukça fazladır. Kırsal ve küçük yerleşim yerlerinde yaşayan çocukların büyükşehirlerde yaşayanlara kıyasla sportif aktivitelere katılma fırsatları daha kısıtlıdır. Masa tenisi, her yaştan insanın katılmasına olanak tanıyan, hareketli ve eğlenceli, raket ve top gibi temel malzemenin rahatlıkla sağlanabildiği bir spordur. Bu özellikleri sayesinde özellikle okullarda hem öğrenciler hem de öğretmenler için uygulanması birçok avantaj sağlamaktadır. Bu araştırmanın amacı 10-14 yaş grubu çocuklarda sekiz haftalık masa tenisi antrenmanlarının, çocukların öz-yeterlik ve problem çözme becerilerine yönelik algıları üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Araştırmaya, yaşları 10 ile 14 arasında değişen (x̄= 12,45, S=1,11) 20 çalışma – 20 kontrol grubunda olmak üzere toplamda 40 öğrenci (16 kız, 24 erkek) katılmıştır. Çalışma ve kontrol gruplarının ön-test ve son-test verileri Çocuk Öz-Yeterlik Ölçeği ve İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri kullanılarak elde edilmiştir. Çalışma grubu ön-test ölçümünü takip eden hafta itibariyle sekiz haftalık masa tenisi antrenmanlarına katılmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol gruplarının Çocuk Öz-Yeterlik Ölçeği ön-test verileri karşılaştırıldığında gruplar arasında fark olmamasına karşın, son-test verilerinde akademik ve duygusal öz-yeterlik altboyutlarında çalışma grubunun anlamlı olarak yüksek puan aldığı görülmüştür (p<.01). Gruplar arasında İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanterine yönelik karşılaştırmada ise öz-denetim altboyutunda ön-test sonuçlarında anlamlı farklılık olduğu, son-test sonuçlarında da gruplar arasındaki yüksek anlamlı farklılığın olduğu ortaya konmuştur (p<.01). Sonuçlar, sekiz haftalık masa tenisi antrenmanlarının çocukların öz-yeterlik algılarını olumlu yönde etkilediğini ortaya koyarken, problem çözme becerilerinde beklenen şekilde bir etki yaratmadığını göstermektedir.


  • Türkiye A Milli Kadın Hentbolcuların Omuz ve Bacak Kas Kuvvet Değerlerinin Sürat, Kuvvet ve Dayanıklılık Performansı ile İlişkisi: Türkiye Örneği

    by Hikmet Vurgun, Nilgün Vurgun, Turan Işik, Mustafa Engür, Canan Aldirmaz, Mustafa Kara

    Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye Kadın A-Milli Hentbol Takımı sporcularının konsantrik kasılma modunda diz ekstansiyon - fleksiyon ve omuz internal - eksternal izokinetik kuvvet farklılıklarını belirlemek ve izokinetik ölçümlerle sprint, çeviklik, dayanıklılık ve 5 tekrarlı bench press ve squat performansları arasındaki korelasyonu araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Türkiye Kadın A-Milli Hentbol Takımında yer alan 15 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma süresince çeviklik, sürat, 5 tekrarlı maksimal squat ve bench press, izokinetik ölçümler ve 3000 m dayanıklılık değerlendirilmiştir. İlk test gününde T çeviklik testi ve 0-30 m sürat testi yapılmıştır. İkinci test gününde 5 tekrarlı maksimal squat ve bench press testleri gerçekleştirilmiştir. Üçüncü test gününde diz ekstansiyon-fleksiyon ve omuz internal-eksternal izokinetik kuvvet ölçümleri yapılmıştır. Son test gününde ise 3000 m dayanıklılık testi uygulanmıştır. Bulgular: İstatistiksel sonuçlara göre 600 ve 3000/sn açısal hızlardaki dominant-nondominant diz fleksiyon-ekstansiyon ve omuz internal zirve tork değerleri arasında anlamlı farklar belirlenmiştir (p0,05). Sadece 600/sn açısal hızlardaki dominant bacak diz fleksiyon zirve tork değerleri ile 3000 m dayanıklılık testi arasında ve 3000/sn nondominant omuz internal ile bench press arasında anlamlı korelasyon görülmüştür (p<0,05). Sonuçlar: Bu çalışmanın bulguları Türkiye Kadın A-Milli Hentbol Takımı oyuncuların daha fazla kuvvet antrenmanı yapmaları gerektiğini göstermektedir. Hentbolda izokinetik dominant-nondominant omuz ve bacak kuvveti ile çeviklik, sürat, 5 tekrarlı squat ve bench press ve dayanıklılık arasında bir korelasyon bulunamamıştır.