Ali Topal
Research Subjects
Ali Topal has a total of 13 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Seyran Palabaş Uzun
KAHRAMANMARAŞ SÜTÇÜ İMAM ÜNİVERSİTESİ, ORMAN FAKÜLTESİ, ORMAN MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ, ORMAN BOTANİĞİ ANABİLİM DALI
2 shared publications - Abdullah Kaplan
Orman Ağaçları ve Tohumları Islah Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü
1 shared publication - Alper Ahmet Özbey
Southwest Anatolia Forest Research Institute, 07010 Antalya, Türkiye
1 shared publication - Alper Uzun
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
1 shared publication - Hikmet Öztürk
Emekli Orman Mühendisi
1 shared publication - Mehmet Acet
Orman Ağaçları ve Tohumları Islah Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 4 September 2026
- Published by Ormancilik Arastirma Dergisi in Ormancılık Araştırma Dergisi
- No. Advanced O
Akdeniz Bölgesi orta yükselti kuşağı ıslah zonunda (401-800 m) kızılçam (Pinus brutia Ten.) döl denemeleri (20. yaş sonuçları)
Döl denemeleri, ıslah popülasyonunda yer alan ebeveyn veya döllerin ıslah değerini ve ıslah popülasyonun genetik parametrelerinin tahmini için ıslah çalışmalarında kullanılan genetik testlerdir. Türkiye’de kızılçam ıslah çalışmalarında bu gayeyle çeşitli ıslah zonlarında döl denemeleri kurulmuştur. Akdeniz Bölgesi orta yükselti kuşağı (401-800 m) kızılçam ıslah zonunda bulunan 13 adet tohum meşceresi ve 3 adet gen koruma ormanından toplam 270 adet plus ağaçtan (1. seri) ve 4 adet klonal tohum bahçesinde yer alan 75 klondan (2. seri) toplanan tohumlarla iki ayrı seri halinde açık tozlaşma döl denemeleri kurulmuştur. Deneme alanlarında 20. yaşta gözlemlenen göğüs yüksekliği çapı karakterine ilişkin genetik parametreler ve BLUP yöntemi ile ailelerin ıslah değerleri ve genetik kazançlar tahmin edilmiştir. Birinci seri denemelerin ortak analizinde göğüs yüksekliği çapı için bireysel kalıtım derecesi 0,22±0,03; aile ortalamalarının kalıtım derecesi ise 0,52±0,02 tahmin edilmiştir. İkinci seri denemelerdeki kalıtım derecelerinin tahmini aynı sırayla 0,23±0,06 ve 0,46±0,04 olmuştur. Göğüs yüksekliği çapında ıslah değeri en yüksek 30 ağaç seçildiğinde birinci seride ~%11; ikinci seride ise ~%3 genetik kazanç tahmin edilmiştir.
- 4 September 2026
- Published by Ormancilik Arastirma Dergisi in Ormancılık Araştırma Dergisi
- No. Advanced O
Open AccessAkdeniz Bölgesi orta yükselti kuşağı ıslah zonunda (401-800 m) kızılçam (Pinus brutia Ten.) döl denemeleri (20. yaş sonuçları)
Döl denemeleri, ıslah popülasyonunda yer alan ebeveyn veya döllerin ıslah değerini ve ıslah popülasyonun genetik parametrelerinin tahmini için ıslah çalışmalarında kullanılan genetik testlerdir. Türkiye’de kızılçam ıslah çalışmalarında bu gayeyle çeşitli ıslah zonlarında döl denemeleri kurulmuştur. Akdeniz Bölgesi orta yükselti kuşağı (401-800 m) kızılçam ıslah zonunda bulunan 13 adet tohum meşceresi ve 3 adet gen koruma ormanından toplam 270 adet plus ağaçtan (1. seri) ve 4 adet klonal tohum bahçesinde yer alan 75 klondan (2. seri) toplanan tohumlarla iki ayrı seri halinde açık tozlaşma döl denemeleri kurulmuştur. Deneme alanlarında 20. yaşta gözlemlenen göğüs yüksekliği çapı karakterine ilişkin genetik parametreler ve BLUP yöntemi ile ailelerin ıslah değerleri ve genetik kazançlar tahmin edilmiştir. Birinci seri denemelerin ortak analizinde göğüs yüksekliği çapı için bireysel kalıtım derecesi 0,22±0,03; aile ortalamalarının kalıtım derecesi ise 0,52±0,02 tahmin edilmiştir. İkinci seri denemelerdeki kalıtım derecelerinin tahmini aynı sırayla 0,23±0,06 ve 0,46±0,04 olmuştur. Göğüs yüksekliği çapında ıslah değeri en yüksek 30 ağaç seçildiğinde birinci seride ~%11; ikinci seride ise ~%3 genetik kazanç tahmin edilmiştir.
- 30 April 2022
- Published by Turkish Journal of Forest Science in TURKISH JOURNAL OF FOREST SCIENCE
- Vol. 6 (1) , 229-254
MERSİN İLİ GEOFİT BİTKİ ZENGİNLİĞİ
Estetik ve görsel açıdan dikkat çekici olan geofit bitkileri, gıda ve ilaç sanayi, bahçecilik ve peyzaj alanlarında geniş kullanım alanlarına sahip taksonlardır. Geçmişten günümüze bu taksonların aşırı tüketilmesi ve kullanılması, türlerin çoğunda popülasyonların küçülmesine ve habitatlarının parçalanmasına ve hatta alansal olarak yok olmasına neden olduğu bir gerçektir. Geofitler ve popülasyonlar üzerindeki baskı ve ilginin artması, bu türlerin devamlılığı ile ilgili meşru endişeleri artırmakla kalmamış, bu konuda yeni çalışmaları da gerekli kılmıştır. Bunun için geofitlerin mevcut durumunun tespiti ve yeni lokasyonların belirlenmesi önem kazanmıştır. Bu amaçla yapılan çalışma sonucunda Mersin ilinde 23 familyada 68 cinse ait 256 farklı geofit taksonu tespit edilmiştir. En çok takson barındıran familyalar Orchidaceae (47- %18,4), Asparagaceae (44- %17,2), Amaryllidaceae (42- %16,4), Iridaceae (31- %12,2) ve Liliaceae (17- %6,6) olarak belirlenmiştir. Tespit edilen taksonlardan 66’sı Doğu Akdeniz elementi (%25,8), 41’i Akdeniz elementi (%16,0), 8’i Avrupa-Sibirya elementi (%3,1), 36’sı İran-Turan elementi (%14,1), 2’si Karadeniz elementi (%0,8) ve 103 takson (%40,2) ise geniş yayılışa sahip ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenlerdir. Belirlenen taksonların 53’ü endemik olup, endemizm oranı %20,7’dir. IUCN kriterlerine göre 15 (%28,3) endemik takson Kritik (CR), Tehlikede (EN) ve Duyarlı (VU) kategorilerinde tehdit altındadır.
- 30 April 2022
- Published by Turkish Journal of Forest Science in TURKISH JOURNAL OF FOREST SCIENCE
- Vol. 6 (1) , 229-254
MERSİN İLİ GEOFİT BİTKİ ZENGİNLİĞİ
Estetik ve görsel açıdan dikkat çekici olan geofit bitkileri, gıda ve ilaç sanayi, bahçecilik ve peyzaj alanlarında geniş kullanım alanlarına sahip taksonlardır. Geçmişten günümüze bu taksonların aşırı tüketilmesi ve kullanılması, türlerin çoğunda popülasyonların küçülmesine ve habitatlarının parçalanmasına ve hatta alansal olarak yok olmasına neden olduğu bir gerçektir. Geofitler ve popülasyonlar üzerindeki baskı ve ilginin artması, bu türlerin devamlılığı ile ilgili meşru endişeleri artırmakla kalmamış, bu konuda yeni çalışmaları da gerekli kılmıştır. Bunun için geofitlerin mevcut durumunun tespiti ve yeni lokasyonların belirlenmesi önem kazanmıştır. Bu amaçla yapılan çalışma sonucunda Mersin ilinde 23 familyada 68 cinse ait 256 farklı geofit taksonu tespit edilmiştir. En çok takson barındıran familyalar Orchidaceae (47- %18,4), Asparagaceae (44- %17,2), Amaryllidaceae (42- %16,4), Iridaceae (31- %12,2) ve Liliaceae (17- %6,6) olarak belirlenmiştir. Tespit edilen taksonlardan 66’sı Doğu Akdeniz elementi (%25,8), 41’i Akdeniz elementi (%16,0), 8’i Avrupa-Sibirya elementi (%3,1), 36’sı İran-Turan elementi (%14,1), 2’si Karadeniz elementi (%0,8) ve 103 takson (%40,2) ise geniş yayılışa sahip ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenlerdir. Belirlenen taksonların 53’ü endemik olup, endemizm oranı %20,7’dir. IUCN kriterlerine göre 15 (%28,3) endemik takson Kritik (CR), Tehlikede (EN) ve Duyarlı (VU) kategorilerinde tehdit altındadır.
- 30 April 2020
- Published by Turkish Journal of Forest Science in TURKISH JOURNAL OF FOREST SCIENCE
- Vol. 4 (1) , 1-10
ENDEMİK ÜÇ SIDERITIS L. TAKSONUNUN TOHUM VE DIŞ MORFOLOJİK ÖZELLİKLERİ
En tr Turkey is a gene center for the Lamiaceae family comprising many aromatic plants. The genus Sideritis L., a member of this family, has an important place in medicinal and aromatic plants. In Turkey, the genus Sideritis is represented by 55 taxa and 40 of this number are endemic to Turkey. In this study, three of the endemic Sideritis taxa (S. brevidens P.H.Davis, S. vuralii H.Duman & Başer and S. rubriflora Hub.-Mor.) were discussed. As a result of the field and laboratory studies, the morphological features of the taxa and also dimensions, weights, the surface ornamentations, determined by the Scanning Electron Microscope (SEM of the seeds) images, of the seeds were revealed. According to the results, the seed shapes of the examined taxa were determined as triangular-ovate or ovate. Average weights of seeds range from 0.03 g to 0.11 g. Türkiye, birçok aromatik bitkiden oluşan Lamiaceae familyası için bir gen merkezidir. Bu familyanın bir üyesi olan Sideritis cinsi tıbbi ve aromatik bitkiler içinde önemli bir yere sahiptir. Ülkemizde, Sideritis cinsi 55 takson ile temsil edilmektedir. Bunun 40’ı endemiktir. Çalışmada endemik Sideritis taksonlarından 3 tanesi (S. brevidens P.H.Davis, S. vuralii H.Duman & Başer and S. rubriflora Hub.-Mor.) ele alınmıştır. Yapılan arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda taksonların dış morfolojik özellikleri ve tohumlarının en-boy ölçüleri, ağırlıkları, Taramalı Elektron Mikroskobunda (SEM) çekilen fotoğraflardan tespit edilen yüzey ornamentasyonları ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre incelenen taksonların tohum şekilleri triangular-ovat ya da ovat olarak tespit edilmiştir. Tohumların ortalama ağırlıkları 0,03 gr ile 0,11 gr arasında değişmektedir.
- 30 April 2020
- Published by Turkish Journal of Forest Science in TURKISH JOURNAL OF FOREST SCIENCE
- Vol. 4 (1) , 1-10
ENDEMİK ÜÇ SIDERITIS L. TAKSONUNUN TOHUM VE DIŞ MORFOLOJİK ÖZELLİKLERİ
En tr Turkey is a gene center for the Lamiaceae family comprising many aromatic plants. The genus Sideritis L., a member of this family, has an important place in medicinal and aromatic plants. In Turkey, the genus Sideritis is represented by 55 taxa and 40 of this number are endemic to Turkey. In this study, three of the endemic Sideritis taxa (S. brevidens P.H.Davis, S. vuralii H.Duman & Başer and S. rubriflora Hub.-Mor.) were discussed. As a result of the field and laboratory studies, the morphological features of the taxa and also dimensions, weights, the surface ornamentations, determined by the Scanning Electron Microscope (SEM of the seeds) images, of the seeds were revealed. According to the results, the seed shapes of the examined taxa were determined as triangular-ovate or ovate. Average weights of seeds range from 0.03 g to 0.11 g. Türkiye, birçok aromatik bitkiden oluşan Lamiaceae familyası için bir gen merkezidir. Bu familyanın bir üyesi olan Sideritis cinsi tıbbi ve aromatik bitkiler içinde önemli bir yere sahiptir. Ülkemizde, Sideritis cinsi 55 takson ile temsil edilmektedir. Bunun 40’ı endemiktir. Çalışmada endemik Sideritis taksonlarından 3 tanesi (S. brevidens P.H.Davis, S. vuralii H.Duman & Başer and S. rubriflora Hub.-Mor.) ele alınmıştır. Yapılan arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda taksonların dış morfolojik özellikleri ve tohumlarının en-boy ölçüleri, ağırlıkları, Taramalı Elektron Mikroskobunda (SEM) çekilen fotoğraflardan tespit edilen yüzey ornamentasyonları ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre incelenen taksonların tohum şekilleri triangular-ovat ya da ovat olarak tespit edilmiştir. Tohumların ortalama ağırlıkları 0,03 gr ile 0,11 gr arasında değişmektedir.