İzZet Akca
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
İzZet Akca has a total of 29 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Islam Saruhan
Ondokuz Mayıs Üniversitesi
8 shared publications - Şeyma Yi̇ğİt
Department of Plant Health, Black Sea Agricultural Research Institute, Samsun, Turkiye
7 shared publications - Ali Kaan Aşkin
ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ
6 shared publications - Fethullah Teki̇n
GAP Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi Müdürlüğü
3 shared publications - Selime Ölmez Bayhan
Dicle Universitesi
3 shared publications - Eda Budak
Organic Farming Program, Department of Plant and Animal Production, Vocational School of Agriculture, Dicle University, Diyarbakır, Türkiye
2 shared publications
Latest Publications
- 15 November 2026
- Published by Ondokuz Mayis University in Black Sea Journal of Agriculture
- Vol. 9 (6) , 1058-1064
The Response of the Brown Marmorated Stink Bug [(Halyomorpha halys (Stål, 1885) (Hemiptera: Pentatomidae)] to Different Pheromones and Determination of Its Overwintering Timing
The brown stink bug, Halyomorpha halys (Stål, 1855) (Hemiptera: Pentatomidae), has emerged in recent years as an invasive pest species causing significant economic losses in Türkiye, particularly in hazelnut-growing areas. The pest’s broad host range, high reproductive capacity, and ability to spread rapidly over large areas make the development of sustainable control methods imperative. In this study, the capture efficacy of two different commercial pheromones (100 mg Murgantiol + 80 mg Methyl-E,E,Z-2,4,6–decatrienoate (A) and Cellulose dual-dispenser (B)) in funnel-type traps was compared in a hazelnut orchard located in the Çarşamba district of Samsun Province. The study was conducted between August 28 and 7 November 2025. A total of ten traps were used—five for each pheromone—and the adult individuals caught in the traps were counted and recorded on a weekly basis. The findings revealed that both pheromones were able to attract the pest, but that pheromone “A” demonstrated significantly higher capture performance than pheromone “B” throughout the entire observation period. The highest capture rate was recorded on October 3, 2025, at a total of 389 individuals per week in traps using pheromone “A,” while the highest rate for pheromone “B” was 26 individuals per week. It was also determined that the population density of insects caught in the traps reached its peak between the end of September and the first week of October, and that in the following weeks, the number of individuals caught in the traps declined rapidly as the migration to overwintering sites began. As a result, the study found that the “A” pheromone evaluated in this study provides greater effectiveness in monitoring H. halys populations and in biotechnical control applications. In addition, it has been observed that H. halys has completely retreated to its overwintering sites by early November. The use of pheromone-based monitoring systems in integrated pest management programs, in combination with biological, cultural, and, when necessary, selective chemical control methods, will significantly contribute to the sustainable suppression of this pest.
- 15 November 2026
- Published by Ondokuz Mayis University in Black Sea Journal of Agriculture
- Vol. 9 (6) , 1058-1064
The Response of the Brown Marmorated Stink Bug [(Halyomorpha halys (Stål, 1885) (Hemiptera: Pentatomidae)] to Different Pheromones and Determination of Its Overwintering Timing
The brown stink bug, Halyomorpha halys (Stål, 1855) (Hemiptera: Pentatomidae), has emerged in recent years as an invasive pest species causing significant economic losses in Türkiye, particularly in hazelnut-growing areas. The pest’s broad host range, high reproductive capacity, and ability to spread rapidly over large areas make the development of sustainable control methods imperative. In this study, the capture efficacy of two different commercial pheromones (100 mg Murgantiol + 80 mg Methyl-E,E,Z-2,4,6–decatrienoate (A) and Cellulose dual-dispenser (B)) in funnel-type traps was compared in a hazelnut orchard located in the Çarşamba district of Samsun Province. The study was conducted between August 28 and 7 November 2025. A total of ten traps were used—five for each pheromone—and the adult individuals caught in the traps were counted and recorded on a weekly basis. The findings revealed that both pheromones were able to attract the pest, but that pheromone “A” demonstrated significantly higher capture performance than pheromone “B” throughout the entire observation period. The highest capture rate was recorded on October 3, 2025, at a total of 389 individuals per week in traps using pheromone “A,” while the highest rate for pheromone “B” was 26 individuals per week. It was also determined that the population density of insects caught in the traps reached its peak between the end of September and the first week of October, and that in the following weeks, the number of individuals caught in the traps declined rapidly as the migration to overwintering sites began. As a result, the study found that the “A” pheromone evaluated in this study provides greater effectiveness in monitoring H. halys populations and in biotechnical control applications. In addition, it has been observed that H. halys has completely retreated to its overwintering sites by early November. The use of pheromone-based monitoring systems in integrated pest management programs, in combination with biological, cultural, and, when necessary, selective chemical control methods, will significantly contribute to the sustainable suppression of this pest.
- Open Access
Chemical Characteristics of Mentha spicata L. Essential Oil and Aphicidal Effect on Survival and Biodemographic Parameters of Myzus persicae (Sulzer, 1776)
Pests are a major threat to increased crop production, and their protection often depends on synthetic chemicals. The widespread use of synthetic insecticides has led to serious adverse effects, such as insecticide resistance, impacts on non-target organisms, and environmental contamination. These concerns have prompted the evaluation of sustainable methods as alternative or complementary tools in integrated pest management. In this context, essential oil extracted from green mint (Mentha spicata L.) was tested for its insecticidal activity against Myzus persicae (Sulzer, 1776) (Hemiptera: Aphididae), which is considered a major pest and polyphage. The essential oil was extracted using vapo-hydrodistillation. The molecular composition was determined using GC-MS. Increasing concentrations of this organic extract were tested on adults to estimate lethal concentrations and on the nymphal stage to determine the effect on the life table of this pest in vitro. The obtained results showed that the essential oil of M. spicata L. was characterized by a composition dominated by monoterpenes and sesquiterpenes, where the major components were eucalyptol, carvone, D-limonene, borneol, and caryophyllene. The effect of this oil on M. persicae depends on the concentration and time of exposure, and as these increase, the mortality rate reaches a certain threshold. The lethal concentrations (LC50–LC90) of the essential oil were calculated as 3.561–29.756 µL mL−1 after 24 h and 1.705–8.695 µL mL−1 after 48 h, respectively. The concentrations tested on the nymphs of this oil showed an inverse concentration–duration relationship, which resulted in decreases in longevity, fertility, reproductive period, and the defined rate of aphid growth, while the instantaneous mortality rate and population doubling rate increased with increasing concentration. These results may be useful for further research to develop effective biological insecticides against this and other species.
Open AccessChemical Characteristics of Mentha spicata L. Essential Oil and Aphicidal Effect on Survival and Biodemographic Parameters of Myzus persicae (Sulzer, 1776)
Pests are a major threat to increased crop production, and their protection often depends on synthetic chemicals. The widespread use of synthetic insecticides has led to serious adverse effects, such as insecticide resistance, impacts on non-target organisms, and environmental contamination. These concerns have prompted the evaluation of sustainable methods as alternative or complementary tools in integrated pest management. In this context, essential oil extracted from green mint (Mentha spicata L.) was tested for its insecticidal activity against Myzus persicae (Sulzer, 1776) (Hemiptera: Aphididae), which is considered a major pest and polyphage. The essential oil was extracted using vapo-hydrodistillation. The molecular composition was determined using GC-MS. Increasing concentrations of this organic extract were tested on adults to estimate lethal concentrations and on the nymphal stage to determine the effect on the life table of this pest in vitro. The obtained results showed that the essential oil of M. spicata L. was characterized by a composition dominated by monoterpenes and sesquiterpenes, where the major components were eucalyptol, carvone, D-limonene, borneol, and caryophyllene. The effect of this oil on M. persicae depends on the concentration and time of exposure, and as these increase, the mortality rate reaches a certain threshold. The lethal concentrations (LC50–LC90) of the essential oil were calculated as 3.561–29.756 µL mL−1 after 24 h and 1.705–8.695 µL mL−1 after 48 h, respectively. The concentrations tested on the nymphs of this oil showed an inverse concentration–duration relationship, which resulted in decreases in longevity, fertility, reproductive period, and the defined rate of aphid growth, while the instantaneous mortality rate and population doubling rate increased with increasing concentration. These results may be useful for further research to develop effective biological insecticides against this and other species.
- Open Access
- 21 November 2024
- Published by Eurasian Journal of Soil Sciences in Eurasian Journal of Soil Science (EJSS)
- Vol. 14 (1) , 98-106
Sustainable nutrient management and agricultural productivity in chernozem soils of the Kostanay Region, Kazakhstan
Chernozem soils, known for their high organic matter and fertility, are crucial for agricultural productivity in northern Kazakhstan's Kostanay region. This study evaluated the physical, chemical, and biological properties of these soils to assess their suitability for crop production and propose sustainable management practices. Soil samples were collected from 0-20 cm depths across various locations to represent the region's main nutrient profile. Physical analyses included texture determination, while chemical analyses measured pH, electrical conductivity (EC), organic matter, and nutrient levels (N, P, K, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn, and Mn) using standard methods. Biological assessments focused on microbial biomass carbon (Cmic), basal soil respiration (BSR), dehydrogenase and catalase activities, as well as Cmic: Corg and metabolic quotient (qCO₂) ratios. Results indicated high organic matter content (mean 4.49%), sufficient total nitrogen (>0.25%), and high levels of potassium and calcium. However, phosphorus levels were low (
- 21 November 2024
- Published by Eurasian Journal of Soil Sciences in Eurasian Journal of Soil Science (EJSS)
- Vol. 14 (1) , 98-106
Open AccessSustainable nutrient management and agricultural productivity in chernozem soils of the Kostanay Region, Kazakhstan
Chernozem soils, known for their high organic matter and fertility, are crucial for agricultural productivity in northern Kazakhstan's Kostanay region. This study evaluated the physical, chemical, and biological properties of these soils to assess their suitability for crop production and propose sustainable management practices. Soil samples were collected from 0-20 cm depths across various locations to represent the region's main nutrient profile. Physical analyses included texture determination, while chemical analyses measured pH, electrical conductivity (EC), organic matter, and nutrient levels (N, P, K, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn, and Mn) using standard methods. Biological assessments focused on microbial biomass carbon (Cmic), basal soil respiration (BSR), dehydrogenase and catalase activities, as well as Cmic: Corg and metabolic quotient (qCO₂) ratios. Results indicated high organic matter content (mean 4.49%), sufficient total nitrogen (>0.25%), and high levels of potassium and calcium. However, phosphorus levels were low (
- Open Access
- 5 October 2023
- Published by Ordu University in Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 13 (2) , 131-145
Entomolojide Yapay Sinir Ağlarının Kullanımı
Son yıllarda, entomoloji alanında yapay sinir ağları (YSA) önemli bir araç haline gelmiş ve kullanımı hızla artmıştır. Entomologlar, YSA'nın sunduğu olanaklardan pek çok alanda yararlanmaktadır. YSA'nın kullanımı; böcek türlerinin tahmininden başlayarak, böcek popülasyonlarının takibine, zararlı böceklerin belirlenmesine ve böcek davranışlarının modellemesine kadar çeşitli uygulamalara olanak tanımaktadır. Özellikle tarım alanlarında yapılan gözlemler ve ölçümler sonucunda elde edilen büyük veri kümelerinin hızlı ve hassas bir şekilde analiz edilmesi, böceklerle mücadele stratejilerinin geliştirilmesinde entomologlara önemli bir avantaj sağlamaktadır. Bu derleme, YSA'nın entomolojide kullanılabilir ve etkili bir araç olduğunu göstermekte ve YSA'nın gelecekteki uygulama potansiyeline genel bir bakış sunmaktadır. Ancak, YSA teknolojisinin geliştirilmesi ve uygulanması süreklilik arz eden bir çaba gerektirmektedir. YSA uygulamalarında eğitim sürecine özen gösterilmeli ve her yeni çalışmanın sinir ağı eğitimine katkı sağlayacağı unutulmamalıdır. Bu nedenle, entomologlar YSA'nın potansiyelini daha fazla keşfetmeye odaklanmalı ve bu yenilikçi yöntemi entomolojide daha geniş ölçekte kullanmaya yönelik çalışmalar yapmalıdır. Böylece; böceklerin doğası hakkında daha derin bilgilere ulaşmak, çevre dostu mücadele stratejileri geliştirmek, tarım alanlarında daha sürdürülebilir ve verimli üretim süreçleri geçirmek mümkün olacaktır. YSA'nın entomoloji alanında ilerlemesi, hem bilimsel araştırmalara hem de tarım sektörüne önemli katkılar sağlayacaktır.
- 5 October 2023
- Published by Ordu University in Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi
- Vol. 13 (2) , 131-145
Open AccessEntomolojide Yapay Sinir Ağlarının Kullanımı
Son yıllarda, entomoloji alanında yapay sinir ağları (YSA) önemli bir araç haline gelmiş ve kullanımı hızla artmıştır. Entomologlar, YSA'nın sunduğu olanaklardan pek çok alanda yararlanmaktadır. YSA'nın kullanımı; böcek türlerinin tahmininden başlayarak, böcek popülasyonlarının takibine, zararlı böceklerin belirlenmesine ve böcek davranışlarının modellemesine kadar çeşitli uygulamalara olanak tanımaktadır. Özellikle tarım alanlarında yapılan gözlemler ve ölçümler sonucunda elde edilen büyük veri kümelerinin hızlı ve hassas bir şekilde analiz edilmesi, böceklerle mücadele stratejilerinin geliştirilmesinde entomologlara önemli bir avantaj sağlamaktadır. Bu derleme, YSA'nın entomolojide kullanılabilir ve etkili bir araç olduğunu göstermekte ve YSA'nın gelecekteki uygulama potansiyeline genel bir bakış sunmaktadır. Ancak, YSA teknolojisinin geliştirilmesi ve uygulanması süreklilik arz eden bir çaba gerektirmektedir. YSA uygulamalarında eğitim sürecine özen gösterilmeli ve her yeni çalışmanın sinir ağı eğitimine katkı sağlayacağı unutulmamalıdır. Bu nedenle, entomologlar YSA'nın potansiyelini daha fazla keşfetmeye odaklanmalı ve bu yenilikçi yöntemi entomolojide daha geniş ölçekte kullanmaya yönelik çalışmalar yapmalıdır. Böylece; böceklerin doğası hakkında daha derin bilgilere ulaşmak, çevre dostu mücadele stratejileri geliştirmek, tarım alanlarında daha sürdürülebilir ve verimli üretim süreçleri geçirmek mümkün olacaktır. YSA'nın entomoloji alanında ilerlemesi, hem bilimsel araştırmalara hem de tarım sektörüne önemli katkılar sağlayacaktır.
- 1 October 2022
- Published by Ondokuz Mayis University in Black Sea Journal of Agriculture
- Vol. 5 (4) , 383-386
Biocidal Effect of Deltamethrine Against Tribolium confusum Duv. (Coleoptera: Tenebrionidae) and Sitophilus oryzae L. (Coleoptera: Curculionidae) Adults in Laboratory Conditions
Tribolium confusum and Sitophilus oryzae species are seen in human habitats, mainly in kitchens. They damage the storage products by feeding on crops and disturb people like urban pests in kitchens and homes. Until now, there were no biocidal that could be used to control these species. We carried out to determine the effect of deltamethrin, which is used against some urban pests, on T. confusum and S. oryzae under laboratory conditions. The recommended dose of the biocidal against urban pests (60 ml/10 liter of water), half dose (30 ml/10 liter of water), and quarter dose (15 ml/10 liter of water) were used in the study. The results showed that the highest amount of the biocidal (60 ml/10 liter of water) resulted in 87.5% mortality in T. confusum and 97.5% in S. oryzae. The LD50 value for T. confusum is 32.8 and LD90 is 61.3 ml, and for S. oryzae, these values were found to be 18.8 and 38.1 ml, respectively.
- 1 October 2022
- Published by Ondokuz Mayis University in Black Sea Journal of Agriculture
- Vol. 5 (4) , 383-386
Biocidal Effect of Deltamethrine Against Tribolium confusum Duv. (Coleoptera: Tenebrionidae) and Sitophilus oryzae L. (Coleoptera: Curculionidae) Adults in Laboratory Conditions
Tribolium confusum and Sitophilus oryzae species are seen in human habitats, mainly in kitchens. They damage the storage products by feeding on crops and disturb people like urban pests in kitchens and homes. Until now, there were no biocidal that could be used to control these species. We carried out to determine the effect of deltamethrin, which is used against some urban pests, on T. confusum and S. oryzae under laboratory conditions. The recommended dose of the biocidal against urban pests (60 ml/10 liter of water), half dose (30 ml/10 liter of water), and quarter dose (15 ml/10 liter of water) were used in the study. The results showed that the highest amount of the biocidal (60 ml/10 liter of water) resulted in 87.5% mortality in T. confusum and 97.5% in S. oryzae. The LD50 value for T. confusum is 32.8 and LD90 is 61.3 ml, and for S. oryzae, these values were found to be 18.8 and 38.1 ml, respectively.
- Open Access
- 28 February 2022
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 25 (1) , 100-104
Biyolojik Preparatların Halyomorpha halys (Stål, 1885) (Hemiptera: Pentatomidae)’a Karşı Etkinliğinin Belirlenmesi
Bu çalışmada Nibortem (Verticillium lecani), Nostalgist BL (Beauveria bassiana) ve Biomagic (Metarhizium anisopliae) entomopatojen fungusları içeren ticari preparatlar ile bitkisel ekstraktlı preparat Azadiractin, sentetik insektisit olan Decis ‘in laboratuar koşullarında Halyomorpha halys ’a karşı biyolojik etkinlikleri belirlenmiştir. Çalışmada Azadirachtin’in 1.25 ml, 2.5 ml ve 5 ml/500ml su dozları, Nostalgist, Nibortem ve Bio-Magic preparatlarının 1.25 ml/500ml su dozu (1x109 kob ml-1) ve Decis’in 0.15 ml/500ml su dozu kullanılmıştır. Her bir tekerrüre 2 ml olacak şekilde spreyleme yapılmıştır. Denemeler 26±2 C° sıcaklık ve %60±2 orantılı nem koşullarında yürütülmüştür. Ticari entomopatojenler içinde Nibortem 7.gün sonunda %72.2 etki göstererek zararlı üzerinde en etkili preparat olarak belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan diğer preparatlardan Bio-Magic %55.6, Nostalgist %38.9 etki göstermiştir. Azadirachtin ise en etkili preparat olmuş olup; 5 ml dozda %94.4 etki sağlamıştır.
- 28 February 2022
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 25 (1) , 100-104
Open AccessBiyolojik Preparatların Halyomorpha halys (Stål, 1885) (Hemiptera: Pentatomidae)’a Karşı Etkinliğinin Belirlenmesi
Bu çalışmada Nibortem (Verticillium lecani), Nostalgist BL (Beauveria bassiana) ve Biomagic (Metarhizium anisopliae) entomopatojen fungusları içeren ticari preparatlar ile bitkisel ekstraktlı preparat Azadiractin, sentetik insektisit olan Decis ‘in laboratuar koşullarında Halyomorpha halys ’a karşı biyolojik etkinlikleri belirlenmiştir. Çalışmada Azadirachtin’in 1.25 ml, 2.5 ml ve 5 ml/500ml su dozları, Nostalgist, Nibortem ve Bio-Magic preparatlarının 1.25 ml/500ml su dozu (1x109 kob ml-1) ve Decis’in 0.15 ml/500ml su dozu kullanılmıştır. Her bir tekerrüre 2 ml olacak şekilde spreyleme yapılmıştır. Denemeler 26±2 C° sıcaklık ve %60±2 orantılı nem koşullarında yürütülmüştür. Ticari entomopatojenler içinde Nibortem 7.gün sonunda %72.2 etki göstererek zararlı üzerinde en etkili preparat olarak belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan diğer preparatlardan Bio-Magic %55.6, Nostalgist %38.9 etki göstermiştir. Azadirachtin ise en etkili preparat olmuş olup; 5 ml dozda %94.4 etki sağlamıştır.
- 26 January 2022
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 19 (1) , 101-107
Bazı Uçucu Yağların Macrosiphum rosae (L.)(Hemitera: Aphididae) ‘ya İnsektisidal Etkilerinin Belirlenmesi
Süs bitkilerinin içerisinde önemli bir yere sahip olan gülün en önemli zararlılarından birisi de Gül yaprak biti Macrosiphum rosae (L.) (Hemiptera: Aphididae)’dir. M. rosae, bitki öz suyunu emerek beslenir. Gül yaprak bitleri, koloniler halinde sürgün, yaprak ve tomurcuklarda bulunur. Gül yaprak biti tomurcuk ve yeni sürgünlerin büyümesini geciktirmektedir. Bu nedenle bu zararlılara karşı genellikle kimyasal mücadele uygulanmaktadır. Ancak mücadelede kullanılan kimyasalların çevre ve insan sağlığına olan zararlı etkileri alternatif mücadele yöntemlerinin gelişmesine katkı sağlamıştır. Bu çalışmada, farklı bitkisel uçucu yağların Gül yaprak biti M. rosae üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Deneme 25 ±5 °C sıcaklık, %60±10 nem ve 16:8 fotoperiyot koşullarına sahip iklim odalarında gerçekleşmiştir. Bitkisel yağlar püskürtme yöntemiyle uygulanmıştır ve kontrol uygulamasında saf su kullanılmıştır. Uygulamadan 24, 48, 72 ve 96 saat sonra ölü bireyler sayılmıştır. Denemeler 5 tekerrürlü olarak kontrollü koşullar altında yürütülmüştür. Bitkisel yağların etkisi Abbott formülü kullanılarak değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; Aloe vera (Aloe barbadensis), Çay ağacı (Melaleuca alternifolia), Okaliptus (Eucalyptus globulus), Sarımsak (Allium sativum)’ın %1’lik dozlarında 96 saat sonra M. rosae üzerindeki ölüm oranları sırasıyla Aloe vera’da %80.8; çay ağacında ve okaliptüste %78.72; sarımsakta %74.46 oranında bulunmuştur. LC90 değerleri Aloe barbadensis’in 1.14; Melaleuca alternifolia 1.15; Eucalyptus globulus 1.14 ve Allium sativum’un 1.27 bulunmuştur. Çalışma sonucunda, ölüm oranları ve LC90 değerlendirildiğinde en fazla Aloe vera olmak üzere her dört uçucu yağın da değerleri birbirine çok yakın olarak bulunmuş olup, M. rosae mücadelesinde etkili olabileceği görülmektedir. Bu uçucu yağlar, söz konusu Yaprak bitinin mücadelesinde ölüm oranlarının yüksek olması, bitkisel kökenli olmaları nedeniyle ve çevreye olumsuz etkisinin bulunmaması açısından tercih edilebilir.
- 26 January 2022
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 19 (1) , 101-107
Bazı Uçucu Yağların Macrosiphum rosae (L.)(Hemitera: Aphididae) ‘ya İnsektisidal Etkilerinin Belirlenmesi
Süs bitkilerinin içerisinde önemli bir yere sahip olan gülün en önemli zararlılarından birisi de Gül yaprak biti Macrosiphum rosae (L.) (Hemiptera: Aphididae)’dir. M. rosae, bitki öz suyunu emerek beslenir. Gül yaprak bitleri, koloniler halinde sürgün, yaprak ve tomurcuklarda bulunur. Gül yaprak biti tomurcuk ve yeni sürgünlerin büyümesini geciktirmektedir. Bu nedenle bu zararlılara karşı genellikle kimyasal mücadele uygulanmaktadır. Ancak mücadelede kullanılan kimyasalların çevre ve insan sağlığına olan zararlı etkileri alternatif mücadele yöntemlerinin gelişmesine katkı sağlamıştır. Bu çalışmada, farklı bitkisel uçucu yağların Gül yaprak biti M. rosae üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Deneme 25 ±5 °C sıcaklık, %60±10 nem ve 16:8 fotoperiyot koşullarına sahip iklim odalarında gerçekleşmiştir. Bitkisel yağlar püskürtme yöntemiyle uygulanmıştır ve kontrol uygulamasında saf su kullanılmıştır. Uygulamadan 24, 48, 72 ve 96 saat sonra ölü bireyler sayılmıştır. Denemeler 5 tekerrürlü olarak kontrollü koşullar altında yürütülmüştür. Bitkisel yağların etkisi Abbott formülü kullanılarak değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; Aloe vera (Aloe barbadensis), Çay ağacı (Melaleuca alternifolia), Okaliptus (Eucalyptus globulus), Sarımsak (Allium sativum)’ın %1’lik dozlarında 96 saat sonra M. rosae üzerindeki ölüm oranları sırasıyla Aloe vera’da %80.8; çay ağacında ve okaliptüste %78.72; sarımsakta %74.46 oranında bulunmuştur. LC90 değerleri Aloe barbadensis’in 1.14; Melaleuca alternifolia 1.15; Eucalyptus globulus 1.14 ve Allium sativum’un 1.27 bulunmuştur. Çalışma sonucunda, ölüm oranları ve LC90 değerlendirildiğinde en fazla Aloe vera olmak üzere her dört uçucu yağın da değerleri birbirine çok yakın olarak bulunmuş olup, M. rosae mücadelesinde etkili olabileceği görülmektedir. Bu uçucu yağlar, söz konusu Yaprak bitinin mücadelesinde ölüm oranlarının yüksek olması, bitkisel kökenli olmaları nedeniyle ve çevreye olumsuz etkisinin bulunmaması açısından tercih edilebilir.
- 3 December 2021
- Published by Ordu University in Akademik Ziraat Dergisi
- Vol. 10 (2) , 285-290
Bazı kekik yağlarının Tribolium confusum Duv (Coleoptera: Tenebrionidae) ‘a karşı etkilerinin araştırılması
Önemli depolanmış ürün zararlılarından un biti Tribolium confusum (Jacquelin du val) (Coleoptera: Tenebrionidae) depolanmış tahıl, tahıl ürünleri ve diğer gıda maddelerinde önemli kayıplara neden olmaktadır. Zararlılarla mücadelede kimyasalların olumsuz etkilerinden dolayı alternatif mücadele yöntemleri son yıllarda ön plana çıkmaktadır. Zararlı mücadelesinde alternatif yöntemler içerisinde bitkisel yağlar önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışmada 3 farklı kekik yağının 3 farklı dozunun Tribolium confusum üzerine etkileri belirlenmiştir. Bu çalışma Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümüne ait laboratuvarda kontrollü koşullarda (25 ± 50C sıcaklık ve %65 ± 5 orantılı nem) 2021 yılında yürütülmüştür. Çalışmada kullanılan uçucu yağların farklı dozları (%0.1; %0.5 ve %1.0) içerisine erginler yerleştirilmiş plastik kaplara 2 ml gelecek şekilde erginler üzerine püskürtme yapılmıştır. İkinci metot olarak ise T. confusum’un besleneceği besin üzerine püskürtme yapılmıştır. Çalışmada kullanılan farklı kekik yağlarının ergine püskürtülerek yapılan uygulamada 4. gün sonundaki LD90 değeri incelendiğinde T. spicata var. spicata’nın değeri 1.75, O. majarona’nın değeri 0.11 ve O. saccatum’nın değeri 0.98 olarak bulunmuştur. LT90 değerlerine bakıldığında T. spicata var. spicata, O. majarona ve O. saccatum yağlarının %0.1 dozunda LT90 değerleri sırasıyla 8.36; 4.81; 8.99 olarak bulunurken, %1 dozunda sırasıyla 6.82; 1.90; 4.33 olarak bulunmuştur. Besine püskürtme şeklinde yapılan uygulamanın sonuçları da ergine püskürtme uygulamasına benzer şekilde bulunmuştur. Ancak ergin üzerine püskürtme uygulaması, T. confusum besinine püskürtme uygulamasına oranla daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bazı kekik yağlarının T. confusum üzerinde laboratuvar koşullarında etkili olduğu belirlenmiştir.
- 3 December 2021
- Published by Ordu University in Akademik Ziraat Dergisi
- Vol. 10 (2) , 285-290
Bazı kekik yağlarının Tribolium confusum Duv (Coleoptera: Tenebrionidae) ‘a karşı etkilerinin araştırılması
Önemli depolanmış ürün zararlılarından un biti Tribolium confusum (Jacquelin du val) (Coleoptera: Tenebrionidae) depolanmış tahıl, tahıl ürünleri ve diğer gıda maddelerinde önemli kayıplara neden olmaktadır. Zararlılarla mücadelede kimyasalların olumsuz etkilerinden dolayı alternatif mücadele yöntemleri son yıllarda ön plana çıkmaktadır. Zararlı mücadelesinde alternatif yöntemler içerisinde bitkisel yağlar önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışmada 3 farklı kekik yağının 3 farklı dozunun Tribolium confusum üzerine etkileri belirlenmiştir. Bu çalışma Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümüne ait laboratuvarda kontrollü koşullarda (25 ± 50C sıcaklık ve %65 ± 5 orantılı nem) 2021 yılında yürütülmüştür. Çalışmada kullanılan uçucu yağların farklı dozları (%0.1; %0.5 ve %1.0) içerisine erginler yerleştirilmiş plastik kaplara 2 ml gelecek şekilde erginler üzerine püskürtme yapılmıştır. İkinci metot olarak ise T. confusum’un besleneceği besin üzerine püskürtme yapılmıştır. Çalışmada kullanılan farklı kekik yağlarının ergine püskürtülerek yapılan uygulamada 4. gün sonundaki LD90 değeri incelendiğinde T. spicata var. spicata’nın değeri 1.75, O. majarona’nın değeri 0.11 ve O. saccatum’nın değeri 0.98 olarak bulunmuştur. LT90 değerlerine bakıldığında T. spicata var. spicata, O. majarona ve O. saccatum yağlarının %0.1 dozunda LT90 değerleri sırasıyla 8.36; 4.81; 8.99 olarak bulunurken, %1 dozunda sırasıyla 6.82; 1.90; 4.33 olarak bulunmuştur. Besine püskürtme şeklinde yapılan uygulamanın sonuçları da ergine püskürtme uygulamasına benzer şekilde bulunmuştur. Ancak ergin üzerine püskürtme uygulaması, T. confusum besinine püskürtme uygulamasına oranla daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bazı kekik yağlarının T. confusum üzerinde laboratuvar koşullarında etkili olduğu belirlenmiştir.
- 2 October 2020
- Published by Eurasian Journal of Forest Science in Eurasian Journal of Forest Science
- Vol. 8 (3) , 190-194
Biocidal effect of deltametrin against Thaumetopoea wilkinsoni Tams, 1924 (Lepidoptera: Notodontidae) in laboratory conditions
This study was carried out to determine the effect of deltamethrin, which is used against some urban pests, on Thaumetopoea wilkinsoni Tams, 1924 under laboratory conditions. The recommended dose of the biocidal against urban pests (60 ml / 10 liters of water), half dose (30 ml / 10 liters of water) and quarter dose (15 ml / 10 liters of water) were used in the study. At the highest dose of the biocidal, on day 1 (60 ml / 10 liters of water) 77.5% mortality was detected, three days showed 82.50% and five days showed 90% mortality. On day 5 of the study, the LD50 value for T. wilkinsoni was 34.03 and LD90 56,21. As a result of the study, it has been determined that the Exdel 5 SC (Deltamethrin) has a biocidal effect for pine processionary moth.
- 2 October 2020
- Published by Eurasian Journal of Forest Science in Eurasian Journal of Forest Science
- Vol. 8 (3) , 190-194
Biocidal effect of deltametrin against Thaumetopoea wilkinsoni Tams, 1924 (Lepidoptera: Notodontidae) in laboratory conditions
This study was carried out to determine the effect of deltamethrin, which is used against some urban pests, on Thaumetopoea wilkinsoni Tams, 1924 under laboratory conditions. The recommended dose of the biocidal against urban pests (60 ml / 10 liters of water), half dose (30 ml / 10 liters of water) and quarter dose (15 ml / 10 liters of water) were used in the study. At the highest dose of the biocidal, on day 1 (60 ml / 10 liters of water) 77.5% mortality was detected, three days showed 82.50% and five days showed 90% mortality. On day 5 of the study, the LD50 value for T. wilkinsoni was 34.03 and LD90 56,21. As a result of the study, it has been determined that the Exdel 5 SC (Deltamethrin) has a biocidal effect for pine processionary moth.
- 1 June 2020
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 10 (2) , 732-747
Kenevir Zararlıları ile Entegre Mücadele
Kenevir ekim alanları farklı nedenlerden dolayı son yıllarda artmaktadır. Bu nedenle kenevirde zarar yapma potansiyeli olan türlerin önemi her geçen gün artacaktır. Ülkemizde kenevirlerde zarar yapan zararlılara yönelik kayıtlar yok denecek kadar azdır. Ancak günümüzde bazı zararlılardan şikayet edilmektedir. Dünyanın değişik bölgelerinde kenevirlerde önemli kayıplara neden olan ve ülkemizde de varlığı bilinen bu zararlı türlerin, kenevir üretiminde potansiyel zararlı olma ihtimali vardır. Bu türler arasında; Avrupa mısır kurdu [Ostrinia nubilalis (Hübner) (Lepidoptera: Crambidae)], Avrasya kenevir kurdu [Grapholita delineana (Walker) (Lepidoptera: Tortricidae)], Kenevir pire böcekleri [Psylliodes attenuata Koch, P. punctulata Melsh, Phyllotreta pusilla Horn, P. nemorum Linnaeus ve Systena blanda Melsheime (Coleoptera: Chrysomelidae)], Kenevirde zararlı yaprak bitleri [Mysuz persicae Sulzer, Aphis fabae Scopoli, Phorodon cannabis Passerini, P. humuli Schrank ve Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae)], Thripsler [Thrips tabaci Lind ve Frankniella occidentalis Pergande (Thysanoptera: Thripidae)], Kenevirde zararlı akarlar [Tetranychus urticae Koch ve T. cinnabarinus Boisduval (Acari: Tetranychidae)] gibi zararlıların yanı sıra, Sümüklü böcek ve salyangoz, memeliler ve kuşlar gibi genel zararlılar da vardır. Kenevir zararlıları ile entegre mücadele anlayışı ile hareket etmek, kenevir ekosistemindeki faydalı böcekleri ve doğal dengenin korunmasını sağlayacaktır. Entegre mücadele anlayışı, zararlı sorununun devam etmesini engelleyecektir. Yapılan bu derlemede dünyada kenevirde zarar yapan türler ve faydalı böcekler listelenmiştir. Ayrıca ülkemizde bulunan potansiyel kenevir zararlılarının entegre mücadele kapsamında kontrol yöntemleri ortaya konmuştur.
- 1 June 2020
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 10 (2) , 732-747
Kenevir Zararlıları ile Entegre Mücadele
Kenevir ekim alanları farklı nedenlerden dolayı son yıllarda artmaktadır. Bu nedenle kenevirde zarar yapma potansiyeli olan türlerin önemi her geçen gün artacaktır. Ülkemizde kenevirlerde zarar yapan zararlılara yönelik kayıtlar yok denecek kadar azdır. Ancak günümüzde bazı zararlılardan şikayet edilmektedir. Dünyanın değişik bölgelerinde kenevirlerde önemli kayıplara neden olan ve ülkemizde de varlığı bilinen bu zararlı türlerin, kenevir üretiminde potansiyel zararlı olma ihtimali vardır. Bu türler arasında; Avrupa mısır kurdu [Ostrinia nubilalis (Hübner) (Lepidoptera: Crambidae)], Avrasya kenevir kurdu [Grapholita delineana (Walker) (Lepidoptera: Tortricidae)], Kenevir pire böcekleri [Psylliodes attenuata Koch, P. punctulata Melsh, Phyllotreta pusilla Horn, P. nemorum Linnaeus ve Systena blanda Melsheime (Coleoptera: Chrysomelidae)], Kenevirde zararlı yaprak bitleri [Mysuz persicae Sulzer, Aphis fabae Scopoli, Phorodon cannabis Passerini, P. humuli Schrank ve Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae)], Thripsler [Thrips tabaci Lind ve Frankniella occidentalis Pergande (Thysanoptera: Thripidae)], Kenevirde zararlı akarlar [Tetranychus urticae Koch ve T. cinnabarinus Boisduval (Acari: Tetranychidae)] gibi zararlıların yanı sıra, Sümüklü böcek ve salyangoz, memeliler ve kuşlar gibi genel zararlılar da vardır. Kenevir zararlıları ile entegre mücadele anlayışı ile hareket etmek, kenevir ekosistemindeki faydalı böcekleri ve doğal dengenin korunmasını sağlayacaktır. Entegre mücadele anlayışı, zararlı sorununun devam etmesini engelleyecektir. Yapılan bu derlemede dünyada kenevirde zarar yapan türler ve faydalı böcekler listelenmiştir. Ayrıca ülkemizde bulunan potansiyel kenevir zararlılarının entegre mücadele kapsamında kontrol yöntemleri ortaya konmuştur.