Ebru Dereceli
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Ebru Dereceli has a total of 69 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Çağatay Dereceli
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi
5 shared publications Ender Ali Uluç
4 shared publications- Sermin Ağralı Ermiş
Aydin Adnan Menderes Universitesi
4 shared publications Alper Kartal
3 shared publications- Nisanur Canikli Temel
Adnan Menderes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi
3 shared publications Yeşim Bayrakdaroğlu
3 shared publications
Latest Publications
- 30 September 2026
- Published by Gazi University in Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 31 (3) , 124-133
Alexithymia as a Mediator Between Digital Game Addiction and Awareness of Exercise Addiction
This study examined the associations among digital game addiction, alexithymia, and awareness of exercise addiction in university students and investigated the indirect role of alexithymia in the relationship between digital game addiction and awareness of exercise addiction. The study employed a quantitative, cross-sectional correlational research design and included 328 university students. Data were collected using a Personal Information Form, the Digital Game Addiction Scale, the Awareness of Exercise Addiction Scale, and the Toronto Alexithymia Scale-20. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, and bootstrap-based mediation analysis using PROCESS Macro Model 4 were performed. Digital game addiction was positively and significantly associated with alexithymia (r = .320, p < .001). However, digital game addiction was not significantly associated with awareness of exercise addiction (r = −.073, p = .187), and the association between alexithymia and awareness of exercise addiction was also not statistically significant (r = .088, p = .111). The total effect (B = −.0519, p = .1866) and direct effect (B = −.0801, p = .0524) of digital game addiction on awareness of exercise addiction were not statistically significant. Nevertheless, the bootstrap analysis revealed a statistically significant indirect effect through alexithymia (B = .0282, 95% CI [.0029, .0564]). These findings indicate a significant indirect statistical association involving alexithymia. Given the cross-sectional design, this indirect effect should not be interpreted as evidence of a causal or temporal mechanism.
- 30 September 2026
- Published by Gazi University in Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 31 (3) , 124-133
Alexithymia as a Mediator Between Digital Game Addiction and Awareness of Exercise Addiction
This study examined the associations among digital game addiction, alexithymia, and awareness of exercise addiction in university students and investigated the indirect role of alexithymia in the relationship between digital game addiction and awareness of exercise addiction. The study employed a quantitative, cross-sectional correlational research design and included 328 university students. Data were collected using a Personal Information Form, the Digital Game Addiction Scale, the Awareness of Exercise Addiction Scale, and the Toronto Alexithymia Scale-20. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, and bootstrap-based mediation analysis using PROCESS Macro Model 4 were performed. Digital game addiction was positively and significantly associated with alexithymia (r = .320, p < .001). However, digital game addiction was not significantly associated with awareness of exercise addiction (r = −.073, p = .187), and the association between alexithymia and awareness of exercise addiction was also not statistically significant (r = .088, p = .111). The total effect (B = −.0519, p = .1866) and direct effect (B = −.0801, p = .0524) of digital game addiction on awareness of exercise addiction were not statistically significant. Nevertheless, the bootstrap analysis revealed a statistically significant indirect effect through alexithymia (B = .0282, 95% CI [.0029, .0564]). These findings indicate a significant indirect statistical association involving alexithymia. Given the cross-sectional design, this indirect effect should not be interpreted as evidence of a causal or temporal mechanism.
- Open Access
- 29 September 2026
- Published by Red & River Publications in The International Journal of Eurasia Social Sciences
- Vol. 17 (65) , 1319-1330
The mediating role of sleep behavior in the relationship between FoMO and mental resilience in athletes
The aim of this study was to examine the relationship between the fear of missing out (FoMO) on social media and mental toughness among athletes, as well as the potential mediating role of athlete sleep behavior in this relationship. The study employed a quantitative research approach using a cross-sectional correlational design. Initially, data were collected from 266 athletes; however, six participants were excluded due to missing, invalid, or outlier data, resulting in a final sample of 260 athletes aged 18 years and older. Data were collected using the Fear of Missing Out (FoMO) Scale, the Athlete Sleep Behavior Questionnaire (ASBQ), and the Mental Toughness Index for Adult and Adolescent Athletes. Pearson correlation analysis, independent samples t-test, and mediation analysis based on Hayes’ PROCESS Macro Model 4 with 5,000 bootstrap resamples were conducted. The findings indicated that FoMO did not significantly predict athlete sleep behavior. In contrast, poorer sleep behavior significantly and negatively predicted mental toughness, whereas FoMO significantly and positively predicted mental toughness. Bootstrap mediation analysis further revealed that athlete sleep behavior did not exert a significant mediating effect on the relationship between FoMO and mental toughness, indicating that the proposed mediation model was not supported. These findings suggest that the positive association between FoMO and mental toughness among athletes may be explained by psychological and contextual mechanisms other than sleep behavior, such as self-regulation, emotion regulation, perceived stress, or the purpose of social media use. Given the cross-sectional nature of the study, the findings should not be interpreted as evidence of causal relationships.
- 29 September 2026
- Published by Red & River Publications in The International Journal of Eurasia Social Sciences
- Vol. 17 (65) , 1319-1330
Open AccessThe mediating role of sleep behavior in the relationship between FoMO and mental resilience in athletes
The aim of this study was to examine the relationship between the fear of missing out (FoMO) on social media and mental toughness among athletes, as well as the potential mediating role of athlete sleep behavior in this relationship. The study employed a quantitative research approach using a cross-sectional correlational design. Initially, data were collected from 266 athletes; however, six participants were excluded due to missing, invalid, or outlier data, resulting in a final sample of 260 athletes aged 18 years and older. Data were collected using the Fear of Missing Out (FoMO) Scale, the Athlete Sleep Behavior Questionnaire (ASBQ), and the Mental Toughness Index for Adult and Adolescent Athletes. Pearson correlation analysis, independent samples t-test, and mediation analysis based on Hayes’ PROCESS Macro Model 4 with 5,000 bootstrap resamples were conducted. The findings indicated that FoMO did not significantly predict athlete sleep behavior. In contrast, poorer sleep behavior significantly and negatively predicted mental toughness, whereas FoMO significantly and positively predicted mental toughness. Bootstrap mediation analysis further revealed that athlete sleep behavior did not exert a significant mediating effect on the relationship between FoMO and mental toughness, indicating that the proposed mediation model was not supported. These findings suggest that the positive association between FoMO and mental toughness among athletes may be explained by psychological and contextual mechanisms other than sleep behavior, such as self-regulation, emotion regulation, perceived stress, or the purpose of social media use. Given the cross-sectional nature of the study, the findings should not be interpreted as evidence of causal relationships.
- Open Access
- 10 August 2026
- Published by International Journal of Recreation and Sport Science in International Journal of Recreation and Sports Science
- No. Advanced O
The effect of recreational physical activity on academic self-efficacy and stress management of university students
This study aimed to examine the relationship between participation in recreational physical activity and university students’ academic self-efficacy and stress management using a correlational survey model. Data were collected through a personal information form developed by the researchers, the Academic Self-Efficacy Scale, the Perceived Stress Scale Short Form, and the Physical Activity Participation Motivation Scale. The instruments were administered online via Google Forms, and participation was voluntary. A total of four hundred eighty-one students participated in the study. Prior to analysis, univariate outliers were identified using Z-scores and boxplot analyses; nine questionnaires were excluded, and the analyses were conducted on the remaining four hundred seventy-two cases. The data were analyzed using the SPSS statistical software package, and parametric statistical methods were employed. The findings indicated that students demonstrated high levels of academic self-efficacy, moderate levels of perceived stress, and high motivation to participate in physical activity. Furthermore, demographic variables such as age, gender, housing status, and reasons for engaging in recreational activities had limited yet statistically significant effects on the examined psychosocial variables. Overall, the results highlight the role of recreational physical activity in supporting students’ academic competence and psychological well-being and emphasize the importance of participation-oriented practices in higher education institutions.
- 10 August 2026
- Published by International Journal of Recreation and Sport Science in International Journal of Recreation and Sports Science
- No. Advanced O
Open AccessThe effect of recreational physical activity on academic self-efficacy and stress management of university students
This study aimed to examine the relationship between participation in recreational physical activity and university students’ academic self-efficacy and stress management using a correlational survey model. Data were collected through a personal information form developed by the researchers, the Academic Self-Efficacy Scale, the Perceived Stress Scale Short Form, and the Physical Activity Participation Motivation Scale. The instruments were administered online via Google Forms, and participation was voluntary. A total of four hundred eighty-one students participated in the study. Prior to analysis, univariate outliers were identified using Z-scores and boxplot analyses; nine questionnaires were excluded, and the analyses were conducted on the remaining four hundred seventy-two cases. The data were analyzed using the SPSS statistical software package, and parametric statistical methods were employed. The findings indicated that students demonstrated high levels of academic self-efficacy, moderate levels of perceived stress, and high motivation to participate in physical activity. Furthermore, demographic variables such as age, gender, housing status, and reasons for engaging in recreational activities had limited yet statistically significant effects on the examined psychosocial variables. Overall, the results highlight the role of recreational physical activity in supporting students’ academic competence and psychological well-being and emphasize the importance of participation-oriented practices in higher education institutions.
- 30 March 2026
- Published by Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi in Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 20 (1) , 172-185
Kinezyofobi ile Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Arasındaki İlişkide Öz-Güvenin Aracı Rolü
Kinezyofobi, bireylerin hareket etme ya da fiziksel aktiviteye katılma sürecinde ağrı, yaralanma veya rahatsızlık yaşama korkusuyla kaçınma davranışı geliştirmelerine neden olabilen önemli bir psikolojik değişkendir. Literatürde, kinezyofobinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu azaltabildiği, buna karşılık öz-güvenin bireylerin fiziksel etkinliklere yöneliminde destekleyici bir rol oynadığı belirtilmektedir. Bu bağlamda, kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkinin açıklanmasında öz-güvenin aracı rolünün incelenmesi önemli görülmektedir. Bu araştırma, üniversite öğrencilerinde kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkide öz-güvenin aracı rolünün belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 122 kadın ve 124 erkek olmak üzere toplam 246 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak dört bölümden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Birinci bölümde kişisel bilgi formu, ikinci bölümde Tampa Kinezyofobi Ölçeği, üçüncü bölümde Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Ölçeği ve dördüncü bölümde Öz Güven Ölçeği yer almıştır. Verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmış; frekans analizi ve güvenirlik katsayısı hesaplamaları yapılmıştır. Analizler %95 güven aralığında gerçekleştirilmiştir. Kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkide öz-güvenin aracı etkisini test etmek amacıyla Process Macro 3.5 eklentisinin Model 4 yapısı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kinezyofobinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu olumsuz yönde etkilediği ve bu ilişkide öz-güvenin kısmi aracı değişken olarak işlev gördüğü belirlenmiştir. Bu bulgu, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun artırılmasına yönelik müdahalelerde öz-güveni geliştirmeye odaklanan uygulamaların önemli bir işleve sahip olabileceğini göstermektedir.
- 30 March 2026
- Published by Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi in Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 20 (1) , 172-185
Kinezyofobi ile Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Arasındaki İlişkide Öz-Güvenin Aracı Rolü
Kinezyofobi, bireylerin hareket etme ya da fiziksel aktiviteye katılma sürecinde ağrı, yaralanma veya rahatsızlık yaşama korkusuyla kaçınma davranışı geliştirmelerine neden olabilen önemli bir psikolojik değişkendir. Literatürde, kinezyofobinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu azaltabildiği, buna karşılık öz-güvenin bireylerin fiziksel etkinliklere yöneliminde destekleyici bir rol oynadığı belirtilmektedir. Bu bağlamda, kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkinin açıklanmasında öz-güvenin aracı rolünün incelenmesi önemli görülmektedir. Bu araştırma, üniversite öğrencilerinde kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkide öz-güvenin aracı rolünün belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 122 kadın ve 124 erkek olmak üzere toplam 246 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak dört bölümden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Birinci bölümde kişisel bilgi formu, ikinci bölümde Tampa Kinezyofobi Ölçeği, üçüncü bölümde Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Ölçeği ve dördüncü bölümde Öz Güven Ölçeği yer almıştır. Verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmış; frekans analizi ve güvenirlik katsayısı hesaplamaları yapılmıştır. Analizler %95 güven aralığında gerçekleştirilmiştir. Kinezyofobi ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu arasındaki ilişkide öz-güvenin aracı etkisini test etmek amacıyla Process Macro 3.5 eklentisinin Model 4 yapısı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kinezyofobinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu olumsuz yönde etkilediği ve bu ilişkide öz-güvenin kısmi aracı değişken olarak işlev gördüğü belirlenmiştir. Bu bulgu, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun artırılmasına yönelik müdahalelerde öz-güveni geliştirmeye odaklanan uygulamaların önemli bir işleve sahip olabileceğini göstermektedir.
- 29 December 2025
- Published by Ulusal Spor Bilimleri Dergisi in Ulusal Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 9 (2) , 74-96
Sağlık Çalışanlarının Bedensel Hareketlilik ve Ruhsal İyi Oluş Üzerindeki Dinamik Etkileşimi: İş Yerinde Sağlıklı Yaşamın Psikososyal Dönüşümü
Bu araştırma, sağlık çalışanlarının bedensel hareketlilik, ruhsal iyi oluş ve iş stresi arasındaki ilişkileri inceleyerek iş yaşamında sağlıklı yaşamın psikososyal boyutlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nicel araştırma modeli ile yürütülen çalışmaya Aydın ilinde farklı sağlık kurumlarında görev yapan 293 sağlık çalışanı katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Fiziksel Aktivitelerden Keyif Alma Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve İş Stresi Ölçeği kullanılmış; veriler SPSS programında bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, sağlık çalışanlarının fiziksel aktivitelerden keyif alma düzeylerinin orta-yüksek, psikolojik iyi oluş düzeylerinin olumlu, iş stresi düzeylerinin ise orta seviyede olduğunu göstermektedir. Demografik değişkenlere göre analizler, cinsiyet ve medeni durum açısından anlamlı farklar ortaya koymazken, bekâr çalışanların iş stresinin evlilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Eğitim durumuna göre lise mezunlarının psikolojik iyi oluşları düşük, doktora mezunlarının iş stresi düzeyleri ise daha düşüktür. Vardiyalı çalışanlarda psikolojik iyi oluşun daha düşük, iş stresinin daha yüksek olduğu; düzenli egzersiz yapanların ise daha yüksek psikolojik iyi oluş ve daha düşük iş stresi düzeylerine sahip olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, düzenli fiziksel aktivitenin sağlık çalışanlarının ruhsal iyilik hâlini artırdığı ve iş stresini azalttığı görülmektedir. Bulgular, sağlık kurumlarında fiziksel aktiviteyi teşvik eden uygulamaların daha sağlıklı ve sürdürülebilir bir çalışma ortamı oluşturabileceğini göstermektedir.
- 29 December 2025
- Published by Ulusal Spor Bilimleri Dergisi in Ulusal Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 9 (2) , 74-96
Sağlık Çalışanlarının Bedensel Hareketlilik ve Ruhsal İyi Oluş Üzerindeki Dinamik Etkileşimi: İş Yerinde Sağlıklı Yaşamın Psikososyal Dönüşümü
Bu araştırma, sağlık çalışanlarının bedensel hareketlilik, ruhsal iyi oluş ve iş stresi arasındaki ilişkileri inceleyerek iş yaşamında sağlıklı yaşamın psikososyal boyutlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nicel araştırma modeli ile yürütülen çalışmaya Aydın ilinde farklı sağlık kurumlarında görev yapan 293 sağlık çalışanı katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Fiziksel Aktivitelerden Keyif Alma Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve İş Stresi Ölçeği kullanılmış; veriler SPSS programında bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, sağlık çalışanlarının fiziksel aktivitelerden keyif alma düzeylerinin orta-yüksek, psikolojik iyi oluş düzeylerinin olumlu, iş stresi düzeylerinin ise orta seviyede olduğunu göstermektedir. Demografik değişkenlere göre analizler, cinsiyet ve medeni durum açısından anlamlı farklar ortaya koymazken, bekâr çalışanların iş stresinin evlilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Eğitim durumuna göre lise mezunlarının psikolojik iyi oluşları düşük, doktora mezunlarının iş stresi düzeyleri ise daha düşüktür. Vardiyalı çalışanlarda psikolojik iyi oluşun daha düşük, iş stresinin daha yüksek olduğu; düzenli egzersiz yapanların ise daha yüksek psikolojik iyi oluş ve daha düşük iş stresi düzeylerine sahip olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, düzenli fiziksel aktivitenin sağlık çalışanlarının ruhsal iyilik hâlini artırdığı ve iş stresini azalttığı görülmektedir. Bulgular, sağlık kurumlarında fiziksel aktiviteyi teşvik eden uygulamaların daha sağlıklı ve sürdürülebilir bir çalışma ortamı oluşturabileceğini göstermektedir.
- Open Access
- 26 October 2025
- Published by Kebitech Teknoloji Sanayi Ltd. Sti in Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi
- Vol. 10 (2) , 84-95
Üniversite Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Rol Algıları ile Liderlik Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rol algıları ile liderlik davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya Aydın Adnan Menderes Üniversitesinde eğitim gören öğrenciler katılmıştır. Katılımcılara dijital yöntemler kullanılarak oluşturulan anket formları ulaştırılmış, 415 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kişisel bilgiler formu, ikinci bölümünde Zeyneloğlu ve Terzioğlu (2011) tarafından geliştirilen ‘’Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği,” üçüncü bölümünde ise Dursun vd., (2019) tarafından geliştirilen “Çok Yönlü Liderlik Yönelimleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise, betimsel analizler, Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı, t-testi, ANOVA analizi ve pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rol algıları ile liderlik yönelimlerinin cinsiyet, yaş ve bölüm gibi faktörlere bağlı olarak farklılık gösterdiğini, kadınların daha eşitlikçi ve insan odaklı, erkeklerin ise geleneksel liderlik tarzlarına eğilimli olduğunu ortaya koymaktadır.
- 26 October 2025
- Published by Kebitech Teknoloji Sanayi Ltd. Sti in Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi
- Vol. 10 (2) , 84-95
Open AccessÜniversite Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Rol Algıları ile Liderlik Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rol algıları ile liderlik davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya Aydın Adnan Menderes Üniversitesinde eğitim gören öğrenciler katılmıştır. Katılımcılara dijital yöntemler kullanılarak oluşturulan anket formları ulaştırılmış, 415 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kişisel bilgiler formu, ikinci bölümünde Zeyneloğlu ve Terzioğlu (2011) tarafından geliştirilen ‘’Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği,” üçüncü bölümünde ise Dursun vd., (2019) tarafından geliştirilen “Çok Yönlü Liderlik Yönelimleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise, betimsel analizler, Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı, t-testi, ANOVA analizi ve pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rol algıları ile liderlik yönelimlerinin cinsiyet, yaş ve bölüm gibi faktörlere bağlı olarak farklılık gösterdiğini, kadınların daha eşitlikçi ve insan odaklı, erkeklerin ise geleneksel liderlik tarzlarına eğilimli olduğunu ortaya koymaktadır.
- Open Access
- 12 August 2025
- Published by Revista Eletronica Politica e Gestao Educacional in Periferia
- p. e025026
Liderança visionária e gestão de crises na educação
Este estudo analisa as habilidades de liderança visionária e gerenciamento de crise de professores, figuras-chave na vida dos alunos, distribuídos em três grupos: Verbal (Turco, Estudos Sociais e Línguas Estrangeiras), Numérico (Matemática e Ciências) e Social (Educação Física, Música e Arte). O objetivo é avaliar os níveis de liderança visionária e gerenciamento de crise, analisar a relação entre essas competências e identificar diferenças com base em variáveis específicas. Utilizando um modelo de pesquisa por levantamento, foram coletados dados de 303 professores (151 homens e 152 mulheres), selecionados por amostragem estratificada. A média de idade e o tempo de serviço dos participantes apresentaram distribuição homogênea. Foram aplicados dois instrumentos: a Escala de Liderança Visionária (Sashkin, 1996; adaptada por Tanrıbil, 2015) e a Escala de Gerenciamento de Crise (Çalışkan, 2020). As análises incluíram os testes Kolmogorov-Smirnov, teste t, ANOVA bidirecional e correlação de Pearson. Os resultados mostraram níveis baixos em ambas as competências, mas evidenciaram uma correlação positiva e forte entre elas, indicando influência mútua.
- 12 August 2025
- Published by Revista Eletronica Politica e Gestao Educacional in Periferia
- p. e025026
Open AccessLiderança visionária e gestão de crises na educação
Este estudo analisa as habilidades de liderança visionária e gerenciamento de crise de professores, figuras-chave na vida dos alunos, distribuídos em três grupos: Verbal (Turco, Estudos Sociais e Línguas Estrangeiras), Numérico (Matemática e Ciências) e Social (Educação Física, Música e Arte). O objetivo é avaliar os níveis de liderança visionária e gerenciamento de crise, analisar a relação entre essas competências e identificar diferenças com base em variáveis específicas. Utilizando um modelo de pesquisa por levantamento, foram coletados dados de 303 professores (151 homens e 152 mulheres), selecionados por amostragem estratificada. A média de idade e o tempo de serviço dos participantes apresentaram distribuição homogênea. Foram aplicados dois instrumentos: a Escala de Liderança Visionária (Sashkin, 1996; adaptada por Tanrıbil, 2015) e a Escala de Gerenciamento de Crise (Çalışkan, 2020). As análises incluíram os testes Kolmogorov-Smirnov, teste t, ANOVA bidirecional e correlação de Pearson. Os resultados mostraram níveis baixos em ambas as competências, mas evidenciaram uma correlação positiva e forte entre elas, indicando influência mútua.
- 21 October 2024
- Published by International Journal of Mountaineering and Climbing in International Journal of Mountaineering and Climbing
Üniversite Öğrencilerinin Spora Katılım Motivasyonlarının Yaşam Doyumları Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Bu çalışma üniversite öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarının yaşam doyumları üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Katılımcılara dijital yöntemler kullanılarak oluşturulan anket formları ulaştırılmıştır. 249 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kişisel bilgi formu, ikinci bölümünde Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan "Yaşam Doyumu Ölçeği" ve üçüncü bölümünde ise Mallett ve arkadaşları (2007), tarafından geliştirilen, Demir (2022) tarafından Türkçeye uyarlanan "Sporda Motivasyon Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların yaşam doyumu ile motivasyonun çeşitli boyutları arasında, özellikle özdeşleşmiş düzenleme, dışsal düzenleme ve sporda motivasyonun yaşam doyumu üzerinde pozitif etkileri olduğu, ancak sporda motivasyonun toplam puanının yaşam doyumu üzerinde negatif bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet ve gelir durumu değişkenleri ile sporda motivasyon ve yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemişken, yaş değişkeninde motivasyonsuzluk boyutunda anlamlı farklılaşma saptanmış ve düzenli spor yapan katılımcıların lehine anlamlı farklılaşmalar gözlemlenmiştir.
- 21 October 2024
- Published by International Journal of Mountaineering and Climbing in International Journal of Mountaineering and Climbing
Üniversite Öğrencilerinin Spora Katılım Motivasyonlarının Yaşam Doyumları Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Bu çalışma üniversite öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarının yaşam doyumları üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Katılımcılara dijital yöntemler kullanılarak oluşturulan anket formları ulaştırılmıştır. 249 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kişisel bilgi formu, ikinci bölümünde Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan "Yaşam Doyumu Ölçeği" ve üçüncü bölümünde ise Mallett ve arkadaşları (2007), tarafından geliştirilen, Demir (2022) tarafından Türkçeye uyarlanan "Sporda Motivasyon Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların yaşam doyumu ile motivasyonun çeşitli boyutları arasında, özellikle özdeşleşmiş düzenleme, dışsal düzenleme ve sporda motivasyonun yaşam doyumu üzerinde pozitif etkileri olduğu, ancak sporda motivasyonun toplam puanının yaşam doyumu üzerinde negatif bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet ve gelir durumu değişkenleri ile sporda motivasyon ve yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemişken, yaş değişkeninde motivasyonsuzluk boyutunda anlamlı farklılaşma saptanmış ve düzenli spor yapan katılımcıların lehine anlamlı farklılaşmalar gözlemlenmiştir.
- Open Access
- 20 June 2024
- Published by Ataturk Universitesi in Research in Sport Education and Sciences
- Vol. 26 (2) , 39-50
The Effect of Assocıate Degree Students' Cognıtıve Behavıoral Physıcal Actıvıty Levels on the Enjoyment of Physıcal Actıvıtıes
This study was conducted to examine the impact of cognitive-behavioral physical activity levels on enjoyment of physical activities among associate degree students. The study involved students enrolled in the Health Services Vocational School of a state university in the Aegean region. Participants were provided with digital survey forms, and 414 survey forms were evaluated. The first section of the study consisted of a personal information form, the second section included the "Cognitive Behavioral Physical Activity Scale (CBPAS)," adapted into Turkish by Eskiler et al. (2016) from the scale developed by Schembre et al. (2015), and the third section utilized the "Physical Activity Enjoyment Scale" adapted into Turkish by Özkurt et al. (2022) from the scale developed by Mullen et al. (2011). Significant differences were found between participants' gender, income status, and place of residence variables and their cognitive-behavioral physical activity levels. Furthermore, statistically significant differences were observed in the outcome expectation dimension and total score of cognitive-behavioral physical activity based on the place of residence variable. Significant differences were also noted between the enjoyment levels of physical activity and the place of residence. Additionally, statistically significant differences were detected in all variables between regular sports participation status and cognitive-behavioral physical activity levels, as well as enjoyment levels of physical activity. In conclusion, it was determined that participants' cognitive-behavioral physical activity levels had a significant and positive effect on their enjoyment levels of physical activities.
- 20 June 2024
- Published by Ataturk Universitesi in Research in Sport Education and Sciences
- Vol. 26 (2) , 39-50
Open AccessThe Effect of Assocıate Degree Students' Cognıtıve Behavıoral Physıcal Actıvıty Levels on the Enjoyment of Physıcal Actıvıtıes
This study was conducted to examine the impact of cognitive-behavioral physical activity levels on enjoyment of physical activities among associate degree students. The study involved students enrolled in the Health Services Vocational School of a state university in the Aegean region. Participants were provided with digital survey forms, and 414 survey forms were evaluated. The first section of the study consisted of a personal information form, the second section included the "Cognitive Behavioral Physical Activity Scale (CBPAS)," adapted into Turkish by Eskiler et al. (2016) from the scale developed by Schembre et al. (2015), and the third section utilized the "Physical Activity Enjoyment Scale" adapted into Turkish by Özkurt et al. (2022) from the scale developed by Mullen et al. (2011). Significant differences were found between participants' gender, income status, and place of residence variables and their cognitive-behavioral physical activity levels. Furthermore, statistically significant differences were observed in the outcome expectation dimension and total score of cognitive-behavioral physical activity based on the place of residence variable. Significant differences were also noted between the enjoyment levels of physical activity and the place of residence. Additionally, statistically significant differences were detected in all variables between regular sports participation status and cognitive-behavioral physical activity levels, as well as enjoyment levels of physical activity. In conclusion, it was determined that participants' cognitive-behavioral physical activity levels had a significant and positive effect on their enjoyment levels of physical activities.
- Open Access
- 12 June 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 17-25
Spor Yönetiminde Liderlik
Spor yönetiminde liderlik kavramı, yönetim ve liderlik kavramlarının spor alanındaki önemli yansımalarını incelemektedir. Literatürde yönetim kavramı, örgütlerin amaçlarına etkili bir biçimde ulaşmalarını sağlayan bir faaliyet olarak tanımlanmaktadır ve planlama, örgütlenme, üretme, koordinasyon ve denetim gibi faaliyetleri içine almaktadır. Spor, bir yandan bireylerin sosyal etkileşimlerini artırırken diğer yandan da liderlik ve sosyal gelişimlerine katkı sağlar. Spor organizasyonlarında da her zaman yönetim ilkeleri geçerlidir; planlama, örgütlenme ve denetim gibi işlevler organizasyonlarda büyük önem taşımaktadır. Spor yönetimi, kaynak yönetimi ve stratejik planlama süreçlerini içerirken aynı zamanda da spor organizasyonlarının başarıya ulaşması için büyük önem taşır. Liderlik kavramı, bireyleri hedeflerine ulaşmaları için yönlendirme ya da ikna etme becerisi olarak tanımlanmaktadır. Liderler, stratejik düşünebilen bireyler olarak günlük sorunları çözerken, yöneticiler ise örgüt yapısını şekillendirerek belirli amaçlara ulaşmaya çalışmaktadırlar. Sonuç olarak, spor yönetiminde liderlik, spor organizasyonlarının etkili bir biçimde yönetilerek başarıya ulaşması için büyük önem taşımaktadır. Bu durum, hem yönetim ilkelerinin hem de liderlik becerilerinin spor alanında uygulanmasını gerektirir. Bu çalışma da spor yönetiminde liderlik için anahtar noktalar özetlenmeye çalışılmış, böylece spor yönetimi ve liderlik arasındaki ilişki vurgulanmıştır. Her iki kavramın da spor alanında ne kadar önemli olduğu ve başarılı bir spor organizasyonu için nasıl bir araya gelmeleri gerektiği belirtilmeye çalışılmıştır.
- 12 June 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 17-25
Open AccessSpor Yönetiminde Liderlik
Spor yönetiminde liderlik kavramı, yönetim ve liderlik kavramlarının spor alanındaki önemli yansımalarını incelemektedir. Literatürde yönetim kavramı, örgütlerin amaçlarına etkili bir biçimde ulaşmalarını sağlayan bir faaliyet olarak tanımlanmaktadır ve planlama, örgütlenme, üretme, koordinasyon ve denetim gibi faaliyetleri içine almaktadır. Spor, bir yandan bireylerin sosyal etkileşimlerini artırırken diğer yandan da liderlik ve sosyal gelişimlerine katkı sağlar. Spor organizasyonlarında da her zaman yönetim ilkeleri geçerlidir; planlama, örgütlenme ve denetim gibi işlevler organizasyonlarda büyük önem taşımaktadır. Spor yönetimi, kaynak yönetimi ve stratejik planlama süreçlerini içerirken aynı zamanda da spor organizasyonlarının başarıya ulaşması için büyük önem taşır. Liderlik kavramı, bireyleri hedeflerine ulaşmaları için yönlendirme ya da ikna etme becerisi olarak tanımlanmaktadır. Liderler, stratejik düşünebilen bireyler olarak günlük sorunları çözerken, yöneticiler ise örgüt yapısını şekillendirerek belirli amaçlara ulaşmaya çalışmaktadırlar. Sonuç olarak, spor yönetiminde liderlik, spor organizasyonlarının etkili bir biçimde yönetilerek başarıya ulaşması için büyük önem taşımaktadır. Bu durum, hem yönetim ilkelerinin hem de liderlik becerilerinin spor alanında uygulanmasını gerektirir. Bu çalışma da spor yönetiminde liderlik için anahtar noktalar özetlenmeye çalışılmış, böylece spor yönetimi ve liderlik arasındaki ilişki vurgulanmıştır. Her iki kavramın da spor alanında ne kadar önemli olduğu ve başarılı bir spor organizasyonu için nasıl bir araya gelmeleri gerektiği belirtilmeye çalışılmıştır.