Ayberk Beral
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Ayberk Beral has a total of 14 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Oğuzhan Türker
TIP FAKÜLTESİ
1 shared publication - Ahmet Penbe
TIP FAKÜLTESİ
1 shared publication - Barış Özden
Eskişehir City Health Application and Research Center, Health Sciences University, 26080 Eskişehir, Turkey
1 shared publication Bektas Murat
Eskisehir City Hospital, Department of Cardiology, Eskisehir, Turkey
1 shared publication- Furkan Kaya
Department of Radiology, Afyonkarahisar Health Science University, Faculty of Medicine Afyon, Türkiye
1 shared publication - Gamze Yeter Arslan
Department of Cardiology, Kepez State Hospital, 07320 Antalya, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 16 November 2025
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 14 (22) , 8106
Electrical Risk Score as a Predictor of Coronary Artery Disease
Background/Objectives: Coronary artery disease (CAD) is a leading cause of global mortality, necessitating effective risk stratification tools for optimal patient management. The electrical risk score (ERS) is a multi-parametric index incorporating various electrocardiographic (ECG) parameters, previously shown to predict unfavorable cardiovascular outcomes. However, the relationship between ERS and the presence and severity of CAD remains unclear. This study aimed to investigate the association of ERS with the presence and extent of CAD as assessed by coronary angiography. Methods: This retrospective study included 314 consecutive patients who underwent coronary angiography. ERS was calculated using six ECG parameters: heart rate > 75 bpm, left ventricular hypertrophy, delayed QRS transition zone, frontal QRS-T angle > 90°, prolonged QTc interval, and extended T peak to T end interval. Results: Of the study population (mean age 57.8 ± 11.4, 61.5% male), 158 were diagnosed with CAD, and 156 constituted the control group. The mean ERS was significantly higher in the CAD group than the control group (2.34 ± 1.35 vs. 1.78 ± 1.12, p = 0.006). Among ERS components, delayed QRS transition (p = 0.023), prolonged QTc (p = 0.004), and extended T peak to T end interval (p = 0.001) were notably more prevalent in the CAD group. ERS was independently associated with the presence of CAD on multivariate logistic regression analysis (p < 0.05). Conclusions: ERS is significantly associated with the presence and severity of CAD in stable patients. Elevated ERS, particularly due to delayed QRS transition, prolonged QTc, and extended T peak to T end interval, may serve as a valuable, non-invasive marker for prediction and early identification of CAD.
- 16 November 2025
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 14 (22) , 8106
Open AccessElectrical Risk Score as a Predictor of Coronary Artery Disease
Background/Objectives: Coronary artery disease (CAD) is a leading cause of global mortality, necessitating effective risk stratification tools for optimal patient management. The electrical risk score (ERS) is a multi-parametric index incorporating various electrocardiographic (ECG) parameters, previously shown to predict unfavorable cardiovascular outcomes. However, the relationship between ERS and the presence and severity of CAD remains unclear. This study aimed to investigate the association of ERS with the presence and extent of CAD as assessed by coronary angiography. Methods: This retrospective study included 314 consecutive patients who underwent coronary angiography. ERS was calculated using six ECG parameters: heart rate > 75 bpm, left ventricular hypertrophy, delayed QRS transition zone, frontal QRS-T angle > 90°, prolonged QTc interval, and extended T peak to T end interval. Results: Of the study population (mean age 57.8 ± 11.4, 61.5% male), 158 were diagnosed with CAD, and 156 constituted the control group. The mean ERS was significantly higher in the CAD group than the control group (2.34 ± 1.35 vs. 1.78 ± 1.12, p = 0.006). Among ERS components, delayed QRS transition (p = 0.023), prolonged QTc (p = 0.004), and extended T peak to T end interval (p = 0.001) were notably more prevalent in the CAD group. ERS was independently associated with the presence of CAD on multivariate logistic regression analysis (p < 0.05). Conclusions: ERS is significantly associated with the presence and severity of CAD in stable patients. Elevated ERS, particularly due to delayed QRS transition, prolonged QTc, and extended T peak to T end interval, may serve as a valuable, non-invasive marker for prediction and early identification of CAD.
- 12 March 2025
- Published by Elsevier in Journal of Electrocardiology
- Vol. 90, 153909
Comments on “can electrocardiographic repolarization predict diabetes incidence: The Atherosclerosis Risk in Communities Study”
- 12 March 2025
- Published by Elsevier in Journal of Electrocardiology
- Vol. 90, 153909
Comments on “can electrocardiographic repolarization predict diabetes incidence: The Atherosclerosis Risk in Communities Study”
- 1 July 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (4) , 267-271
PANKREAS YAĞLANMASININ VÜCUT ADİPOZ DOKU DAĞILIMI İLE İLİŞKİSİNİN BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİDE KANTİTATİF YÖNTEMLERLE DEĞERLENDİRİLMESİ
AMAÇ: Pankreas yağlanması, yağ hücrelerinin pankreas dokusuna infiltrasyonu ile oluşan histopatolojik bir durumdur. Bu çalışmada pankreas yağlanmasının bilgisayarlı tomografide kantitatif yöntemlerle subkutan ve visseral yağlı doku miktarı, bel çevresi, yaş, cinsiyet ve karaciğer yağlanması ile arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık.GEREÇ VE YÖNTEM: Üriner sistem taşı veya travma nedeniyle kontrastsız bilgisayarlı tomografi (BT) çektirmiş hastalar retrospektif olarak tarandı. Bilinen pankreas hastalığı olanlar ile diabetes mellitus öyküsü olanlar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmaya toplam 287 yetişkin olgu dahil edildi. İş istasyonundan pankreas, karaciğer ve dalağın Hounsfield Ünite (HU) cinsinden ortalama dansiteleri hesaplandı. Tüm hastaların visseral ve subkutan yağ dokusu miktarı lumber 3 ve 4 vertebra (L3/4) orta düzeyinden tek kesitte bir yazılım programı olan Aquarius, ToshibaMedical systems ile cm2 cinsinden, aynı seviyeden bel çevresi uzunluğu mm olarak ölçüm yapılarak değerlendirildi. Yağlı pankreası olan ve olmayan olgularda bulgular uygun istatistik yöntemlerle korelasyonları değerlendirildi.BULGULAR: Çalışamaya dahil edilen olguların %70’inde pankreas yağlanması tespit edildi. Pankreas yağlanması olan ve olmayan olgular karşılaştırıldığında subkutan yağlı doku miktarı ve cinsiyetle arasında anlamlı farklılık saptanmadı (sırasıyla p=0,681 ve p= 0,070). Pankreas yağlanması olanlarda total ve visseral yağlı doku miktarı belirgin fazla olarak izlendi. Karaciğer yağlanması toplam 40 olguda izlenmiş olup pankreas yağlanması olan olguların %16.4’ünde KC yağlanması vardı. Pankreas ve karaciğer yağlanması arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p=0,064).SONUÇ: Pankreas yağlanması olanlarda ortalama dansite en güçlü negatif korelasyonu visseral yağlı doku miktarı ile göstermiştir. Ortalama visseral yağlı doku miktarı pankreas yağlanması olanlarda anlamlı derece yüksek izlenmiştir. Çalışmamızın sonuçları pankreas yağlanmasının en çok visseral yağlı doku artışı ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Bu nedenle bilgisayarlı tomografide basit kantitatif yöntemlerle bel çevresi ve visseral yağ doku miktarı artmış ileri yaş olgularda pankreas yağlanması açısından değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
- 1 July 2021
- Published by Afyon Kocatepe University in Kocatepe Tıp Dergisi
- Vol. 22 (4) , 267-271
PANKREAS YAĞLANMASININ VÜCUT ADİPOZ DOKU DAĞILIMI İLE İLİŞKİSİNİN BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİDE KANTİTATİF YÖNTEMLERLE DEĞERLENDİRİLMESİ
AMAÇ: Pankreas yağlanması, yağ hücrelerinin pankreas dokusuna infiltrasyonu ile oluşan histopatolojik bir durumdur. Bu çalışmada pankreas yağlanmasının bilgisayarlı tomografide kantitatif yöntemlerle subkutan ve visseral yağlı doku miktarı, bel çevresi, yaş, cinsiyet ve karaciğer yağlanması ile arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık.GEREÇ VE YÖNTEM: Üriner sistem taşı veya travma nedeniyle kontrastsız bilgisayarlı tomografi (BT) çektirmiş hastalar retrospektif olarak tarandı. Bilinen pankreas hastalığı olanlar ile diabetes mellitus öyküsü olanlar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmaya toplam 287 yetişkin olgu dahil edildi. İş istasyonundan pankreas, karaciğer ve dalağın Hounsfield Ünite (HU) cinsinden ortalama dansiteleri hesaplandı. Tüm hastaların visseral ve subkutan yağ dokusu miktarı lumber 3 ve 4 vertebra (L3/4) orta düzeyinden tek kesitte bir yazılım programı olan Aquarius, ToshibaMedical systems ile cm2 cinsinden, aynı seviyeden bel çevresi uzunluğu mm olarak ölçüm yapılarak değerlendirildi. Yağlı pankreası olan ve olmayan olgularda bulgular uygun istatistik yöntemlerle korelasyonları değerlendirildi.BULGULAR: Çalışamaya dahil edilen olguların %70’inde pankreas yağlanması tespit edildi. Pankreas yağlanması olan ve olmayan olgular karşılaştırıldığında subkutan yağlı doku miktarı ve cinsiyetle arasında anlamlı farklılık saptanmadı (sırasıyla p=0,681 ve p= 0,070). Pankreas yağlanması olanlarda total ve visseral yağlı doku miktarı belirgin fazla olarak izlendi. Karaciğer yağlanması toplam 40 olguda izlenmiş olup pankreas yağlanması olan olguların %16.4’ünde KC yağlanması vardı. Pankreas ve karaciğer yağlanması arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p=0,064).SONUÇ: Pankreas yağlanması olanlarda ortalama dansite en güçlü negatif korelasyonu visseral yağlı doku miktarı ile göstermiştir. Ortalama visseral yağlı doku miktarı pankreas yağlanması olanlarda anlamlı derece yüksek izlenmiştir. Çalışmamızın sonuçları pankreas yağlanmasının en çok visseral yağlı doku artışı ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Bu nedenle bilgisayarlı tomografide basit kantitatif yöntemlerle bel çevresi ve visseral yağ doku miktarı artmış ileri yaş olgularda pankreas yağlanması açısından değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.