BÖBilge Özdemir

Bilge Özdemir

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article

Previous Organizations / Institutes

The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years


Bilge Özdemir has a total of 19 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Registered period prevalence of celiac disease in Turkiye, 2019–2024: regional and age-specific distribution and the diagnostic gap

    by Emine Zahide Özdemir, Murat Bektaş, Tuğba Özdemir, Bilge Özdemir, Ferdane Pirinççi Sapmaz, İsMail Tamer, Ecir Uğur Küçüksille

    Aims: To estimate the registered period prevalence of celiac disease in Turkiye during 2019-2024, describe regional and agespecific patterns, and compare registry-based estimates with screening-based prevalence.Methods: This nationwide, registry-based descriptive study used a full-census design. Individuals with an ICD-10 K90.0 diagnosis in the Ministry of Health electronic health registry were identified and deduplicated using encrypted national identifiers. Turkish Statistical Institute population data were used as denominators. Because diagnoses accumulated over six years, estimates represent period prevalence. Prevalence was calculated for all records and separately for confirmed (main) diagnoses; no inferential testing was performed.Results: Among 98.028 patients, 41.125 (41.95%) were children and 56.903 (58.05%) adults; 63.74% of pediatric and 60.78% of adult patients had confirmed diagnoses. Registered period prevalence per 100.000 population was 113.9 overall and 70.6 for confirmed records. Corresponding estimates were 181.4 and 115.6 in children and 89.7 and 54.5 in adults. Registered case rates varied more than twofold across regions of care, with the highest rate in Central Anatolia and the lowest in the Black Sea region. Laboratory panel coverage ranged from 6.95% to 93.31%, and abnormality rates varied substantially according to the denominator used.Conclusion: Registered prevalence was higher in children than adults and was roughly one-tenth of screening-based estimates (about 1%); differences in period, coverage and case definition preclude direct quantification of the gap. Variation in regional registered case rates and the substantial reduction in cases when only confirmed diagnoses were included may reflect incomplete case detection and inconsistent diagnostic coding.

  • Open Access

    Kanserli Çocukların Semptom Sıklıklarının Belirlenmesi

    by Gülçin Özalp Gerçeker, Bilge Özdemir, Büşra Güliz Yıldırım

    KANSERLİ ÇOCUKLARIN SEMPTOM TARAMA SIKLIKLARININ İNCELENMESİ ÖZ Amaç: Kanser tanısı almış çocuklar, hastalıklarından ve mevcut aldıkları tedavilerden dolayı birçok rahatsız edici semptom yaşarlar. Bu araştırmanın amacı, 8-18 yaş arası kanser tedavisi alan çocukların yaşadıkları semptomların incelenmesidir. Yöntem: Sosyodemografik soru formu ve Pediatrik Hastalarda Semptom Tarama Aracı (SSPedi) kullanılarak veriler toplanmıştır. Tanımlayıcı istatistiklerde sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma hesaplanmıştır. Sosyodemografik verilerle SSPedi ölçek puanı arasındaki ilişkiye bakmak için bağımsız ikili grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi ikiden fazla grupta ise Kruskal Wallis testi yapılmıştır. Bulgular: Araştırma bulguları 8-18 yaş arası 137 çocuktan elde edilen veriler oluşturmaktadır. Steroid tedavisi alan ve relaps olan çocukların daha fazla semptom yaşadığı istatistiksel olarak saptanmıştır. En fazla rahatsız eden semptomlar arasında sırasıyla “hayal kırıklığı veya üzüntülü hissetme” (%76.6), “yorgun hissetme” (%75.2), “vücudunun ya da yüzünün görünüşündeki değişiklikler” (%75.1), “tat almada değişiklikler” (%73.7), “kusma ya da kusacakmış gibi hissetme” (%72.2), “ağız yaraları” (%64.2), “korkmuş veya endişeli hissetme” (%62) olmak üzere toplam yedi semptom bulunmuştur. Araştırmamızın sonuçlarına göre en az rahatsızlık duyulan veya hiç rahatsız etmediği belirlenen ishal (%58.4) semptomudur. Sonrasında sırasıyla “düşünme ya da hatırlama ile ilgili problemler” (%29.9), “ellerde ya da ayaklarda karıncalanma ya da uyuşma” (%28.5), “acı ya da ağrı (baş ağrısından başka)” (%23.3). Sonuç: Kanserli çocukların yaşadıkları semptom yükü fazladır. Hemşirelerin çocukları rahatsız eden semptomlar üzerindeki farkındalıkları artmalıdır. Semptom yönetiminde daha fazla takip edilebilirliğin ve klinik uygulamaların artması gerektiği ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Semptom; semptom tarama; kanser; çocuk

  • Evaluation of vincristine-induced peripheral neuropathy in children with cancer: Turkish validity and reliability study

    by Bilge Özdemir, Gülçin Özalp Gerçeker, Emine Zahide Özdemir, Büşra Güliz Yildirim, Hale Ören, Uluç Yiş, Çağatay Günay, Gülten Öztürk Thomas


  • Examination of the psychometric properties of pediatric-modified total neuropathy score in Turkish children with cancer

    by Bilge Özdemir, Gülçin Özalp Gerçeker, Emine Zahide Özdemir, Büşra Güliz Yıldırım, Hale Ören, Uluç Yiş, Çağatay Günay, Gülten Öztürk Thomas


  • KANSER TEDAVİSİ ALAN ÇOCUKLARDA YOGA TERAPİ: SİSTEMATİK DERLEME

    by Bilge Özdemi̇r, Gülçin Özalp Gerçeker

    Bu sistematik incelemede kanser tedavisi alan çocuklarda yoga uygulamalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Kanser tedavisi alan çocuklarda yoga uygulamaları ile ilgili 2009-2020 yılları arasında yapılan çalışmaları belirlemek için “Science Direct, Medline/Pubmed, Cochrane” veri tabanları taranmıştır. Tarama yapılırken, “çocuk/adölesan/pediatrik, kanser, yoga terapi ve zihin-beden uygulamaları/terapileri” anahtar sözcükleri kullanılmıştır. Anahtar kelimelerle yapılan araştırma sonucunda 209 makaleye ulaşılmıştır. İncelenen makalelerde kriterlere uyan 7 çalışma incelemeye alınmıştır. Bu sistematik incelemede “Kanser tedavisi alan çocuklarda yoga uygulamalarının etkinliği nasıldır?” ve “Kanser tedavisi alan çocuklarda yoga uygulamaları hangi semptomlara yönelik uygulanmaktadır?” soruları belirlendi. İncelenen makalelerde yoganın pediatrik onkoloji hastalarına uygulanabilir olduğu bulunmuştur. Yoganın yaşam kalitesi, yorgunluk, anksiyete, uyku kalitesi, fiziksel aktivite seviyesi, motor beceri ve psikolojik durum üzerine etkileri incelenmiştir. Yapılan çalışmalarda çocukların fonksiyonel mobilitesinde, kaba motor fonksiyon algısında, esnekliğinde ve fiziksel aktivitelerinde artış gözlenmiştir. Yoga, pediatrik onkoloji hastaları için yaşam kalitesini olumlu yönde etkileyen güvenli bir fiziksel aktivitedir.


  • Open Access

    Kanser Tedavisi Alan Çocuklarda Kemoterapiyle İlişkili Periferik Nöropatinin Değerlendirilmesinde Hemşirenin Rolü

    by Bilge Özdemi̇r, Gülçin Özalp Gerçeker

    Kemoterapiyle ilişkili periferik nöropati, kanser tedavisinde kullanılan kemoterapik ajanların yol açtığı ciddi bir yan etkidir. Alınan kemoterapi kürleriyle giderek kötüleşen nöropati semptomları periferik sinir sisteminin duyu-motor-otonom bölgelerine hasar verebilmektedir. Bu derlemenin amacı kanser tedavisi alan çocuklara bakım veren hemşirelerin kemoterapiyle ilişkili periferik nöropati değerlendirmesindeki rolüne dikkat çekmektir. Kemoterapiyle ilişkili periferik nöropatinin ellerde-ayaklarda uyuşma, karıncalanma, kas/eklem ağrıları, yanma hissi, periferik reflekslerde azalma ve konstipasyon gibi belirtileri vardır. Bu belirtiler çocukların günlük yaşamını ve yaşam kalitelerini olumsuz yönde etkilemektedir. Kemoterapi ile ilişkili periferik nöropati görülme sıklığı kanserin tipine ve kullanılan kemoterapik ajana bağlı olarak değişmektedir. Vinkristin, sisplatin, taksan bazlı kemoterapik ajanların periferik nöropati geliştirdiği bilinmektedir. Kemoterapi tedavisi tamamlandıktan sonra bazı kemoterapik ajanların neden olduğu periferik nöropatiler azalsa da bazı ilaçların neden olduğu periferik nöropati bulguları uzun süre devam etmektedir. Hemşirelerin periferik nöropatiye yol açan kemoterapi ajanlarını bilmesi önemlidir. Hematoloji ve onkoloji servisinde çalışan pediatri hemşirelerinin, çocukların periferik nöropati semptomlarını nesnel olarak değerlendirebilecek ölçme araçlarından faydalanmaları gerekir. Nöropati değerlendirmesi hemşirelik bakımında bir rutin haline gelmelidir. Türkiye’de henüz kemoterapiyle ilişkili periferik nöropatiyi iyi bir şekilde değerlendiren bir ölçüm aracı bulunmamaktadır. Periferik nöropatiyi değerlendiren ölçüm araçlarının dilimize kazandırılması, hemşirelerin periferik nöropatinin semptomlarını (el ayaklarda karıncalanma, düğme ilikleme, merdiven inip çıkmada güçlük, yürürken sendeleme gibi duyusal, fonksiyonel ve otonom semptomlar, kas gücü ve derin tendon reflekslerinde azalmayı içeren fizik muayene bulguları) bilmesi ve nöropati değerlendirme araçlarıyla nöropatiyi değerlendirmesi önemlidir. Periferik nöropatinin yönetilmesinde farmakolojik yöntemlerin yanı sıra akupunktur, refleksoloji, masaj, ayak banyosu, kriyoterapi, scrambler terapi, progresif kas gevşeme egzersizleri, fiziksel aktivite gibi birçok farmakolojik olmayan yaklaşım bulunmaktadır ancak kanıtlar halen yetersizdir. Nöropatinin değerlendirilmesi ve yönetimi için klinik temelli çalışmalara ihtiyaç vardır.


  • Open Access

    Examination of the Psychometric Properties of Pediatric-Modified Total Neuropathy Score in Turkish Children with Cancer

    by Bilge Özdemir, Gülçin Özalp Gerçeker, Emine Zahide Özdemir, Büşra Güliz Yıldırım, Hale Ören, Uluç Yiş, Çağatay Günay, Gülten Öztürk Thomas

    Background and Aims: Evaluation of chemotherapy-induced peripheral neuropathy has gained importance in symptom management of pediatric patients with cancer. The aim of this study is to perform the Turkish validity and reliability study of the Pediatric-Modified Total Neuropathy Score (Ped-mTNS).Methods: A methodological, descriptive, and cross-sectional design was used in the study. Forty children who were aged between 5 and 18 and were treated for cancer and 40 age- and gender-matched healthy children (control group) were included in the study. The mean scores of the items on the Ped-mTNS were compared, and item-total score correlations were evaluated. Cronbach’s alpha coefficient of the Ped-mTNS was calculated for internal consistency.Results: Cronbach’s alpha value of the scale was found as .709 in the study. The item-total correlations of the scale items ranged from 0.260 to 0.658. The mean score of cancer patients on the Ped-mTNS was found as 4.4±3.8. The Ped-mTNS scores of children with cancer indicated more deficits than those of the control group. In the evaluation of children in the patient and control groups, a difference was found in terms of light touch sensation, which is one of the sensory symptoms in the items of the Ped-mTNS, and pin sensibility and strength, which are among clinical symptoms. The Ped-mTNS was determined to be a valid and reliable measurement tool for children with cancer who are aged between 5 and 18 in the Turkish population.