Gıyasettin Çiçek
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Gıyasettin Çiçek has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Sarp Korkut Sümer
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitezi Ziraat Fakültesi Tarım Makinaları ve Teknolojileri Mühendisliği Bölümü
5 shared publications - Cem Ömer Egesel
ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ
2 shared publications - Sait Muharrem Say
Çukurova University
2 shared publications - Ali Sinan Adanalı1 shared publication
- Arda Aydin
ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIM MAKİNELERİ VE TEKNOLOJİLERİ MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
1 shared publication - Mehmet Ali Mandaci
CANAKKALE ONSEKIZ MART UNIVERSITY, PLANT PROTECTION (DR)
1 shared publication
Latest Publications
- 29 June 2026
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 14 (1) , 128-141
Deep Learning-Based Crop Declaration Validation with Noisy Labels: A Comparative Study of Loss Functions and Architectures for Parcel-Level Risk Prioritization
Accurate verification of farmer-declared crop types is essential for the reliable administration of agricultural subsidy programs. In Turkey, parcel-level crop declarations submitted through the Farmer Registration System (FRS/ÇKS) are not subject to systematic field-level verification, introducing structural label noise into deep learning models that rely on these declarations as training supervision. This study presents a deep learning-based crop classification and risk assessment framework applied to 15,000 agricultural parcels in the Biga district of Çanakkale province, Turkey, using Sentinel-2 multi-temporal imagery to validate FRS/ÇKS declarations.The study advances the state of the art along two axes: (i) the first application of Symmetric Cross Entropy (SCE) loss to remote sensing-based parcel classification, and (ii) the integration of classification outputs into a parcel-level risk scoring framework for field verification prioritization. LSTM and 1D CNN-LSTM architectures were comparatively evaluated under both standard Categorical Cross Entropy (CCE) and SCE loss functions. Weekly median composites comprising 14 features — ten Sentinel-2 spectral bands together with NDVI, EVI, NDRE, and LAI vegetation indices — were used as input across 30 temporal steps.The highest performance was achieved by the 1D CNN-LSTM + SCE configuration (Macro F1: 0.741; OA: 86.5%). SCE yielded decisive improvements for minority classes: tomato precision increased from 0.16 to 0.70, and pepper precision from 0.41 to 0.76. The risk scoring mechanism flagged 1,738 of 15,000 parcels (11.6%) as high-risk, enabling an 8.6× more efficient allocation of field inspection resources. Geographic clustering analysis revealed discrepancy rates reaching 48% in certain villages. These findings demonstrate that, in agricultural classification problems with structural label noise, loss function selection can be more determinative than architectural choice.
- 29 June 2026
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 14 (1) , 128-141
Deep Learning-Based Crop Declaration Validation with Noisy Labels: A Comparative Study of Loss Functions and Architectures for Parcel-Level Risk Prioritization
Accurate verification of farmer-declared crop types is essential for the reliable administration of agricultural subsidy programs. In Turkey, parcel-level crop declarations submitted through the Farmer Registration System (FRS/ÇKS) are not subject to systematic field-level verification, introducing structural label noise into deep learning models that rely on these declarations as training supervision. This study presents a deep learning-based crop classification and risk assessment framework applied to 15,000 agricultural parcels in the Biga district of Çanakkale province, Turkey, using Sentinel-2 multi-temporal imagery to validate FRS/ÇKS declarations.The study advances the state of the art along two axes: (i) the first application of Symmetric Cross Entropy (SCE) loss to remote sensing-based parcel classification, and (ii) the integration of classification outputs into a parcel-level risk scoring framework for field verification prioritization. LSTM and 1D CNN-LSTM architectures were comparatively evaluated under both standard Categorical Cross Entropy (CCE) and SCE loss functions. Weekly median composites comprising 14 features — ten Sentinel-2 spectral bands together with NDVI, EVI, NDRE, and LAI vegetation indices — were used as input across 30 temporal steps.The highest performance was achieved by the 1D CNN-LSTM + SCE configuration (Macro F1: 0.741; OA: 86.5%). SCE yielded decisive improvements for minority classes: tomato precision increased from 0.16 to 0.70, and pepper precision from 0.41 to 0.76. The risk scoring mechanism flagged 1,738 of 15,000 parcels (11.6%) as high-risk, enabling an 8.6× more efficient allocation of field inspection resources. Geographic clustering analysis revealed discrepancy rates reaching 48% in certain villages. These findings demonstrate that, in agricultural classification problems with structural label noise, loss function selection can be more determinative than architectural choice.
- Open Access
- 7 July 2025
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 13 (1) , 200-208
Biga İlçesinin Tarımsal Yapı ve Tarımsal Mekanizasyon Düzeyinin Belirlenmesi
Bu çalışmada Biga ilçesinde üretim yapan tarımsal işletmelerin yapısal özellikleri, sahip oldukları arazi durumu, tarımsal ekipman varlığı ve bu ekipmanlara ait özellikler belirlenmiştir. İlçede basit tesadüfi yöntemle seçilen toplam 100 farklı işletme ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirilerek bölgenin tarımsal mekanizasyon düzeyinin ortaya konması amaçlanmıştır. İlçede görüşülen tarımsal işletmelerin her birinde en az bir traktör olduğu belirlenmiştir. İşletme başına düşen traktör sayısı 1,53 olarak tespit edilmiştir. Tarla bitkileri üretimi ve hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı bölgede sahip olunan traktörlerin %33’lük bölümü 75 kW üzerindedir. Traktörlerin %89’u ekonomik kullanım ömür olan 15 yıldan daha yeni traktörlerden oluşmaktadır. İlçede tarımsal mekanizasyon düzeyi verileri incelendiğinde traktör başına düşen tarımsal alan 10,6 ha, 1000 hektar alana düşen traktör sayısı 93,7 adet, traktör başına düşen güç miktarı 65,1 kW, traktör başına düşen tarımsal ekipman sayısı ise 4.0 olarak tespit edilmiştir. İlçenin tarımsal mekanizasyon düzeyi ülkede gerçekleştirilen benzer çalışmalarda farklı bölgelere oranla yüksek seviyededir. Önceki yıllara kıyasla ilçenin tarımsal mekanizasyon seviyesinin yükseldiği görülmektedir. Traktör başına düşen tarımsal ekipman sayısı ise diğer bölgelerde yapılan çalışmalarda elde edilen verilere göre düşük seviyede kalmıştır. İşletmelerin makine parklarında tarımsal alet ve makine sayısını yeterli oranda artırmaları ile birlikte tüm kriterlerde Biga ilçesi tarımsal mekanizasyon düzeyinde ülkede ilk sıralarda yer alabilecek bir konumda olacaktır.
- 7 July 2025
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 13 (1) , 200-208
Open AccessBiga İlçesinin Tarımsal Yapı ve Tarımsal Mekanizasyon Düzeyinin Belirlenmesi
Bu çalışmada Biga ilçesinde üretim yapan tarımsal işletmelerin yapısal özellikleri, sahip oldukları arazi durumu, tarımsal ekipman varlığı ve bu ekipmanlara ait özellikler belirlenmiştir. İlçede basit tesadüfi yöntemle seçilen toplam 100 farklı işletme ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirilerek bölgenin tarımsal mekanizasyon düzeyinin ortaya konması amaçlanmıştır. İlçede görüşülen tarımsal işletmelerin her birinde en az bir traktör olduğu belirlenmiştir. İşletme başına düşen traktör sayısı 1,53 olarak tespit edilmiştir. Tarla bitkileri üretimi ve hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı bölgede sahip olunan traktörlerin %33’lük bölümü 75 kW üzerindedir. Traktörlerin %89’u ekonomik kullanım ömür olan 15 yıldan daha yeni traktörlerden oluşmaktadır. İlçede tarımsal mekanizasyon düzeyi verileri incelendiğinde traktör başına düşen tarımsal alan 10,6 ha, 1000 hektar alana düşen traktör sayısı 93,7 adet, traktör başına düşen güç miktarı 65,1 kW, traktör başına düşen tarımsal ekipman sayısı ise 4.0 olarak tespit edilmiştir. İlçenin tarımsal mekanizasyon düzeyi ülkede gerçekleştirilen benzer çalışmalarda farklı bölgelere oranla yüksek seviyededir. Önceki yıllara kıyasla ilçenin tarımsal mekanizasyon seviyesinin yükseldiği görülmektedir. Traktör başına düşen tarımsal ekipman sayısı ise diğer bölgelerde yapılan çalışmalarda elde edilen verilere göre düşük seviyede kalmıştır. İşletmelerin makine parklarında tarımsal alet ve makine sayısını yeterli oranda artırmaları ile birlikte tüm kriterlerde Biga ilçesi tarımsal mekanizasyon düzeyinde ülkede ilk sıralarda yer alabilecek bir konumda olacaktır.
- 28 June 2021
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (1) , 41-46
Kiraz (Prunus avium L.) Budama Artık Katsayısının ve Enerji Potansiyelinin Belirlenmesi
Bu çalışmada, Türkiye kiraz budama artıklarının enerji potansiyelinin hesaplanmasında kullanılabilecek gerçekçi budama katsayısının belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla Çanakkale ilinde 3 farklı kiraz çeşidi ve her çeşit için 2 farklı yaş grubunda, toplam 30 kiraz ağacında budama çalışmaları yapılmıştır. Elde edilen veriler ile budama artık miktarı ve budama katsayısı belirlenmiştir. Yürütülen budama faaliyetlerinde, üç farklı kiraz çeşidi ve her çeşit için iki farklı yaş grubundan elde edilen budama artık miktarının ağaç başına ortalama 0-15 yaş arası çeşitlerde 6,76 kg, 15-30 yaş arası çeşitlerde ise 16,61 kg olduğu belirlenmiştir. En fazla artık 15-30 yaş arası çeşitlerde sırasıyla 0900 Ziraat, Van ve Eşme olarak belirlenmiştir. Türkiye’ de kiraza ait enerji potansiyelinin belirlenmesi için yürütülen bu çalışmadan elde edilen veriler doğrultusunda budama artık katsayısının 11,68 kg ağaç-1, kullanılabilir budama artık miktarının 204.816.430 kg yıl-1, Türkiye enerji potansiyelinin 3,43 PJ yıl-1, Çanakkale enerji potansiyelinin ise 0,077 PJ yıl-1 olduğu tespit edilmiştir.
- 28 June 2021
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (1) , 41-46
Kiraz (Prunus avium L.) Budama Artık Katsayısının ve Enerji Potansiyelinin Belirlenmesi
Bu çalışmada, Türkiye kiraz budama artıklarının enerji potansiyelinin hesaplanmasında kullanılabilecek gerçekçi budama katsayısının belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla Çanakkale ilinde 3 farklı kiraz çeşidi ve her çeşit için 2 farklı yaş grubunda, toplam 30 kiraz ağacında budama çalışmaları yapılmıştır. Elde edilen veriler ile budama artık miktarı ve budama katsayısı belirlenmiştir. Yürütülen budama faaliyetlerinde, üç farklı kiraz çeşidi ve her çeşit için iki farklı yaş grubundan elde edilen budama artık miktarının ağaç başına ortalama 0-15 yaş arası çeşitlerde 6,76 kg, 15-30 yaş arası çeşitlerde ise 16,61 kg olduğu belirlenmiştir. En fazla artık 15-30 yaş arası çeşitlerde sırasıyla 0900 Ziraat, Van ve Eşme olarak belirlenmiştir. Türkiye’ de kiraza ait enerji potansiyelinin belirlenmesi için yürütülen bu çalışmadan elde edilen veriler doğrultusunda budama artık katsayısının 11,68 kg ağaç-1, kullanılabilir budama artık miktarının 204.816.430 kg yıl-1, Türkiye enerji potansiyelinin 3,43 PJ yıl-1, Çanakkale enerji potansiyelinin ise 0,077 PJ yıl-1 olduğu tespit edilmiştir.
- 1 May 2021
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 18 (2) , 282-291
Noise Exposure Levels in Black Tea Processing Factories and Its Effects on Employees
The aim of this study was to determine the daily noise exposure levels in black tea processing factories and to evaluate its effects on employees' occupational health and safety. In the study, the sound pressure level dBA values were measured at the ear levels of the employees in each production unit in three tea factories operating in Artvin Province. These factories where the measurements were made consist of withering, curling, oxidation, drying (boiler and stove) and classification units. These units include various systems and mechanisms formed by conveyors, fans, steam heaters, boilers, reducers, pallets, hoods, screens, gears, and drums. In the measurements performed considering the ISO 9612:2009 (Acoustics Determination of Occupational Noise Exposure Engineering Method) standard, a sound pressure level meter in Type-2 class complying with the requirements of the IEC 61672-1: 2002 was used. A weighted equivalent sound pressure levels were determined using the measured values. Considering these values and working times, personal daily noise exposure levels were calculated. It was determined that the equivalent sound pressure levels and daily personal noise exposure levels at the employee ear level were in the range of 77-87 dBA and 74-83 dBA, respectively. Curling units have the highest equivalent sound pressure level (86.81 dBA) and daily personal noise exposure level value (83.10 dBA) compared to other units, while boilers have the lowest equivalent sound pressure level (76.75 dBA) and daily personal noise exposure level value (73.55 dBA). Considering the regulation on protection of employees from noise related risks, it was concluded that the daily noise exposure level reached the lower exposure action value (80 dBA) in these factories. The study showed that the health and work efficiency of the employees could be adversely affected by noise in tea factories, considering various research results and Regulations on noise.
- 1 May 2021
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 18 (2) , 282-291
Noise Exposure Levels in Black Tea Processing Factories and Its Effects on Employees
The aim of this study was to determine the daily noise exposure levels in black tea processing factories and to evaluate its effects on employees' occupational health and safety. In the study, the sound pressure level dBA values were measured at the ear levels of the employees in each production unit in three tea factories operating in Artvin Province. These factories where the measurements were made consist of withering, curling, oxidation, drying (boiler and stove) and classification units. These units include various systems and mechanisms formed by conveyors, fans, steam heaters, boilers, reducers, pallets, hoods, screens, gears, and drums. In the measurements performed considering the ISO 9612:2009 (Acoustics Determination of Occupational Noise Exposure Engineering Method) standard, a sound pressure level meter in Type-2 class complying with the requirements of the IEC 61672-1: 2002 was used. A weighted equivalent sound pressure levels were determined using the measured values. Considering these values and working times, personal daily noise exposure levels were calculated. It was determined that the equivalent sound pressure levels and daily personal noise exposure levels at the employee ear level were in the range of 77-87 dBA and 74-83 dBA, respectively. Curling units have the highest equivalent sound pressure level (86.81 dBA) and daily personal noise exposure level value (83.10 dBA) compared to other units, while boilers have the lowest equivalent sound pressure level (76.75 dBA) and daily personal noise exposure level value (73.55 dBA). Considering the regulation on protection of employees from noise related risks, it was concluded that the daily noise exposure level reached the lower exposure action value (80 dBA) in these factories. The study showed that the health and work efficiency of the employees could be adversely affected by noise in tea factories, considering various research results and Regulations on noise.
- Open Access
- 30 April 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (2) , 313-318
Zeytin Ağacı Budama Artık Potansiyelinin Hesaplanmasına Yönelik Katsayının Belirlenmesi
Tr en Zeytin bahçelerinde budama işlemleri sonucu her yıl büyük miktarlarda biyokütle materyali ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmada, Türkiye’de Güney Marmara Kalkınma Bölgesi kapsamında yetiştirilen zeytin çeşitlerinde, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada çeşitlere yönelik budama kütle miktarları dikkate alınarak belirlenen katsayılar ile bölgenin zeytin tarımı kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli de belirlenmiştir. Biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmış, araştırma sonucunda elde edilen katsayılar farklı ülkelerde ve bölgelerde elde edilen değerlerle karşılaştırılmıştır. Araştırmada Güney Marmara Bölgesi’nde yaygın olarak yetiştirilen Ayvalık, Gemlik ve Domat zeytin çeşitlerinde, gençlik devresinde (0-25 yıl), verim devresinde (25-50 yıl) ve yaşlılık devresinde (50 yıl üstü) olan bahçelerde tesadüf parselleri deneme desenine göre belirlenmiş 5’er ağaçta budama yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda ağaç başına budama katsayısı 33.62 kg ağaç-1yıl-1, alan bazlı budama katsayısı 5668.63 kg ha-1yıl-1 bulunmuştur. Bu değerden yararlanarak zeytinliklerin birim alanının 50711,18 MJ ha-1yıl-1, Güney Marmara Bölgesi’nin ise 5,16 PJ budama artığı kaynaklı enerji potansiyeline sahip olduğu belirlenmiştir. As a result of pruning operations in olive orchards, large amounts of biomass material are produced every year. In this study, it is aimed to determine pruning residual coefficients in olive varieties grown in Southern Marmara Region of Turkey. Amount of pruning residuals and its energy potential due to olive cultivation of the region was determined with these coefficients. The coefficients were compared with the values obtained in different countries. Possible uses of the residual biomass were also investigated. The study material consisted of young (0-25 years), full-yield (25-50 years) and old (over 50 years) trees of Ayvalık, Gemlik and Domat, widely grown olive varieties in the South Marmara Region. The experiment used a randomized plot design sampling 5 trees for each age and variety. The average coefficients of determination for pruning residues were calculated as 33.62 kg tree-1year-1 and 5668,63 kg ha-1year-1. Energy potential from pruning residues were determined to be 5,16 PJ for Southern Marmara Development Region.
- 30 April 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (2) , 313-318
Open AccessZeytin Ağacı Budama Artık Potansiyelinin Hesaplanmasına Yönelik Katsayının Belirlenmesi
Tr en Zeytin bahçelerinde budama işlemleri sonucu her yıl büyük miktarlarda biyokütle materyali ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmada, Türkiye’de Güney Marmara Kalkınma Bölgesi kapsamında yetiştirilen zeytin çeşitlerinde, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada çeşitlere yönelik budama kütle miktarları dikkate alınarak belirlenen katsayılar ile bölgenin zeytin tarımı kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli de belirlenmiştir. Biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmış, araştırma sonucunda elde edilen katsayılar farklı ülkelerde ve bölgelerde elde edilen değerlerle karşılaştırılmıştır. Araştırmada Güney Marmara Bölgesi’nde yaygın olarak yetiştirilen Ayvalık, Gemlik ve Domat zeytin çeşitlerinde, gençlik devresinde (0-25 yıl), verim devresinde (25-50 yıl) ve yaşlılık devresinde (50 yıl üstü) olan bahçelerde tesadüf parselleri deneme desenine göre belirlenmiş 5’er ağaçta budama yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda ağaç başına budama katsayısı 33.62 kg ağaç-1yıl-1, alan bazlı budama katsayısı 5668.63 kg ha-1yıl-1 bulunmuştur. Bu değerden yararlanarak zeytinliklerin birim alanının 50711,18 MJ ha-1yıl-1, Güney Marmara Bölgesi’nin ise 5,16 PJ budama artığı kaynaklı enerji potansiyeline sahip olduğu belirlenmiştir. As a result of pruning operations in olive orchards, large amounts of biomass material are produced every year. In this study, it is aimed to determine pruning residual coefficients in olive varieties grown in Southern Marmara Region of Turkey. Amount of pruning residuals and its energy potential due to olive cultivation of the region was determined with these coefficients. The coefficients were compared with the values obtained in different countries. Possible uses of the residual biomass were also investigated. The study material consisted of young (0-25 years), full-yield (25-50 years) and old (over 50 years) trees of Ayvalık, Gemlik and Domat, widely grown olive varieties in the South Marmara Region. The experiment used a randomized plot design sampling 5 trees for each age and variety. The average coefficients of determination for pruning residues were calculated as 33.62 kg tree-1year-1 and 5668,63 kg ha-1year-1. Energy potential from pruning residues were determined to be 5,16 PJ for Southern Marmara Development Region.
- 14 July 2020
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 8 (1) , 173-185
Kereviz Tarlalarının Verimlilik Durumları ile Ağır Metal Kapsamlarının Toprak ve Yaprak Analizleriyle Belirlenmesi: Sakarya-Geyve Örneği
Kereviz (Apium graveolens L.), Sakarya’ nın Geyve İlçesi’nde ekonomik getirisi en yüksek olan bitkilerden birisidir. Kerevizden optimum verim alabilmek için toprak özellikleri ile bitkinin besin maddesi kapsamlarının bilinmesi gereklidir. Bu araştırmanın amacı Geyve’ de kereviz yetiştirilen alüvyal toprakların fiziksel ve kimyasal özellikleri, besin maddesi ve ağır metal içerikleri ile yaprak örneklerinin besin maddesi ve ağır metal içeriklerini belirlemektir. Kereviz topraklarının farklı bünyeli (siltli tın, kil tın, siltli kil tın, siltli kil ve kil), pH’ larının nötr ve hafif alkali, tuzluluk sorununun olmadığı, kireç içeriklerinin orta ve fazla olduğu saptanmıştır. Toprakların organik madde kapsamları %1.02 ile 5.15, toplam N %0.04 ile 0.25, alınabilir P ve K ise sırasıyla 9.40-242.50 mg/kg ve 172.40-447.70 mg/kg aralığında değişmiştir. Toprakların alınabilir Cu, Mn, Fe, Pb, Zn, Ni ve Cr içerikleri sırasıyla 10.13, 8.80, 4.26, 0.90, 0.82, 0.40 ve 0.009 mg/kg olduğu belirlenmiştir. Toprak kirliliği kontrolü yönetmeliğine göre topraklarda toplam ağır metal kapsamları bakımından ağır metal kirlenmesi saptanmamıştır. Kereviz yaprakları besin elementleri ve ağır metal kapsamları bakımından ise K hariç sorunsuz bulunmuştur.
- 14 July 2020
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 8 (1) , 173-185
Kereviz Tarlalarının Verimlilik Durumları ile Ağır Metal Kapsamlarının Toprak ve Yaprak Analizleriyle Belirlenmesi: Sakarya-Geyve Örneği
Kereviz (Apium graveolens L.), Sakarya’ nın Geyve İlçesi’nde ekonomik getirisi en yüksek olan bitkilerden birisidir. Kerevizden optimum verim alabilmek için toprak özellikleri ile bitkinin besin maddesi kapsamlarının bilinmesi gereklidir. Bu araştırmanın amacı Geyve’ de kereviz yetiştirilen alüvyal toprakların fiziksel ve kimyasal özellikleri, besin maddesi ve ağır metal içerikleri ile yaprak örneklerinin besin maddesi ve ağır metal içeriklerini belirlemektir. Kereviz topraklarının farklı bünyeli (siltli tın, kil tın, siltli kil tın, siltli kil ve kil), pH’ larının nötr ve hafif alkali, tuzluluk sorununun olmadığı, kireç içeriklerinin orta ve fazla olduğu saptanmıştır. Toprakların organik madde kapsamları %1.02 ile 5.15, toplam N %0.04 ile 0.25, alınabilir P ve K ise sırasıyla 9.40-242.50 mg/kg ve 172.40-447.70 mg/kg aralığında değişmiştir. Toprakların alınabilir Cu, Mn, Fe, Pb, Zn, Ni ve Cr içerikleri sırasıyla 10.13, 8.80, 4.26, 0.90, 0.82, 0.40 ve 0.009 mg/kg olduğu belirlenmiştir. Toprak kirliliği kontrolü yönetmeliğine göre topraklarda toplam ağır metal kapsamları bakımından ağır metal kirlenmesi saptanmamıştır. Kereviz yaprakları besin elementleri ve ağır metal kapsamları bakımından ise K hariç sorunsuz bulunmuştur.
- Open Access
- 24 December 2019
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 7 (2) , 299-305
Şeftali Ağacı Budama Artık Potansiyelinin Hesaplanmasına Yönelik Katsayının Belirlenmesi
Bu çalışmada, şeftali ağaçlarında periyodik olarak gerçekleştirilen budama faaliyetleri sonucu oluşan artıkların kütle miktarları dikkate alınarak, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çanakkale ilinde yetiştirilen 5-10 yaş aralığında 3 farklı şeftali çeşidi için yürütülen çalışmada, budama artık katsayıları belirlenmiş ve katsayılar kullanılarak, Çanakkale ili ve Türkiye geneli için şeftali yetiştiriciliği kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli hesaplanmıştır. Üç çeşide ait ağaç başına düşen budama artık miktarı yüksek oranda yakın değerlerde bulunmuştur. Ancak birim alana düşen budama artık miktarlarının sıra üzeri ve arası mesafelerdeki farklılıklar nedeniyle tüm çeşit ve bölgelere uygulanabilir olmadığı saptanmıştır. Üç çeşidi temsil eden 7.08 kg ağaç-1.yıl-1 ortalama değerin, Türkiye şeftali üretimi budama artıkları belirleme katsayısı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Söz konusu artıkların enerjiye dönüştürülebilme olanakları araştırıldığında, çeşitli araştırmacılar tarafından ortaya konulan saptamalar ve yaklaşımlar dikkate alınarak, artıkların %70 oranında kullanılabilir olduğu kabul edilmiştir. Elde edilen sonuçlar dikkate alınarak, biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmıştır.
- 24 December 2019
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 7 (2) , 299-305
Open AccessŞeftali Ağacı Budama Artık Potansiyelinin Hesaplanmasına Yönelik Katsayının Belirlenmesi
Bu çalışmada, şeftali ağaçlarında periyodik olarak gerçekleştirilen budama faaliyetleri sonucu oluşan artıkların kütle miktarları dikkate alınarak, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çanakkale ilinde yetiştirilen 5-10 yaş aralığında 3 farklı şeftali çeşidi için yürütülen çalışmada, budama artık katsayıları belirlenmiş ve katsayılar kullanılarak, Çanakkale ili ve Türkiye geneli için şeftali yetiştiriciliği kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli hesaplanmıştır. Üç çeşide ait ağaç başına düşen budama artık miktarı yüksek oranda yakın değerlerde bulunmuştur. Ancak birim alana düşen budama artık miktarlarının sıra üzeri ve arası mesafelerdeki farklılıklar nedeniyle tüm çeşit ve bölgelere uygulanabilir olmadığı saptanmıştır. Üç çeşidi temsil eden 7.08 kg ağaç-1.yıl-1 ortalama değerin, Türkiye şeftali üretimi budama artıkları belirleme katsayısı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Söz konusu artıkların enerjiye dönüştürülebilme olanakları araştırıldığında, çeşitli araştırmacılar tarafından ortaya konulan saptamalar ve yaklaşımlar dikkate alınarak, artıkların %70 oranında kullanılabilir olduğu kabul edilmiştir. Elde edilen sonuçlar dikkate alınarak, biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmıştır.
- Open Access
- 9 August 2016
- Published by Anadolu Journal of Agricultural Sciences in ANADOLU JOURNAL OF AGRICULTURAL SCIENCES
- Vol. 31 (2) , 233
Number and size of farm machinery that is required to use at a model paddy management by linear programming
Tarımsal işletmecilik problemlerinin çözümünde yaygın olarak kullanılan yöntemlerden biriside doğrusal programlama yöntemidir. Çeltik üretiminde doğrusal programlama yöntemini kullanarak tarım makinaları masrafını minimize edecek modellerin kurulması ve bilgisayar yardımı ile bu modellerin çözümü sonucunda büyük oranda ekonomiklik sağlanacaktır. Edirne ili İpsala yöresinde çeltik üretimine yönelik yapılan bu araştırmada 10 farklı büyüklüğe sahip işletmede yürütülmüştür. Çalışmada çeltik işletmelerinde kullanılması gereken tarım makinaları sayıları ve büyüklükleri QSB paket programı kullanılarak doğrusal programlama yöntemiyle tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrusal denklem şekline çevrilmiştir. Bu denklemler vasıtasıyla İpsala yöresinde işletme büyüklüğü ne olursa olsun bir çeltik işletmesinin makina masrafını minimize edecek makinalardan kaç adet kullanması gerektiği ortaya konulabilecektir.
- 9 August 2016
- Published by Anadolu Journal of Agricultural Sciences in ANADOLU JOURNAL OF AGRICULTURAL SCIENCES
- Vol. 31 (2) , 233
Open AccessNumber and size of farm machinery that is required to use at a model paddy management by linear programming
Tarımsal işletmecilik problemlerinin çözümünde yaygın olarak kullanılan yöntemlerden biriside doğrusal programlama yöntemidir. Çeltik üretiminde doğrusal programlama yöntemini kullanarak tarım makinaları masrafını minimize edecek modellerin kurulması ve bilgisayar yardımı ile bu modellerin çözümü sonucunda büyük oranda ekonomiklik sağlanacaktır. Edirne ili İpsala yöresinde çeltik üretimine yönelik yapılan bu araştırmada 10 farklı büyüklüğe sahip işletmede yürütülmüştür. Çalışmada çeltik işletmelerinde kullanılması gereken tarım makinaları sayıları ve büyüklükleri QSB paket programı kullanılarak doğrusal programlama yöntemiyle tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrusal denklem şekline çevrilmiştir. Bu denklemler vasıtasıyla İpsala yöresinde işletme büyüklüğü ne olursa olsun bir çeltik işletmesinin makina masrafını minimize edecek makinalardan kaç adet kullanması gerektiği ortaya konulabilecektir.
- Open Access
- 9 August 2016
- Published by Anadolu Journal of Agricultural Sciences in ANADOLU JOURNAL OF AGRICULTURAL SCIENCES
- Vol. 31 (2) , 240
Determining the residue and energy potential of field crops in Çanakkale
En tr Agricultural sector in Çanakkale province has a wide variety of products. The field crops are produced in 67% of the total agricultural area. Considerable amounts of agricultural residues occur in Çanakkale because of producing the field crops that have potential residue. These residues have a considerable biomass energy potential, which is important for both the Çanakkale and the Turkey. In this research, biomass energy potentials which could be obtained from field crops in Çanakkale province, and residual biomass potential was theoretically calculated by using the statistical data between the years of 2011 and 2015. Potential Residues of field crops were evaluated by considering the distribution by counties. It was determined that total heat capacity which could be obtained from crop residues after harvesting in Çanakkale was 3.33 PJ per year in average. In addition, results include discussion and suggestions about usage of residues, effects of conventional approach on usage of the biomass energy sources in Çanakkale. Çanakkale’de tarım sektörü, oldukça geniş ürün çeşitliliğine sahiptir. Tarımsal faaliyetler arasında tarla tarımı, toplam tarım alanının %67’sinde yürütülmektedir. Bu alanlarda, artık potansiyeli bulunan ürünlerin yaygın olarak yetiştirilmekte olması nedeniyle, Çanakkale’de dikkate değer miktarlarda tarımsal artıklar oluşmaktadır. Söz konusu artıklar, Çanakkale için olduğu kadar Türkiye için de enerji kaynağı olarak önemli biyokütle potansiyeli oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Çanakkale ilinin tarla tarımı kaynaklı artıkların oluşturduğu biyokütle potansiyeli belirlenmiş ve biyokütle kaynaklı enerji potansiyeli teorik olarak hesaplanmıştır. 2011-2015 yılları arasındaki istatistikleri kapsayan çalışmada, enerji dönüşümüne konu olabilecek tarla tarımı artıkları, ilçelere göre dağılım dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Çanakkale’de gıda maddesi olarak tüketilmek üzere yetiştirilen tarla ürünlerinin hasat sonrasında tarlada bırakılan artıklarından elde edilebilecek toplam enerji potansiyelinin 3.33 PJ yıl-1 olduğu saptanmıştır. Çalışma, biyokütle kaynaklarının kullanımı, geleneksel yaklaşımların etkisi, ekonomik ve çevresel etkilerin değerlendirilmesi ve tarımsal artıklardan yararlanma konularında tartışma ve bazı çözüm önerilerini de içermektedir.
- 9 August 2016
- Published by Anadolu Journal of Agricultural Sciences in ANADOLU JOURNAL OF AGRICULTURAL SCIENCES
- Vol. 31 (2) , 240
Open AccessDetermining the residue and energy potential of field crops in Çanakkale
En tr Agricultural sector in Çanakkale province has a wide variety of products. The field crops are produced in 67% of the total agricultural area. Considerable amounts of agricultural residues occur in Çanakkale because of producing the field crops that have potential residue. These residues have a considerable biomass energy potential, which is important for both the Çanakkale and the Turkey. In this research, biomass energy potentials which could be obtained from field crops in Çanakkale province, and residual biomass potential was theoretically calculated by using the statistical data between the years of 2011 and 2015. Potential Residues of field crops were evaluated by considering the distribution by counties. It was determined that total heat capacity which could be obtained from crop residues after harvesting in Çanakkale was 3.33 PJ per year in average. In addition, results include discussion and suggestions about usage of residues, effects of conventional approach on usage of the biomass energy sources in Çanakkale. Çanakkale’de tarım sektörü, oldukça geniş ürün çeşitliliğine sahiptir. Tarımsal faaliyetler arasında tarla tarımı, toplam tarım alanının %67’sinde yürütülmektedir. Bu alanlarda, artık potansiyeli bulunan ürünlerin yaygın olarak yetiştirilmekte olması nedeniyle, Çanakkale’de dikkate değer miktarlarda tarımsal artıklar oluşmaktadır. Söz konusu artıklar, Çanakkale için olduğu kadar Türkiye için de enerji kaynağı olarak önemli biyokütle potansiyeli oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Çanakkale ilinin tarla tarımı kaynaklı artıkların oluşturduğu biyokütle potansiyeli belirlenmiş ve biyokütle kaynaklı enerji potansiyeli teorik olarak hesaplanmıştır. 2011-2015 yılları arasındaki istatistikleri kapsayan çalışmada, enerji dönüşümüne konu olabilecek tarla tarımı artıkları, ilçelere göre dağılım dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Çanakkale’de gıda maddesi olarak tüketilmek üzere yetiştirilen tarla ürünlerinin hasat sonrasında tarlada bırakılan artıklarından elde edilebilecek toplam enerji potansiyelinin 3.33 PJ yıl-1 olduğu saptanmıştır. Çalışma, biyokütle kaynaklarının kullanımı, geleneksel yaklaşımların etkisi, ekonomik ve çevresel etkilerin değerlendirilmesi ve tarımsal artıklardan yararlanma konularında tartışma ve bazı çözüm önerilerini de içermektedir.