INİlKer Nizam

İlKer Nizam

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


İlKer Nizam has a total of 7 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Trakya Bölgesi Doğal Florasında Belirlenen Önemli Bazı Yabani Fiğ (Vicia spp.) Türlerinin Ekolojik Dağılımı ile Verim ve Verim Özelliklerinin Belirlenmesi

    by Adnan Orak, Canan Şen, İlKer Nizam, Necmettin Güler, Hüseyin Ersoy, Hazım Serkan Tenikecier

    Araştırma Trakya bölgesinde farklı yükselti ve toprak yapısına sahip farklı ekolojik alanlarda dağılım gösteren önemli bazı Vicia cinsine ait türlerin belirlenmesi, türlerin tarla koşullarında yetiştirilerek verim ve verim özelliklerinin saptanması amacı ile yürütülmüştür. Bölgede İki yıl boyunca sürdürülen sörvey çalışmaları sonucunda toplanan 23 farklı tür arasında yer alan 6 türe ait 33 genotip, 2 yıl süresince Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Deneme ve Uygulama alanında yetiştirilmiştir. İki yıl boyunca verim ve özellikleri belirlenmiş ve basit istatistiki analiz sonuçları ile Biplot analizi, grafik olarak verilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda en uygun seleksiyon kriterlerinin sap çapı, bin tane ağırlığı ve bitki tohum verimi olduğu saptanmıştır.

  • A Preliminary Study on The Chemical Structure of Vicia sativa L. Accessions Collected From Natural Flora of European Part of Turkey

    by İlker Ni̇zam, Hazım Serkan TENİKECİER, Adnan Orak, Canan Tuna, Necmettin Güler, Hüseyin Ersoy

    The objective of this study was to determine chemical composition of 24 common vetch (Vicia sativa L.) accessions, collected from natural flora in European part of Turkey. The field experiment was carried out in the 2015-2016 growing season at field experimental area of Tekirdag Namık Kemal University, Agricultural Faculty, Field Crops Department in Tekirdag/Turkey. In this study, chemical structure (nitrogen (N), phosphorus (P), potassium (K), calcium (Ca), magnesium (Mg), copper (Cu), zinc (Zn), iron (Fe), and manganese (Mn) content) of common vetch accessions were determined on hay. Chemical composition content were statistically significantly different (P≤0.01) between accessions. According to the results obtained from field experiments, N, P, K, Ca, Mg, Cu, Zn, Fe, and Mn content of common vetch accessions varied between 0.95–3.14 %, 0.84–3.65 %, 0.22–2.44 %, 0.89–2.85 %, 0.23–0.74 %, 0.15–7.80 ppm, 0.10–5.30 ppm, 43.00–2295.20 ppm, 3.08–17.50 ppm, respectively. A wide variation was observed among common vetch accessions used in the study for N, P, K, Ca, Mg, Cu, Zn, Fe, and Mn content. Tetany and Ca/P rates of accessions changed from 0.13 - 1.54 and 0.28 - 2.19, respectively. The tetany and Ca/P rates of common vetch accessions are within suitable values for animal feeding. Ca/P ratio is above the limit value only in accessions 15-2 and 14O04. According to the correlation analysis, N was positively and significantly correlated with P, K, Mg, Cu and Fe. Similarly, P was positively and significantly correlated with N, K and Fe. Magnesium was positively and significantly correlated with N, Ca, Cu, Fe and Mn. Iron was positively and significantly correlated with N, P, Ca, Mg and Cu. As a result, accession 15K17 and 33 were identified as common vetch accessions with high mineral nutrition content.


  • Parlak Brom (Bromus catharticus Vahl.) Hatlarının Ot Verimi ve Bazı Morfolojik Özelliklerinin Belirlenmesi

    by Ersan Bato, İ̇lker Ni̇zam, Metin Tuna

    Bu araştırmada, 9 farklı parlak brom (Bromus catharticus Vahl.) hattının Tekirdağ ve Edirne koşullarında bazı morfolojik özelliklerinin ve ot verimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Denemeler Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre üç tekrarlamalı olarak Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü ve Edirne Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü deneme arazilerinde 2015-2016 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırmada morfolojik özellik olarak ana sap uzunluğu, ana sap kalınlığı, boğum arası uzunluk, ana saptaki boğum sayısı, bayrak yaprak eni ve boyu ile yeşil ve kuru ot verimleri tespit edilmiştir. Parlak brom hatlarının ana sap uzunluğu, ana sap kalınlığı, boğum arası uzunluk, ana saptaki boğum sayısı, bayrak yaprak eni ve boyu ile yeşil ve kuru ot verimleri arasında istatistiki olarak önemli farklar ortaya çıkmıştır. Ana sap uzunluğu, Tekirdağ lokasyonunda 72.57-99.05 cm, Edirne lokasyonunda ise 94.36-111.73 cm arasında belirlenmiştir. Ana sap kalınlığı Tekirdağ lokasyonunda 1.58-2.23 mm, Edirne lokasyonunda 2.57-4.52 mm arasında ölçülmüştür. Boğum arası uzunlukları Tekirdağ lokasyonunda 9.95-13.26 cm, Edirne lokasyonunda 14.09- 22.30 cm olarak belirlenmiştir. Ana saptaki boğum sayısı Tekirdağ lokasyonunda 3.93-4.67 adet, Edirne lokasyonunda 3.47-4.60 adet arasındadır. Bayrak yaprak boyu Tekirdağ lokasyonunda 23.76-26.40 cm, Edirne lokasyonunda 17.46-26.40 cm olmuştur. Bayrak yaprak eni ise Tekirdağ lokasyonunda 4.93-8.90 mm, Edirne lokasyonunda 2.84-4.85 mm arasında değişmiştir. Yeşil ot verimi, Tekirdağ lokasyonunda 2.208,57-3.521,27 kg da-1 olurken, Edirne lokasyonunda ise 2.567,73- 4.032,06 kg da-1 arasında tespit edilmiştir. Kuru ot verimi Tekirdağ lokasyonunda 638.89-956.07 kg da-1, Edirne lokasyonunda 739.24 1.075,44 kg da-1 arasında saptanmıştır. En yüksek yeşil ve kuru ot verimleri Edirne lokasyonunda 197848 nolu hatta Tekirdağ lokasyonunda 217583 ve 197848 nolu hatlarda tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye’nin Trakya kesimi koşullarında 197848 ve 217583 nolu parlak brom hatları yüksek yeşil ve kuru ot verimleri ile yeni çeşit adayı olarak geliştirilebilir.