İlKnur Eskimez
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
İlKnur Eskimez has a total of 22 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Mehmet Polat
Isparta Uygulamali Bilimler Universitesi
18 shared publications - Kerem Mertoğlu
Usak Universitesi
11 shared publications - Abdullah Kankaya
ISPARTA UYGULAMALI BİLİMLER ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, BAHÇE BİTKİLERİ BÖLÜMÜ
4 shared publications - Melekber Sulusoglu Durul
Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kocaeli University, Kocaeli, Turkey
3 shared publications - Barış Kaki
Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Usak University, Usak, Turkey
2 shared publications - Derya Erbaş
Isparta Uygulamalı Bilimler Ünivertsitesi
2 shared publications
Latest Publications
- 20 July 2026
- Published by Fruit Research Institute Egirdir Isparta Turkey
- Vol. 13 (1) , 45-52
Phenological Variation and Fruit Quality Attributes of Some Apple Cultivars in High-Density Planting Systems under the Ecological Conditions of Isparta
This study assessed the phenological, pomological traits, and biochemical quality attributes of four apple cultivars (‘Fuji Zehn Aztec’, ‘Rosy Glow’, ‘Jeromine’, and ‘Golden Reinders’) grafted onto M9 rootstock and grown under high-density planting systems in the conditions of Isparta, Türkiye. Full bloom and harvest dates differed among cultivars, reflecting distinct developmental progression. All cultivars produced economically adequate yields for three-year-old trees, with ‘Fuji Zehn Aztec’ demonstrating the highest performance (10.45 kg⸳tree⁻¹). CIE-based color measurements revealed strong cultivar-specific peel pigmentation differences, particularly the intense redness in ‘Rosy Glow’ (a* = 37.85) and the high lightness and yellowness of ‘Golden Reinders’ (L* = 76.97; b* = 41.06). Variation in pH and SSC values indicated chemical differences among the cultivars with ‘Fuji Zehn Aztec’ (pH 3.35; SSC 15.10%) and ‘Rosy Glow’ (pH 3.11; SSC 15.20%) exhibiting higher sweetness and lower acidity compared with ‘Jeromine’ (pH 2.63; SSC 10.70%) and ‘Golden Reinders’ (pH 2.68; SSC 10.90%).
- 20 July 2026
- Published by Fruit Research Institute Egirdir Isparta Turkey
- Vol. 13 (1) , 45-52
Phenological Variation and Fruit Quality Attributes of Some Apple Cultivars in High-Density Planting Systems under the Ecological Conditions of Isparta
This study assessed the phenological, pomological traits, and biochemical quality attributes of four apple cultivars (‘Fuji Zehn Aztec’, ‘Rosy Glow’, ‘Jeromine’, and ‘Golden Reinders’) grafted onto M9 rootstock and grown under high-density planting systems in the conditions of Isparta, Türkiye. Full bloom and harvest dates differed among cultivars, reflecting distinct developmental progression. All cultivars produced economically adequate yields for three-year-old trees, with ‘Fuji Zehn Aztec’ demonstrating the highest performance (10.45 kg⸳tree⁻¹). CIE-based color measurements revealed strong cultivar-specific peel pigmentation differences, particularly the intense redness in ‘Rosy Glow’ (a* = 37.85) and the high lightness and yellowness of ‘Golden Reinders’ (L* = 76.97; b* = 41.06). Variation in pH and SSC values indicated chemical differences among the cultivars with ‘Fuji Zehn Aztec’ (pH 3.35; SSC 15.10%) and ‘Rosy Glow’ (pH 3.11; SSC 15.20%) exhibiting higher sweetness and lower acidity compared with ‘Jeromine’ (pH 2.63; SSC 10.70%) and ‘Golden Reinders’ (pH 2.68; SSC 10.90%).
- 17 April 2026
- Published by Gaziosmanpasa University in Journal of Agricultural Faculty of Gaziosmanpasa University
- Vol. 43 (1) , 1-8
Antioxidant, osmotic, and ionic responses of citrus rootstocks to salinity stress under in vitro conditions
Soil salinity is a major abiotic stress affecting citrus cultivation globally. This study evaluates salt stress responses in two citrus rootstocks, Citrus aurantium and Poncirus trifoliata, under 0, 50, and 100 mM NaCl. Key physiological and biochemical traits were assessed, including K⁺/Na⁺ ratio, proline content, and antioxidant enzyme activities (SOD, CAT, POD). Results showed that P. trifoliata maintained a more stable K⁺/Na⁺ ratio under salinity, with only a 13.3% and 20.4% decrease at 50 and 100 mM NaCl, respectively. In contrast, C. aurantium exhibited sharper reductions (31.6% and 35.6%), indicating weaker ion homeostasis. Proline accumulation was more pronounced in C. aurantium (+27.6% at 50 mM), suggesting compensatory osmotic adjustment, whereas P. trifoliata maintained lower proline levels, owing to its ion regulation. Antioxidant responses differed between the genotypes; C. aurantium exhibited stress-induced increases in enzyme activity, while P. trifoliata maintained consistently higher basal levels regardless of salinity. The activities of SOD, CAT, and POD increased in P. trifoliata by 18.7%, 20.0%, and 15.6%, respectively, under 50 mM NaCl, while the corresponding increases in C. aurantium were limited to 10.5%, 9.3%, and 7.4%, respectively. These results indicate that the enhanced salt tolerance of P. trifoliata is closely linked to efficient ion sequestration and a pre-existing robust antioxidant system, while C. aurantium relies more on compensatory osmotic mechanisms activated under stress.
- 17 April 2026
- Published by Gaziosmanpasa University in Journal of Agricultural Faculty of Gaziosmanpasa University
- Vol. 43 (1) , 1-8
Antioxidant, osmotic, and ionic responses of citrus rootstocks to salinity stress under in vitro conditions
Soil salinity is a major abiotic stress affecting citrus cultivation globally. This study evaluates salt stress responses in two citrus rootstocks, Citrus aurantium and Poncirus trifoliata, under 0, 50, and 100 mM NaCl. Key physiological and biochemical traits were assessed, including K⁺/Na⁺ ratio, proline content, and antioxidant enzyme activities (SOD, CAT, POD). Results showed that P. trifoliata maintained a more stable K⁺/Na⁺ ratio under salinity, with only a 13.3% and 20.4% decrease at 50 and 100 mM NaCl, respectively. In contrast, C. aurantium exhibited sharper reductions (31.6% and 35.6%), indicating weaker ion homeostasis. Proline accumulation was more pronounced in C. aurantium (+27.6% at 50 mM), suggesting compensatory osmotic adjustment, whereas P. trifoliata maintained lower proline levels, owing to its ion regulation. Antioxidant responses differed between the genotypes; C. aurantium exhibited stress-induced increases in enzyme activity, while P. trifoliata maintained consistently higher basal levels regardless of salinity. The activities of SOD, CAT, and POD increased in P. trifoliata by 18.7%, 20.0%, and 15.6%, respectively, under 50 mM NaCl, while the corresponding increases in C. aurantium were limited to 10.5%, 9.3%, and 7.4%, respectively. These results indicate that the enhanced salt tolerance of P. trifoliata is closely linked to efficient ion sequestration and a pre-existing robust antioxidant system, while C. aurantium relies more on compensatory osmotic mechanisms activated under stress.
- Open Access
- 1 June 2025
- Published by International Journal of Secondary Metabolite in International Journal of Secondary Metabolite
- Vol. 12 (2) , 235-247
Effects of preharvest salicylic acid and oxalic acid treatments on blackberry (cv. Bursa 1) fruit quality
The aim of the current study was to determine how the pre-harvest different dosages of oxalic acid (OA) and salicylic acid (SA) affect the quality of blackberry (cv. Bursa 1) fruits at harvest. Thus, blackberry plants were sprayed with solutions containing 0.5 mM SA, 1 mM SA, 2.5 mM OA, and 5 mM OA seven and fourteen days to before the commercial maturity of fruits. Some characteristics of these fruits were investigated, including their biochemistry (phenolic compounds, organic acids, and general phytochemical characteristics), pomology (fruit width, fruit length, and fruit weight), and physiology (respiration). Regarding the results, the application of SA and OA increased fruit size and fruit weight by up to 40% and 23%, respectively, while leading to a reduction in soluble solid content by up to 7%. However, the organic acids and phenolic compounds with antioxidant impact were unaffected by this decline and were found to increase, especially with OA application. The control group's respiration rate was the highest among the harvested fruits, and the treatments lowered it by 30%. Consequently, the pre-harvest application of oxalic acid or salicylic acid could enhance the quality characteristics of blackberry fruit.
- 1 June 2025
- Published by International Journal of Secondary Metabolite in International Journal of Secondary Metabolite
- Vol. 12 (2) , 235-247
Open AccessEffects of preharvest salicylic acid and oxalic acid treatments on blackberry (cv. Bursa 1) fruit quality
The aim of the current study was to determine how the pre-harvest different dosages of oxalic acid (OA) and salicylic acid (SA) affect the quality of blackberry (cv. Bursa 1) fruits at harvest. Thus, blackberry plants were sprayed with solutions containing 0.5 mM SA, 1 mM SA, 2.5 mM OA, and 5 mM OA seven and fourteen days to before the commercial maturity of fruits. Some characteristics of these fruits were investigated, including their biochemistry (phenolic compounds, organic acids, and general phytochemical characteristics), pomology (fruit width, fruit length, and fruit weight), and physiology (respiration). Regarding the results, the application of SA and OA increased fruit size and fruit weight by up to 40% and 23%, respectively, while leading to a reduction in soluble solid content by up to 7%. However, the organic acids and phenolic compounds with antioxidant impact were unaffected by this decline and were found to increase, especially with OA application. The control group's respiration rate was the highest among the harvested fruits, and the treatments lowered it by 30%. Consequently, the pre-harvest application of oxalic acid or salicylic acid could enhance the quality characteristics of blackberry fruit.
- Open Access
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 71-75
Cennet Bambusu (Nandina domestica Thunb.) ‘Seika’ Çeşidinin in vitro Çoğaltımı ve Köklendirilmesi
Cennet bambusu adıyla bilinmekte olan Nandina domestica, anavatanı Asya olan, özellikle Japonya, Çin ve Hindistan’a özgü olan ılıman iklimlerde daha iyi yetişen bir bitki türüdür. Yeşilden kırmızıya dönen renkli yapraklarıyla bahçelerde ve peyzaj düzenlemelerinde dekoratif bir öğe olarak kullanılmaya başlanan süs bitkisidir. Gittikçe popüler olmaya başlayan bu bitkinin üretimindeki düşük çoğalma, çelik ile köklenmede karşılaşılan zorluklar nedeniyle doku kültürü avantajlarından yararlanarak çoğaltım ve köklendirme protokolü oluşturulması amaçlanmıştır. Bu amaçla in vitro ortamda steril edilen sürgün parçaları (eksplantlar) WPM ve MS temel besin ortamlarında kültüre alınmıştır. En iyi kardeşlenme oranı MS 1.5 mg/l BAP, 0.1 mg/l NAA, %3 sakaroz, pH:5.7 ortamında elde edilmiştir. En yüksek köklenme ise 1/2MS 0.5 mg/l IBA, 1 mg/l NAA, 0.2 g/l AC, %2 sakaroz, pH:5.7 olan ortamda elde edilmiştir.
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 71-75
Open AccessCennet Bambusu (Nandina domestica Thunb.) ‘Seika’ Çeşidinin in vitro Çoğaltımı ve Köklendirilmesi
Cennet bambusu adıyla bilinmekte olan Nandina domestica, anavatanı Asya olan, özellikle Japonya, Çin ve Hindistan’a özgü olan ılıman iklimlerde daha iyi yetişen bir bitki türüdür. Yeşilden kırmızıya dönen renkli yapraklarıyla bahçelerde ve peyzaj düzenlemelerinde dekoratif bir öğe olarak kullanılmaya başlanan süs bitkisidir. Gittikçe popüler olmaya başlayan bu bitkinin üretimindeki düşük çoğalma, çelik ile köklenmede karşılaşılan zorluklar nedeniyle doku kültürü avantajlarından yararlanarak çoğaltım ve köklendirme protokolü oluşturulması amaçlanmıştır. Bu amaçla in vitro ortamda steril edilen sürgün parçaları (eksplantlar) WPM ve MS temel besin ortamlarında kültüre alınmıştır. En iyi kardeşlenme oranı MS 1.5 mg/l BAP, 0.1 mg/l NAA, %3 sakaroz, pH:5.7 ortamında elde edilmiştir. En yüksek köklenme ise 1/2MS 0.5 mg/l IBA, 1 mg/l NAA, 0.2 g/l AC, %2 sakaroz, pH:5.7 olan ortamda elde edilmiştir.
- Open Access
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 567-574
Dünya ve Türkiye’nin Çiçek Soğanları Üretim Potansiyeli ve Dış Ticareti
Süs bitkileri sektörü, bitkisel üretim içerisinde önemli bir konuma sahip ve yüksek katma değer oluşturan bir alandır. Bu sektörün geniş ihracat ve ithalat potansiyeli, küresel düzeydeki önemini giderek artırmaktadır. Kesme çiçek yetiştiriciliği başta olmak üzere tıbbi anlamda da önemli sekonder metabolit içeriğine sahip bu bitkiler hem yerel hem de uluslararası pazarlarda oldukça fazla talep görmektedir. Dünya çiçek soğanları üretimi, özellikle Hollanda, Hindistan, Çin, İtalya, Almanya ve Güney Amerika’da yoğunlaşmıştır. Hollanda, global çiçek soğanı üretiminde ve ihracatında lider konumda olup, dünya pazarının %70’inden fazlasını elinde bulundurmaktadır. Bu başarı, gelişmiş seracılık teknolojileri, yüksek kaliteli üretim ve etkili pazarlama stratejilerine dayanmaktadır. Türkiye’nin çiçek soğanları üretim potansiyelini tam anlamıyla değerlendirebilmesi için ise, teknolojik altyapının güçlendirilmesi, üreticilerin bilinçlendirilmesi, Ar-Ge çalışmalarına daha fazla önem verilmesi ve devlet desteklerinin artırılması gerekmektedir. Ayrıca, sürdürülebilir tarım uygulamalarının yaygınlaştırılması hem çevresel hem de ekonomik açıdan fayda sağlayacaktır. Bu nedenle, çiçek soğanlarının üretimi ve ticareti hem ekonomik hem de çevresel açıdan dengeli bir şekilde yönetilmelidir. Bu bağlamda çalışmada, çiçek soğanları içerisinde yer alan ‘Lilium spp., Gladiolus grandiflorus, Tulipa spp., Narcissus tazetta, Freesia spp., Hyacinthus orientalis, Anemone coronaria, Alstroemeria aurea, Ornithogalum umbellatum, Zantedeschia aethiopica, Iris purpureobractea, Ranunculus acris’ türlerinin üretim potansiyeli ve dış ticaret durumları değerlendirilmiştir.
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 567-574
Open AccessDünya ve Türkiye’nin Çiçek Soğanları Üretim Potansiyeli ve Dış Ticareti
Süs bitkileri sektörü, bitkisel üretim içerisinde önemli bir konuma sahip ve yüksek katma değer oluşturan bir alandır. Bu sektörün geniş ihracat ve ithalat potansiyeli, küresel düzeydeki önemini giderek artırmaktadır. Kesme çiçek yetiştiriciliği başta olmak üzere tıbbi anlamda da önemli sekonder metabolit içeriğine sahip bu bitkiler hem yerel hem de uluslararası pazarlarda oldukça fazla talep görmektedir. Dünya çiçek soğanları üretimi, özellikle Hollanda, Hindistan, Çin, İtalya, Almanya ve Güney Amerika’da yoğunlaşmıştır. Hollanda, global çiçek soğanı üretiminde ve ihracatında lider konumda olup, dünya pazarının %70’inden fazlasını elinde bulundurmaktadır. Bu başarı, gelişmiş seracılık teknolojileri, yüksek kaliteli üretim ve etkili pazarlama stratejilerine dayanmaktadır. Türkiye’nin çiçek soğanları üretim potansiyelini tam anlamıyla değerlendirebilmesi için ise, teknolojik altyapının güçlendirilmesi, üreticilerin bilinçlendirilmesi, Ar-Ge çalışmalarına daha fazla önem verilmesi ve devlet desteklerinin artırılması gerekmektedir. Ayrıca, sürdürülebilir tarım uygulamalarının yaygınlaştırılması hem çevresel hem de ekonomik açıdan fayda sağlayacaktır. Bu nedenle, çiçek soğanlarının üretimi ve ticareti hem ekonomik hem de çevresel açıdan dengeli bir şekilde yönetilmelidir. Bu bağlamda çalışmada, çiçek soğanları içerisinde yer alan ‘Lilium spp., Gladiolus grandiflorus, Tulipa spp., Narcissus tazetta, Freesia spp., Hyacinthus orientalis, Anemone coronaria, Alstroemeria aurea, Ornithogalum umbellatum, Zantedeschia aethiopica, Iris purpureobractea, Ranunculus acris’ türlerinin üretim potansiyeli ve dış ticaret durumları değerlendirilmiştir.
- Open Access
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 231-237
Zambak (Lilium spp.) Soğan Pullarının, in vitro Koşullarda Köklendirilmesi Üzerine, Farklı Besin Ortamlarının Etkilerinin Belirlenmesi
Lilium spp. kesme çiçek yada tıbbi amaçla farklı alanlarda değerlendirilebilen soğanlı bir süs bitkisidir. Zambaklar, vejetatif olarak soğan pulları ayırma, doku kültürü gibi yöntemlerle veya generatif olarak tohumla çoğaltılabilmektedir. Çiçeklenmenin uzun sürmesi ve heterozigot yapıdan kaynaklı genetik açılmalar sebebiyle, bu türün vejetatif çoğaltma teknikleriyle başarılı olarak çoğaltılabilmesi, bitkinin sürdürülebilirliği ve muhafazası açısından oldukça önem taşımaktadır. Ülkemizde süs bitkileri ticaretinde, soğanlı bitkilerin ithalatının oldukça yüksek olduğu göz önünde bulundurulduğunda, soğan üretiminde dışa bağımlığı azaltmak amacıyla yapılan çalışmaların arttırılması, yeni uygulamaların ve mevcut araştırmaların ilerletilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, zambak soğan pullarının in vitro koşullarda köklendirilmesi amacıyla gerçekleştirilen çalışmada, farklı oranlarda Murashige ve Skoog (MS) besin ortamı (1-1/2) ve değişik oranlarda oksin kaynakları (0-0,5-1 mg.l⁻¹ 3-İndol Bütirik Asit (IBA) ve 1-Naftalenil Asetik Asit (NAA)) denenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, yaprak uzunluğu (48,62 mm), köklenme oranı (%100), kök uzunluğu (40,32 mm), yaprak sayısı (5,25 adet/bitki) ve pul sayısı (9,17 adet/bitki) açısından en iyi sonuçlar, ½ MS+1 mg.l⁻¹ IBA içerikli ortamda tespit edilirken, bitki yaş ağırlığı (5,46 g) bakımından 0.5 mg.l⁻¹ NAA, soğan çapı (9,65 mm) için ise 1 mg.l⁻¹ NAA takviye edilmiş ortamdan en yüksek sonuçlar belirlenmiştir. Tüm parametreler birlikte değerlendirildiğinde, ½ MS+1 mg.l⁻¹ IBA içerikli ortamın, zambak soğan pullarının in vitro çoğaltımında etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
- 25 March 2025
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 54 (Özel Sayı ) , 231-237
Open AccessZambak (Lilium spp.) Soğan Pullarının, in vitro Koşullarda Köklendirilmesi Üzerine, Farklı Besin Ortamlarının Etkilerinin Belirlenmesi
Lilium spp. kesme çiçek yada tıbbi amaçla farklı alanlarda değerlendirilebilen soğanlı bir süs bitkisidir. Zambaklar, vejetatif olarak soğan pulları ayırma, doku kültürü gibi yöntemlerle veya generatif olarak tohumla çoğaltılabilmektedir. Çiçeklenmenin uzun sürmesi ve heterozigot yapıdan kaynaklı genetik açılmalar sebebiyle, bu türün vejetatif çoğaltma teknikleriyle başarılı olarak çoğaltılabilmesi, bitkinin sürdürülebilirliği ve muhafazası açısından oldukça önem taşımaktadır. Ülkemizde süs bitkileri ticaretinde, soğanlı bitkilerin ithalatının oldukça yüksek olduğu göz önünde bulundurulduğunda, soğan üretiminde dışa bağımlığı azaltmak amacıyla yapılan çalışmaların arttırılması, yeni uygulamaların ve mevcut araştırmaların ilerletilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, zambak soğan pullarının in vitro koşullarda köklendirilmesi amacıyla gerçekleştirilen çalışmada, farklı oranlarda Murashige ve Skoog (MS) besin ortamı (1-1/2) ve değişik oranlarda oksin kaynakları (0-0,5-1 mg.l⁻¹ 3-İndol Bütirik Asit (IBA) ve 1-Naftalenil Asetik Asit (NAA)) denenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, yaprak uzunluğu (48,62 mm), köklenme oranı (%100), kök uzunluğu (40,32 mm), yaprak sayısı (5,25 adet/bitki) ve pul sayısı (9,17 adet/bitki) açısından en iyi sonuçlar, ½ MS+1 mg.l⁻¹ IBA içerikli ortamda tespit edilirken, bitki yaş ağırlığı (5,46 g) bakımından 0.5 mg.l⁻¹ NAA, soğan çapı (9,65 mm) için ise 1 mg.l⁻¹ NAA takviye edilmiş ortamdan en yüksek sonuçlar belirlenmiştir. Tüm parametreler birlikte değerlendirildiğinde, ½ MS+1 mg.l⁻¹ IBA içerikli ortamın, zambak soğan pullarının in vitro çoğaltımında etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
- Open Access
- 17 January 2025
- Published by Osmaniye Korkut Ata Universitesi in Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (1) , 404-413
Garnem (P. persica x P. dulcis) Anacı Üzerine Aşılanan Farklı Nektarin ve Şeftali Çeşitlerinde Aşı Başarısı ve Erken Dönem Gelişim Özellikleri
Türkiye, tarımsal üretim ve çeşitliliği bakımından önemli konuma sahip olmasına rağmen, ticareti yönüyle henüz potansiyelini yansıtmamaktadır. Arzu edilen seviyeye ulaşmak, üretim süreçlerinde standardizasyonun sağlanması ile mümkündür. Bu bağlamda, bahçe tesisi öncesi doğru anaç/tercih kombinasyonu, meyve yetiştiriciliğinde son derece önemlidir. Bu çalışmada, Garnem anacı ile farklı şeftali (Artemis, Samantha, Astoria) ve Patagonia nektarin çeşitleri arasında afinite ve kalemlerin erken dönem gelişim performansları araştırılmıştır. Ayrıca anaç çapının aşı başarısı üzerine olan etkisine de yer verilmiştir. Aşı tutum oranları, %54,02 (Artemis) ve %74,06 (Samantha) arasında değişim gösterirken, yüksek aşı tutum oranı için anacın minimum 4,50 mm çapa sahip olması gerektiği sonucuna varılmıştır. Aşı noktası gelişimi ve tutarak gelişim gösteren kalem parametreleri bakımından Samantha çeşidi öne çıkmasına rağmen, tüm çeşitler iyi erken gelişim performansı sergilemiştir. Sonuç olarak, incelenen tüm çeşitler ile Garnem arasında hem aşı tutumu hem de kalemin gelişimi yönüyle herhangi bir problem gözlemlenmemiştir.
- 17 January 2025
- Published by Osmaniye Korkut Ata Universitesi in Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (1) , 404-413
Open AccessGarnem (P. persica x P. dulcis) Anacı Üzerine Aşılanan Farklı Nektarin ve Şeftali Çeşitlerinde Aşı Başarısı ve Erken Dönem Gelişim Özellikleri
Türkiye, tarımsal üretim ve çeşitliliği bakımından önemli konuma sahip olmasına rağmen, ticareti yönüyle henüz potansiyelini yansıtmamaktadır. Arzu edilen seviyeye ulaşmak, üretim süreçlerinde standardizasyonun sağlanması ile mümkündür. Bu bağlamda, bahçe tesisi öncesi doğru anaç/tercih kombinasyonu, meyve yetiştiriciliğinde son derece önemlidir. Bu çalışmada, Garnem anacı ile farklı şeftali (Artemis, Samantha, Astoria) ve Patagonia nektarin çeşitleri arasında afinite ve kalemlerin erken dönem gelişim performansları araştırılmıştır. Ayrıca anaç çapının aşı başarısı üzerine olan etkisine de yer verilmiştir. Aşı tutum oranları, %54,02 (Artemis) ve %74,06 (Samantha) arasında değişim gösterirken, yüksek aşı tutum oranı için anacın minimum 4,50 mm çapa sahip olması gerektiği sonucuna varılmıştır. Aşı noktası gelişimi ve tutarak gelişim gösteren kalem parametreleri bakımından Samantha çeşidi öne çıkmasına rağmen, tüm çeşitler iyi erken gelişim performansı sergilemiştir. Sonuç olarak, incelenen tüm çeşitler ile Garnem arasında hem aşı tutumu hem de kalemin gelişimi yönüyle herhangi bir problem gözlemlenmemiştir.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 287-291
Eşme Ayvasının Doku Kültüründe Farklı Karbonhidrat Formlarının Sürgün Çoğalması Üzerine Etkileri
Ayva üretiminde ilk sıralarda olduğumuz bir meyvedir ve Eşme ayvası yetiştirilen çeşitler arasında öne çıkmaktadır. Ayvada ıslah çalışmaları önemlidir. Doku kültürü ıslah çalışmalarında birçok kolaylığı sunmakta, ıslah süresini kısaltabilmektedir. Doku kültüründe başarı da uygun materyal, besin ortamının seçilmesi, uygun kültür koşullarının ve alıştırma ortamının belirlenmesi ile mümkün olabilmektedir. Bu çalışmada eşme ayvası çeşidinin doku kültürü ile üretiminde çoğaltma aşamasında kullanılan farklı şeker çeşitlerinin etkileri incelenmiştir. Eşme ayvasının in vitro çoğaltılan sürgünleri çoğaltma aşamasında 2 mg.l⁻¹ BA+0,25 mg.l⁻¹ GA₃ içeren MS besin ortamında kültüre alınmış, ortama 7 g.l⁻¹ agar ilave edilmiştir. Şeker kaynağı olarak sakkaroz, fruktoz, glikoz ve D-sorbitolün 30, 50 veya 70 g.l⁻¹ dozları ortama eklenmiştir. Çalışma sonunda sürgünlerin yaşama oranına kullanılan şekerlerin ve dozlarının etkileri önemli bulunmazken, sürgün çoğalması kullanılan şeker kaynağından etkilenmiştir. Sürgünlerin çoğalma oranı şeker çeşitlerinin 30 g.l⁻¹ dozunda yüksek bulunmuştur. En yüksek sürgün çoğalması 30 g.l⁻¹ fruktoz (4,67 adet) meydana gelirken, bunu 3,22 adet ile 50 g.l⁻¹ sakkaroz takip etmiştir. Sürgün boyları ise 70 g.l⁻¹ glikozda daha yüksek bulunmuştur. Kültürlerde kallus oluşumu ve vitrifikasyon görülmüştür. Sakkarozun dozunun artması vitrifikasyonu teşvik etmiş, fruktoz içeren ortamlarda sürgünlerde daha az vitrifikasyon oluşmuştur. Elde edilen sonuçlar farklı şekerlerin sürgün kalitesi üzerine etkili olduğunu ortaya koymaktadır.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 287-291
Eşme Ayvasının Doku Kültüründe Farklı Karbonhidrat Formlarının Sürgün Çoğalması Üzerine Etkileri
Ayva üretiminde ilk sıralarda olduğumuz bir meyvedir ve Eşme ayvası yetiştirilen çeşitler arasında öne çıkmaktadır. Ayvada ıslah çalışmaları önemlidir. Doku kültürü ıslah çalışmalarında birçok kolaylığı sunmakta, ıslah süresini kısaltabilmektedir. Doku kültüründe başarı da uygun materyal, besin ortamının seçilmesi, uygun kültür koşullarının ve alıştırma ortamının belirlenmesi ile mümkün olabilmektedir. Bu çalışmada eşme ayvası çeşidinin doku kültürü ile üretiminde çoğaltma aşamasında kullanılan farklı şeker çeşitlerinin etkileri incelenmiştir. Eşme ayvasının in vitro çoğaltılan sürgünleri çoğaltma aşamasında 2 mg.l⁻¹ BA+0,25 mg.l⁻¹ GA₃ içeren MS besin ortamında kültüre alınmış, ortama 7 g.l⁻¹ agar ilave edilmiştir. Şeker kaynağı olarak sakkaroz, fruktoz, glikoz ve D-sorbitolün 30, 50 veya 70 g.l⁻¹ dozları ortama eklenmiştir. Çalışma sonunda sürgünlerin yaşama oranına kullanılan şekerlerin ve dozlarının etkileri önemli bulunmazken, sürgün çoğalması kullanılan şeker kaynağından etkilenmiştir. Sürgünlerin çoğalma oranı şeker çeşitlerinin 30 g.l⁻¹ dozunda yüksek bulunmuştur. En yüksek sürgün çoğalması 30 g.l⁻¹ fruktoz (4,67 adet) meydana gelirken, bunu 3,22 adet ile 50 g.l⁻¹ sakkaroz takip etmiştir. Sürgün boyları ise 70 g.l⁻¹ glikozda daha yüksek bulunmuştur. Kültürlerde kallus oluşumu ve vitrifikasyon görülmüştür. Sakkarozun dozunun artması vitrifikasyonu teşvik etmiş, fruktoz içeren ortamlarda sürgünlerde daha az vitrifikasyon oluşmuştur. Elde edilen sonuçlar farklı şekerlerin sürgün kalitesi üzerine etkili olduğunu ortaya koymaktadır.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 61-68
Zambak (Lilium candidium L.) Bitkisinin in vitro Ortamda Soğan Pulları Kullanılarak Çoğaltılmasının Tarımsal ve Ticari Potansiyeli
Zambak (Lilium spp.), estetik değeri ve ekonomik önemi nedeniyle dünya çapında yaygın olarak yetiştirilen bir süs bitkisidir. Bu bitkinin in vitro koşullarda çoğaltılması ve yetiştirilmesi, genetik varyasyonların korunması, hastalıklara karşı dirençli genotiplerin üretilmesi ve ticari üretimin artırılması gibi çeşitli nedenlerle büyük ilgi görmektedir. Bu bağlamda, zambak bitkisinin soğan pulları temelinde in vitro ortamda yetiştirilmesi ve çoğaltılması, modern bitki çoğaltma yöntemleri arasında önemli bir uygulama alanını oluşturmaktadır. Bu çalışma, zambak bitkisinin in vitro koşullarda soğan pulları üzerine yapılan çalışmaların sonuçlarını ve elde edilen bulguları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. İn vitro kültür teknikleri, bitki hücrelerinin kontrollü koşullarda büyütülmesini ve geliştirilmesini sağlayan güçlü araçlardır. Bu teknikler, bitki fizyolojisi, morfolojisi ve moleküler biyoloji alanlarında çeşitli parametreleri incelemek için kullanılır. Zambak bitkisinin soğan pulları ile in vitro çoğaltımı, bitki rejenerasyonu, doku kültürü optimizasyonu, hormonal düzenlemelerin etkisi ve kalite kontrolü gibi konuları içermektedir. Yapılan çalışmalarda, farklı besin ortamları, hormon kombinasyonları, ışık düzenlemeleri ve çoğaltım yöntemleri gibi değişkenlerin, zambağın in vitro gelişimi ve soğan pulları üzerine etkileri incelenmiştir. Bu çalışmaların sonuçları, zambak bitkisinin in vitro çoğaltımının artan verimlilik, kalite ve hastalık direnci açısından nasıl optimize edilebileceği konusunda önemli perspektifler sunmaktadır. Sonuç olarak, zambak bitkisinin in vitro ortamda soğan pulları ile çoğaltımı üzerine yapılan çalışmalar, zambak yetiştiriciliğinde verimliliği artırmak, genetik varyasyonları korumak ve hastalıklara karşı dirençli bitki materyali üretmek gibi pratik uygulamalara yönelik önemli bilgiler sağlamaktadır.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 61-68
Zambak (Lilium candidium L.) Bitkisinin in vitro Ortamda Soğan Pulları Kullanılarak Çoğaltılmasının Tarımsal ve Ticari Potansiyeli
Zambak (Lilium spp.), estetik değeri ve ekonomik önemi nedeniyle dünya çapında yaygın olarak yetiştirilen bir süs bitkisidir. Bu bitkinin in vitro koşullarda çoğaltılması ve yetiştirilmesi, genetik varyasyonların korunması, hastalıklara karşı dirençli genotiplerin üretilmesi ve ticari üretimin artırılması gibi çeşitli nedenlerle büyük ilgi görmektedir. Bu bağlamda, zambak bitkisinin soğan pulları temelinde in vitro ortamda yetiştirilmesi ve çoğaltılması, modern bitki çoğaltma yöntemleri arasında önemli bir uygulama alanını oluşturmaktadır. Bu çalışma, zambak bitkisinin in vitro koşullarda soğan pulları üzerine yapılan çalışmaların sonuçlarını ve elde edilen bulguları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. İn vitro kültür teknikleri, bitki hücrelerinin kontrollü koşullarda büyütülmesini ve geliştirilmesini sağlayan güçlü araçlardır. Bu teknikler, bitki fizyolojisi, morfolojisi ve moleküler biyoloji alanlarında çeşitli parametreleri incelemek için kullanılır. Zambak bitkisinin soğan pulları ile in vitro çoğaltımı, bitki rejenerasyonu, doku kültürü optimizasyonu, hormonal düzenlemelerin etkisi ve kalite kontrolü gibi konuları içermektedir. Yapılan çalışmalarda, farklı besin ortamları, hormon kombinasyonları, ışık düzenlemeleri ve çoğaltım yöntemleri gibi değişkenlerin, zambağın in vitro gelişimi ve soğan pulları üzerine etkileri incelenmiştir. Bu çalışmaların sonuçları, zambak bitkisinin in vitro çoğaltımının artan verimlilik, kalite ve hastalık direnci açısından nasıl optimize edilebileceği konusunda önemli perspektifler sunmaktadır. Sonuç olarak, zambak bitkisinin in vitro ortamda soğan pulları ile çoğaltımı üzerine yapılan çalışmalar, zambak yetiştiriciliğinde verimliliği artırmak, genetik varyasyonları korumak ve hastalıklara karşı dirençli bitki materyali üretmek gibi pratik uygulamalara yönelik önemli bilgiler sağlamaktadır.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 56-60
Bazı Nektarin Çeşitlerinin Isparta Ekolojik Koşullarına Adaptasyonu
Ülkemiz, zengin topografik ve ekolojik varlığı ile tarımsal üretimde rekabet gücü yüksektir. Potansiyelin, rakamlara yansımasında, üretimde standardizasyonun sağlanması, değişen ekolojik faktörler ve tüketici taleplerine uygun reaksiyonların gösterilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, çeşitlerin adaptasyonları hem üretimi arttırmak hem de yeni genotiplerin geliştirilmesinde bu çeşitlerin ebeveyn olabilme potansiyellerini belirlemek açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, sahip olduğu aroma sebebiyle sevilerek tüketilen nektarin türünün dört çeşidi (Gardeta, Gartairo, Garofa ve Transvalia), Isparta ekolojik koşullarında, meyve özellikleri yönüyle karakterize edilmiştir. Çeşitlerin meyve eni, meyve boyu ve meyve ağırlığı özellikleri sırası ile 51,83-57,59 mm, 47,69-58,07 mm ve 78,18-120,66 g⁻¹ aralıklarında tespit edilmiştir. Meyve eti sertliği açısından Gartoria ve Gardeta çeşitleri, tohum ağırlığı bakımından ise Garofa ve Gartairo çeşitlerinden daha yüksek sonuçlar elde edilmiştir. SÇKM ve TEA açısından istatistik anlamda önemli bir fark gözlemlenmemiş olup, pH değeri açısından Transvalia, Gartoria, Gardeta çeşitleri önemli bulunmuştur Çalışma sonuçlarının literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.
- 16 July 2024
- Published by Ataturk Bahce Kulturleri Merkez Arastirma Enstitusu Mudurlugu in Bahçe
- Vol. 53 (Özel Sayı ) , 56-60
Bazı Nektarin Çeşitlerinin Isparta Ekolojik Koşullarına Adaptasyonu
Ülkemiz, zengin topografik ve ekolojik varlığı ile tarımsal üretimde rekabet gücü yüksektir. Potansiyelin, rakamlara yansımasında, üretimde standardizasyonun sağlanması, değişen ekolojik faktörler ve tüketici taleplerine uygun reaksiyonların gösterilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, çeşitlerin adaptasyonları hem üretimi arttırmak hem de yeni genotiplerin geliştirilmesinde bu çeşitlerin ebeveyn olabilme potansiyellerini belirlemek açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, sahip olduğu aroma sebebiyle sevilerek tüketilen nektarin türünün dört çeşidi (Gardeta, Gartairo, Garofa ve Transvalia), Isparta ekolojik koşullarında, meyve özellikleri yönüyle karakterize edilmiştir. Çeşitlerin meyve eni, meyve boyu ve meyve ağırlığı özellikleri sırası ile 51,83-57,59 mm, 47,69-58,07 mm ve 78,18-120,66 g⁻¹ aralıklarında tespit edilmiştir. Meyve eti sertliği açısından Gartoria ve Gardeta çeşitleri, tohum ağırlığı bakımından ise Garofa ve Gartairo çeşitlerinden daha yüksek sonuçlar elde edilmiştir. SÇKM ve TEA açısından istatistik anlamda önemli bir fark gözlemlenmemiş olup, pH değeri açısından Transvalia, Gartoria, Gardeta çeşitleri önemli bulunmuştur Çalışma sonuçlarının literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.