Kenan Özendi̇
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Kenan Özendi̇ has a total of 8 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ali Erkan Duman
Department of Gastroenterology, Research and Training Hospital, Kocaeli University, 41380 Izmit, Kocaeli, Turkey
1 shared publication - Altay Çelebi
Department of Gastroenterology, Kocaeli University Faculty of Medicine, Kocaeli, Türkiye
1 shared publication - Ayça Eroğlu Haktanır
Department of Gastroenterology, Kocaeli University Faculty of Medicine, Kocaeli, Türkiye
1 shared publication - Emrullah Dengeşik
Clinic of Gastroenterology, Elazığ Fethi Sekin City Hospital, Elazığ, Türkiye
1 shared publication - Göktuğ Şirin
Department of Gastroenterology, Research and Training Hospital, Kocaeli University, 41380 Izmit, Kocaeli, Turkey
1 shared publication - Hasan Yılmaz
Department of Internal Medicine, Division of Gastroenterology, Kocaeli University, School of Medicine, Kocaeli, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- 30 December 2020
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 19 (3) , 136-142
Success of Endoscopic Treatment in Patients with Dieulafoy Lesion and Follow-Up Results
Giriş ve Amaç: Kliniğimizde Dieulafoy lezyonu tanısı konulan hastalar için yapılan endoskopik tedavileri, bu endoskopik tedavilerin başarı ve komplikasyon oranlarını ve işlem sonrası takip döneminde gelişen yeniden kanama ve hastaneye yatış oranlarını tespit etmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Haziran 2015 - Haziran 2020 tarihleri arasında,Kliniğimiz Endoskopi Ünitesi’nde, gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle, endoskopik inceleme yapılmış hastaların dosyaları ve endoskopi raporları geriye dönük olarak değerlendirildi. Dieulafoy lezyonu tanısı doğrulanmış hastaların demografik özellikleri, başvuru öncesi şikayetleri, yapılmış tetkik ve endoskopik işlemlerin sonuçları, endoskopik müdahalenin içeriği ve işlem başarısı, işlem sonrası erken veya geç komplikasyon ya da yeniden kanama olup olmadığı analiz edildi. Bulgular: Toplam 48 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 16’sında lezyonun jejenumda bulunduğu görüldü (%33.3). Mortalite hastaların ikisinde (%4.2) gerçekleşti. En sık kullanılan endoskopik tedavi yöntemi kombine teknik olup (n=30), 31 hastada hemoklips tek başına veya kombinasyon tedavisi olarak uygulanmıştı. On hastada, endoskopik müdahale sonrası erken (n=6) veya geç (n=4) dönemde yeniden kanama gelişti. Kombine teknik uygulanan hastalarda, tek bir teknik uygulanan hastalara göre yeniden kanama oranının daha düşük olduğu görüldü (p=0.027). Hemoklips içeren kombine tedaviler sadece hemoklips uygulamasıyla ya da argon plazma koagülasyon içeren kombine tedaviler sadece argon plazma koagülasyon uygulamasıyla karşılaştırıldığında ise anlamlı farklılık görülmedi (sırasıyla, p=0.300 ve p=0.550). Sonuç: Dieulafoy lezyonları, standart endoskopik yöntemler kullanılarak kanama odağı tespit edilemeyen tüm hastalarda, ayırıcı tanı seçenekleri arasında bulunmalı ve ince bağırsaklar, mutlaka olası tutulum açısından endoskopik olarak incelenmelidir. Mekanik ve termal yöntemleri içeren kombine uygulamaların kullanılması yeniden kanama oranlarını azaltabilir.
- 30 December 2020
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 19 (3) , 136-142
Success of Endoscopic Treatment in Patients with Dieulafoy Lesion and Follow-Up Results
Giriş ve Amaç: Kliniğimizde Dieulafoy lezyonu tanısı konulan hastalar için yapılan endoskopik tedavileri, bu endoskopik tedavilerin başarı ve komplikasyon oranlarını ve işlem sonrası takip döneminde gelişen yeniden kanama ve hastaneye yatış oranlarını tespit etmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Haziran 2015 - Haziran 2020 tarihleri arasında,Kliniğimiz Endoskopi Ünitesi’nde, gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle, endoskopik inceleme yapılmış hastaların dosyaları ve endoskopi raporları geriye dönük olarak değerlendirildi. Dieulafoy lezyonu tanısı doğrulanmış hastaların demografik özellikleri, başvuru öncesi şikayetleri, yapılmış tetkik ve endoskopik işlemlerin sonuçları, endoskopik müdahalenin içeriği ve işlem başarısı, işlem sonrası erken veya geç komplikasyon ya da yeniden kanama olup olmadığı analiz edildi. Bulgular: Toplam 48 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 16’sında lezyonun jejenumda bulunduğu görüldü (%33.3). Mortalite hastaların ikisinde (%4.2) gerçekleşti. En sık kullanılan endoskopik tedavi yöntemi kombine teknik olup (n=30), 31 hastada hemoklips tek başına veya kombinasyon tedavisi olarak uygulanmıştı. On hastada, endoskopik müdahale sonrası erken (n=6) veya geç (n=4) dönemde yeniden kanama gelişti. Kombine teknik uygulanan hastalarda, tek bir teknik uygulanan hastalara göre yeniden kanama oranının daha düşük olduğu görüldü (p=0.027). Hemoklips içeren kombine tedaviler sadece hemoklips uygulamasıyla ya da argon plazma koagülasyon içeren kombine tedaviler sadece argon plazma koagülasyon uygulamasıyla karşılaştırıldığında ise anlamlı farklılık görülmedi (sırasıyla, p=0.300 ve p=0.550). Sonuç: Dieulafoy lezyonları, standart endoskopik yöntemler kullanılarak kanama odağı tespit edilemeyen tüm hastalarda, ayırıcı tanı seçenekleri arasında bulunmalı ve ince bağırsaklar, mutlaka olası tutulum açısından endoskopik olarak incelenmelidir. Mekanik ve termal yöntemleri içeren kombine uygulamaların kullanılması yeniden kanama oranlarını azaltabilir.