RSRuhal Samanlı

Ruhal Samanlı

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ruhal Samanlı has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Türkiye’de Sendikacılığın Güncel Sorunları

    by Ruhal Samanlı

    Türkiye’de Sendikacılığın Güncel Sorunları başlıklı bölümde, Türkiye’de sendikacılığın güncel durumunu birbirinden kopuk sorunlar bütünü olarak değil, tarihsel ve yapısal koşulların, hukuki düzenlemelerin, çalışma hayatındaki dönüşümlerin ve sendikaların kendi örgütsel özelliklerinin etkileşimi içerisinde ele alınmaktadır. Böyle bir çerçeve, sendikal sorunların yalnızca mevcut durumunu ortaya koymakla kalmayacak; aynı zamanda örgütlenme, temsil ve toplu pazarlık kapasitesinin hangi koşullar altında yeniden güçlendirilebileceği konusunda tartışma zemini oluşturacaktır. Bölümün sonunda Türkiye’de sendikacılığın karşı karşıya olduğu dönüşümü ortaya koymak ve gelecekteki araştırmalar ile politika tartışmaları için bütünlüklü bir analitik çerçeve sunmak amaçlanmaktadır. Bu bölümün genel kapsamı, Türkiye’de sendikacılığın güncel sorunlarını sosyal politika ve çalışma ilişkileri perspektifinden değerlendirmekle sınırlandırılmıştır. Sendikacılığın tarihsel gelişiminin bütün ayrıntıları, farklı ülkelerin sendikal sistemleriyle kapsamlı karşılaştırmalar ve sendikaların tüm faaliyet alanları ayrı bir inceleme konusu olarak ele alınmamaktadır. Bunun yerine çalışma, güncel sendikal yapının temel özelliklerini ortaya koyarak örgütlenme, temsil, toplu pazarlık ve değişen çalışma hayatı arasındaki ilişkileri açıklamaya odaklanmaktadır. Bu bölümde temel olarak benimsenen düşünce, sendikaların yalnızca üyelerinin ekonomik çıkarlarını koruyan örgütler olmadığı, aynı zamanda çalışma hayatında temsil, katılım ve kolektif hakların kullanılmasında önemli bir kurumsal işlev üstlendikleri düşüncesi bulunmaktadır. Bu nedenle sendikal yapıdaki değişimlerin sonuçları çok büyük açıdan önemli olsa da yalnızca üye sayıları veya toplu pazarlık göstergeleri üzerinden değerlendirilmemektedir. Sendikaların çalışanlarla kurduğu güçlü bağ, karar alma mekanizmalarındaki katılım düzeyi, temsil kapasitesi ve değişen çalışma koşullarına uyum sağlayabilme yeteneği de sendikacılığın bugününü ve geleceğini anlamak bakımından önem taşımaktadır.

  • Open Access

    Türkiye’de Genç İstihdamına Yönelik Kamu Harcamaları

    by Ruhal Samanlı, Emine Çeliksoy, Ece Kaya, Metin Özkaral, Hasibe Ceyhan, Ali Tosun, Kübra Gümüş, Tuğba Damgacı, Hüseyin Boz, A. Muhammet Banazılı, et al.

    Genç nüfus, genel olarak bir ülkede orta öğretimi bitirme yaşının ve ekonomik, sosyal, siyasi, kurumsal yapının göz önünde tutulması ile belirlenmektedir. Her ülkede orta öğretimi bitirme yaş sınırı farklılık gösterse de uluslararası literatürde referans alınan organizasyonlar tarafından yaklaşık olarak belirlenen alt ve üst yaş sınırı vardır. Uluslararası alanda etkisi yüksek olan Birleşmiş Milletler (BM) ve Uluslararası Çalışma Örgütü (UÇÖ) tarafından genç nüfusun alt yaş sınırı 15, üst yaş sınırı 24 olarak belirlenmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) ve Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) tarafından yayımlanan belgelerde de genç nüfusun yaş aralığı 15-24 yaş olarak belirtilmektedir. Genç nüfusun alt sınırı çalışma çağı nüfusunun alt sınırını da oluşturduğu için genç nüfus genç işgücü olarak kabul edilmektedir. Ülkeler, ekonominin uzun süre dinamik ve değişen koşullara uyum sağlayabilen bir halde olabilmesi için genç işgücünün istihdamını kolaylaştırmaya yönelik politikalar, stratejiler, plan ve programlar üretmek, uygulamak ve denetlemekle sorumludur. Genç işgücünü, istihdam etmek ve istihdamda tutabilmek için işsizliği azaltmaya ve istihdamı kolaylaştırmaya yönelik aktif istihdam politikaları önemsenmektedir. Genç işgücünün istihdamını mümkün kılmak için de beceri geliştirmeye ve nitelik artırmaya yönelik eğitim politikaları önemsenmektedir. Ülkelerin ekonomik yapısı için genç işgücünün varlığı ve genç işgücünün istihdamı oldukça önemlidir. Literatür taraması neticesinde genç işgücünün istihdamına yönelik kamu harcamalarını konu alan çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Dolayısıyla Türkiye’de genç istihdamına yönelik kamu harcamaları başlıklı çalışmamız literatüre katkı sağlayabileceği düşüncesiyle hazırlanmıştır. Literatür taraması neticesinde elde edilen verilerin analiz edilmesi ile hazırlanan çalışmada öncelikle genç işgücünün Türkiye’deki durumu açıklanmıştır. Daha sonra Türkiye’de genç nüfusa yönelik kamu harcamaları ve türleri detaylı bir şekilde anlatılmıştır. En son olarak Türkiye’de genç istihdamına yönelik kamu harcamalarının etkililiği çerçevesinde bir analiz yapılmıştır. Sonuç bölümünde de ulusal literatürde erişilebilen kaynakların analizi ile edinilen bilgiler esas alınarak genç işgücünün istihdamına katkı sağlama amacıyla düzenlenen kamu politikalarının ve kamu politikaları doğrultusunda yapılan harcamaların genç işgücüne katkısı değerlendirilmiştir.


  • GENÇ İŞSİZLERE YÖNELİK İŞGÜCÜNÜ YETİŞTİRME PROGRAMLARININ ROLÜNÜN DEĞERLENDİRİLMESİ: ÇANKIRI ÖRNEĞİ

    by Ruhal Samanlı

    Türkiye İstatistik Kurumu 2023 yılı ağustos işgücü istatistiklerine göre, genç nüfusun işsizliği %17,2’dir. Genç erkeklerin işsizliği %14,2, genç kadınların işsizliği %22,7 olarak belirtilmektedir. Bu durumda tecrübe eksikliği başta olmak üzere farklı nedenlerle işsizlikle karşılaşan gençlere yönelik işgücü yetiştirme faaliyetlerinin önemi artmaktadır. Bu çalışmada işgücünün istihdam edilebilirliğini kolaylaştırmak amacında olan aktif işgücü piyasası politikaları kapsamında yürütülen işgücünü yetiştirmeye odaklanan programlar Çankırı ili örneğinde analiz edilmektedir. Çalışmada İŞKUR’un yayınladığı yıllık istatistik bültenlerinden, faaliyet raporlarından edinilen veriler ve il bazlı işgücü piyasası araştırma raporları kullanılmaktadır. Çalışmaya yön veren araştırma sorusu; Çankırı ilinde aktif işgücü piyasası programları çerçevesinde yürütülen işgücünü yetiştirmeye odaklanan programların genç işsizliğini azaltmakta ve genç istihdamını artırmakta etkili midir? Bu çalışmada doküman analizi neticesinde elde edilen veriler yorumlanacaktır. Araştırmanın bulgularına göre, uygulanan aktif işgücü piyasası politikaları kapsamında yürütülen işgücünü yetiştirmeye yönelik programlar Çankırı ilinde İŞKUR’a kayıtlı 15-24 yaş arasındaki genç nüfusun istihdamını artırmaya yöneliktir.

  • Open Access

    HAK TEMELLİ YAKLAŞIM ÇERÇEVESİNDE GÖÇMEN İŞGÜCÜNÜN ÇALIŞMA HAYATININ DEĞERLENDİRİLMESİ

    by Ruhal Samanlı

    Uluslararası Göç Örgütünün Dünya Göç Raporu (2024 yılı) verilerine göre, dünya üzerinde bir ülkeden diğer ülkeye yasal yolları tercih ederek göç etmiş ve kayıtlara geçirilmiş 281 milyon insan bulunmaktadır. Uluslararası alandaki toplam göçmen sayısının dünya nüfusuna oranı 3,6 olarak tahmin edilmektedir. Uluslararası Çalışma Örgütünün son verilerine göre, küresel göçmen nüfusu içerisinde çalışma çağında olanlar 245 milyondur. Uluslararası Çalışma Örgütüne göre, uluslararası çapta göçmen işçiler de 164 milyon kişi ile küresel işgücünün 4,9’unu meydana getirmektedir. Ancak göçmen işgücünün istihdamını engelleyen ya da istihdam edilen göçmenlerin de çalışmasını zorlaştıran faktörler bulunmaktadır. Bu çalışmada göçmen işgücünün istihdama erişimindeki ve istihdama eriştikten sonraki sorunları derinlemesine analiz edilmektedir. Çalışmada göçmen işgücünün çalışma yaşamındaki sorunlarını daha görünür kılmak, konu ile ilişkili farkındalık arttırmak ve çözüme yönelik kapsamı herkes olan insan haklarının önemini vurgulamak amaçlanmaktadır. Göçmen işgücünün istihdamı ile ilişkili sorunların insan hakkını esas alan hak temelli bir yaklaşım çerçevesinde ortadan kaldırılabilmesi mümkündür. Bu açıdan çalışma yaşamında öncelikle göçmen işgücünün işin, işyerinin ve işletmenin niteliklerine uygunluğu, beceri düzeyi, yapabilirlikleri ve hakları değerlendirilmelidir. Bu çalışmanın hazırlanmasında nitel analiz metotlarından biri olarak doküman analizi ile veriler edinilmektedir. İlgili literatürden yararlanılarak edinilen kaynaklar içerik analizi metotu ile analiz edilmektedir.


  • Open Access

    Çocuk Yoksulluğunun Genel Görünümü ve Türkiye’de Çocuk Yoksulluğunun Son Hali

    by Ruhal Samanli

    Amaç Bu çalışmada bir ağ gibi insanlığı sarmış olan yoksulluk ve yoksulluğun boyutları, çocuk yoksulluğunun görünümü, çocuk yoksulluğunun etkileyenleri, çocuk yoksulların yaşam alanlarındaki halleri, çocuk yoksulluğunu azaltmaya yönelik yatırım teorileri ve Türkiye’de çocuk yoksulların durumu anlatılacaktır. Yöntem/Metodoloji/Dizayn-. Çocuklar neden yoksuldur? Sorusuna cevap bulmak için çalışmada öncelikle konu ile ilişkili dokümanlar analiz edilecektir. Amaçları ve sonuçları bağlamında incelenen dokümanlardan bir değerlendirmeye varılacaktır. Sonuçlar-- Bu çalışmada çocuk yoksulluğunun ailenin yoksulluğu ile ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. İyi eğitim almış çocukların yetişkinlikte yoksulluk içinde olmayacakları ve onların çocuklarının da yoksul olmayacağını söylemek gerekmektedir. Katkı/Farklılıklar- Bu çalışmada çocuk yoksulluğuna çok boyutlu yoksulluk yaklaşımı ile bakılarak bütünsel bir bakış sağlanacaktır.


  • Open Access

    Social Protection Ideology of the United Nations: A General Evaluation

    by Ruhal Samanli, Doğa Başar SARIİPEK, Tuncay Yilmaz

    Geçmişten günümüze yaşam koşullarındaki değişim ve dönüşümler, yeni riskleri de gündeme getirmektedir. Her dönemin kendine özgü yapısı ile ilişkili ekonomik, sosyal ve siyasal riskler, sosyal koruma anlayışında da değişikliklere neden olmaktadır. Uluslararası sosyal koruma anlayışının çerçevesini çizen uluslararası söylem ve uygulamalar dönemin şartları altında oluşan düşüncelerin etkisi altında şekillenmektedir. Bu çerçevede uluslararası platformda güçlü ve etkili bir sosyal koruma aktörü olan Birleşmiş Milletlerin Sosyal Koruma anlayışının da değiştiği söylenebilir. Birleşmiş Milletlerin sosyal koruma politikalarının oluşum ve gelişimi teorik ve felsefi bir zeminden bağımsız düşünülemez. Bu bağlamda bu çalışmada, Birleşmiş Milletler (BM) sosyal koruma ideolojisinin genel bir değerlendirilmesi yapılarak BM belgelerinde yer alan sosyal koruma vurgusu, geçirdiği aşamalar ve ideolojik değişimler üzerinde durulacaktır. Sonuç olarak bu değerlendirmeler ışığında; BM sosyal koruma ideolojisinin, insanı odağına alarak temel insan haklarını muhafaza etme anlayışından taviz vermeden, bireysel ve toplumsal ihtiyaçları göz önünde tutarak değişen sosyo-ekonomik koşullara uyum sağlamak için gereken esnekliği de gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.