Ömer Çakmak
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Research Interests
Ömer Çakmak has a total of 7 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ulas Acaroz
Afyon Kocatepe Universitesi
3 shared publications - Damla Arslan-Acaroz
Afyon Kocatepe Universitesi
1 shared publication - Halil Yalçın
Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi
1 shared publication - Hüseyin Gün
AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ, VETERİNER FAKÜLTES
1 shared publication S İnCe
1 shared publicationSö Ergin
Mehmet Akif Ersoy University
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 11 April 2023
- Published by National Documentation Centre (EKT) in Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society
- Vol. 74 (1) , 5211-5218
Determination of Aflatoxin M1 levels in Turkish cheeses provided from different regions of Turkey
Hygienic quality is a very important problem in milk and dairy products. Aflatoxins are produced by moulds, and it is known that the Aflatoxin M1 type, which can be found in milk and dairy products, is a potential risk for public health. In this study, the presence of Aflatoxin M1 in white and Tulum cheese samples collected from three different provinces of Turkey (Burdur, Bursa, and Elazig) was investigated with the ELISA method. 42 white and 42 Tulum cheese samples (total 84) were analyzed, and the samples were evaluated in terms of their compliance with the limits of the Turkish Food Codex. According to the results; 34 (40.47 %) of 84 cheese samples were contaminated with Aflatoxin M1, ranging from 250 to 559 ng/kg. Fifty (59.52 %) cheese samples were found below the detection limit, meaning they are negative in terms of Aflatoxin M1 and do not pose a risk. On the other hand, 2 samples (2.38 %) were over the tolerance limit of the Turkish Food Codex. Also, the incidence of Aflatoxin M1 in white cheeses was 35.71 % and 45.23 % in Tulum cheeses. Although it is not much above the legal limit, Aflatoxin M1 contamination in cheese may reduce the food quality and adversely affect human health. Therefore, it should be treated more carefully in the production of milk and dairy products. In addition, quality feeds should be used in the feeding of dairy animals.
- 11 April 2023
- Published by National Documentation Centre (EKT) in Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society
- Vol. 74 (1) , 5211-5218
Open AccessDetermination of Aflatoxin M1 levels in Turkish cheeses provided from different regions of Turkey
Hygienic quality is a very important problem in milk and dairy products. Aflatoxins are produced by moulds, and it is known that the Aflatoxin M1 type, which can be found in milk and dairy products, is a potential risk for public health. In this study, the presence of Aflatoxin M1 in white and Tulum cheese samples collected from three different provinces of Turkey (Burdur, Bursa, and Elazig) was investigated with the ELISA method. 42 white and 42 Tulum cheese samples (total 84) were analyzed, and the samples were evaluated in terms of their compliance with the limits of the Turkish Food Codex. According to the results; 34 (40.47 %) of 84 cheese samples were contaminated with Aflatoxin M1, ranging from 250 to 559 ng/kg. Fifty (59.52 %) cheese samples were found below the detection limit, meaning they are negative in terms of Aflatoxin M1 and do not pose a risk. On the other hand, 2 samples (2.38 %) were over the tolerance limit of the Turkish Food Codex. Also, the incidence of Aflatoxin M1 in white cheeses was 35.71 % and 45.23 % in Tulum cheeses. Although it is not much above the legal limit, Aflatoxin M1 contamination in cheese may reduce the food quality and adversely affect human health. Therefore, it should be treated more carefully in the production of milk and dairy products. In addition, quality feeds should be used in the feeding of dairy animals.
- Open Access
- 30 April 2022
- Published by Veterinary Pharmacology and Toxicology Association in Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni
- Vol. 13 (1) , 11-25
HALK SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMLİ GIDA KAYNAKLI VİRAL ETKENLER
Son yıllarda gıda kaynaklı viral enfeksiyonlar artan bir önem kazanmaktadır. Bu derleme çalışması, gıda kaynaklı virüsler ile ilgili literatür ve bulgular hakkında bir güncelleme sağlamaktadır. Virüsler düşük enfeksiyon dozuna sahip olan stabil ve enfektivite kaybı olmaksızın gıdalarda uzun süre kalabilen zorunlu hücre içi mikroorganizmalardır. Bu nedenle gıdalar viral etkenlerin insanlara bulaşmasında vektör durumundadır. Mide asiditesi, bağırsak enzimleri ile alkali şartlar ve konakçı savunma sistemi gibi olumsuz koşullarda canlılıklarını sürdürebilirler. İnsan norovirüsü (HuNoV), insan rota virüsü (HRV), hepatit A virüsü (HAV), hepatit E virüsü (HEV), insan astrovirüsü (HAstV), Aichi virüsü (AiV), sapovirüs (SaV), insan adenovirüsü HAdV) ve enterovirüs (EV) halk sağlığı açısından gıda kaynaklı en önemli viral etkenler olarak bilinmektedir. Ayrıca, bulaşıcı kuş gribi virüsü (H5N1) ve Nipah virüsü (NiV) hem insan hem de hayvanlarda son yıllarda ciddi hastalık nedeni olarak görülen önemli zoonoz etkenlerdir. Gıda kaynaklı viral enfeksiyonlarda bulaşma esas olarak, fekal-oral yolla olmaktadır. Dışkı ile kontamine sulardan avlanan kabuklu deniz ürünleri başta olmak üzere bazı gıdalar veya su viral etkenlerin potansiyel kaynağını oluşturmaktadır. Diğer taraftan enfekte personel tarafından hazırlanan çiğ veya yeterince pişirilmeden tüketilen ya da pişirildikten sonra kontamine olan gıdalar da önemli bulaşma kaynağıdır. Günümüzde gıda kaynaklı viral etkenlerin tespitinde PCR (Polymerase Chain Reaction) temelli yöntemler yaygın olarak kullanılmaktadır. Virüslerin kontrolünde gıda maddelerine uygulanan soğutma ve dondurma işlemlerinin haricinde son dönemlerde yüksek basınçlı işleme (HPP: High pressure processing), soğuk plazma (CP: Cold plasma), ultraviyole ışık (UV: Ultraviolet light), ışınlama ve darbeli elektrik alanı (PEF: Pulsed electric field) gibi termal olmayan teknolojik gıda işleme yöntemlerinin kullanımı da önem kazanmaktadır.
- 30 April 2022
- Published by Veterinary Pharmacology and Toxicology Association in Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni
- Vol. 13 (1) , 11-25
Open AccessHALK SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMLİ GIDA KAYNAKLI VİRAL ETKENLER
Son yıllarda gıda kaynaklı viral enfeksiyonlar artan bir önem kazanmaktadır. Bu derleme çalışması, gıda kaynaklı virüsler ile ilgili literatür ve bulgular hakkında bir güncelleme sağlamaktadır. Virüsler düşük enfeksiyon dozuna sahip olan stabil ve enfektivite kaybı olmaksızın gıdalarda uzun süre kalabilen zorunlu hücre içi mikroorganizmalardır. Bu nedenle gıdalar viral etkenlerin insanlara bulaşmasında vektör durumundadır. Mide asiditesi, bağırsak enzimleri ile alkali şartlar ve konakçı savunma sistemi gibi olumsuz koşullarda canlılıklarını sürdürebilirler. İnsan norovirüsü (HuNoV), insan rota virüsü (HRV), hepatit A virüsü (HAV), hepatit E virüsü (HEV), insan astrovirüsü (HAstV), Aichi virüsü (AiV), sapovirüs (SaV), insan adenovirüsü HAdV) ve enterovirüs (EV) halk sağlığı açısından gıda kaynaklı en önemli viral etkenler olarak bilinmektedir. Ayrıca, bulaşıcı kuş gribi virüsü (H5N1) ve Nipah virüsü (NiV) hem insan hem de hayvanlarda son yıllarda ciddi hastalık nedeni olarak görülen önemli zoonoz etkenlerdir. Gıda kaynaklı viral enfeksiyonlarda bulaşma esas olarak, fekal-oral yolla olmaktadır. Dışkı ile kontamine sulardan avlanan kabuklu deniz ürünleri başta olmak üzere bazı gıdalar veya su viral etkenlerin potansiyel kaynağını oluşturmaktadır. Diğer taraftan enfekte personel tarafından hazırlanan çiğ veya yeterince pişirilmeden tüketilen ya da pişirildikten sonra kontamine olan gıdalar da önemli bulaşma kaynağıdır. Günümüzde gıda kaynaklı viral etkenlerin tespitinde PCR (Polymerase Chain Reaction) temelli yöntemler yaygın olarak kullanılmaktadır. Virüslerin kontrolünde gıda maddelerine uygulanan soğutma ve dondurma işlemlerinin haricinde son dönemlerde yüksek basınçlı işleme (HPP: High pressure processing), soğuk plazma (CP: Cold plasma), ultraviyole ışık (UV: Ultraviolet light), ışınlama ve darbeli elektrik alanı (PEF: Pulsed electric field) gibi termal olmayan teknolojik gıda işleme yöntemlerinin kullanımı da önem kazanmaktadır.
- Open Access
- 11 September 2021
- Published by Veterinary Pharmacology and Toxicology Association in Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni
- Vol. 12 (2) , 79-88
SU KAYNAKLARINDA MİKROPLASTİKLERİN VARLIĞI VE İNSAN SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMİ
Dünya genelinde plastik kullanımı yılda 300 milyon tonun üzerindedir. Üretilen plastiğin büyük bir kısmı, fiziko-kimyasal işlemlerle daha küçük partiküllere parçalanırlar. Standart bir tanımı olmamakla birlikte genellikle mikroplastikler 5 mm'den küçük ancak 1 µm veya 100 nm'den büyük plastik partiküller olarak kabul edilir. Ortamdaki mikroplastikler, eklendikleri kişisel temizlik ürünleri (örneğin güneş kremleri ve diğer kozmetik ürünler) ile endüstriyel ürünlerin (boyalı yüzeyler, lastikler ve sentetik kumaşların) parçalanması sonucu meydana gelebilmektedir. Bu çeşitli kaynaklar, doğal çevrenin mikroplastiklerle yaygın şekilde kirlenmesine yol açmıştır. Plastiklerin ayrım gözetmeksizin kullanımı ve atıklarının yetersiz bertarafı küresel düzeyde ekosistemde ciddi endişelere yol açmaktadır. Mikroplastik kirliliğin yaygınlaşması canlı organizmalar üzerindeki zararlı etkilerine dair endişeleri de arttırmaktadır. Mikroplastikler son zamanlarda içme suyunda ve içme suyu kaynaklarında tespit edilmiştir. Bununla birlikte, mikroplastikler için standart örnekleme, ekstraksiyon ve tanımlama yöntemleri olmadığından içme suyundaki varlığına yönelik araştırmalar sınırlıdır. Bilimsel kanıtlar, mikroplastiklere maruziyet sonucu çeşitli hücre ve organlarda toksik etkiler, beslenmenin bozulmasından üreme sisteminde yan etkilere, karaciğer fizyolojisinde olumsuz değişimlere, enerji metabolizması bozulmalarına kadar çeşitli etkilere neden olduğunu ortaya koymaktadır. Mikroplastiklerin insan sağlığı üzerindeki riskleri değerlendirildiğinde içme suyunda oluşumu hakkında daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca, mikroplastiklerin potansiyel kaynaklarının azaltılması, atıksu arıtma teknolojileri ve atık yönetimi bakımından yasal düzenlemeler önem arz etmektedir.
- 11 September 2021
- Published by Veterinary Pharmacology and Toxicology Association in Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni
- Vol. 12 (2) , 79-88
Open AccessSU KAYNAKLARINDA MİKROPLASTİKLERİN VARLIĞI VE İNSAN SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMİ
Dünya genelinde plastik kullanımı yılda 300 milyon tonun üzerindedir. Üretilen plastiğin büyük bir kısmı, fiziko-kimyasal işlemlerle daha küçük partiküllere parçalanırlar. Standart bir tanımı olmamakla birlikte genellikle mikroplastikler 5 mm'den küçük ancak 1 µm veya 100 nm'den büyük plastik partiküller olarak kabul edilir. Ortamdaki mikroplastikler, eklendikleri kişisel temizlik ürünleri (örneğin güneş kremleri ve diğer kozmetik ürünler) ile endüstriyel ürünlerin (boyalı yüzeyler, lastikler ve sentetik kumaşların) parçalanması sonucu meydana gelebilmektedir. Bu çeşitli kaynaklar, doğal çevrenin mikroplastiklerle yaygın şekilde kirlenmesine yol açmıştır. Plastiklerin ayrım gözetmeksizin kullanımı ve atıklarının yetersiz bertarafı küresel düzeyde ekosistemde ciddi endişelere yol açmaktadır. Mikroplastik kirliliğin yaygınlaşması canlı organizmalar üzerindeki zararlı etkilerine dair endişeleri de arttırmaktadır. Mikroplastikler son zamanlarda içme suyunda ve içme suyu kaynaklarında tespit edilmiştir. Bununla birlikte, mikroplastikler için standart örnekleme, ekstraksiyon ve tanımlama yöntemleri olmadığından içme suyundaki varlığına yönelik araştırmalar sınırlıdır. Bilimsel kanıtlar, mikroplastiklere maruziyet sonucu çeşitli hücre ve organlarda toksik etkiler, beslenmenin bozulmasından üreme sisteminde yan etkilere, karaciğer fizyolojisinde olumsuz değişimlere, enerji metabolizması bozulmalarına kadar çeşitli etkilere neden olduğunu ortaya koymaktadır. Mikroplastiklerin insan sağlığı üzerindeki riskleri değerlendirildiğinde içme suyunda oluşumu hakkında daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca, mikroplastiklerin potansiyel kaynaklarının azaltılması, atıksu arıtma teknolojileri ve atık yönetimi bakımından yasal düzenlemeler önem arz etmektedir.