IGİsKender Gümüş

İsKender Gümüş

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


İsKender Gümüş has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    YOKSULLUK KÜLTÜRÜ YAKLAŞIMININ ELEŞTİRİSİ: TÜRKİYE’DEN AİLE VE YOKSULLUK İLİŞKİSİNE DAYALI KANIT

    by İskender Gümüş, Ayşe Nur Çiftçi

    Yoksulluk kültürü yaklaşımı Lewis tarafından geliştirildi ve yarım asırdan fazladır uluslararası literatürde popülaritesi sürüyor. Bu yaklaşım, yoksulları ahlaki çöküntü içinde olmakla itham ettiğinden yoğun olarak eleştirilmektedir. Yoksulların aile yapısında bozulma olduğu, gayrimeşru doğumların ve boşanmanın yaygın olduğu savunulur. Bu savunum sadece ABD için değil, küresel olarak her yerde benzer şekilde yoksul arasında bozulmaya işaret eder. Bu çalışmanın ilk amacı, yoksulluk kültürünün evrensel homojenliğe sahip olmadığına Türkiye örneğinden kanıt göstermektir. Çalışma, detaylı olarak ilgili literatürün sunulmasıyla başlatılmıştır. Ardından 2019 yılı için aile yapısı ve gelir düzeyleri arasındaki ilişki, Pearson korelasyon analiziyle test edilmiştir. Veriler TÜİK’ten derlenmiş olup, analizler hem İBBS-2 hem de İBBS-3’e göre tekrar edilmiştir. Pearson korelasyon analizinin tercih edilmesinin sebebi, yüzyılı aşan süredir istatistik analizlerde yaygın olarak kullanılan en temel analiz yöntemlerinden birisi olmasındandır. Elde edilen bulgular, yoksulluk kültürü yaklaşımının Türkiye için geçerli olmadığını göstermiştir. Türkiye’de beklenenin aksine eğitim ve gelir düzeyi yükseldikçe boşananların ağırlığı artmaktadır. Özetle: 1) Boşanma, cinsiyetlere göre belirgin farklılaşmaya uğramaksızın gelir düzeyi yüksek olanlarda daha yaygındır. 2) Boşanmayla birlikte her iki cinsiyet arasında da belirgin bir farklılaşma yaşanmaksızın yüksek gelir düzeyi korunabilmektedir.

  • Open Access

    The Analysıs Of Relatıonshıp Between Crıme and Poverty For The Test Of Culture Of Poverty In Turkey

    by Ayşe Nur ÇİFTÇİ, İskender Gümüş

    In the culture of poverty approach, it is argued that the poor form a subculture. Crime is common in this subculture. It is claimed that there is a strong link between poverty and crime. In the culture of poverty approach, it is argued that the poor are considered as potential criminals. It is pointed out that an approach that sees the poor as potential criminals will be biased. It is a basic assumption that the culture of poverty is universal. In other words, the relationship between poverty and crime is expected to be similar in every part of the world. The starting point in the preparation of this study is to test the validity of the universal claim in the culture of poverty approach. The analyzes carried out with the 2019 TURKSTAT data supported that the relationship between poverty and crime in Turkey is very limited, and that it is seen in a few types of crime. However, it was expected that there would be a relationship between crime and poverty in many more types of crime. Therefore, Turkey cannot provide serious evidence for the poverty and crime relationship of the culture of poverty approach. This reinforces that the culture of poverty approach does not have a universal feature.

  • TÜRKİYE'DE ASGARİ ÜCRETİN MAKROEKONOMİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ

    by İsKender Gümüş, Ahmet Oğuz Akgüneş

    Asgari ücret, farklı makroekonomik büyüklükler üzerinde etkisi olan bir sosyal politika aracı olduğu için asgari ücretin tespiti önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de 1982-2018 dönemi dikkate alınarak asgari ücret, enflasyon (TÜFE), işsizlik ve gayri safi yurtiçi hasıla (GSYH) değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada bu değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkileri ampirik olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ARDL sınır testi kullanılmış olup ayrıca değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkisi Granger Nedensellik Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre işsizlik oranındaki artışlar kısa dönemde; enflasyon oranındaki artışlar ise kısa ve uzun dönemde GSYH’da azalmalar meydana getirmektedir. GSYH’daki artışlar kısa ve uzun dönemde işsizlik oranını azaltırken, enflasyon oranındaki artışlar kısa dönemde işsizlik oranını azaltmakta, uzun dönemde ise arttırmaktadır. Ayrıca asgari ücrette meydana gelen artışlar işsizlik oranını arttırmaktadır. GSYH oranı ve işsizlik oranı çift yönlü olarak; enflasyon oranı ve GSYH ise asgari ücrete doğru tek yönlü olarak birbirlerinin granger nedeni oldukları sonucuna ulaşılmıştır.


  • Open Access

    ESPING-ANDERSEN VE REFAH REJİMİ TARTIŞMALARI: TEORİK BİR DEĞERLENDİRME

    by İ̇skender Gümüş

    Refah rejimi, bir ülkenin uyguladığı sosyal politikalara siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel açıdan ışık tutması nedeniyle önemlidir. Esping-Andersen'in (1990) yaptığı refah rejimi sınıflandırmalarına yönelik çalışma, yaklaşık otuz yıldır sosyal politika araştırmalarının temel tartışma alanlarından birini oluşturmuştur. Esping-Andersen’in çalışması pek çok çalışmaya ilham kaynağı olmuş ve bu doğrultuda yeni araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmaların pek çoğu Esping-Andersen’in sınıflandırmasına hem kapsam hem de yöntem açısından eleştirel yaklaşmaktadır. Ancak, eleştirel yaklaşımların çoğunun Esping-Andersen’in çalışmasını doğruladığı veya katkıda bulunduğu görülmektedir. Bu makalede, refah devletinin gelişim sürecinde ortaya çıkan refah rejimi tartışmaları teorik çerçevede incelenmektedir. Bu doğrultuda, Esping-Andersen’in sınıflandırması ve bu sınıflandırmaya yönelik eleştiriler analiz edilmektedir. Refah rejimi ile ilgili 1990’lardan itibaren yürütülen tartışmaların Esping-Andersen’in çalışması çerçevesinde şekillendiği ve yapılan çalışmaların bunun bir devamı niteliğinde olduğu ortaya konulmaktadır.