İsKender Gümüş
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
İsKender Gümüş has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Oğuz Akgüneş
Kirklareli Universitesi
1 shared publication - Ayşe Nur Çiftçi
İstanbul Esenyurt Üniversitesi
1 shared publication - Ayşe Nur ÇİFTÇİ
Endüstri İlişkileri ABD. Edirne /Türkiye Kırklareli Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi Bölümü
1 shared publication - Hasan Yeniçırak
Kırklareli University
1 shared publication
Latest Publications
- 29 October 2026
- Published by Taylor & Francis in Southeast European and Black Sea Studies
- p. 1-31
Producing vulnerability: the socio-politics of the earthquakes of February 6, 2023, in Turkey
- 29 October 2026
- Published by Taylor & Francis in Southeast European and Black Sea Studies
- p. 1-31
Producing vulnerability: the socio-politics of the earthquakes of February 6, 2023, in Turkey
- Open Access
- 27 April 2024
- Published by Akademik Hassasiyetler in Akademik Hassasiyetler
- Vol. 11 (24) , 536-566
YOKSULLUK KÜLTÜRÜ YAKLAŞIMININ ELEŞTİRİSİ: TÜRKİYE’DEN AİLE VE YOKSULLUK İLİŞKİSİNE DAYALI KANIT
Yoksulluk kültürü yaklaşımı Lewis tarafından geliştirildi ve yarım asırdan fazladır uluslararası literatürde popülaritesi sürüyor. Bu yaklaşım, yoksulları ahlaki çöküntü içinde olmakla itham ettiğinden yoğun olarak eleştirilmektedir. Yoksulların aile yapısında bozulma olduğu, gayrimeşru doğumların ve boşanmanın yaygın olduğu savunulur. Bu savunum sadece ABD için değil, küresel olarak her yerde benzer şekilde yoksul arasında bozulmaya işaret eder. Bu çalışmanın ilk amacı, yoksulluk kültürünün evrensel homojenliğe sahip olmadığına Türkiye örneğinden kanıt göstermektir. Çalışma, detaylı olarak ilgili literatürün sunulmasıyla başlatılmıştır. Ardından 2019 yılı için aile yapısı ve gelir düzeyleri arasındaki ilişki, Pearson korelasyon analiziyle test edilmiştir. Veriler TÜİK’ten derlenmiş olup, analizler hem İBBS-2 hem de İBBS-3’e göre tekrar edilmiştir. Pearson korelasyon analizinin tercih edilmesinin sebebi, yüzyılı aşan süredir istatistik analizlerde yaygın olarak kullanılan en temel analiz yöntemlerinden birisi olmasındandır. Elde edilen bulgular, yoksulluk kültürü yaklaşımının Türkiye için geçerli olmadığını göstermiştir. Türkiye’de beklenenin aksine eğitim ve gelir düzeyi yükseldikçe boşananların ağırlığı artmaktadır. Özetle: 1) Boşanma, cinsiyetlere göre belirgin farklılaşmaya uğramaksızın gelir düzeyi yüksek olanlarda daha yaygındır. 2) Boşanmayla birlikte her iki cinsiyet arasında da belirgin bir farklılaşma yaşanmaksızın yüksek gelir düzeyi korunabilmektedir.
- 27 April 2024
- Published by Akademik Hassasiyetler in Akademik Hassasiyetler
- Vol. 11 (24) , 536-566
Open AccessYOKSULLUK KÜLTÜRÜ YAKLAŞIMININ ELEŞTİRİSİ: TÜRKİYE’DEN AİLE VE YOKSULLUK İLİŞKİSİNE DAYALI KANIT
Yoksulluk kültürü yaklaşımı Lewis tarafından geliştirildi ve yarım asırdan fazladır uluslararası literatürde popülaritesi sürüyor. Bu yaklaşım, yoksulları ahlaki çöküntü içinde olmakla itham ettiğinden yoğun olarak eleştirilmektedir. Yoksulların aile yapısında bozulma olduğu, gayrimeşru doğumların ve boşanmanın yaygın olduğu savunulur. Bu savunum sadece ABD için değil, küresel olarak her yerde benzer şekilde yoksul arasında bozulmaya işaret eder. Bu çalışmanın ilk amacı, yoksulluk kültürünün evrensel homojenliğe sahip olmadığına Türkiye örneğinden kanıt göstermektir. Çalışma, detaylı olarak ilgili literatürün sunulmasıyla başlatılmıştır. Ardından 2019 yılı için aile yapısı ve gelir düzeyleri arasındaki ilişki, Pearson korelasyon analiziyle test edilmiştir. Veriler TÜİK’ten derlenmiş olup, analizler hem İBBS-2 hem de İBBS-3’e göre tekrar edilmiştir. Pearson korelasyon analizinin tercih edilmesinin sebebi, yüzyılı aşan süredir istatistik analizlerde yaygın olarak kullanılan en temel analiz yöntemlerinden birisi olmasındandır. Elde edilen bulgular, yoksulluk kültürü yaklaşımının Türkiye için geçerli olmadığını göstermiştir. Türkiye’de beklenenin aksine eğitim ve gelir düzeyi yükseldikçe boşananların ağırlığı artmaktadır. Özetle: 1) Boşanma, cinsiyetlere göre belirgin farklılaşmaya uğramaksızın gelir düzeyi yüksek olanlarda daha yaygındır. 2) Boşanmayla birlikte her iki cinsiyet arasında da belirgin bir farklılaşma yaşanmaksızın yüksek gelir düzeyi korunabilmektedir.
- Open Access
- 31 December 2023
- Published by Kütahya Dumlupınar University, Kütahya Faculty of Applied Sciences in Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Çalışmalar Dergisi
- Vol. 4 (2) , 249-268
The Analysıs Of Relatıonshıp Between Crıme and Poverty For The Test Of Culture Of Poverty In Turkey
In the culture of poverty approach, it is argued that the poor form a subculture. Crime is common in this subculture. It is claimed that there is a strong link between poverty and crime. In the culture of poverty approach, it is argued that the poor are considered as potential criminals. It is pointed out that an approach that sees the poor as potential criminals will be biased. It is a basic assumption that the culture of poverty is universal. In other words, the relationship between poverty and crime is expected to be similar in every part of the world. The starting point in the preparation of this study is to test the validity of the universal claim in the culture of poverty approach. The analyzes carried out with the 2019 TURKSTAT data supported that the relationship between poverty and crime in Turkey is very limited, and that it is seen in a few types of crime. However, it was expected that there would be a relationship between crime and poverty in many more types of crime. Therefore, Turkey cannot provide serious evidence for the poverty and crime relationship of the culture of poverty approach. This reinforces that the culture of poverty approach does not have a universal feature.
- 31 December 2023
- Published by Kütahya Dumlupınar University, Kütahya Faculty of Applied Sciences in Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Çalışmalar Dergisi
- Vol. 4 (2) , 249-268
Open AccessThe Analysıs Of Relatıonshıp Between Crıme and Poverty For The Test Of Culture Of Poverty In Turkey
In the culture of poverty approach, it is argued that the poor form a subculture. Crime is common in this subculture. It is claimed that there is a strong link between poverty and crime. In the culture of poverty approach, it is argued that the poor are considered as potential criminals. It is pointed out that an approach that sees the poor as potential criminals will be biased. It is a basic assumption that the culture of poverty is universal. In other words, the relationship between poverty and crime is expected to be similar in every part of the world. The starting point in the preparation of this study is to test the validity of the universal claim in the culture of poverty approach. The analyzes carried out with the 2019 TURKSTAT data supported that the relationship between poverty and crime in Turkey is very limited, and that it is seen in a few types of crime. However, it was expected that there would be a relationship between crime and poverty in many more types of crime. Therefore, Turkey cannot provide serious evidence for the poverty and crime relationship of the culture of poverty approach. This reinforces that the culture of poverty approach does not have a universal feature.
- 30 June 2020
- Published by Yonetim ve Ekonomi Arastirmalari Dergisi - Journal of Management and Economics Research in Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi
- Vol. 18 (2) , 110-127
TÜRKİYE'DE ASGARİ ÜCRETİN MAKROEKONOMİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ
Asgari ücret, farklı makroekonomik büyüklükler üzerinde etkisi olan bir sosyal politika aracı olduğu için asgari ücretin tespiti önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de 1982-2018 dönemi dikkate alınarak asgari ücret, enflasyon (TÜFE), işsizlik ve gayri safi yurtiçi hasıla (GSYH) değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada bu değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkileri ampirik olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ARDL sınır testi kullanılmış olup ayrıca değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkisi Granger Nedensellik Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre işsizlik oranındaki artışlar kısa dönemde; enflasyon oranındaki artışlar ise kısa ve uzun dönemde GSYH’da azalmalar meydana getirmektedir. GSYH’daki artışlar kısa ve uzun dönemde işsizlik oranını azaltırken, enflasyon oranındaki artışlar kısa dönemde işsizlik oranını azaltmakta, uzun dönemde ise arttırmaktadır. Ayrıca asgari ücrette meydana gelen artışlar işsizlik oranını arttırmaktadır. GSYH oranı ve işsizlik oranı çift yönlü olarak; enflasyon oranı ve GSYH ise asgari ücrete doğru tek yönlü olarak birbirlerinin granger nedeni oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
- 30 June 2020
- Published by Yonetim ve Ekonomi Arastirmalari Dergisi - Journal of Management and Economics Research in Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi
- Vol. 18 (2) , 110-127
TÜRKİYE'DE ASGARİ ÜCRETİN MAKROEKONOMİK DEĞİŞKENLERLE İLİŞKİSİ
Asgari ücret, farklı makroekonomik büyüklükler üzerinde etkisi olan bir sosyal politika aracı olduğu için asgari ücretin tespiti önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de 1982-2018 dönemi dikkate alınarak asgari ücret, enflasyon (TÜFE), işsizlik ve gayri safi yurtiçi hasıla (GSYH) değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada bu değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkileri ampirik olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ARDL sınır testi kullanılmış olup ayrıca değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkisi Granger Nedensellik Testi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre işsizlik oranındaki artışlar kısa dönemde; enflasyon oranındaki artışlar ise kısa ve uzun dönemde GSYH’da azalmalar meydana getirmektedir. GSYH’daki artışlar kısa ve uzun dönemde işsizlik oranını azaltırken, enflasyon oranındaki artışlar kısa dönemde işsizlik oranını azaltmakta, uzun dönemde ise arttırmaktadır. Ayrıca asgari ücrette meydana gelen artışlar işsizlik oranını arttırmaktadır. GSYH oranı ve işsizlik oranı çift yönlü olarak; enflasyon oranı ve GSYH ise asgari ücrete doğru tek yönlü olarak birbirlerinin granger nedeni oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
- Open Access
- 30 June 2020
- Published by Ekonomi Maliye Isletme Dergisi in Ekonomi Maliye İşletme Dergisi
- Vol. 3 (1) , 101-117
ESPING-ANDERSEN VE REFAH REJİMİ TARTIŞMALARI: TEORİK BİR DEĞERLENDİRME
Refah rejimi, bir ülkenin uyguladığı sosyal politikalara siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel açıdan ışık tutması nedeniyle önemlidir. Esping-Andersen'in (1990) yaptığı refah rejimi sınıflandırmalarına yönelik çalışma, yaklaşık otuz yıldır sosyal politika araştırmalarının temel tartışma alanlarından birini oluşturmuştur. Esping-Andersen’in çalışması pek çok çalışmaya ilham kaynağı olmuş ve bu doğrultuda yeni araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmaların pek çoğu Esping-Andersen’in sınıflandırmasına hem kapsam hem de yöntem açısından eleştirel yaklaşmaktadır. Ancak, eleştirel yaklaşımların çoğunun Esping-Andersen’in çalışmasını doğruladığı veya katkıda bulunduğu görülmektedir. Bu makalede, refah devletinin gelişim sürecinde ortaya çıkan refah rejimi tartışmaları teorik çerçevede incelenmektedir. Bu doğrultuda, Esping-Andersen’in sınıflandırması ve bu sınıflandırmaya yönelik eleştiriler analiz edilmektedir. Refah rejimi ile ilgili 1990’lardan itibaren yürütülen tartışmaların Esping-Andersen’in çalışması çerçevesinde şekillendiği ve yapılan çalışmaların bunun bir devamı niteliğinde olduğu ortaya konulmaktadır.
- 30 June 2020
- Published by Ekonomi Maliye Isletme Dergisi in Ekonomi Maliye İşletme Dergisi
- Vol. 3 (1) , 101-117
Open AccessESPING-ANDERSEN VE REFAH REJİMİ TARTIŞMALARI: TEORİK BİR DEĞERLENDİRME
Refah rejimi, bir ülkenin uyguladığı sosyal politikalara siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel açıdan ışık tutması nedeniyle önemlidir. Esping-Andersen'in (1990) yaptığı refah rejimi sınıflandırmalarına yönelik çalışma, yaklaşık otuz yıldır sosyal politika araştırmalarının temel tartışma alanlarından birini oluşturmuştur. Esping-Andersen’in çalışması pek çok çalışmaya ilham kaynağı olmuş ve bu doğrultuda yeni araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmaların pek çoğu Esping-Andersen’in sınıflandırmasına hem kapsam hem de yöntem açısından eleştirel yaklaşmaktadır. Ancak, eleştirel yaklaşımların çoğunun Esping-Andersen’in çalışmasını doğruladığı veya katkıda bulunduğu görülmektedir. Bu makalede, refah devletinin gelişim sürecinde ortaya çıkan refah rejimi tartışmaları teorik çerçevede incelenmektedir. Bu doğrultuda, Esping-Andersen’in sınıflandırması ve bu sınıflandırmaya yönelik eleştiriler analiz edilmektedir. Refah rejimi ile ilgili 1990’lardan itibaren yürütülen tartışmaların Esping-Andersen’in çalışması çerçevesinde şekillendiği ve yapılan çalışmaların bunun bir devamı niteliğinde olduğu ortaya konulmaktadır.