GTGizem Berber Tortop

Gizem Berber Tortop

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Gizem Berber Tortop has a total of 7 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Biochemical and molecular basis of pyridaben resistance in Tetranychus urticae (Acari: Tetranychidae) populations from apple orchards

    by Gizem Berber-Tortop, Hilal Şule Tosun, Cengiz Ikten, Sibel Yorulmaz

    Tetranychus urticae, a polyphagous species, is one of the major pests of apple orchards. Although chemical control remains a preferred management strategy due to its convenience and rapid efficacy, T. urticae has developed resistance to numerous acaricides. In this study, pyridaben LC (lethal concentration) values, resistance ratios, detoxification enzyme activities, synergism tests, the H92R target-site mutation were investigated in T. urticae populations collected from apple orchards. Pyridaben susceptibility levels of T. urticae populations collected in the summer of 2023 ranged from 1.5 to 14.8 folds compared to the LC50 (LC of 50% individuals) values of the susceptible population. Synergism tests showed that PBO, a P450 inhibitor, increased pyridaben toxicity. Cytochrome P450 monooxygenase enzyme activities determined using a microplate reader varied between 0.0037 and 0.0072 mOD/min/mg protein. Among the collected populations, the H92R mutation was detected only in the GO population. In addition, 13 cycles of selection applied to a hybrid population, created by combining T. urticae populations collected in the summer of 2024, resulted in a 46-fold resistance increase, accompanied by a rise in H92R mutation frequency from 27% to fixation (100%). These findings provide important insights into the biochemical and molecular mechanisms underlying pyridaben resistance and the genetic basis of resistance evolution in T. urticae. The results contribute to the development of more sustainable and effective pest management strategies in apple orchards.

  • Akarlarda Yayılım Tipleri

    by Gizem Berber Tortop, Sibel Yorulmaz

    Acari, Arthropoda şubesi Arachnida sınıfına bağlı olup, kene ve akarları içerisinde bulundurmaktadır. Aktif olarak çok uzun mesafeler kat edebilen bir grup olmasa da neredeyse tüm karasal habitatlarda bulunarak ekosistem işlevlerine önemli ölçüde etkileri bulunmaktadır. Akarların çoğu geçici habitatlarda yaşamaktadır. Toprak akarları dışındaki akar popülasyonları, yaşlanan veya tükenen bir kaynaktan yeni bir kaynağa düzenli olarak taşınarak ayrı kolonilerden oluşmaktadır. Akarlar, aktif ve pasif olmak üzere iki şekilde yayılım göstermektedirler. Aktif yayılım yetenekleri morfolojik özellikleri sebebiyle bu canlılar için sınırlıdır. Akarların kanatlarının bulunmaması nedeniyle, aktif yayılım genellikle yürüyerek gerçekleşmekte, bazı familyalar ise ağ örerek kısa mesafelerde hareket edebilmektedir. Pasif yayılım ise su ile yayılım, rüzgârla yayılım ve forezi (phoresy) olarak gerçekleşmektedir. Forezi, uzun mesafelerin kat edilmesine ve uygun habitatlara ulaşılmasına olanak sağladığından, akarlar için kesinlikle en etkili yayılma yöntemlerinden biridir. Sonuç olarak, akarların yayılım tipleri hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak, bu küçük canlıları daha iyi tanımamıza yardımcı olacağı gibi, özellikle ekonomik zarar veren türlerle mücadelede yeni stratejilerin geliştirilmesine de katkı sağlayacaktır. Bu derlemede, akarların yayılım mekanizmaları hakkında genel bir bilgi sunulması amaçlanmıştır.

  • Open Access

    Tetranychus urticae Koch, 1836 (Acari: Tetranychidae)’de pyridaben direnç oranı ve esteraz, GST ve P450 monooksijenaz enzim ilişkileri

    by Gizem Berber Tortop, Sibel Yorulmaz

    İki noktalı kırmızıörümcek [Tetranychus urticae Koch, 1836 (Acari: Tetranychidae)], çeşitli bitki türlerinde beslenen ve tarım ürünlerinde ekonomik kayıp oluşturan zararlı organizmalardan biridir. Bu zararlının mücadelesinde sıklıkla sentetik kimyasalların kullanımı tercih edilmektedir. METI akarisitleri, yaygın olarak kullanılan kimyasal maddeler arasındadır. Yapılan çalışmada, T. urticae (GSS) popülasyonu pyridaben ile 10 kez selekte edilmiştir. Denemelerde LC50 değerleri, 1 kontrol+7 konsantrasyon, her konsantrasyon için 3 tekerrür ve her tekerrürde 25 birey olacak şekilde belirlenmiştir. Ölü canlı sayımları 24 saat sonra yapılmıştır. Ayrıca, laboratuvar koşullarında pyridaben ile selekte edilmiş T. urticae bireylerinde mikro plaka okuyucu kullanarak esteraz, P450 monooksijenaz ve glutatyon S-transferaz (GST) enzim aktiviteleri belirlenmiştir. T. urticae (GSS) popülasyonunun pyridaben ile 10 kez selekte edilmesi sonucu direnç oranının 64.2 kat arttığı tespit edilmiştir. Başlangıç, Seleksiyon 5 (S5) ve Seleksiyon 10 (S10) popülasyonlarında esteraz aktiviteleri sırasıyla 10.38, 11.45, 17.82 mOD min-1 mg-1 protein; P450 monooksijenaz aktiviteleri 0.0018, 0.0033 ve 0.0068 mOD min-1 mg-1 protein; GST aktiviteleri ise 3.0, 3.1 ve 3.5 mOD min-1 mg-1 protein olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar, zararlının pyridaben etken maddesine karşı direnç geliştirmesinde esteraz ve monooksijenaz enzimlerinin rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Zararlı organizmaların duyarlılık düzeylerinin düzenli olarak izlenmesi ve direncin kontrol altına alınması, tarımsal üretimde verimliliği ve bitki sağlığını korumak adına oldukça önemli bir adımdır.

  • Open Access

    The effect of sublethal doses of flupyradifurone on the life table and esterase enzyme of Myzus persicae (Sulzer, 1776) (Hemiptera: Aphididae)

    by Nazlı Gürbüz, Gizem Berber Tortop, Ali Kemal Birgücü, Sibel Yorulmaz

    The aim of this study was to determine the effect of two different sublethal doses (LC10 and LC30) of flupyradifurone on the life table and esterase enzyme of Myzus persicae (Sulzer, 1776) (Hemiptera: Aphididae). The experiments were conducted in 2022 in Isparta University of Applied Sciences laboratory and climate rooms in 2022 as 1 control + 2 sublethal doses. For the life table, control, LC10 and LC30 doses were established as 30, 25 and 30 replications, respectively. Female and total lifespan of M. persicae adults exposed to LC10 concentrations of flupyradifurone were significantly shortened. Daily and total numbers of the offsprings decreased at both LC10 and LC30 concentrations. Furthermore, these negative effects on the aphid were revealed as a lower intrinsic rate of increase (r), net reproductive rate (R0), finite rate of increase (λ) and fecundity (F). Based on the obtained data, flupyradifurone seems to suppress the population growth of M. persicae. It was determined that esterase enzyme activity involved in pesticide detoxification did not change in populations exposed to two different sublethal doses of flupyradifurone and unexposed (control). It is thought that this study facilitates the understanding of the lethal and sublethal effects of flupyradifurone on aphid performance.


  • Open Access

    Endosymbiont Bacteria in Acari

    by Gizem Berber, Sibel Yorulmaz

    Acari, arthropoda şubesi içerisinde sayıca fazla ve önemli bir grubu oluşturmaktadır. Bu grup içerisinde keneler, örümcekler ve özellikle tarımsal yararlı ile zararlı akar türleri bulunmaktadır. Tüm bu canlı grupları doğada önemli faaliyetlere sahiptir. Acari içerisinde yer alan canlılar endosimbiyotik bakteriler ile ilişki içerisindedir. Endosimbiyont bakteriler, eklembacaklılarda partenogenez, erkek öldürücülük, feminizasyon, sitoplazmik uyumsuzluk (CI) gibi çeşitli üreme manipülasyonlarına neden olmaktadırlar. Ayrıca besin desteği, doğal düşmanlara karşı savunma ve detoksifikasyon gibi süreçlerde rol almaktadırlar. Konukçularındaki bu etkileri nedeniyle özellikle de tıbbi ve tarımsal zararlı türlerde endosimbiyotik bakteri ilişkilerinin belirlenmesi hem biyolojik çeşitlilik hem de zararlılara karşı alternatif mücadele stratejilerinin belirlenmesi açısından önemlidir.Bu derlemede Acari içerisinde yer alan canlılar ile endosimbiyotik bakteriler arasındaki ilişkilerinden söz edilmiştir.

  • Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot (Acari: Phytoseiidae)'de Pirimicarb Seleksiyonu ile Elde Edilen Direnç, Asetilkolinesteraz (AChE) Enzim Aktiviteleri ve Gen Bölgesinin Kısmi Dizilimi

    by Gizem Berber, Sibel Yorulmaz

    Tarım alanlarında zararlı tetranychid türlerin mücadelesinde öncelikli olarak kimyasal mücadele kullanılmaktadır. Bu zararlılar ile etkin bir şekilde beslenen avcı akar popülasyonlarıda pestisitlerden etkilenmektedir. Bu çalışmada, Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot (Acari: Phytoseiidae) üzerinde laboratuar koşullarında pirimicarb seleksiyon baskısı sonucu direnç, asetilkolinesteraz (AChE) enzimi ve mutasyonları arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, yaprak disk metoduyla ilaçlama kulesi kullanılarak yapılmıştır. Yedi seleksiyon sonucunda avcı akarda belirlenen pirimicarb direnci 45.5 kata kadar artmıştır. IBP ve TPP sinerjistlerinin pirimicarb üzerinde herhangi bir etkisi belirlenememiştir. Başlangıç ve pirimicarb dirençli P. persimilis popülasyonlarında bakılan hedef bölge mutasyonları (F331W ve G119S) belirlenememiştir, ancak ileriki çalışmalarda farklı hedef bölge mutasyonlarının da incelenmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir. Çalışma, P. persimilis'de pirimicarb direnci ve AChE nokta mutasyonları üzerinde yapılan ilk araştırma olması nedeniyle önem taşımaktadır.

  • Open Access

    Effects of Two Different Isolates of Entomopathogen Fungus, Beauveria bassiana (Balsamo) Vuillemin on Myzus persicae Sulzer (Hemiptera: Aphididae)

    by Gizem Berber, Ali Kemal Bi̇rgücü

    The study aimed to determine the effectivity of LD.2016 and M6-4 isolates of entomopathogen Beauveria bassiana on Myzus persicae Sulzer (Hemiptera: Aphididae). In this context, the doses of 106, 107 and 108 conidia mL-1 for isolates were used. Experiments for each dose and a control group were set up to be 50 repeats. As a result of the analysis, the rm values of the individuals exposed to 106, 107 and 108 conidia mL-1 doses were calculated as 0.340, 0.352 and 0.337 females/female/day, respectively for the LD.2016 isolate, and 0.292, 0.263 and 0.268 females/female/day, respectively for the M6-4 isolate. The value was 0.280 females/female/day for the control group. By increased dose, the values of lx and mx parameters were decreased, too. Besides, the Weibull and Enkegaard models were applied on the lx and mx values of the populations exposed to entomopathogen isolates. Consequently, it is thought that the isolates of entomopathogen B. bassiana, less harmful to humans and the environment, can be used as a biological control agent in an integrated pest management program for the controlling of the pest.


  • Entomopatojen Fungus, Beauveria bassiana (Balsamo)’nın İki Farklı İzolatının Myzus persicae Üzerine Ölümcül Etkileri

    by Gizem Berber, Ali Kemal Bi̇rGücü

    Bu çalışmada Myzus persicae Sulzer (Hemiptera: Aphididae) üzerine entomopatojen fungus Beauveria bassiana’nın LD.2016 ve M6-4 izolatlarının etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda B. bassiana’nın her iki izolatının 106, 107 ve 108 konidi.ml-1 dozları kullanılmıştır. Her bir doz ve kontrol grubu için denemeler 50 tekerrürlü olacak şekilde kurulmuştur. Her bir petri kabındaki yavrular 2. veya 3. nimf dönemine geldiğinde entomopatojen fungusun spor süspansiyonuna beş saniye süre ile daldırılmıştır. Yüzde ölüm oranlarını hesaplamak amacıyla uygulamadan sonraki 3., 5., 7. ve 9. günlerdeki canlı birey sayıları kaydedilmiştir. LD.2016 ve M6-4 izolatlarının 108 konidi. ml-1 uygulamasındaki LT50 değerleri sırasıyla 6.19 ve 5.5 gün olarak bulunmuştur. Elde edilen verilere göre, doz arttıkça uygulamadan sonraki 3., 5., 7. ve 9. günlerdeki ölüm oranlarının da arttığı belirlenmiştir. Uygulamadan sonraki 9. günde LD.2016 ve M6-4 izolatlarının 107 konidi.ml-1 dozlarına maruz kalmış bireylerin yüzde ölüm değerleri sırasıyla %58 ve %70 olarak bulunmuştur. LD.2016 ve M6-4 izolatlarının 108 konidi.ml-1 dozlarına maruz kalmış bireylerin yüzde ölüm değerleri ise sırasıyla %98 ve %92 olarak bulunmuştur. En iyi etki her iki izolatta da 108 konidi.ml-1 doz uygulamalarında görülmüştür. Sonuç olarak insanlara ve çevreye daha az zararı olan entomopatojen fungus B. bassiana izolatlarının M. persicae kontrolünde biyolojik mücadele etmeni olarak kullanabileceği düşünülmektedir.