Yıldırım Gökhan Gencer

Exercise is proposed to influence oxidative stress and mitochondrial-biogenesis pathways relevant to brain aging, but how exercise intensity relates to these markers alongside hippocampal structure remains unclear. This study examined treadmill exercise at three fixed speeds (15, 20, 30 m/min), corresponding to literature-derived, non-individually validated nominal intensity classifications (~40–50%, 55–65%, 70–75% VO₂max), on biochemical markers (PGC-1α, MDA, SIRT2, BDNF, irisin) and, as a secondary outcome, hippocampal histology, in young rats and in rats with D-galactose-induced accelerated aging. Sixty-four male Wistar Albino rats (3 months old, 220–350 g) were assigned to control and low-, moderate-, and high-intensity exercise groups within each model category (n = 8/group); after six weeks, serum was collected for biochemical analyses and brain tissue was collected for exploratory histological evaluation. In young rats, MDA and SIRT2 differed significantly among groups (p < 0.05); PGC-1α, BDNF, and irisin did not. In D-galactose-treated rats, none of the five markers differed significantly; MDA and SIRT2 showed large effect sizes (ε² = 0.207 and 0.199) despite non-significant p-values; given the small sample size, this should be read as an imprecise estimate consistent with a range of true effects, including no effect, rather than as evidence of a masked effect. Qualitative, single-rater H&E staining suggested greater dentate gyrus granule-cell density in exercised D-galactose-treated rats versus controls; without neuronal, neurogenesis, or glial markers, this remains a preliminary, hypothesis-generating impression rather than confirmed evidence of neurogenesis. Overall, treadmill exercise was associated with significant changes in oxidative-stress and sirtuin markers across nominal exercise intensities in young rats, the study’s primary contribution; the histological observation requires confirmation with quantitative stereology, specific immunomarkers, and behavioral testing before mechanistic claims can be made.

Debridement and suturing of deep and infected wounds in horses requires sedation and anesthesia due to the limitations of horses. For this reason, it is preferred to perform wound treatment and care with more practical methods. The aim of this study is to evaluate wound healing in 18 horses by utilizing the antimicrobial, anti– inflammatory and local anesthetic effects of propolis. Various wounds resulting from trauma on 18 male, Arabian and British horses aged between 3-8 at Malatya Equestrian Javelin Club were treated by applying liquid propolis in spray form for 5 days. Wound size was measured with a ruler on days 1, 3, 5, 9, 13, 15 and 21 after the application. All wounds started to heal on the 3rd day after the application, graze wounds healed on the 9th day, and deep wounds healed on the 15th day. It was concluded that wound treatment with spray propolis in horses can be preferred because it is easy to apply, economical, creates biofilm on the wound and provides healing in a short time.

Core Antrenmanının Sürat Parametreleri Üzerine Etkisi (Bir Meta-Analiz Çalışması) İdris KAYANTAŞ Mehmet SÖYLER Core Egzersiz Kavramı ve Anatomisi Yıldırım Gökhan GENCER Covid-19 Salgınının Beş Büyük Avrupa Ligine Olan Ekonomik Etkilerinin İncelenmesi Atakan AKSU Gürkan TANOĞLU Tuba Fatma KARADAĞ Covid-19 Salgınının Spor Organizasyonlarına Etkisi ve Ekonomik Zararları Gülsüm YILMAZ Enes BELTEKİN Egzersiz ve Bazı Hormon Parametreleri Arasındaki İlişki Nilüfer BULUT Güreş Sporunun Fiziksel ve Fizyolojik Özellikleri Hüseyin EROĞLU Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinde Yaşam Tatmini ve Boş Zaman Yönetimleri Barış KARAOĞLU Mali Tablolar Bakımından Spor Kulüpleri Yasasının Gerekliliği (Dört Büyükler Örneği) Oğuzhan EROĞLU Tuba Fatma KARADAĞ Pandemide (Covid-19) Egzersiz ve Beslenme Ali TÜRKER Kahramanmaraş Kültüründe Yüzük Oyunu Abdullah DOĞAN Genç Kadın Futbolcularda Şuttaki Top Hızı: Kuvvet, Güç ve Antropometre Yıldırım Gökhan GENCER Mücahit SARİKAYA Fatih ERİŞ Emre Can IĞDIR Salih ÖNER

Araştırmanın amacı rutin yaşam davranışlarının değiştiği pandemi sürecinde Türkiye’de bireylerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile yaşam kalitelerini saptamak ve sağlıklı yaşam davranışlarının yaşam kaliteleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmanın evrenini Türkiye’deki 18-70 yaş aralığında bulunan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise rastgele örneklem yoluyla seçilmiş 742 birey oluşturmaktadır. Araştırma verileri genel bilgi formu, “Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği” ve ‘’WHOQOL-BREF’’ ile online olarak toplanmıştır. SPSS paket program kullanılarak veri analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; katılımcıların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve WHOQOL-BREF (TR) yaşam kalitesi düzeyleriyle yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksi arasında farklılık tespit edilmiştir (p