Kıymet Uzun Yüksel
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Kıymet Uzun Yüksel has a total of 3 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Elif Kutay Karaçor
Düzce University
2 shared publications - Berfin Şenik
Faculty of Forestry, Department of Landscape Architecture Duzce University Duzce Türkiye
1 shared publication Elif Lutfiye Kutay Karaçor
Landscape Architecture Department, Faculty of Architecture, Istanbul Technical University, Istanbul, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 18 August 2025
- Published by Springer Nature in City, Territory and Architecture
- Vol. 12 (1) , 1-18
A model proposal for disaster resilient neighborhoods: Düzce City case
- 18 August 2025
- Published by Springer Nature in City, Territory and Architecture
- Vol. 12 (1) , 1-18
Open AccessA model proposal for disaster resilient neighborhoods: Düzce City case
Afet Riskleri ile İlgili Kentsel Dayanıklılık Çalışmalarının Yöntemsel Olarak İncelenmesi
Resilience kavramı, ilk kez 1618 yılında yayımlanmış bir sözlükte tanımlanmıştır. Kentsel planlama alanındaki kullanımı, ekoloji bilimiyle ilgilenen Crawford Stanley Holling’in 1973 yılında yaptığı yayınındaki tanımıyla ilişkilendirilerek literatüre girmiştir. 2000’li yıllarda afet ve risk kavramları ile kullanılmıştır. Kavramın afet ve risk çalışmalarında kullanılmaya başlamasının temel sebeplerinden biri afetlerin, yerel ve küresel düzeyde ekonomik zararlar vermesi ve çok fazla can kaybına yol açmasıdır. Bu çalışmada afet riskleri ve dayanıklılık ilişkisi ele alınmış ve tarihsel gelişiminden bahsedilmiştir. İkincil veri ve içerik analizi yapılarak, ulusal ve uluslararası düzeyde yapılan çalışmalar irdelenmiştir. Afet ve afet riskleriyle mücadele ederken toplumsal ve mekânsal olarak yapılan 25 farklı dayanıklılık çalışması ve yöntemlerinden, kentsel dayanıklılık çalışmalarında yaygın olarak kullanılan üç model seçilmiştir. Bu üç model; Topluluklar İçin Temel Dayanıklılık Göstergeleri (Baseline Resilience İndicators For Communities), Dayanıklı Kent Göstergeleri (Arup & Rockefeller Foundation) ve Kentler İçin Afete Dayanıklılık Puan Kartları (UNISDR The Disaster Resilience Scorecard For Cities)’dır. Seçilen bu modeller, kullanılan araçlar ve yöntem açısından farklılıklar gösterdiği için birbiriyle karşılaştırılmıştır. Yapılan çalışmanın, kentsel dayanıklılık modellerinin geliştirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Afet Riskleri ile İlgili Kentsel Dayanıklılık Çalışmalarının Yöntemsel Olarak İncelenmesi
Resilience kavramı, ilk kez 1618 yılında yayımlanmış bir sözlükte tanımlanmıştır. Kentsel planlama alanındaki kullanımı, ekoloji bilimiyle ilgilenen Crawford Stanley Holling’in 1973 yılında yaptığı yayınındaki tanımıyla ilişkilendirilerek literatüre girmiştir. 2000’li yıllarda afet ve risk kavramları ile kullanılmıştır. Kavramın afet ve risk çalışmalarında kullanılmaya başlamasının temel sebeplerinden biri afetlerin, yerel ve küresel düzeyde ekonomik zararlar vermesi ve çok fazla can kaybına yol açmasıdır. Bu çalışmada afet riskleri ve dayanıklılık ilişkisi ele alınmış ve tarihsel gelişiminden bahsedilmiştir. İkincil veri ve içerik analizi yapılarak, ulusal ve uluslararası düzeyde yapılan çalışmalar irdelenmiştir. Afet ve afet riskleriyle mücadele ederken toplumsal ve mekânsal olarak yapılan 25 farklı dayanıklılık çalışması ve yöntemlerinden, kentsel dayanıklılık çalışmalarında yaygın olarak kullanılan üç model seçilmiştir. Bu üç model; Topluluklar İçin Temel Dayanıklılık Göstergeleri (Baseline Resilience İndicators For Communities), Dayanıklı Kent Göstergeleri (Arup & Rockefeller Foundation) ve Kentler İçin Afete Dayanıklılık Puan Kartları (UNISDR The Disaster Resilience Scorecard For Cities)’dır. Seçilen bu modeller, kullanılan araçlar ve yöntem açısından farklılıklar gösterdiği için birbiriyle karşılaştırılmıştır. Yapılan çalışmanın, kentsel dayanıklılık modellerinin geliştirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
- 9 July 2021
- Published by Anadolu University Journal of Art and Design in Sanat ve Tasarım Dergisi
- Vol. 11 (1) , 63-72
MODERNITY VS. POSTMODERNITY: ASSESSING THE DESIGN QUALITY OF URBAN PARKS BY AHP
The perceptual design quality of physical spaces has been increasingly studied in the literature in recent years. However, the studies in the field of landscape architecture are insufficient about how the design quality of urban parks built in different periods is perceived today. This study aims to compare urban parks that reflect modern and postmodern designs in terms of design quality criteria. In this context, 4 subjective design quality criteria (imageability, legibility, vitality, diversity) were evaluated for Prospect Park and Parc des Buttes-Chaumont modern period parks, and Millennium Park and Parc de la Villette postmodern period parks. Expert opinion was consulted in design criteria and selection of city parks. Analytic Hierarchy Process was used to compare modern and postmodern period parks and Expert Choice software was used. In this study, 4 urban parks were defined as alternatives and 4 design qualities were defined as criteria. The results revealed that the designs of the city parks reflect the postmodern design line that perceived with higher quality. Besides, the most prominent criterion among the design criteria was found as Imageability. This study makes a perceptual contribution to the comparison of the design quality of urban parks of different periods.
- 9 July 2021
- Published by Anadolu University Journal of Art and Design in Sanat ve Tasarım Dergisi
- Vol. 11 (1) , 63-72
MODERNITY VS. POSTMODERNITY: ASSESSING THE DESIGN QUALITY OF URBAN PARKS BY AHP
The perceptual design quality of physical spaces has been increasingly studied in the literature in recent years. However, the studies in the field of landscape architecture are insufficient about how the design quality of urban parks built in different periods is perceived today. This study aims to compare urban parks that reflect modern and postmodern designs in terms of design quality criteria. In this context, 4 subjective design quality criteria (imageability, legibility, vitality, diversity) were evaluated for Prospect Park and Parc des Buttes-Chaumont modern period parks, and Millennium Park and Parc de la Villette postmodern period parks. Expert opinion was consulted in design criteria and selection of city parks. Analytic Hierarchy Process was used to compare modern and postmodern period parks and Expert Choice software was used. In this study, 4 urban parks were defined as alternatives and 4 design qualities were defined as criteria. The results revealed that the designs of the city parks reflect the postmodern design line that perceived with higher quality. Besides, the most prominent criterion among the design criteria was found as Imageability. This study makes a perceptual contribution to the comparison of the design quality of urban parks of different periods.