ASAbdurrahman Semercioğlu

Abdurrahman Semercioğlu

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Abdurrahman Semercioğlu has a total of 22 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Evaluation of Scots Pine (Pinus sylvestris L.) High Mountain Afforestation: The Case of the Galyan

    by İbRahim Turna, Abdurrahman Semercioğlu, Fahrettin Atar, Deniz Güney

    This study aims to evaluate the afforestation success based on the 10-year development of Scots pine (Pinus sylvestris L.) seedlings planted at higher elevations within the current forest boundary as part of the "Galyan Afforestation Project." Sample plots were selected from the Scots pine reforestation area, established in 2007, based on three different aspects (north, northeast, northwest) and two elevation ranges (1790–1890 m, 1891–1990 m). In 2011, data were collected from each sample plot, including seedling length, root collar diameter, the number of branches on the latest shoot, the lengths of the longest branches in the north, south, east, and west directions, and the number of terminal buds. Additionally, the growth trends of the same areas were monitored based on on-site inspections conducted in 2016 (when the seedlings were 10 years old), and evaluations were made accordingly. Statistical tools such as ANOVA, Duncan test, t-test, and correlation analysis were employed to evaluate growth performance. The results showed that the average seedling height was 59.64 cm in 2010 and 93.85 cm in 2016, with height growth being more pronounced at lower elevations and on north-facing slopes. While initial growth was adequate, extreme climatic conditions such as frost, snow pressure, and waterlogging led to deformities, including branch and terminal shoot damage. Despite these challenges, the findings highlight that careful site selection—favoring northern aspects and lower elevations—can enhance growth outcomes. Furthermore, integrating ecological and forestry research with practical forestry strategies is essential for sustainable reforestation in mountainous regions.

  • Open Access

    Ladin meşceresinde heyelanın üst toprak karbon stoğundaki değişime etkisinin incelenmesi (Trabzon –Maçka örneği)

    by Filiz Yüksek, Abdurrahman Semercioğlu, Halil Dağdelen, Eray Özdemir, Hakan Ersoy, Murat Karahan

    İklim değişiminin yağış rejimlerini etkilemesi nedeniyle, özellikle dağlık ve yoğun yağış alan topografyalarda heyelanların meydana gelme sıklığında ve büyüklüğünde artış görülmektedir. Bu durumun arazinin karbon depolama kapasitesini etkilediği bilinse de; bu konudaki sayısal veriler yetersizdir. Bu çalışmada; Trabzon Orman Bölge Müdürlüğü’nde heyelan geçirmiş ormanlık alan ile yakınındaki heyelana uğramamış ormanlık sahadan alınan toprak örnekleri üzerinde bazı toprak özellikleri belirlenmiştir. Ayrıca her iki nitelikteki alanda üst toprakta ne kadar karbon depolandığı hesaplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; heyelan sonrası orman toprağının pek çok özelliğinde anlamlı değişimler tespit edilmiştir. Ormanlık alanda 65,33 Mg/ha organik karbon depolanırken heyelan görmüş sahada 15,48 Mg/ha karbon depolandığı belirlenmiştir. Dolayısıyla heyelan sonrası ormanlık alanın üst toprağındaki karbon stoklarında %76,31’lik bir azalma meydana geldiği görülmüştür. Ayrıca toprak tekstüründe meydana gelen değişimden dolayı; heyelanın, üst toprağın karbon depolama kapasitesini de düşürebileceği kanaatine varılmıştır. Bu nedenle yüksek yağış alan dik topografyaya sahip Karadeniz Bölgesinde, heyelanların karbon yutaklarına etkisini belirlemek amacıyla yapılacak modelleme çalışmalarına öncelik verilmelidir. Ayrıca heyelanın etkisini azaltacak ya da heyelan sonrası karbon depolama kapasitesi ile ilgili süreçleri ortaya koyacak araştırmalar yapılmalıdır.

  • Open Access

    Distribution of Colchicum speciosum Steven in Trabzon Province, Türkiye

    by Hanife Erdoğan Genç, Melike Yazar, Nebahat Yıldırım, Salih Terzioğlu, Abdurrahman Semercioğlu

    Colchicum speciosum Steven belongs to the Colchicaceae family and is native to the Eastern Black Sea Region of Anatolia. The genus Colchicum is used in the pharmaceutical industry due to the colchicine alkaloids contained in both its corms and seeds. This study was carried out to determine the distribution areas of Colchicum speciosum, an important medicinal aromatic plant, in Türkiye. To reach this purpose, field studies were carried out, collecting samples of the plant during suitable vegetation periods between 2015 and 2021 in Trabzon province. The present study was done using a full-field screening method. All field information about the taxon was recorded in the GIS database, and the distribution map of the taxon including Trabzon province was created. It was determined that Colchicum speciosum has a wide distribution in the study area, from 349 to 2560 m asl. In the study area, the specimens was determined at 192 different points and 12 different habitat types. These habitat types are mainly: pasture-meadow areas, both deciduous and conifer forest clearings, agricultural areas, hazelnut plantations, deciduous forests, coniferous forests dominated by Picea orientalis, roadsides, stony areas, scrubs, beech forests, seasonal stream edges, and swamp-reed areas. Additionally, it has been observed that the flowering time of the plant is between September and October.


  • Dikimle Yetiştirilmiş Kayın Meşçerelerinde, Aralamanın Mikrobiyal Biyokütle Karbon ve Toprak Solunumuna Etkileri

    by Abdurrahman Semerci̇oĞlu, Filiz Yüksek, Ömer Kara, Arzu Aygün, Arife Saylam, Selvinaz Yilmaz

    Toprak solunumu atmosfere verilen karbondioksitin (CO2) önemli bir kaynağı olup küresel ısınma bakımından önemli bir ekosistem sürecidir. Yapılan ormancılık uygulamaları bu süreci önemli derecede etkileyebilmektedir. Bu çalışmada; Trabzon’da Doğu kayını (Fagus orientalis L.) ağaçlandırma alanında farklı aralama derecelerinin ve mevsimlerin, mikrobiyal biyokütle karbon, bazal solunum ve toprak solunumuna etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla iki farklı aralama şiddetinde (%25 ve %40) ve kontrolde, üç tekerrür ile toplam dokuz deneme alanı oluşturulmuştur. Ölçümlere bir yıl boyunca devam edilmiştir. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda ortalama toprak mikrobiyal biyokütle C içerikleri; %25 aralama yapılan parselde 469,57 𝜇g/g, kontrol parselinde 478,73 𝜇g/g ve %40 aralama yapılan parselde 541,06 𝜇g/g olarak bulunmuştur. ANOVA sonuçları %40 aralama parsellerindeki mikrobiyal biyokütle C içeriklerinin kontrol ve %25 aralama yapılan parsellerden anlamlı oranda yüksek olduğunu göstermektedir. Mikrobiyal biyokütle C içerikleri yaz mevsiminde diğer mevsimlerden anlamlı oranda yüksektir. Kontrol ile aralama yapılan topraklar arasında bazal solunum ve toprak solunumu değerleri bakımından anlamlı bir fark belirlenememiştir. Buna karşılık bazal solunum ve toprak solunumu mevsimlere göre anlamlı oranda değişim göstermiştir. Çalışma alanında su açığı olmadığı için değişimlerin nem yetersizliğinden çok, sıcaklık tarafından belirlendiği düşünülmektedir. Yapılan %25 aralama şiddeti karbon yönetimi açısından bakıldığında topraktaki karbon salımında anlamlı fark yaratacak düzeyde değildir. %40 oranında yapılan aralamada da CO2 salınımı yönünden yapılan müdahalenin mikrobiyal biyokütleyi olumlu yönde teşvik ettiği, topraktaki CO2 salımını ise anlamlı düzeyde değiştirmediği tespit edilmiştir. Dolayısıyla bu yörede kayın plantasyonlarında yapılan bu aralama çalışmalarının önemli ölçüde karbon salımına neden olmadığı, mikrobiyal biyoması teşvik ettiği için toprak sağlığı açısından yararlı olabileceği sonucuna varılmıştır.


  • Open Access

    Orman atıklarının pelet olarak değerlendirilme imkânlarının araştırılması

    by Yasemin Zengi̇n, Ayşegül ÇELİK, Mahmut Dok, Semra Çolak, Asuman İlKay Kargi̇dAn, Alaettin Çakir, Abdurrahman Semerci̇oĞlu

    Küresel ısınma ve iklim değişikliğinin en önemli nedenlerinden biri fosil yakıt kullanımıdır. Fosil yakıtlar yerine biyokütle kullanımıyla doğaya daha az zararlı gazlar yayılmaktadır. Ülkemiz odunsu biyokütle atıkları bakımından son derece zengin kaynaklara sahiptir. Bu kaynakların biyoyakıt (odun peleti) olarak kullanılıp ülke ekonomisine kazandırılması büyük öneme sahiptir. Bu çalışmada; Artvin Orman Bölge Müdürlüğünden temin edilen materyallerden 21 farklı varyasyonda pelet üretilmiş ve üretilen peletlerin; ısıl değeri, kül içeriği, nem oranı, baca gazı emisyonları ve elementel içerik gibi özellikleri belirlenmiştir.Yapılan analizler sonucunda ısıl değerler 4361-4644 cal/g (18,26-19,44 MJ/kg), kül yüzdeleri %0,61- 1,73, elementel içerik N %0,14- 0,29, C %46,49- 48,94, H %5,75- 6,21, O ise %48,03-50,67 olarak bulunmuştur. Baca gazı emisyon değerleri ise O2 %17,23- 18,77, CO2 %2,10-3,63, CO 209,67- 487,67 ppm, NO 22,67-48,67 ppm, NOx 22,33- 46,67 ppm ve SO2 2,00- 7,67 ppm olarak tespit edilmiştir. Bu çalışma sonucunda peletlerin ısıl değer ve emisyon değerleri bakımından standart limit değerlere sahip oldukları söylenebilir.