SSSergender Sezer

Sergender Sezer

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Sergender Sezer has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Kamusal Bir Hak Olarak Ruh Sağlığı Hizmetlerine Erişim: Türkiye’de Toplum Temelli Ruh Sağlığı Politikalarının Karşılaştırmalı Analizi

    by Canan Budak, Sergender Sezer

    Ruhsal iyilik hâli temel bir insan hakkı ve kamusal politika alanıdır. Buna karşın ruh sağlığı hizmetlerinin kapsayıcılığı, yalnızca klinik kapasiteyle değil; bütçeleme tercihleri, hizmet organizasyonu, damgalama, sosyal eşitsizlikler ve politika tasarımıyla yakından ilişkilidir. Bu çalışma, Türkiye’de toplum temelli ruh sağlığı politikalarını hak temelli bir perspektiften incelemekte ve seçili ülke örnekleriyle karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir. Araştırmada nitel doküman incelemesine dayalı karşılaştırmalı kamu politikası analizi ile eleştirel politika analizi birlikte kullanılmıştır. İngiltere, İtalya, Kanada, Japonya ve Çin örnekleri; hizmet sunum modeli, birinci basamak entegrasyonu, insan kaynağı ve kurumsal kapasite, veri-izleme mekanizmaları ve önleyici politika araçları bakımından incelenmiştir. Türkiye’de ruh sağlığı hizmetlerine ilişkin düzenli ve karşılaştırılabilir veri setlerinin sınırlı olması, çalışmanın yöntemsel tercihlerini belirleyen önemli bir unsur olmuştur. Bulgular, Türkiye’de toplum temelli modele geçiş yönünde önemli kurumsal adımlar atıldığını; ancak TRSM’ler, birinci basamak yapıları ve diğer toplum temelli hizmet bileşenleri arasında eşgüdüm, standardizasyon, performans izleme ve sosyal belirleyicilere duyarlı önleyici kapasite bakımından sınırlılıklar bulunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, Türkiye’de temel sorunun kurumsal yapıların yokluğundan çok, mevcut yapıların bütünleşik, erişilebilir ve ölçülebilir bir kamu hizmeti rejimine dönüştürülememesi olduğunu savunmakta ve bu doğrultuda veri temelli, çok aktörlü ve hak odaklı politika iyileştirmeleri önermektedir.

  • Open Access

    KENT YOKSULLUĞU PROFİL ARAŞTIRMASI (MUĞLA İLİ ÖRNEĞİ)

    by Orhan Kahya, Kasım Yıldırım, Sergender Sezer, Tuğba Hoşgörür, Mine Kizir, Mirace Karaca Evren, Eda Yeşil, Perihan Korkut, Vural Hoşgörür

    Bu araştırma makalesi 120K993 nolu “Yoksulluğun Yeni Yüzü Kent Yoksulluğunun Eğitime Yansımalarına İlişkin Bir Eylem Araştırması” adlı TÜBİTAK 1001 projesinin ayaklarından birini oluşturmaktadır. Yoksulluğun eğitime etkilerini ölçmek için yapılan çocuklar, öğretmenler ve yöneticiler gözünden nasıl göründüğüne dair çalışmaların sonuncusu olarak ebeveynlerle yapılan araştırma sonuçlarına dayanmaktadır. Yoksulluk araştırmaları sosyal bilimciler tarafından 19. yüzyıldan bu yana tüm dünyada, özellikle de gelişmekte olan ülkelerde yoğunlukla yürütülmektedir. Ancak kent yoksulluğu yeni bir kavramdır ve bu konudaki araştırmalar daha yakın tarihlere dayanmaktadır. Kent yoksulluğu düzensiz ve yetersiz gelir, yetersiz ve riskli temel varlıklar, güvensiz-tehlikeli ve kalabalık haneler, yetersiz kamusal alt yapı, yetersiz temel hizmetler, sınırlı sosyalleşme, sınırlı destek, yoksulların yasalar yoluyla korunmasındaki yetersizlik ve politik ve bürokratik sistemde yoksulların daha az korunması gibi özünde iyi oluş halindeki eksikliği ifade etmektedir. Bu araştırmada Muğla il merkezi (Menteşe) özelinde kent yoksulluğu profilinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmada kesitsel tarama tekniği kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırma kapsamında geliştirilen anket kullanılmıştır. 207 haneden veri toplanmıştır. Araştırmaya katılan hanelerdeki sağlık ve beslenme durumları, mülkiyet ve çevre, çocuklarla ilişkiler ve çocukların katılımı ile çocukların eğitimlerine ilişkin bulgulara yer verilmiştir.

  • Kent Yoksulu Ebeveynlerin Bakış Açısından Yoksulluk ve Eğitim İlişkisi

    by Tuğba Hoşgörür, Mirace Karaca Evren, Orhan Kahya, Sergender Sezer, Mine Kizir, Perihan Korkut, Kasım Yıldırım, Vural Hoşgörür, Eda Yeşil

    Bu çalışma, kent yoksulu ebeveynlerin görüşlerine dayanarak yoksulluğun çocuklarının eğitim süreçlerine yansımalarını belirleyebilmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma durum çalışması modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Muğla ilinde yoksulluğun yoğun olarak yaşandığı Balıbey, Hacırüstem, Karşıyaka, Camikebir mahallerinde yaşayan ve bu mahallelerde yer alan ilköğretim ve/veya ortaöğretim kurumlarında kayıtlı çocukları olan 22 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunun belirlenmesinde maksimum çeşitlilik örneklemesi kullanılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılarak, çalışma grubundaki ebeveynler ile yaşadıkları hanelerde yapılan yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Verilerin analizinde tematik bir yaklaşım benimsenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, yoksulluğun eğitime; çocuklarını istedikleri okula gönderme, okulların parasal destek taleplerini karşılama, okul gereksinimlerini karşılama gibi temel olarak ekonomik kaynaklı yansımaları yanında; akademik destek sağlama, kültürel ve sosyal destek sağlama, ayrımcılık ve dışlanmaya maruz kalma, akranlarla kendini karşılaştırma konularında sosyokültürel boyutta yansımaları olduğunu göstermiştir.


  • Open Access

    The Effects of Urban Poverty: An Evaluation of Students' Experiences

    by Orhan Kahya, Perihan Korkut, Kasım Yıldırım, Sergender Sezer, Tuğba Hoşgörür, Mirace Karaca Evren, Mine Kizir, Eda Yeşil, Vural Hoşgörür

    Children of urban poor families living in cities may be deprived of many opportunities offered by the city, especially quality education, and quality life. This study aims to determine the situations that may affect children's educational life and to reveal their characteristics within the framework of face-to-face in-depth interviews with children of urban poor families. The research was conducted using case study. While selecting the study group, attention was paid to the students' being urban poor and having a secondary disadvantage (broken family, imprisoned parents, having different ethnic origin, etc.). Accordingly, face-to-face interviews were conducted with 14 students and a semi-structured interview form was used to collect the data in the interviews. The data obtained from the interviews were analyzed using content analysis technique. The findings of the research are presented in order regarding the family and home organization, the neighborhood, the socio-cultural environment, and the needs of the participant children. In the light of these findings, it is discussed how urban poverty affects quality educational outcomes. Suggestions are made that the negative effects can be improved through the coordinated efforts of teachers, school administrators, families, and other social actors.

  • Open Access

    Reflections of Urban Poverty on Education from the Perspectives of School Administrators

    by Tugba Hosgorur, Mine Kizir, Sergender Sezer, Perihan Korkut, Orhan Kahya, Mirace Karaca Evren, Kasim Yildirim, Eda Yesil, Vural Hosgorur

    This study aims to reveal the opinions of school administrators working in disadvantaged schools in Mugla city center (Mentese) about the reflections of urban poverty on education. The study was designed as a case study, one of the qualitative research models. The study group included 15 school administrators from three secondary schools and four primary schools in Mentese's disadvantaged neighborhoods. The data were obtained through face-to-face interviews with school administrators using the interview form developed by the researchers. Data were analyzed using descriptive analysis and content analysis. The results obtained from the research show that urban poor students may have risky behavioral patterns, they generally experience failures in academic terms, their parents cannot provide sufficient support for their education processes, the schools they attend have to cope with a lack of opportunities, and that this lack can create an obstacle to the support that can be provided to the urban poor children.


  • Eğitim ve Suç Arasındaki İlişkinin Sosyolojik Analizi

    by Sergender Sezer, Orhan Kahya, Kasım YILDIRIM

    Suçla ilgili kuramların ve yapılan ampirik araştırmaların çoğunda eğitim değişkenisuçu açıklayan önemli faktörlerden biri olarak ortaya konulmaktadır. Buna göre,eğitimin niteliği ve kalitesi arttıkça suç işleme eğiliminde bir düşüşgözlemlenmektedir. Öte yandan “suçun”, eğitimin olumlu etkilerini azalttığı ifadeedilmektedir. Bu makalede, bir yandan eğitim ve suç arasındaki ilişki TürkiyeCumhuriyeti Devleti’nin resmi Adalet İstatistikleri de göz önünde bulundurularaktartışılmakta diğer yandan konunun sosyolojik boyutunu kuramsal olarakaçıklamak amaçlanmaktadır. Dolayısıyla makalede eğitim ile suç arasındakiilişkinin çeşitli yönleriyle tartışılmasının yanı sıra, bu ilişkiyi anlamlandırmayakatkı sağlayabilecek suçla ilgili kuramlara özetle yer verilmektedir. Bu çalışmadaulaşılan bilimsel literatür doğrultusunda eğitim ve suç arasındaki ilişki sosyolojikolarak analiz edilmiştir. Yapılan sosyolojik analiz doğrultusunda hem uluslararasıliteratür hem de suç teorileri açısından eğitim-suç ilişkisine bakıldığında insanisermayeye yatırım yapılması önem arz etmektedir. Özetle eğitimin nitelikli, eşit veerişilebilir olması özellikle dezavantajlı durumda olan, suç çevresinde yaşayan hemsuça itilme hem de suç mağduru olma riski olan çocuklar ve bireyler için birkurtuluş olabilir


  • URBAN POVERTY FROM THE VIEWPOINT OF FAMILIES WITH SPECIAL NEEDS CHILDREN

    by Mine Ki̇zi̇r, Sergender Sezer, Tuğba HOŞGÖRÜR, Orhan Kahya, Kasım YILDIRIM, Perihan Korkut, Mirace Karaca Evren, Eda Yeşi̇l, Vural Hosgorur

    Bu çalışmanın amacı, özel gereksinimli (ÖG) çocuğu olan ailelerin deneyim ve görüşlerine dayanarak, kent yoksulluğunun profilini ortaya koymak ve deneyimledikleri yoksulluğun özel eğitime yansımalarını irdelemektir. Araştırma modeli olarak fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları Muğla il merkezinde yaşayan ve özel gereksinimli çocuğu olan sekizi anne, dördü baba toplam 12 ebeveynden oluşan sekiz aile olmaktadır. Araştırmanın verileri yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, ÖG çocuğa sahip olan aileler olmayanlara göre, kent yoksulluğunu daha derinden hissetmektedirler. Aileler çocukları için sunulan özel eğitim hizmetlerini nitelik ve nicelik açısından yetersiz bulmakta ve yoksulluğun sonucu olarak çocuklarına ek özel eğitim hizmeti aldıramamaktadırlar. Ek olarak hem ÖG çocuğu olan bir aile olma hem de maddi yetersizliklerden dolayı kent hayatının sunduğu olanaklardan neredeyse hiç yararlanamamaktadırlar.

  • Yaşlı Bireylerin Çocukluk Dönemlerindeki Oyun Pratikleri İle Günümüz Çocuklarının Oyun Pratiklerinin Karşılaştırılması

    by Sergender Sezer, Tule Gülteki̇n

    Bu çalışmada modernleşmenin ve teknolojik gelişmelerin etkilediği toplumsal değişmenin çocuk oyunlarına ve oyun pratiklerindeki değişime nasıl yansıdığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma, çocukluk döneminde toplumsallaşmaya büyük etkisi olduğu kabul edilen çocuk oyunlarının da geçmişten bugüne büyük değişiklikler gösterdiği bilinmektedir. Bu nedenle araştırmanın temel problemini, yaşlı bireylerin çocukluk dönemindeki oyun pratikleri ile günümüz çocuklarının oyun patiklerinin nasıl ve neden değişiklik gösterdiği oluşturmaktadır. Bu kapsamda araştırma Muğla ilinin Yeniköy Mahallesi’nde gerçekleştirilmiştir. Tek mahallenin seçilmiş olmasının amacı, aynı mekânda büyümüş ve büyümekte olan bireyler arasında karşılaştırma yaparak kültürel aktarımın ve değişimin nasıl ilerlediğini görmektir. Yeniköy’de doğup büyüyen ve yaşayan sekiz yaşlı ve sekiz çocuk olmak üzere toplam da on altı katılımcıyla derinlemesine görüşme yapılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen veriler yorumlayıcı anlayıcı yöntem ve içerik analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Bunun yanında araştırmada kota ve kartopu örneklem kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna bakıldığında; toplumsal değişmeye paralel olarak oyun kültürünün geleneksel oyun kültüründen modern oyun kültürüne doğru evrildiği, fakat bu evrim sürecinin hala devam etmekte olduğu görülmektedir.