Karlygash Kurmambayeva
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Karlygash Kurmambayeva has a total of 13 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Zhanat Aimukhambet
L.N. Gumilyov Eurasian National University
3 shared publications - Akhmer Birzhan Ermekuly
Department of Kazakh Literature, L.N.Gumilyov Eurasian National University, Astana 010008, Kazakhstan
2 shared publications - Aiauzhan İssebayeva1 shared publication
- Akmaral Ibraikhanova
Department of Kazakh Literature, L.N. Gumilyov Eurasian National University, Astana, 10000, Kazakhstan
1 shared publication - Kuralay Tulebayeva
Alikhan Bokeikhan University, República do Cazaquistão
1 shared publication L.N.Gumilyov Eurasian National University
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 11 October 2025
- Published by Bilingual Publishing Group in Forum for Linguistic Studies
- Vol. 7 (10) , 940–958
Figurative Elements and Imagery in Magzhan Zhumabayev's Lyric Poetry: An Interdisciplinary Analysis through Formalist, Semiotic, and Cognitive Poetic Approach
This study examines the structural and semantic functions of figurative elements—metaphors, symbols, lexical markers, and sensory imagery—in the lyric poetry of Magzhan Zhumabayev (1893–1938), a prominent figure in early twentieth-century Kazakh literature. The research investigates how these microstructural units construct artistic imagery, evoke emotional resonance, and reflect the psychological, cultural, and historical contexts of the period. The analysis addresses dominant types of poetic detail, their thematic distribution, and their role in meaning-making. An interdisciplinary methodology integrates close textual analysis, comparative stylistics, cognitive poetics, and semiotic interpretation. The corpus comprises five symbolically rich poems — Jaraly zhan (A Soul in Pain), Zhogalǵan altyn (he Lost Radiance of Gold), Osy kúngi kúi (The Tune of This Day), Sargaídym (I Faded Away), and Súıgenime (For My Beloved). A total of 143 poetic details were identified and classified through frequency-based and qualitative analysis, revealing recurrent motifs, thematic clusters, and stylistic devices. Findings show that Zhumabayev's figurative elements function as integral cognitive-emotional and cultural signifiers rather than ornamental features. They serve as vehicles for national memory, personal reflection, and philosophical engagement, enhancing thematic unity and reader empathy. The study proposes a systematic typology of figurative elements in Zhumabayev's lyricism, demonstrating their centrality to his artistic style and their fusion of national cultural symbols with universal human emotions. By combining literary, linguistic, and philosophical perspectives, this research advances Kazakh literary studies and offers broader implications for comparative poetics and multilingual literature education.
- 11 October 2025
- Published by Bilingual Publishing Group in Forum for Linguistic Studies
- Vol. 7 (10) , 940–958
Open AccessFigurative Elements and Imagery in Magzhan Zhumabayev's Lyric Poetry: An Interdisciplinary Analysis through Formalist, Semiotic, and Cognitive Poetic Approach
This study examines the structural and semantic functions of figurative elements—metaphors, symbols, lexical markers, and sensory imagery—in the lyric poetry of Magzhan Zhumabayev (1893–1938), a prominent figure in early twentieth-century Kazakh literature. The research investigates how these microstructural units construct artistic imagery, evoke emotional resonance, and reflect the psychological, cultural, and historical contexts of the period. The analysis addresses dominant types of poetic detail, their thematic distribution, and their role in meaning-making. An interdisciplinary methodology integrates close textual analysis, comparative stylistics, cognitive poetics, and semiotic interpretation. The corpus comprises five symbolically rich poems — Jaraly zhan (A Soul in Pain), Zhogalǵan altyn (he Lost Radiance of Gold), Osy kúngi kúi (The Tune of This Day), Sargaídym (I Faded Away), and Súıgenime (For My Beloved). A total of 143 poetic details were identified and classified through frequency-based and qualitative analysis, revealing recurrent motifs, thematic clusters, and stylistic devices. Findings show that Zhumabayev's figurative elements function as integral cognitive-emotional and cultural signifiers rather than ornamental features. They serve as vehicles for national memory, personal reflection, and philosophical engagement, enhancing thematic unity and reader empathy. The study proposes a systematic typology of figurative elements in Zhumabayev's lyricism, demonstrating their centrality to his artistic style and their fusion of national cultural symbols with universal human emotions. By combining literary, linguistic, and philosophical perspectives, this research advances Kazakh literary studies and offers broader implications for comparative poetics and multilingual literature education.
- Open Access
- 23 September 2025
- Published by Bilingual Publishing Group in Forum for Linguistic Studies
- Vol. 7 (10) , 152–164
Typology of Children's Images in Modern Kazakh and English Children's Literature
This study examines the typology of child characters in modern Kazakh and English literature, focusing on urban children and psychological portrayals of childhood. We employ a comparative literary analysis alongside the psychoanalytic theory to uncover how cultural context and unconscious archetypes shape children’s literary images. Archetypal child character types are identified across both literatures – orphans, child caregivers, misunderstood youths, brave child heroes, and mischievous tricksters – with universal features and culture-specific inflections. Kazakh narratives tend to situate children within communal, intergenerational frameworks reflecting national values, whereas English narratives often emphasize individualism and imaginative escape. Drawing on concepts from C.G. Jung, Melanie Klein, Wilfred Bion, Jacques Lacan, and Emmanuel Levinas, we deepen the analysis of these typologies, revealing underlying psychological tensions (e.g., abandonment anxieties, precocious maturity, the child as moral Other), and the ethical implications of representing children in literature. The results include a proposed classification of urban child character types, illustrated with examples from contemporary texts and a discussion of how these typologies reflect differing cultural ideals of childhood. We conclude that modern Kazakh and English literary depictions of children, while sharing archetypal patterns, diverge in ways that illuminate each culture's ethos – whether communal or individual – and that a psychoanalytic lens can enrich our understanding of the child's symbolic role in fiction.
- 23 September 2025
- Published by Bilingual Publishing Group in Forum for Linguistic Studies
- Vol. 7 (10) , 152–164
Open AccessTypology of Children's Images in Modern Kazakh and English Children's Literature
This study examines the typology of child characters in modern Kazakh and English literature, focusing on urban children and psychological portrayals of childhood. We employ a comparative literary analysis alongside the psychoanalytic theory to uncover how cultural context and unconscious archetypes shape children’s literary images. Archetypal child character types are identified across both literatures – orphans, child caregivers, misunderstood youths, brave child heroes, and mischievous tricksters – with universal features and culture-specific inflections. Kazakh narratives tend to situate children within communal, intergenerational frameworks reflecting national values, whereas English narratives often emphasize individualism and imaginative escape. Drawing on concepts from C.G. Jung, Melanie Klein, Wilfred Bion, Jacques Lacan, and Emmanuel Levinas, we deepen the analysis of these typologies, revealing underlying psychological tensions (e.g., abandonment anxieties, precocious maturity, the child as moral Other), and the ethical implications of representing children in literature. The results include a proposed classification of urban child character types, illustrated with examples from contemporary texts and a discussion of how these typologies reflect differing cultural ideals of childhood. We conclude that modern Kazakh and English literary depictions of children, while sharing archetypal patterns, diverge in ways that illuminate each culture's ethos – whether communal or individual – and that a psychoanalytic lens can enrich our understanding of the child's symbolic role in fiction.
- 30 September 2023
- Published by The Eurasian Humanities Institute in Bulletin of the Eurasian Humanities Institute, Philology Series
- No. 3,p. 126-138
SYMBOLIC AND MYTHOPOETIC MEANING OF THE CONCEPT OF SERIKBALL KONDYBAI «PRIMORDIAL LAND»
- 30 September 2023
- Published by The Eurasian Humanities Institute in Bulletin of the Eurasian Humanities Institute, Philology Series
- No. 3,p. 126-138
SYMBOLIC AND MYTHOPOETIC MEANING OF THE CONCEPT OF SERIKBALL KONDYBAI «PRIMORDIAL LAND»
- Open Access
- 11 December 2022
- Published by Milli Folklor in Milli Folklor
- Vol. 17 (136) , 192-204
Kazak Folklorunda Yedi Başlı Ejderha
Bu makalenin konusu olarak mitoloji düşüncesi ve folklardaki ‘yedi başlı ejderha ile savaşma’ motifi seçilmiştir. Mitolojik ejderhanın Avrupa ve Asya mitlerindeki görüntüsü/varlığı karşılaştırılarak açıklanmıştır. Kaosun, bununla beraber kötülüğün sembolü olarak görülen bu yaratık kimi folklor kaynaklarına özgü bir biçimde bilgeliğin temsili olarak karşımıza çıkmaktadır. Halbuki Türk soylu topluluklar arasında, bunlar arasında özellikle Kazak folklorunda yedi başlı ejderha tek bir tipte, yani kötülük temsilinde çokça tasvir edilmektedir. Mitten folklora dönüşen ejderhanın yedi başı olduğu ve bahadırın bu yedi başın her birini kesişinin sembolik bir anlamı olduğu bilinmektedir. Ejderha insanoğluna tehlike saçan, dehşetli bir güç olarak birçok folklorik eserin temel kahramanına dönüşmüştür. Kadim destanlar ile anlatılarda, masal, aşk ve din temalı destanlarda, hikayelerde baş kahramanın esas düşmanı ejderha olmuştur. Dolayısıyla, bahadırın yiğitliğini sınadığı, ün saldığı olay da ejderhayı yenmesi oluvermiştir. Kazak folklarındaki temel ve kalıcı motiflerden biri, yedi başlı ejderha ile bahadırın savaşı olagelmiştir. İnsanların yaşadığı yerlerin yakınına gelen ve beraberinde büyük bir dehşet, kahır getiren ejderhayı öldürmek, onun yedi başını kesmek masal örüntüsünün itici gücü, temel kaldıracı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlatılan meseleler makalenin temel yönelim noktasına alınarak konu, Kazak folklar metinlerinden örnekler verilerek tahlil edilmiş ve bu konuda kimi düşünceler ileri sürülmüştür. Kazak folklor eserlerinde daima korkunç düşman olarak tasvir edilen yedi başlı ejderha bütün halka korku salmaktadır. Mitolojik hikayelerdeki ejderha birçok hayvana ait özelliği kendinde toplamıştır; üç veya yedi başlı olması, vücudunun kertenkele ya da yılana benzemesi, uçmak için kanatlarının olması mitolojik ejderhaya has özelliklerdir. Batı halklarının folklorunda zalim, korkunç olarak görülen ejderha; doğu halklarının folklorunda bilge, kamil ve akıl sahibi, koruyucu-kollayıcı olarak görülmektedir. “Er Töştük” hikayesinin Kazak, Kırgız, Tatar nüshalarında ejderha ile mücadele motifi vardır. Kazak nüshasında, baş kahraman yer altındaki Jılan Bapı hanın ülkesine sefere çıkar. Yer üstüne çıkacağı vakit çınar ağacının dibindeki ejderhayı öldürüp simurg kuşunun yavrularını kurtarır. Bu hikayenin Tatar nüshasında ejderha yılan Er Töştük’ü yer altı dünyasına götürür. Buradaki maksadı, kendilerine tehlike arz eden zalim güçten kurtarmasını rica etmektir. Yedi başlı ejderhayla savaşıp zafere ulaşan kahramanlardan biri “Dede Korkut Kitabının” kahramanı Salur Kazan’dır. “Dede Korkut Kitabının” yeni nüshasında “Salur Kazan’ın yedi başlı ejderhayı öldürmesi” olarak adlandırılan on üçüncü hikaye bulunmaktadır. Kazak folklorunun “Kubıgul”, “Kıssa Kulamergen”, adlı eski destanlarında “Jalgız Közdi Dew”, “Altın Müyizdi Kiyik”, “Er Töstik”, “Ayudew”, “Kulatay Batır”, “Jartı Töstik”, “Ayualpan, Swdısalpan” hikayelerinde “Kıssa Cemşid”, “Kıssa Tahir”, “Şahmaran”, “Hikayat dastan Hatımtay”, “Ebugalisina Abilharis”, “Kıssa Şakir Şakiret”, “ Kıssa Melik Hasan”, “Koyşı Batır” adlı destan-hikayelerde “Seypilmelik”, “Kıssa Dandan”, “Kıssa Bahram”, “Kıssa Şahizade” gibi aşk destanlarında, “Kıssa Kaharman” adlı dini destan ile “Uykıdagı Batır”, “Nurgızarın Bulbul” adlı efsanelerde yedi başlı ejderha kahramanın yendiği baş düşman olarak geçmektedir. Kazak folklorundaki ana, temel motiflerden biri yedi başlı ejderhayla kahramanın savaşıdır. Ülkeye gelip büyük felaket ve kahır getiren ejderhayı öldürme, onun yedi başını yok etme folklorik eserdeki olayın etkileyici gücü, esas tetiği olarak görülmektedir. Makalede, bahsi geçen bu meselelere dikkat çekilip, Kazak folklor metinlerinden örnekler verilerek incelenecektir. Bu esasta...
- 11 December 2022
- Published by Milli Folklor in Milli Folklor
- Vol. 17 (136) , 192-204
Open AccessKazak Folklorunda Yedi Başlı Ejderha
Bu makalenin konusu olarak mitoloji düşüncesi ve folklardaki ‘yedi başlı ejderha ile savaşma’ motifi seçilmiştir. Mitolojik ejderhanın Avrupa ve Asya mitlerindeki görüntüsü/varlığı karşılaştırılarak açıklanmıştır. Kaosun, bununla beraber kötülüğün sembolü olarak görülen bu yaratık kimi folklor kaynaklarına özgü bir biçimde bilgeliğin temsili olarak karşımıza çıkmaktadır. Halbuki Türk soylu topluluklar arasında, bunlar arasında özellikle Kazak folklorunda yedi başlı ejderha tek bir tipte, yani kötülük temsilinde çokça tasvir edilmektedir. Mitten folklora dönüşen ejderhanın yedi başı olduğu ve bahadırın bu yedi başın her birini kesişinin sembolik bir anlamı olduğu bilinmektedir. Ejderha insanoğluna tehlike saçan, dehşetli bir güç olarak birçok folklorik eserin temel kahramanına dönüşmüştür. Kadim destanlar ile anlatılarda, masal, aşk ve din temalı destanlarda, hikayelerde baş kahramanın esas düşmanı ejderha olmuştur. Dolayısıyla, bahadırın yiğitliğini sınadığı, ün saldığı olay da ejderhayı yenmesi oluvermiştir. Kazak folklarındaki temel ve kalıcı motiflerden biri, yedi başlı ejderha ile bahadırın savaşı olagelmiştir. İnsanların yaşadığı yerlerin yakınına gelen ve beraberinde büyük bir dehşet, kahır getiren ejderhayı öldürmek, onun yedi başını kesmek masal örüntüsünün itici gücü, temel kaldıracı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlatılan meseleler makalenin temel yönelim noktasına alınarak konu, Kazak folklar metinlerinden örnekler verilerek tahlil edilmiş ve bu konuda kimi düşünceler ileri sürülmüştür. Kazak folklor eserlerinde daima korkunç düşman olarak tasvir edilen yedi başlı ejderha bütün halka korku salmaktadır. Mitolojik hikayelerdeki ejderha birçok hayvana ait özelliği kendinde toplamıştır; üç veya yedi başlı olması, vücudunun kertenkele ya da yılana benzemesi, uçmak için kanatlarının olması mitolojik ejderhaya has özelliklerdir. Batı halklarının folklorunda zalim, korkunç olarak görülen ejderha; doğu halklarının folklorunda bilge, kamil ve akıl sahibi, koruyucu-kollayıcı olarak görülmektedir. “Er Töştük” hikayesinin Kazak, Kırgız, Tatar nüshalarında ejderha ile mücadele motifi vardır. Kazak nüshasında, baş kahraman yer altındaki Jılan Bapı hanın ülkesine sefere çıkar. Yer üstüne çıkacağı vakit çınar ağacının dibindeki ejderhayı öldürüp simurg kuşunun yavrularını kurtarır. Bu hikayenin Tatar nüshasında ejderha yılan Er Töştük’ü yer altı dünyasına götürür. Buradaki maksadı, kendilerine tehlike arz eden zalim güçten kurtarmasını rica etmektir. Yedi başlı ejderhayla savaşıp zafere ulaşan kahramanlardan biri “Dede Korkut Kitabının” kahramanı Salur Kazan’dır. “Dede Korkut Kitabının” yeni nüshasında “Salur Kazan’ın yedi başlı ejderhayı öldürmesi” olarak adlandırılan on üçüncü hikaye bulunmaktadır. Kazak folklorunun “Kubıgul”, “Kıssa Kulamergen”, adlı eski destanlarında “Jalgız Közdi Dew”, “Altın Müyizdi Kiyik”, “Er Töstik”, “Ayudew”, “Kulatay Batır”, “Jartı Töstik”, “Ayualpan, Swdısalpan” hikayelerinde “Kıssa Cemşid”, “Kıssa Tahir”, “Şahmaran”, “Hikayat dastan Hatımtay”, “Ebugalisina Abilharis”, “Kıssa Şakir Şakiret”, “ Kıssa Melik Hasan”, “Koyşı Batır” adlı destan-hikayelerde “Seypilmelik”, “Kıssa Dandan”, “Kıssa Bahram”, “Kıssa Şahizade” gibi aşk destanlarında, “Kıssa Kaharman” adlı dini destan ile “Uykıdagı Batır”, “Nurgızarın Bulbul” adlı efsanelerde yedi başlı ejderha kahramanın yendiği baş düşman olarak geçmektedir. Kazak folklorundaki ana, temel motiflerden biri yedi başlı ejderhayla kahramanın savaşıdır. Ülkeye gelip büyük felaket ve kahır getiren ejderhayı öldürme, onun yedi başını yok etme folklorik eserdeki olayın etkileyici gücü, esas tetiği olarak görülmektedir. Makalede, bahsi geçen bu meselelere dikkat çekilip, Kazak folklor metinlerinden örnekler verilerek incelenecektir. Bu esasta...