Serkan Özgür

Plyometric training is widely used to enhance explosive performance in youth athletes; however, the effects of adding elastic band resistance remain unclear. This randomised controlled trial compared elastic band-resisted plyometric training (EBPT), traditional plyometric training (PLT), and a control condition (CON) on jump performance in young male soccer players. Thirty-three players (age 14–15 years) were assigned to EBPT ( n = 10), PLT ( n = 11), or CON ( n = 12); both training groups completed a 6-week intervention (two sessions per week). Jump height and take-off velocity for squat jump, countermovement jump without and with arm swing (CMJ-NS, CMJ-AS), and dominant- and non-dominant-leg single-leg vertical jumps (SVJ-D, SVJ-ND) were analysed using mixed-design ANOVA; peak power and relative peak power were analysed using one-way ANCOVA with the pre-test value as covariate (with Quade's non-parametric rank ANCOVA where the homogeneity-of-regression-slopes assumption was violated). Groups were balanced for maturation at baseline (both p > 0.85). Significant time × group interactions emerged for CMJ-NS height ( p = .045), SVJ-D height ( p = .046), SVJ-ND height ( p = .010), and CMJ-NS take-off velocity ( p = .027). EBPT exceeded CON for CMJ-NS height and exceeded both CON and PLT for SVJ-D height. One-way ANCOVA showed that EBPT exceeded both PLT and CON for dominant single-leg peak power ( F (2, 29) = 13.81, p < .001, ηp ² = .49); for CMJ-NS peak power EBPT exceeded only the control (not PLT), and no relative peak-power outcome differed between groups, indicating that the absolute-power advantages were partly driven by body-mass differences and did not persist once power was normalised to body mass. EBPT preferentially enhances unilateral explosive performance, with its only advantage over traditional plyometrics in dominant single-leg jump height and peak power; for bilateral countermovement tasks, EBPT and traditional plyometrics produce comparable adaptations, supporting selective application aligned with training goals. Trial registration: ClinicalTrials.gov NCT07367230, Retrospectively registered.

This study examined the post-exercise window of vulnerability in static postural control after submaximal treadmill exercise in adults with sedentary behavior and evaluated sex differences in balance impairment and recovery. Thirty-four adults with sedentary behavior (17 women, 17 men) performed the Modified Bruce Protocol. Postural sway was assessed at baseline (Pre), immediately post-exercise (Post0), and at 5 (Post5) and 10 (Post10) minutes of recovery using center-of-pressure metrics (sway area, total sway distance, anterior–posterior excursion, medial–lateral excursion). Blood lactate and heart rate were recorded concurrently. Postural sway and blood lactate were analyzed with a two-way mixed ANOVA (time × sex): heart rate and RPE, with stage-wise independent-sample t-tests. Blood lactate increased markedly post-exercise and remained elevated throughout the 10 min recovery window (p < 0.001, η²_p = 0.797), with higher levels in men across all time points (main effect of sex, p = 0.006, η²_p = 0.215). Heart rate was higher in men at rest and throughout recovery (all p < 0.001; women higher only at Stage 4), returning near resting level in both sexes by Post10. All four postural sway parameters showed significant main effects of time (all p < 0.001, except total sway distance, p = 0.001) without statistically significant sex × time interactions, and all remained significantly elevated above baseline at Post10, indicating that postural recovery was incomplete within the 10 min observation window. Submaximal treadmill exercise induces acute postural control impairment in sedentary adults that persists into early recovery along specific CoP axes. Despite higher lactate in men, postural and metabolic recovery did not dissociate within the 10 min observation window, defining a post-exercise vulnerability window of at least 10 min that may warrant heightened attention to postural stability in this population.

Purpose.: Archery, a sport based on individual performance, requires postural stability,oncentration and the ability to cope with stress. The effect of stress on success, however, is not clear in the adolescent age group. The present study investigates the association between stress and trait anxiety levels and postural control and shooting performance in young adolescent archers.Methods.: Included in the study were a total of 22 licensed archers (6 female; 16 male) aged between 11 and 14 who were evaluated using the ‘Anxiety Sensitivity Index-3’ and ‘Trier Social Stress Test’ (child version, arithmetic component) to measure their trait anxiety status and susceptibility to stress, respectively. Stress was measured based on the number of heartbeats per minute. An evaluation of static postural control was made using a pedobarography device before arrow release, with and without subjecting the archer to stress. To assess performance, 10 arrows were shot at a target 18 metres away, twice – before and after subjecting the participant to stress.Results.: Postural control showed no significant change under stress. However, the participants’ trait anxiety status inversely correlated with shooting success. Post-stress shooting scores correlated with total ASI-3 score (r = –0.513; p = 0.021) and its social sub-group (r = –0.634; p = 0.003).Conclusions.: A moderately inverse correlation can be noted between the trait anxiety state and shooting success in young adolescent archers subjected to stress. Furthermore, stress was observed to have a detrimental effect on the shooting success of people with a high level of trait anxiety.

Giriş ve Amaç: Ayak yapısını tanımlamak için yapılan çalışmalar, ayak içindeki anatomik yapıları ve antropometrik noktalarının ölçülmesini içerir. Harris Beath ayak izi ıstampası ayak izi elde edilmesinde sıklıkla kullanılan bir yöntemdir. Bu izlerden elde edilen veriler pes planus gibi ayak sorunlarının belirlenmesinde kullanılabilmektedir. Bu çalışmada farklı indekslerin pes planus konusunda tanı duyarlılığını ve kesme noktalarını belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza 18-45 yaş aralığındaki 120 sağlıklı yetişkin kadın katıldı. Gönüllülerin statik sağ ayak izleri Harris Beath yöntemi kullanılarak elde edildi ve bir tarayıcı yardımıyla bilgisayar ortamına aktarıldı. Görüntüler ImageJ 1.51.8 programı kullanılarak; ark indeks, Chippaux-Smiraks indeksi, Staheli indeksi ve ark açısı hesaplandı. Normal ayak ve pes planus ayırımında ark indeks ≥0.26 referans kabul edildi. Nonparametrik ROC eğrisi analizi yapılarak duyarlılık, özgünlük ve kesme değerleri hesaplandı. Ölçümlere ait eğriler tanısal değeri bakımından ikili olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Pes planus için duyarlılık ve özgünlük değerleri; Chippoux-Smiraks indeksi için 0.86 ve 0.68 (kesme değeri: 0.374), Staheli indeksi için 0.87 ve 0.65 (kesme değeri: 0.632) ve ark açısı için 0.65 ve 0.78 (kesme değeri: 35,923) olarak bulundu. Her bir yöntem için elde edilen ROC eğrilerinin ikili karşılaştırılmasında anlamlı fark saptanmadı(P>0.05). Sonuç: Ayak izinden hesaplanan Chippoux-Smiraks indeksi, Staheli indeksi ve ark açısı ölçümlerinin uygulama kolaylığı ve zararsız olması yanı sıra tanısal duyarlılık ve özgüllüklerinin yüksek olmasıyla, çalışma örnekleminin alındığı toplumda erişkin kadınlarda toplumsal pes planus taramalarında kullanılabileceği kanısındayız

Duyusal girdi postürel kontrolde önemli rol oynar. Farklı spor dallarından sporcular postural kontrol için duyuları değişik derecelerde yeniden ağırlıklandırabilirler. Bu çalışma genç yetişkin erkeklerde postürel kontrolün sağlanmasında görme duyusunun önemini ve futbol ile basketbol eğitiminin postürel kontrolü sağlama bakımından görme duyusuna bağımlılığı ne derecede etkilediğini ortaya koyma amacıyla planlanmıştır. Lise öğrencilerinden futbol eğitimi alanlar (n=17, 17.29±0.85 yaş), basketbol eğitimi alanlar (n=19, 16.74±0.87 yaş) ve kontrol grubu olarak sanat eğitimi alanlar (n=26, 16.08±0.93 yaş) çalışma evrenini oluşturmuşlardır. Pedobarografi cihazı ile statik denge değerlendirmesi için katılımcılara iki ayak üzerinde ve kararlı zeminde gözler açık ve gözler kapalı durumda ölçüm yapılmıştır. Salınım alanı, salınım mesafesi ve salınım hızı (varyans) parametreleri elde edilmiştir. Göz açık ve göz kapalı ölçümler arasında grup faktörüne göre salınım mesafesi parametresinde anlamlı fark saptanırken (p=0.031), salınım hızının sadece ön-arka bileşeninde anlamlı fark saptanmıştır (p=0.017). Göz açık ölçümlerde gruplar arasında fark saptanmamıştır. Göz kapalı durumda futbolcular kontrol grubuna göre salınım mesafesi (p=0.008) ve salınım hızı bakımından anlamlı derecede daha üstün bulunmuşlardır (p=0.018). Futbol eğitimi alan genç yetişkin erkeklerin, görme duyusu engellendiğinde daha iyi statik denge performansına sahip oldukları gözlenmiştir. Futbol eğitimi alan grubun görme duyusu engellendiğinde postürel kontrolün sağlanmasında rol oynayan diğer duyusal girdileri (özellikle proprioseptif duyuyu) daha iyi yeniden ağırlıklandırabildiği söylenebilir.