Ozan Fatih Sarıkaya
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Ozan Fatih Sarıkaya has a total of 102 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ferit Çeli̇k
Burdur Devlet Hastanesi
3 shared publications - Nalan Gülşen Ünal
Department of Gastroenterology, Ege University, İzmir, Türkiye
3 shared publications - Ahmet Ömer Özütemi̇z
Department of Internal Medicine, Division of Gastroenterology, Ege University Faculty of Medicine, Izmir 35040, Turkey
2 shared publications - Ali Şenkaya
Department of Gastroenterology, Ege University Faculty of Medicine, İzmir, Türkiye
2 shared publications - Galip Ersöz
Department of Gastroenterology, Ege University School of Medicine, Izmir, TURKEY
2 shared publications Ilker Turan
2 shared publications
Latest Publications
- 16 July 2026
- Published by Elsevier in Microbial Pathogenesis
- Vol. 219, 108709
Intracellular harboring of Helicobacter pylori within Candida species in human gastric biopsies: Evidence suggestive of a potential Trojan horse mechanism
- 16 July 2026
- Published by Elsevier in Microbial Pathogenesis
- Vol. 219, 108709
Intracellular harboring of Helicobacter pylori within Candida species in human gastric biopsies: Evidence suggestive of a potential Trojan horse mechanism
- Open Access
- 22 September 2025
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 14 (18) , 6663
Endoscopic Outcomes and Inflammatory Marker Correlation in Adult Patients with Corrosive Substance Ingestion
Background/Objectives: Corrosive substance intake remains a significant public health concern due to its potential for severe gastrointestinal (GI) injury and associated morbidity. Early risk stratification is crucial for appropriate management, yet there is a lack of reliable non-invasive predictors of injury severity. This study aimed to evaluate the clinical characteristics of adult patients with corrosive ingestion and to investigate the correlation between inflammatory markers and endoscopic injury severity. Methods: In this retrospective study, 83 adult patients who underwent esophagogastroduodenoscopy (EGD) following corrosive ingestion between January 2017 and January 2021 were analyzed. Endoscopic injuries were graded using the Zargar classification and categorized as mild (grades 0–2a) or severe (grades 2b–4). Demographic, clinical, endoscopic, and laboratory data, including neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) and C-reactive protein (CRP) levels, were recorded. The correlation between inflammatory markers and injury severity was assessed, and receiver operating characteristic (ROC) analysis was performed to determine diagnostic accuracy. Results: Among the patients, 55.4% were female with a mean age of 41.5 ± 17.3 years. Most ingestions were accidental (74.7%), with bleach being the most common agent (41%). Endoscopic injury was detected in 55.4% of patients, predominantly in the stomach and esophagus. Severe injuries were associated with longer intensive care and hospital stays, increased complication rates, and more frequent organ involvement (p < 0.001). A weak but statistically significant correlation was found between injury severity and both NLR (r = 0.357, p = 0.001) and CRP (r = 0.247, p = 0.024). ROC analysis revealed an NLR cut-off of 2.95 (AUC = 0.804) and CRP cut-off of 2.5 (AUC = 0.706) for predicting severe injury. Conclusions: Early endoscopic evaluation remains essential for assessing corrosive injury severity. However, NLR and CRP may serve as useful, non-invasive indicators in predicting injury severity, potentially aiding clinical decision-making, especially in settings where endoscopy is not readily available or is contraindicated.
- 22 September 2025
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 14 (18) , 6663
Open AccessEndoscopic Outcomes and Inflammatory Marker Correlation in Adult Patients with Corrosive Substance Ingestion
Background/Objectives: Corrosive substance intake remains a significant public health concern due to its potential for severe gastrointestinal (GI) injury and associated morbidity. Early risk stratification is crucial for appropriate management, yet there is a lack of reliable non-invasive predictors of injury severity. This study aimed to evaluate the clinical characteristics of adult patients with corrosive ingestion and to investigate the correlation between inflammatory markers and endoscopic injury severity. Methods: In this retrospective study, 83 adult patients who underwent esophagogastroduodenoscopy (EGD) following corrosive ingestion between January 2017 and January 2021 were analyzed. Endoscopic injuries were graded using the Zargar classification and categorized as mild (grades 0–2a) or severe (grades 2b–4). Demographic, clinical, endoscopic, and laboratory data, including neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) and C-reactive protein (CRP) levels, were recorded. The correlation between inflammatory markers and injury severity was assessed, and receiver operating characteristic (ROC) analysis was performed to determine diagnostic accuracy. Results: Among the patients, 55.4% were female with a mean age of 41.5 ± 17.3 years. Most ingestions were accidental (74.7%), with bleach being the most common agent (41%). Endoscopic injury was detected in 55.4% of patients, predominantly in the stomach and esophagus. Severe injuries were associated with longer intensive care and hospital stays, increased complication rates, and more frequent organ involvement (p < 0.001). A weak but statistically significant correlation was found between injury severity and both NLR (r = 0.357, p = 0.001) and CRP (r = 0.247, p = 0.024). ROC analysis revealed an NLR cut-off of 2.95 (AUC = 0.804) and CRP cut-off of 2.5 (AUC = 0.706) for predicting severe injury. Conclusions: Early endoscopic evaluation remains essential for assessing corrosive injury severity. However, NLR and CRP may serve as useful, non-invasive indicators in predicting injury severity, potentially aiding clinical decision-making, especially in settings where endoscopy is not readily available or is contraindicated.
- 4 July 2022
- Published by Elsevier in Journal of Hepatology
- Vol. 77, S399
Ten-year single center experience in hepatotoxicity due to mushroom poisoning
- 4 July 2022
- Published by Elsevier in Journal of Hepatology
- Vol. 77, S399
Ten-year single center experience in hepatotoxicity due to mushroom poisoning
- 7 June 2022
- Published by Elsevier in Gastrointestinal Endoscopy
- Vol. 95 (6) , AB344
A NEW METHOD FOR THE REMOVAL OF PANCREATIC STENTS MIGRATED TO THE TAIL OF THE PANCREATIC DUCT
- 7 June 2022
- Published by Elsevier in Gastrointestinal Endoscopy
- Vol. 95 (6) , AB344
A NEW METHOD FOR THE REMOVAL OF PANCREATIC STENTS MIGRATED TO THE TAIL OF THE PANCREATIC DUCT
- Open Access
- 14 January 2022
- Published by Academician Publishing
Hipertansiyon Tanı ve Tedavisine Güncel Yaklaşım
Hipertansiyon toplumda en sık görülen kardiyovasküler hastalıktır ve çoğunlukla sinsi bir seyir göstererek hedef organ hasarına sebep olur. Hipertansiyonun toplumdaki morbidite ve mortalite yükü üzerine azımsanmayacak bir etkisi vardır. Hipertansiyon; yaşam tarzı değişiklikleri ve medikal tedavi ile pek çok hastada kontrol edilebilmektedir ve nadiren girişimsel tedavilere ihtiyaç duyulmaktadır. Çoğunlukla asemptomatik seyretmesi nedeniyle hastaların çok azı tanı alır ve tedavi uyumsuzluğu nedeniyle tanı alanların çok azı uygun bir şekilde tedavi edilir. Sağlık alanında çalışanların neredeyse tümü çalışma hayatlarının belirli bir döneminde bu hasta grubuyla karşı karşıya kalmakta ve bu hastaların yönetiminde aktif rol oynamak durumunda kalmaktadır. Bütün bu sebepler bu kitabı yazmaya karar vermemizde itici güç oldu. Alışılagelmiş düşüncenin aksine hipertansiyon sadece kardiyologları ve iç hastalıkları uzmanlarını değil bütün disiplinleri ilgilendiren bir hastalıktır ve bu nedenle de biz Türkiye›nin dört bir yanından çeşitli uzmanlık alanlarından birçok seçkin yazarı bir araya getirmeyi planladık. Hipertansiyonun tanısından; girişimsel tedavilerine varana kadar hipertansiyon yönetimi enine boyuna tartışıldı. Ortaya çok güzel bir eser çıktı. Emek veren bütün yazarlarımıza ve Akademisyen yayınevinin emektar çalışanlarına sonsuz teşekkürler.
- 14 January 2022
- Published by Academician Publishing
Open AccessHipertansiyon Tanı ve Tedavisine Güncel Yaklaşım
Hipertansiyon toplumda en sık görülen kardiyovasküler hastalıktır ve çoğunlukla sinsi bir seyir göstererek hedef organ hasarına sebep olur. Hipertansiyonun toplumdaki morbidite ve mortalite yükü üzerine azımsanmayacak bir etkisi vardır. Hipertansiyon; yaşam tarzı değişiklikleri ve medikal tedavi ile pek çok hastada kontrol edilebilmektedir ve nadiren girişimsel tedavilere ihtiyaç duyulmaktadır. Çoğunlukla asemptomatik seyretmesi nedeniyle hastaların çok azı tanı alır ve tedavi uyumsuzluğu nedeniyle tanı alanların çok azı uygun bir şekilde tedavi edilir. Sağlık alanında çalışanların neredeyse tümü çalışma hayatlarının belirli bir döneminde bu hasta grubuyla karşı karşıya kalmakta ve bu hastaların yönetiminde aktif rol oynamak durumunda kalmaktadır. Bütün bu sebepler bu kitabı yazmaya karar vermemizde itici güç oldu. Alışılagelmiş düşüncenin aksine hipertansiyon sadece kardiyologları ve iç hastalıkları uzmanlarını değil bütün disiplinleri ilgilendiren bir hastalıktır ve bu nedenle de biz Türkiye›nin dört bir yanından çeşitli uzmanlık alanlarından birçok seçkin yazarı bir araya getirmeyi planladık. Hipertansiyonun tanısından; girişimsel tedavilerine varana kadar hipertansiyon yönetimi enine boyuna tartışıldı. Ortaya çok güzel bir eser çıktı. Emek veren bütün yazarlarımıza ve Akademisyen yayınevinin emektar çalışanlarına sonsuz teşekkürler.
- 11 January 2022
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 20 (3) , 129-135
Endoskopik incelemede saptanan mide poliplerinin yerleşimi, histopatolojik tipleri ve tedavi yönetimi
Giriş ve Amaç: Gastrik polip lümene doğru çıkıntı oluşturan, mukoza veya submukozadan köken alan sesil ya da saplı lezyonlar olarak tanımlanır. Bu çalışmanın amacı, gastroskopi işlemi sırasında tespit edilen poliplerin görülme sıklığının, gastrik polip saptanan hastaların demografik özelliklerinin, poliplerin endoskopik ve histopatolojik özelliklerinin, eşlik eden diğer endoskopik bulguların ve tedavi şekillerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Haziran 2017 ile Haziran 2020 tarihleri arasında üniversite hastanemiz gastroenteroloji bölümü endoskopi ünitesinde yapılan 13280 gastroskopi işleminde, polip saptanan 80 hasta dahil edildi. Seksen hastada toplam 125 polip saptandı ve retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaşı ve cinsiyeti, gastroskopi yapılma nedeni, polip sayısı, poliplerin midedeki lokalizasyonu, polipektomi yöntemi, polip histopatolojisi, Helicobacter pylori pozitifliği, intestinal metaplazi varlığı, atrofik gastrit varlığı, polipektomi sonrası komplikasyon gelişip gelişmediği tarandı. Bulgular: Seksen (%0.6) hasta ve bu hastalarda saptanan toplam 125 polip sonucu değerlendirildi. Hastaların 54’ü (%67.5) kadın ve yaş ortalaması 57.5 ± 12.5 yıldı. Hastaların %51.2’sinde endoskopi yapılma nedeni, başka merkezlerden kliniğimize polipektomi amacıyla yönlendirilmeleriydi. Mide mukoza örneklemesinde hastaların %11.3’ünde Helicobacter pylori pozitifliği, %20’sinde intestinal metaplazi, %21.2’sinde atrofik gastrit mevcuttu. Poliplerin %65.6’sında polip boyutu 10 mm’nin altındaydı. Polipler sırasıyla; en sık korpusta (%54.4), antrumda (%22.4) ve fundusta (%20.8) saptandı. Poliplerin histopatolojisi en sık fundik gland polip (%42.4), hiperplastik polip (%30.4) ve nöroendokrin tümördü (%20.8). En sık uygulanan polipektomi yöntemi poliplerin %51.2’sinde biyopsi forsepsi ile polipektomidir. Hastaların 5’inde (%4) polipektomi komplikasyonu olarak postpolipektomi interprosedürel kanama gelişti. Sonuç: Çalışmamızda mide polip saptanma oranı literatür ile uyumlu bulunmuştur. Endoskopik olarak bazen poliplerin birbirinden ayırt edilmesi zor olabildiğinden mümkün olan her polibe güvenli bir şekilde polipektomi yapılmalı ve komşu mide mukozasından örnekler alınmalıdır.
- 11 January 2022
- Published by Turkish Journal of Academic Gastroenterology in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
- Vol. 20 (3) , 129-135
Endoskopik incelemede saptanan mide poliplerinin yerleşimi, histopatolojik tipleri ve tedavi yönetimi
Giriş ve Amaç: Gastrik polip lümene doğru çıkıntı oluşturan, mukoza veya submukozadan köken alan sesil ya da saplı lezyonlar olarak tanımlanır. Bu çalışmanın amacı, gastroskopi işlemi sırasında tespit edilen poliplerin görülme sıklığının, gastrik polip saptanan hastaların demografik özelliklerinin, poliplerin endoskopik ve histopatolojik özelliklerinin, eşlik eden diğer endoskopik bulguların ve tedavi şekillerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Haziran 2017 ile Haziran 2020 tarihleri arasında üniversite hastanemiz gastroenteroloji bölümü endoskopi ünitesinde yapılan 13280 gastroskopi işleminde, polip saptanan 80 hasta dahil edildi. Seksen hastada toplam 125 polip saptandı ve retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaşı ve cinsiyeti, gastroskopi yapılma nedeni, polip sayısı, poliplerin midedeki lokalizasyonu, polipektomi yöntemi, polip histopatolojisi, Helicobacter pylori pozitifliği, intestinal metaplazi varlığı, atrofik gastrit varlığı, polipektomi sonrası komplikasyon gelişip gelişmediği tarandı. Bulgular: Seksen (%0.6) hasta ve bu hastalarda saptanan toplam 125 polip sonucu değerlendirildi. Hastaların 54’ü (%67.5) kadın ve yaş ortalaması 57.5 ± 12.5 yıldı. Hastaların %51.2’sinde endoskopi yapılma nedeni, başka merkezlerden kliniğimize polipektomi amacıyla yönlendirilmeleriydi. Mide mukoza örneklemesinde hastaların %11.3’ünde Helicobacter pylori pozitifliği, %20’sinde intestinal metaplazi, %21.2’sinde atrofik gastrit mevcuttu. Poliplerin %65.6’sında polip boyutu 10 mm’nin altındaydı. Polipler sırasıyla; en sık korpusta (%54.4), antrumda (%22.4) ve fundusta (%20.8) saptandı. Poliplerin histopatolojisi en sık fundik gland polip (%42.4), hiperplastik polip (%30.4) ve nöroendokrin tümördü (%20.8). En sık uygulanan polipektomi yöntemi poliplerin %51.2’sinde biyopsi forsepsi ile polipektomidir. Hastaların 5’inde (%4) polipektomi komplikasyonu olarak postpolipektomi interprosedürel kanama gelişti. Sonuç: Çalışmamızda mide polip saptanma oranı literatür ile uyumlu bulunmuştur. Endoskopik olarak bazen poliplerin birbirinden ayırt edilmesi zor olabildiğinden mümkün olan her polibe güvenli bir şekilde polipektomi yapılmalı ve komşu mide mukozasından örnekler alınmalıdır.
- 1 January 2022
- Published by Kare Publishing in Diagnostic and Interventional Endoscopy
- Vol. 1 (2) , 56-57
Percutaneus Colonic Stent as a Rescue Therapy for a Walled-off-Necrosis
Cite this article as: Sarıkaya OF, Ersöz G. Percutaneus colonic stent as a rescue therapy for a walled-off-necrosis. Diagn Interv Endosc. 2022;1(2):56-57.
- 1 January 2022
- Published by Kare Publishing in Diagnostic and Interventional Endoscopy
- Vol. 1 (2) , 56-57
Percutaneus Colonic Stent as a Rescue Therapy for a Walled-off-Necrosis
Cite this article as: Sarıkaya OF, Ersöz G. Percutaneus colonic stent as a rescue therapy for a walled-off-necrosis. Diagn Interv Endosc. 2022;1(2):56-57.
- 27 November 2017
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Psychiatry in Clinical Practice
- Vol. 22 (3) , 200-205
Delirium is associated with increased mortality in the geriatric population
Objective: The aim of this study was to investigate the prevalence of delirium and its association with mortality rates in elderly inpatients. Methods: The medical records of 1435 patients over 65 years old who were treated at a regional university hospital and were referred to the university’s Consultation and Liaison Psychiatry Clinic for psychological evaluation were retrospectively analyzed. Patients with and without a diagnosis of delirium were compared. The National Survival Database was used to determine mortality rates. Results: The prevalence of delirium was 25.5%. The delirium group was older (p < .0001) and had a larger proportion of males (p < .0001). Mortality rate was higher in the delirium group at 1, 2, 3, 4, and 5 years (p < .0001 for all). Age, gender, lower urinary system diseases, chronic liver disease, solid hematologic malignancy, infections, and Alzheimer’s disease emerged as significant parameters associated with mortality. Multivariate analysis of these parameters indicated that comorbid diseases (lower urinary system diseases, chronic liver disease, solid hematologic malignancy, infections, and Alzheimer’s disease) are risk factors for mortality independent of demographic data such as age and gender. Conclusions: Independent of all other factors, delirium is associated with higher mortality risk.
- 27 November 2017
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Psychiatry in Clinical Practice
- Vol. 22 (3) , 200-205
Delirium is associated with increased mortality in the geriatric population
Objective: The aim of this study was to investigate the prevalence of delirium and its association with mortality rates in elderly inpatients. Methods: The medical records of 1435 patients over 65 years old who were treated at a regional university hospital and were referred to the university’s Consultation and Liaison Psychiatry Clinic for psychological evaluation were retrospectively analyzed. Patients with and without a diagnosis of delirium were compared. The National Survival Database was used to determine mortality rates. Results: The prevalence of delirium was 25.5%. The delirium group was older (p < .0001) and had a larger proportion of males (p < .0001). Mortality rate was higher in the delirium group at 1, 2, 3, 4, and 5 years (p < .0001 for all). Age, gender, lower urinary system diseases, chronic liver disease, solid hematologic malignancy, infections, and Alzheimer’s disease emerged as significant parameters associated with mortality. Multivariate analysis of these parameters indicated that comorbid diseases (lower urinary system diseases, chronic liver disease, solid hematologic malignancy, infections, and Alzheimer’s disease) are risk factors for mortality independent of demographic data such as age and gender. Conclusions: Independent of all other factors, delirium is associated with higher mortality risk.
- Open Access
- 1 June 2016
- Published by Ege Journal of Medicine in Ege Tıp Dergisi
- Vol. 55 (2) , 65-70
Bornova ilçesinde yaşayan 65 yaş üzeri nüfustaki fonksiyonel bağımlılık oranları
Amaç: İnsan ömrünün uzaması ile birlikte toplumlarda yaşlı nüfus oranları da artmaktadır. Yaşlı nüfustaki artış toplumda sağlık politikaları ve sosyal politikaların şekillenmesinde önem taşımaktadır. Bu çalışmada İzmir'in Bornova ilçesinde yaşayan yaşlılarda günlük yaşam aktiviteleri (GYA) ve yardımcı günlük yaşam aktivitelerini (YGYA) değerlendirerek fonksiyonel bağımlılık durumunun saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Örneklem Bornova ilçesinin Atatürk, Erzene ve Kazımdirik Mahallesinde oturan yaşlılardan kota örneklemesi ile seçilmiştir. Yaşlılara demografik ve kategorik 10 sorudan oluşan anket uygulanmıştır. Fonksiyonel bağımlılığı saptamak için Barthel İndeksi ve Lawton ve Brody'in YGYA ölçeği kullanılmıştır. Tüm veriler bu konuda eğitim almış üniversite öğrencileri tarafından yüz yüze görüşme ile alınmıştır. Bulgular: Çalışmaya alınan 152 yaşlının yaş ortalaması 72.9± 5, %57.9'u (n=88) erkek, %67.8'inin (n=103) yaşı 65-74 arasındadır. Vakalarda en sık görülen kronik hastalık hipertansiyon olup %37.5 (n=57) oranındadır. Yaşlılardaki bağımlılık puanları Barthel İndeksine göre 79.64±16.92 (orta derecede bağımlı), Lawton ve Brody YGYA'ya göre 14.79±4.56 (yarı bağımlı) bulunmuştur. Barthel İndeksine göre erkekler, bağırsak bakımı açısından kadınlara göre daha bağımsızdır. Lawton ve Brody YGYA göre erkekler alışveriş, mali işler konusunda kadınlara göre daha bağımsız iken çamaşır, ev temizliğinde kadınların daha bağımsız olduğu saptanmıştır. Sonuç: Yaşlılar, Barthel'e göre orta derecede bağımlı, Lawton ve Brody'e göre yarı bağımlı bulunmuştur.
- 1 June 2016
- Published by Ege Journal of Medicine in Ege Tıp Dergisi
- Vol. 55 (2) , 65-70
Open AccessBornova ilçesinde yaşayan 65 yaş üzeri nüfustaki fonksiyonel bağımlılık oranları
Amaç: İnsan ömrünün uzaması ile birlikte toplumlarda yaşlı nüfus oranları da artmaktadır. Yaşlı nüfustaki artış toplumda sağlık politikaları ve sosyal politikaların şekillenmesinde önem taşımaktadır. Bu çalışmada İzmir'in Bornova ilçesinde yaşayan yaşlılarda günlük yaşam aktiviteleri (GYA) ve yardımcı günlük yaşam aktivitelerini (YGYA) değerlendirerek fonksiyonel bağımlılık durumunun saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Örneklem Bornova ilçesinin Atatürk, Erzene ve Kazımdirik Mahallesinde oturan yaşlılardan kota örneklemesi ile seçilmiştir. Yaşlılara demografik ve kategorik 10 sorudan oluşan anket uygulanmıştır. Fonksiyonel bağımlılığı saptamak için Barthel İndeksi ve Lawton ve Brody'in YGYA ölçeği kullanılmıştır. Tüm veriler bu konuda eğitim almış üniversite öğrencileri tarafından yüz yüze görüşme ile alınmıştır. Bulgular: Çalışmaya alınan 152 yaşlının yaş ortalaması 72.9± 5, %57.9'u (n=88) erkek, %67.8'inin (n=103) yaşı 65-74 arasındadır. Vakalarda en sık görülen kronik hastalık hipertansiyon olup %37.5 (n=57) oranındadır. Yaşlılardaki bağımlılık puanları Barthel İndeksine göre 79.64±16.92 (orta derecede bağımlı), Lawton ve Brody YGYA'ya göre 14.79±4.56 (yarı bağımlı) bulunmuştur. Barthel İndeksine göre erkekler, bağırsak bakımı açısından kadınlara göre daha bağımsızdır. Lawton ve Brody YGYA göre erkekler alışveriş, mali işler konusunda kadınlara göre daha bağımsız iken çamaşır, ev temizliğinde kadınların daha bağımsız olduğu saptanmıştır. Sonuç: Yaşlılar, Barthel'e göre orta derecede bağımlı, Lawton ve Brody'e göre yarı bağımlı bulunmuştur.