Omer Taylan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Omer Taylan has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ali Çiçek
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi
2 shared publications - Abdullah Turan
Ortaköy Vocational School, Aksaray University, 68100 Aksaray, Türkiye
1 shared publication - Aslıhan Çiçek
Independent Researcher, 58000 Sivas, Türkiye
1 shared publication - Cuma Çakmak
Dicle Universitesi
1 shared publication - Hamza Bahadır Eser
Süleyman Demirel Üniversitesi
1 shared publication - İsMail Biçer
Pamukkale Universitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 20 October 2026
- Published by Inonu University in Akademik Yaklaşımlar Dergisi
- Vol. 17, 1-18
TEK PARTİ DÖNEMİ CUMHURİYET HALK PARTİSİ’NDE KURUCU BİR İLKE: KUVVETLER BİRLİĞİ Mİ AYRILIĞI MI?
Bu çalışma, Tek Parti dönemi Cumhuriyet Halk Partisi’nde kuvvetler birliği ilkesinin düşünsel kaynaklarını, siyasal gerekçelerini ve kurumsal karşılıklarını tarihsel-belgesel bir perspektifle ele almaktadır. Modern anayasal düşüncede kuvvetler ayrılığı siyasal iktidarın sınırlandırılması, denge-denetim mekanizmalarının kurulması ve bireysel özgürlüklerin korunmasıyla ilişkilendirilirken, erken Cumhuriyet’te kuvvetler birliği egemenliğin bölünmezliği, milli iradenin tekliği ve Meclis merkezliliği üzerinden meşrulaştırılmıştır. Çalışmada Nutuk, TBMM zabıtları, CHP kurultay tutanakları, parti programları ve tüzükleri birincil kaynaklar olarak değerlendirilmekte; bu metinler kuvvetler birliği/ayrılığı, milli egemenlik, kurucu iktidar ve parti-devlet bütünleşmesi temaları etrafında okunmaktadır. Çalışma, kuvvetler birliği anlayışının savaş ve kuruluş koşullarıyla ilişkili olmakla birlikte, erken Cumhuriyet’in kurucu egemenlik tasavvuru, Rousseaucu genel irade anlayışı ve Osmanlı’dan devralınan merkeziyetçi siyasal mirasla birlikte kavranması gerektiğini ileri sürmektedir. Mustafa Kemal’in meclis merkezli egemenlik yorumu, CHP programları ve kurultay tartışmaları bu tercihin farklı düzeylerde kurumsallaştığına işaret etmektedir. Çalışma ayrıca 1939-1950 dönemini, kuvvetler birliği ilkesinin bütünüyle terk edildiği bir kopuş evresi yerine, değişen iç ve dış koşullar karşısında daha temkinli bir siyasal dile taşındığı bir ara dönem olarak değerlendirmektedir.
- 20 October 2026
- Published by Inonu University in Akademik Yaklaşımlar Dergisi
- Vol. 17, 1-18
Open AccessTEK PARTİ DÖNEMİ CUMHURİYET HALK PARTİSİ’NDE KURUCU BİR İLKE: KUVVETLER BİRLİĞİ Mİ AYRILIĞI MI?
Bu çalışma, Tek Parti dönemi Cumhuriyet Halk Partisi’nde kuvvetler birliği ilkesinin düşünsel kaynaklarını, siyasal gerekçelerini ve kurumsal karşılıklarını tarihsel-belgesel bir perspektifle ele almaktadır. Modern anayasal düşüncede kuvvetler ayrılığı siyasal iktidarın sınırlandırılması, denge-denetim mekanizmalarının kurulması ve bireysel özgürlüklerin korunmasıyla ilişkilendirilirken, erken Cumhuriyet’te kuvvetler birliği egemenliğin bölünmezliği, milli iradenin tekliği ve Meclis merkezliliği üzerinden meşrulaştırılmıştır. Çalışmada Nutuk, TBMM zabıtları, CHP kurultay tutanakları, parti programları ve tüzükleri birincil kaynaklar olarak değerlendirilmekte; bu metinler kuvvetler birliği/ayrılığı, milli egemenlik, kurucu iktidar ve parti-devlet bütünleşmesi temaları etrafında okunmaktadır. Çalışma, kuvvetler birliği anlayışının savaş ve kuruluş koşullarıyla ilişkili olmakla birlikte, erken Cumhuriyet’in kurucu egemenlik tasavvuru, Rousseaucu genel irade anlayışı ve Osmanlı’dan devralınan merkeziyetçi siyasal mirasla birlikte kavranması gerektiğini ileri sürmektedir. Mustafa Kemal’in meclis merkezli egemenlik yorumu, CHP programları ve kurultay tartışmaları bu tercihin farklı düzeylerde kurumsallaştığına işaret etmektedir. Çalışma ayrıca 1939-1950 dönemini, kuvvetler birliği ilkesinin bütünüyle terk edildiği bir kopuş evresi yerine, değişen iç ve dış koşullar karşısında daha temkinli bir siyasal dile taşındığı bir ara dönem olarak değerlendirmektedir.
- Open Access
Beyond the Civic/Ethnic Dilemma: Banal Nationalism and Everyday Border Drawing
This study proposes a new conceptual framework that moves beyond the widely used civic/ethnic dichotomy in nationalism theory by bringing Michael Billig’s concept of banal nationalism into dialogue with the literature on everyday boundary-making. It argues that the so-called “invisible” and routine markers of banal nationalism play a constitutive role in the everyday reproduction of national belonging and in delineating who is counted as inside and who is excluded as outside. Crucially, this process is not static; it is activated and contested through the constant dialectic between everyday border-drawing and the lived reality of border-crossing. Banal nationalism, therefore, is not merely composed of unnoticed symbols, but is deeply intertwined with the quotidian mechanisms of boundary-drawing that shape rights, belonging, and processes of exclusion. In this regard, the study critiques the limitations of the civic/ethnic distinction and introduces a new model (termed “banal boundary-making”) which links banal nationalism to practices of boundary construction and the management of border-crossers across linguistic, affective, material, and administrative dimensions. The aim is to contribute to nationalism theory with a mechanism-oriented approach that transcends the binary of civic versus ethnic nationalism by showing how boundaries are performatively redrawn at the very moment they are crossed.
Open AccessBeyond the Civic/Ethnic Dilemma: Banal Nationalism and Everyday Border Drawing
This study proposes a new conceptual framework that moves beyond the widely used civic/ethnic dichotomy in nationalism theory by bringing Michael Billig’s concept of banal nationalism into dialogue with the literature on everyday boundary-making. It argues that the so-called “invisible” and routine markers of banal nationalism play a constitutive role in the everyday reproduction of national belonging and in delineating who is counted as inside and who is excluded as outside. Crucially, this process is not static; it is activated and contested through the constant dialectic between everyday border-drawing and the lived reality of border-crossing. Banal nationalism, therefore, is not merely composed of unnoticed symbols, but is deeply intertwined with the quotidian mechanisms of boundary-drawing that shape rights, belonging, and processes of exclusion. In this regard, the study critiques the limitations of the civic/ethnic distinction and introduces a new model (termed “banal boundary-making”) which links banal nationalism to practices of boundary construction and the management of border-crossers across linguistic, affective, material, and administrative dimensions. The aim is to contribute to nationalism theory with a mechanism-oriented approach that transcends the binary of civic versus ethnic nationalism by showing how boundaries are performatively redrawn at the very moment they are crossed.
- 4 July 2026
- Published by e-Sarkiyat Ilmi Arastirmalari Dergisi in e-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research (JOSR)
- Vol. 18 (1) , 284-302
TÜRKİYE’DE SİYASAL İLGİNİN ÇOK BOYUTLU AÇIKLAYICILARI: 2024 YAŞAM MEMNUNİYETİ ARAŞTIRMASI MİKRO VERİSİNDEN BULGULAR
Bu çalışma, Türkiye’de siyasal ilginin demografik, çevresel, sivil ve psikolojik açıklayıcılarını incelemektedir. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2024 Yaşam Memnuniyeti Araştırması mikro verilerine dayalı olarak 8.911 birey üzerinden analizler yürütülmüştür. Siyasal ilgi, düşük ilgi düzeyi referans kategori alınarak orta ve yüksek düzey siyasal ilgi biçiminde modellenmiş; yaş, cinsiyet, eğitim, medeni durum ve çalışma durumu kontrol değişkenleri olarak, çevre ve doğa sorunlarına ilgi, sendika ve dernek faaliyetlerine ilgi ile geleceğe yönelik umut düzeyi ise temel açıklayıcı değişkenler olarak analize dahil edilmiştir. Bulgular, kadınların orta ve yüksek düzey siyasal ilgi kategorilerinde erkeklere kıyasla daha düşük olasılıkla yer aldığını, yaş ve eğitimin ise siyasal ilgiyle genel olarak pozitif ilişkili olduğunu göstermektedir. Medeni durum ile çalışma durumu anlamlı bulunmamıştır. Çevre ve doğa sorunlarına ilgi ile sendika ve dernek faaliyetlerine ilgi modelde en güçlü açıklayıcılar arasında yer alırken, geleceğe yönelik umut düzeyinin orta ve yüksek siyasal ilgi kategorilerinde farklı yönlerde işlediği görülmüştür. Çalışma, siyasal ilginin Türkiye bağlamında yalnızca klasik sosyo-demografik değişkenlerle değil, kamusal duyarlılık, örgütlü toplumsal temas ve psikolojik yönelimlerle birlikte ele alınması gerektiğini göstermektedir.
- 4 July 2026
- Published by e-Sarkiyat Ilmi Arastirmalari Dergisi in e-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research (JOSR)
- Vol. 18 (1) , 284-302
TÜRKİYE’DE SİYASAL İLGİNİN ÇOK BOYUTLU AÇIKLAYICILARI: 2024 YAŞAM MEMNUNİYETİ ARAŞTIRMASI MİKRO VERİSİNDEN BULGULAR
Bu çalışma, Türkiye’de siyasal ilginin demografik, çevresel, sivil ve psikolojik açıklayıcılarını incelemektedir. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2024 Yaşam Memnuniyeti Araştırması mikro verilerine dayalı olarak 8.911 birey üzerinden analizler yürütülmüştür. Siyasal ilgi, düşük ilgi düzeyi referans kategori alınarak orta ve yüksek düzey siyasal ilgi biçiminde modellenmiş; yaş, cinsiyet, eğitim, medeni durum ve çalışma durumu kontrol değişkenleri olarak, çevre ve doğa sorunlarına ilgi, sendika ve dernek faaliyetlerine ilgi ile geleceğe yönelik umut düzeyi ise temel açıklayıcı değişkenler olarak analize dahil edilmiştir. Bulgular, kadınların orta ve yüksek düzey siyasal ilgi kategorilerinde erkeklere kıyasla daha düşük olasılıkla yer aldığını, yaş ve eğitimin ise siyasal ilgiyle genel olarak pozitif ilişkili olduğunu göstermektedir. Medeni durum ile çalışma durumu anlamlı bulunmamıştır. Çevre ve doğa sorunlarına ilgi ile sendika ve dernek faaliyetlerine ilgi modelde en güçlü açıklayıcılar arasında yer alırken, geleceğe yönelik umut düzeyinin orta ve yüksek siyasal ilgi kategorilerinde farklı yönlerde işlediği görülmüştür. Çalışma, siyasal ilginin Türkiye bağlamında yalnızca klasik sosyo-demografik değişkenlerle değil, kamusal duyarlılık, örgütlü toplumsal temas ve psikolojik yönelimlerle birlikte ele alınması gerektiğini göstermektedir.
- 31 December 2025
- Published by Inonu University in İnönü University International Journal of Social Sciences (INIJOSS)
- Vol. 14 (2) , 771-796
DİYARBAKIR’DA E-DEVLET HİZMET KALİTESİ VE VATANDAŞ MEMNUNİYETİ: ÇOK BOYUTLU BİR ANALİZ
Bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan hızlı ilerlemeler, kamu hizmetlerinin sunum biçiminde köklü değişimlere/dönüşümlere yol açmıştır. Bu dönüşümün en somut yansımalarından biri, kamu hizmetlerinin dijital ortamlar üzerinden sunulmasını sağlayan e-Devlet sistemlerinin gelişmesi olmuştur. e-Devlet uygulamaları, vatandaşlara zaman ve mekân sınırlaması olmaksızın kamu hizmetlerine erişim imkânı sunmakta ve böylece hizmet sunumunda etkinlik, hız ve kullanıcı memnuniyeti gibi temel unsurlar ön plana çıkmaktadır. Son yıllarda e-Devlet hizmetlerinin niteliği ile vatandaş memnuniyeti arasındaki ilişki, siyaset bilimi ve kamu yönetimi literatüründe önemli bir araştırma konusu hâline gelmiştir. Hizmet kalitesi, yalnızca teknik yeterlilikle sınırlı olmayıp sistemin kullanılabilirliği, bilgi güvenliği, erişilebilirlik ve kullanıcı deneyimi gibi çeşitli algısal boyutlarla da ilişkilidir. Bu çalışma, e-Devlet hizmet kalitesinin vatandaş memnuniyeti üzerindeki etkilerini Diyarbakır ili özelinde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, e-Devlet hizmetleri belirli hizmet kalitesi boyutları çerçevesinde değerlendirilmiş ve vatandaşların bu hizmetlerden duyduğu memnuniyet düzeyi analiz edilmiştir. Çalışmada nicel araştırma yöntemi benimsenmiş ve verilerin analizinde SPSS 25.0 paket programı kullanılmıştır. Uygulanan anket yöntemiyle 693 katılımcıya ulaşılmış ve analizler bu örneklem üzerinden gerçekleştirilmiştir. Analiz bulguları, e-Devlet hizmetlerinin algılanan kalitesinin vatandaş memnuniyeti üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle bilgi doğruluğu, sistemin kullanılabilirliği ve işlem güvenliği gibi alt boyutların memnuniyet düzeyini güçlü biçimde etkilediği belirlenmiştir. Çalışma, bu yönüyle hem bölgesel düzeyde e-Devlet uygulamalarının etkililiğine ışık tutmakta hem de kamu yöneticileri ve politika yapıcılar için karar alma süreçlerinde faydalanabilecekleri ampirik veriler sunmaktadır.
- 31 December 2025
- Published by Inonu University in İnönü University International Journal of Social Sciences (INIJOSS)
- Vol. 14 (2) , 771-796
DİYARBAKIR’DA E-DEVLET HİZMET KALİTESİ VE VATANDAŞ MEMNUNİYETİ: ÇOK BOYUTLU BİR ANALİZ
Bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan hızlı ilerlemeler, kamu hizmetlerinin sunum biçiminde köklü değişimlere/dönüşümlere yol açmıştır. Bu dönüşümün en somut yansımalarından biri, kamu hizmetlerinin dijital ortamlar üzerinden sunulmasını sağlayan e-Devlet sistemlerinin gelişmesi olmuştur. e-Devlet uygulamaları, vatandaşlara zaman ve mekân sınırlaması olmaksızın kamu hizmetlerine erişim imkânı sunmakta ve böylece hizmet sunumunda etkinlik, hız ve kullanıcı memnuniyeti gibi temel unsurlar ön plana çıkmaktadır. Son yıllarda e-Devlet hizmetlerinin niteliği ile vatandaş memnuniyeti arasındaki ilişki, siyaset bilimi ve kamu yönetimi literatüründe önemli bir araştırma konusu hâline gelmiştir. Hizmet kalitesi, yalnızca teknik yeterlilikle sınırlı olmayıp sistemin kullanılabilirliği, bilgi güvenliği, erişilebilirlik ve kullanıcı deneyimi gibi çeşitli algısal boyutlarla da ilişkilidir. Bu çalışma, e-Devlet hizmet kalitesinin vatandaş memnuniyeti üzerindeki etkilerini Diyarbakır ili özelinde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, e-Devlet hizmetleri belirli hizmet kalitesi boyutları çerçevesinde değerlendirilmiş ve vatandaşların bu hizmetlerden duyduğu memnuniyet düzeyi analiz edilmiştir. Çalışmada nicel araştırma yöntemi benimsenmiş ve verilerin analizinde SPSS 25.0 paket programı kullanılmıştır. Uygulanan anket yöntemiyle 693 katılımcıya ulaşılmış ve analizler bu örneklem üzerinden gerçekleştirilmiştir. Analiz bulguları, e-Devlet hizmetlerinin algılanan kalitesinin vatandaş memnuniyeti üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle bilgi doğruluğu, sistemin kullanılabilirliği ve işlem güvenliği gibi alt boyutların memnuniyet düzeyini güçlü biçimde etkilediği belirlenmiştir. Çalışma, bu yönüyle hem bölgesel düzeyde e-Devlet uygulamalarının etkililiğine ışık tutmakta hem de kamu yöneticileri ve politika yapıcılar için karar alma süreçlerinde faydalanabilecekleri ampirik veriler sunmaktadır.
- 29 December 2024
- Published by Nevsehir Haci Bektas Veli Universitesi SBE Dergisi in Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi
- Vol. 14 (4) , 1955-1969
Avrupa’da aşırı sağın yükselişi ve göçmen karşıtlığı: İdeolojik temeller ve politik pratikler üzerine bir inceleme
Siyasi partiler, toplumun farklı kesimlerini temsil etme ve talepleri siyasi arenaya taşıma açısından hayati bir fonksiyona sahiptir. Ancak, aşırı sağ partiler, kullandıkları nefret söylemleriyle bu sürecin sağlıklı işlemesini sekteye uğratarak demokrasilerin derinleşmesine zarar vermektedir. Buna rağmen son yıllarda Avrupa’da aşırı sağ partilerin göçmen karşıtı söylemleri ve milliyetçi-popülist politikaları, birçok seçmenin ilgisini çekmiş ve bu durum seçim sonuçlarına da yansımıştır. Nitekim 2024 yılında yapılan Avrupa Parlamentosu seçim sonuçlarına bakıldığında aşırı sağ partilerin ciddi bir ivmelenme yakaladığı görülmektedir. Elbette bu politik sonucu ortaya çıkaran birçok tarihsel, siyasal, sosyal ve kültürel neden ve birikim vardır. Bu makalede, aşırı sağ partilerin göçmen karşıtlığını nasıl temellendirdiği incelenmekte ve bunun teorik arka planı ortaya koyulmaktadır. Bu çerçevede öncelikle aşırı sağın ideolojik temelleri milliyetçilik, ekonomik kriz, güvenlik, etnik üstünlük ve kültürel homojenlik gibi kavramların aşırı sağ partilerin retorik ve politikalarındaki yeri tartışılmaktadır. Ardından, bu teorik temellerin pratikte nasıl tezahür edildiğine odaklanılmaktadır. Ayrıca göçmen karşıtı tutumların farklı ülkelerde nasıl somut politikalara, kampanyalara ve söylemlere dönüştüğü değerlendirilmektedir. Nihayetinde makale, aşırı sağ partilerin göçmen karşıtlığını sadece ideolojik bir araç olarak kullanmakla kalmayıp aynı zamanda politik pratikler yoluyla pekiştirdiğini ve böylece toplumsal dinamikler üzerinde derin etkiler yarattığını göstermeye çalışmaktadır.
- 29 December 2024
- Published by Nevsehir Haci Bektas Veli Universitesi SBE Dergisi in Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi
- Vol. 14 (4) , 1955-1969
Avrupa’da aşırı sağın yükselişi ve göçmen karşıtlığı: İdeolojik temeller ve politik pratikler üzerine bir inceleme
Siyasi partiler, toplumun farklı kesimlerini temsil etme ve talepleri siyasi arenaya taşıma açısından hayati bir fonksiyona sahiptir. Ancak, aşırı sağ partiler, kullandıkları nefret söylemleriyle bu sürecin sağlıklı işlemesini sekteye uğratarak demokrasilerin derinleşmesine zarar vermektedir. Buna rağmen son yıllarda Avrupa’da aşırı sağ partilerin göçmen karşıtı söylemleri ve milliyetçi-popülist politikaları, birçok seçmenin ilgisini çekmiş ve bu durum seçim sonuçlarına da yansımıştır. Nitekim 2024 yılında yapılan Avrupa Parlamentosu seçim sonuçlarına bakıldığında aşırı sağ partilerin ciddi bir ivmelenme yakaladığı görülmektedir. Elbette bu politik sonucu ortaya çıkaran birçok tarihsel, siyasal, sosyal ve kültürel neden ve birikim vardır. Bu makalede, aşırı sağ partilerin göçmen karşıtlığını nasıl temellendirdiği incelenmekte ve bunun teorik arka planı ortaya koyulmaktadır. Bu çerçevede öncelikle aşırı sağın ideolojik temelleri milliyetçilik, ekonomik kriz, güvenlik, etnik üstünlük ve kültürel homojenlik gibi kavramların aşırı sağ partilerin retorik ve politikalarındaki yeri tartışılmaktadır. Ardından, bu teorik temellerin pratikte nasıl tezahür edildiğine odaklanılmaktadır. Ayrıca göçmen karşıtı tutumların farklı ülkelerde nasıl somut politikalara, kampanyalara ve söylemlere dönüştüğü değerlendirilmektedir. Nihayetinde makale, aşırı sağ partilerin göçmen karşıtlığını sadece ideolojik bir araç olarak kullanmakla kalmayıp aynı zamanda politik pratikler yoluyla pekiştirdiğini ve böylece toplumsal dinamikler üzerinde derin etkiler yarattığını göstermeye çalışmaktadır.
- 20 March 2024
- Published by Liberal Dusunce Dergisi in Liberal Düşünce Dergisi
- No. 113,p. 171-191
Freedom House ve Metodolojisi Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme: Demokrasinin Araçsallaştırılması
Merkezî Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD’nin) Washington eyaletinde bulunan ve uluslararası bir düşünce kuruluşu olan Freedom House, ülkelerin demokrasi düzeyini ölçmede kendine özgü bir metod kullanarak ve İnsan Hakları Evrensel Beyannamesini referans alarak devletlerin demokratik durumlarını etkin bir şekilde izlediğini ve özgürlüğün gelişimine katkı sunduğunu iddia etmektedir. Söz konusu iddiadan hareketle çalışma, Freedom House’un demokrasiyi ölçerken nasıl bir metod ve puanlama yöntemi kullandığını ve ABD’nin Freedom House aracılığıyla nasıl bir hegemonya kurguladığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Böylelikle Freedom House’a salt bir bilgi kaynağı olarak yaklaşmak yerine, onun nasıl bir politik ve ideolojik arka plana sahip olduğu eleştirel bir bakış açısıyla irdelenecektir
- 20 March 2024
- Published by Liberal Dusunce Dergisi in Liberal Düşünce Dergisi
- No. 113,p. 171-191
Freedom House ve Metodolojisi Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme: Demokrasinin Araçsallaştırılması
Merkezî Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD’nin) Washington eyaletinde bulunan ve uluslararası bir düşünce kuruluşu olan Freedom House, ülkelerin demokrasi düzeyini ölçmede kendine özgü bir metod kullanarak ve İnsan Hakları Evrensel Beyannamesini referans alarak devletlerin demokratik durumlarını etkin bir şekilde izlediğini ve özgürlüğün gelişimine katkı sunduğunu iddia etmektedir. Söz konusu iddiadan hareketle çalışma, Freedom House’un demokrasiyi ölçerken nasıl bir metod ve puanlama yöntemi kullandığını ve ABD’nin Freedom House aracılığıyla nasıl bir hegemonya kurguladığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Böylelikle Freedom House’a salt bir bilgi kaynağı olarak yaklaşmak yerine, onun nasıl bir politik ve ideolojik arka plana sahip olduğu eleştirel bir bakış açısıyla irdelenecektir
- Open Access
- 27 October 2023
- Published by Erzurum Kultur ve Egitim Vakfi in EKEV Akademi Dergisi
- No. Özel Sayı,p. 301-315
Chantal Mouffe’s Theory of Democracy
Chantal Mouffe, demokrasi teorisini inşa ederken belli başlı kavram ve olguları yeniden tanımlayarak “halk” ile “demokrasi” arasındaki ayrışmayı ortadan kaldırmaya çalışmaktadır. Mouffe’a göre Antik Yunan’daki ve modern dönemdeki “demokrasi” pratikleri incelendiğinde demosun sınırları içinde yer alanların demosun sınırları dışında kalanlar üzerinde kurduğu “üstünlük iddiası” açıkça görünmektedir. Mouffe, demokrasinin merkezindeki ayrıcalıklı kimselerin hegemonik konumlarının “eşitlik” ve “özgürlük” fikirleriyle bağdaşmadığını iddia etmekte ve bu durumu, demokrasinin krizi olarak nitelendirmektedir. Buna karşılık demokrasi krizini aşmak için “demokrasiyi radikalleştirmenin”, çatışmaları kucaklamanın ve siyasal alandaki tüm farklılıkların meşruiyetini birincil eylemler olarak kabul etmenin zorunlu olduğunu iddia etmektedir. Dahası antagonizmaların demokrasi için hayati bir önem taşıdığını ileri sürerek, onları ortadan kaldırmak yerine mümkün kılmayı hedeflemektedir. Çalışmanın amacı, Mouffe’un demokrasi teorisinin çerçevesini ortaya koymaktır. Bu çalışmadan elde edilen sonuca göre, Mouffe’un antagonizmanın agonizmaya dönüştürüleceği konusunda nasıl bir yöntemin izleneceğine dair yeterli bir bilgiyi sunamadığı ve çatışmaların konsensüs yoluyla çözülmesine karşı çıkarken farklılıkların “hangi çatışma(lar)” aracılığıyla korunacağına dair bir yorum yapamadığı görülmüştür. Çalışma, sistematik derleme tekniğiyle hazırlanmıştır.
- 27 October 2023
- Published by Erzurum Kultur ve Egitim Vakfi in EKEV Akademi Dergisi
- No. Özel Sayı,p. 301-315
Open AccessChantal Mouffe’s Theory of Democracy
Chantal Mouffe, demokrasi teorisini inşa ederken belli başlı kavram ve olguları yeniden tanımlayarak “halk” ile “demokrasi” arasındaki ayrışmayı ortadan kaldırmaya çalışmaktadır. Mouffe’a göre Antik Yunan’daki ve modern dönemdeki “demokrasi” pratikleri incelendiğinde demosun sınırları içinde yer alanların demosun sınırları dışında kalanlar üzerinde kurduğu “üstünlük iddiası” açıkça görünmektedir. Mouffe, demokrasinin merkezindeki ayrıcalıklı kimselerin hegemonik konumlarının “eşitlik” ve “özgürlük” fikirleriyle bağdaşmadığını iddia etmekte ve bu durumu, demokrasinin krizi olarak nitelendirmektedir. Buna karşılık demokrasi krizini aşmak için “demokrasiyi radikalleştirmenin”, çatışmaları kucaklamanın ve siyasal alandaki tüm farklılıkların meşruiyetini birincil eylemler olarak kabul etmenin zorunlu olduğunu iddia etmektedir. Dahası antagonizmaların demokrasi için hayati bir önem taşıdığını ileri sürerek, onları ortadan kaldırmak yerine mümkün kılmayı hedeflemektedir. Çalışmanın amacı, Mouffe’un demokrasi teorisinin çerçevesini ortaya koymaktır. Bu çalışmadan elde edilen sonuca göre, Mouffe’un antagonizmanın agonizmaya dönüştürüleceği konusunda nasıl bir yöntemin izleneceğine dair yeterli bir bilgiyi sunamadığı ve çatışmaların konsensüs yoluyla çözülmesine karşı çıkarken farklılıkların “hangi çatışma(lar)” aracılığıyla korunacağına dair bir yorum yapamadığı görülmüştür. Çalışma, sistematik derleme tekniğiyle hazırlanmıştır.
- Open Access
- 30 March 2023
- Published by Erciyes Universitesi (DergiPark) in Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
COVİD 19 PANDEMİSİ: NEOLİBERALİZM DÜŞÜŞÜ VE ULUS DEVLETİN YÜKSELİŞİ
Covid 19 pandemisi ortaya çıktığı andan itibaren birçok sorunu beraberinde meydana getirmiştir. Bu sorunlara yönelik en büyük eleştirilerden biri de neoliberal politikalara sahip devletlerin uyguladıkları kamu politikaları olmuştur. Özellikle 1980’lerde Amerika ve İngiltere’de iktidara gelen neoliberal hükümetler; kamu yararını önceleyen politikalardan vazgeçtiklerini, serbest piyasa mekanizmasına geçiş yaptıklarını, minimum devlet anlayışını benimsediklerini açıklamışlardır. Bundan dolayı neoliberal hükümetler; toplumun zayıf kesimlerini koruyan, sosyal eşitliği sağlayan, piyasaya müdahale eden, mal ve hizmetleri sunan devletin hantal ve güçsüz olduğunu ileri sürmüşlerdir. Bu iddiaların Covid 19 pandemisiyle zayıf kaldığı ve böylelikle devletin korumacı, düzenleyici ve müdahaleci özelliğine daha çok ihtiyaç duyulduğu görülmüştür. Bir başka deyişle Covid 19 pandemisi, neoliberal sistemin kapsayıcılıktan yoksun, vatandaşlara müşteri gözüyle bakan ve devlete biçilen rolü minimal bir alana hapseden anlayışın ciddi manada eleştirilmesine yol açmıştır. Ulus devlet paradigmasına geri dönüş, neoliberal sistemin kriz zamanlarında meydana getirdiği habis sorunlara bir çözüm iddiası taşımıştır. Çalışma bu kapsamdan hareketle neoliberal politikaların eleştirisini ve ulus devletin gerekliliği fikrini ele almaktadır.
- 30 March 2023
- Published by Erciyes Universitesi (DergiPark) in Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
Open AccessCOVİD 19 PANDEMİSİ: NEOLİBERALİZM DÜŞÜŞÜ VE ULUS DEVLETİN YÜKSELİŞİ
Covid 19 pandemisi ortaya çıktığı andan itibaren birçok sorunu beraberinde meydana getirmiştir. Bu sorunlara yönelik en büyük eleştirilerden biri de neoliberal politikalara sahip devletlerin uyguladıkları kamu politikaları olmuştur. Özellikle 1980’lerde Amerika ve İngiltere’de iktidara gelen neoliberal hükümetler; kamu yararını önceleyen politikalardan vazgeçtiklerini, serbest piyasa mekanizmasına geçiş yaptıklarını, minimum devlet anlayışını benimsediklerini açıklamışlardır. Bundan dolayı neoliberal hükümetler; toplumun zayıf kesimlerini koruyan, sosyal eşitliği sağlayan, piyasaya müdahale eden, mal ve hizmetleri sunan devletin hantal ve güçsüz olduğunu ileri sürmüşlerdir. Bu iddiaların Covid 19 pandemisiyle zayıf kaldığı ve böylelikle devletin korumacı, düzenleyici ve müdahaleci özelliğine daha çok ihtiyaç duyulduğu görülmüştür. Bir başka deyişle Covid 19 pandemisi, neoliberal sistemin kapsayıcılıktan yoksun, vatandaşlara müşteri gözüyle bakan ve devlete biçilen rolü minimal bir alana hapseden anlayışın ciddi manada eleştirilmesine yol açmıştır. Ulus devlet paradigmasına geri dönüş, neoliberal sistemin kriz zamanlarında meydana getirdiği habis sorunlara bir çözüm iddiası taşımıştır. Çalışma bu kapsamdan hareketle neoliberal politikaların eleştirisini ve ulus devletin gerekliliği fikrini ele almaktadır.
- 12 May 2021
- Published by Sosyal Bilimler Akademi Dergisi in Sosyal Bilimler Akademi Dergisi
- Vol. 4 (1) , 62-74
EVALUATION OF THE 1946 GENERAL ELECTION IN THE CONTEXT OF DEMOCRACY
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), yirmi yedi yıllık iktidarı boyunca ülkeyi tek başına yönetmiştir. Bu süreçte sosyal ve siyasal yapıyı inşa etmeye çalışmış ve sistemi kendine bağlı hale getirmiştir. İlk etapta birçok radikal değişime gitmiş ve bu değişimlerle otoriter niteliğini pekiştirmeye çalışmıştır. Ancak İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesiyle uluslararası sistem iki kutuplu güç merkezine bölünmüştür. Bu duruma kayıtsız kalamayan CHP, yeni bir revizyona ihtiyaç duymuştur. Bu bağlamda öncelikle siyasal muhalefete izin vermiştir. Daha sonra ise muhalefetin baskısıyla seçim yasasında demokratik yönde değişiklik yapmıştır. Böylelikle halk, iktidar mücadelesinde tayin edici bir pozisyona yükselmiştir. Çok partili döneme geçiş süreciyle halkın siyasal temsil niteliği artmıştır. Bu gerçekten hareketle çalışma, 1946 genel seçimlerini demokrasi bağlamında değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çünkü 1946 genel seçimleri, demokrasi açısından bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir
- 12 May 2021
- Published by Sosyal Bilimler Akademi Dergisi in Sosyal Bilimler Akademi Dergisi
- Vol. 4 (1) , 62-74
EVALUATION OF THE 1946 GENERAL ELECTION IN THE CONTEXT OF DEMOCRACY
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), yirmi yedi yıllık iktidarı boyunca ülkeyi tek başına yönetmiştir. Bu süreçte sosyal ve siyasal yapıyı inşa etmeye çalışmış ve sistemi kendine bağlı hale getirmiştir. İlk etapta birçok radikal değişime gitmiş ve bu değişimlerle otoriter niteliğini pekiştirmeye çalışmıştır. Ancak İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesiyle uluslararası sistem iki kutuplu güç merkezine bölünmüştür. Bu duruma kayıtsız kalamayan CHP, yeni bir revizyona ihtiyaç duymuştur. Bu bağlamda öncelikle siyasal muhalefete izin vermiştir. Daha sonra ise muhalefetin baskısıyla seçim yasasında demokratik yönde değişiklik yapmıştır. Böylelikle halk, iktidar mücadelesinde tayin edici bir pozisyona yükselmiştir. Çok partili döneme geçiş süreciyle halkın siyasal temsil niteliği artmıştır. Bu gerçekten hareketle çalışma, 1946 genel seçimlerini demokrasi bağlamında değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çünkü 1946 genel seçimleri, demokrasi açısından bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir