AGAhmet Gedik

Ahmet Gedik

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ahmet Gedik has a total of 2 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Institution religieuse ou instrument de tutelle étatique en Turquie

    by Ahmet Gedik

    The relationship between religion and the state has been a contested issue in Turkey since the foundation of the Republic, both institutionally and ideologically. This article examines the political and bureaucratic functioning of the Directorate of Religious Affairs, established in 1924, during the period between 1945 and 1960, and discusses whether the institution has operated as a form of religious tutelage. The central question of the study is whether the Directorate of Religious Affairs, within the framework of a secular state, has merely functioned as a service-oriented religious body or whether it has operated as a tutelary institution under the oversight of political authority. In this context, the role, authority, and functional transformations of the Directorate of Religious Affairs during the transition from single-party rule to a multi-party-political system are placed at the center of the analysis. Drawing upon Max Weber’s theory of the sociology of religion, bureaucratization, and the monopolization of the sacred, the study explores the institutionalization process of the Directorate of Religious Affairs. The analysis is based on a range of primary sources, including archival documents, official correspondences, legislative texts, and periodicals of the era. The religious policies of the Republican People’s Party, the populist strategies of the Democrat Party after 1950, and the institutional reshuffling following the 1960 coup all contributed to reshaping the Directorate of Religious Affairs’ position within the state structure. Practices such as the centralization of sermons, publication control, and surveillance of mosque personnel are examined as manifestations of the Directorate of Religious Affairs’ supervisory functions. Ultimately, the study critically investigates whether the Directorate of Religious Affairs functioned as a mechanism of religious tutelage during this period, using historical-institutional data and theoretical insights to evaluate its role within the broader framework of Turkish secularism and political authority.

  • Fransa’nın Orta Doğu Politikası ve Suriye İç Savaşı’nın Yansımaları

    by Ahmet Gedik, Can Donduran

    Fransa’nın Orta Doğu politikası, terörle mücadele gibi evrensel ilkelerin savunulması ile ticari ilişkiler ve jeopolitik ittifaklar gibi stratejik çıkarlar arasında gidip gelen bir kararsızlıkla şekillenmiştir. Fransa’nın Orta Doğu politikası, tarihsel sorumluluk duygusu, jeopolitik çıkar hesapları ve ulusal güvenlik endişeleri arasında şekillenen karmaşık bir dengeyi yansıtmaktadır. Bu makalede, Fransa’nın Suriye iç savaşı bağlamında geliştirdiği dış politika stratejileri, tarihsel süreklilik ve değişim ekseninde, normatif müdahalecilikten güvenlik odaklı pragmatizme doğru evrilen çok katmanlı bir süreç olarak analiz edilmiştir. Suriye iç savaşı sırasında Fransa, ılımlı Suriyeli muhalif grupları desteklerken Beşar Esad rejimine karşı güçlü bir eleştirel duruş sergilemiştir. Ancak Fransa’nın müdahaleleri, özellikle Suriye’de Rusya-İran hakimiyetinin önünü açan 2013’teki stratejik çekilmesinden sonra, ABD gibi büyük müttefiklerle koordinasyon eksikliği nedeniyle sınırlı kalmıştır. Bu zorluklar, Fransız dış politikasının normatif bir çizgiden pragmatizme yönelmesine yol açmıştır. Bulgular, Fransa’nın dış politika kararlarının sistemik baskıların iç siyasi dinamikler, lider tercihleri ve stratejik kültür gibi iç faktörlerle karşılıklı etkileşimi ile şekillendiğini ortaya koymaktadır. Fransa’nın Orta Doğu politikası idealizm ve pragmatizm arasındaki gerilimin izlerini taşımaya devam etmekte olup, bölgesel gelişmeler üzerinde gerçek bir etkiye sahip olabilmesi için daha tutarlı ve kapsayıcı bir yaklaşıma ihtiyaç duymaktadır.

  • Strategic Appeal of Multipolarity: The Intersection of Realpolitik and Normative Tensions in Sino-French Relations

    by Ahmet Gedik

    How is France positioning itself within a multipolar order, and more specifically in relation to China’s global rise? What strategic opportunities and constraints emerge from this relationship? And, ultimately, how might Sino-French relations develop within the broader framework of an increasingly multipolar international order? To address these questions, this article adopts a historical-institutionalist approach, examining the historical development of Sino-French relations, their strategic interactions, and the normative tensions that have emerged between them. Overall, France’s engagement with China in a multipolar world is shaped by its Gaullist legacy of strategic autonomy, shifting ideas toward pragmatic accommodation, and structural pressures from a fragmented international order. In economic terms, the France–China partnership has brought clear gains through market access and technological collaboration. Strategically, France’s strategic partnership with China offers Paris a broader geopolitical manoeuvrings space. Moreover, France has sought to balance engagement and caution, especially in the Indo-Pacific, without fully aligning with either the U.S. or China. However, if France truly views multipolarity as both a strategic and ethical goal, it must adopt a more innovative and coherent foreign policy. Otherwise, its current stance of strategic ambiguity risks undermining its global credibility in an increasingly complex world order.

  • Open Access

    Ordoliberalizmden Günümüze Sosyal Piyasa Ekonomisi: Bir Üçüncü Yol Arayışı

    by Ahmet Gedik

    Sosyal piyasa ekonomisi, serbest piyasa ilkeleri ile sosyal adalet hedeflerini uzlaştırmayı amaçlayan, ordoliberal düşünceye dayalı olarak 20. yüzyılın ortalarında Almanya'da şekillenmiş özgün bir ekonomik modeldir. Bu yaklaşım, klasik liberalizmin piyasa merkezli mantığını korurken, piyasa ekonomisinin hukuk devleti çerçevesinde denetlenmesi ve sosyal refah ilkeleriyle desteklenmesi gerektiğini savunmuştur. Almanya’da Ludwig Erhard’ın liderliğinde uygulamaya konulan bu model, savaş sonrası dönemde “Alman Mucizesi” olarak adlandırılan hızlı ekonomik toparlanma ve toplumsal istikrarın temel dayanaklarından biri olmuştur. Bu çalışmada, sosyal piyasa ekonomisinin kuramsal temelleri, Fichte’nin ulusal ekonomi anlayışı, List’in kalkınmacı korumacı modeli ve Weber’in kurumsal rasyonalite yaklaşımı üzerinden tarihsel bağlam içerisinde ele alınmaktadır. Freiburg Okulu ve ordoliberalizmin rekabeti esas alan piyasa düzeni anlayışı ise modelin teorik bütünlüğünü sağlamaktadır. Bu makale, Almanya deneyimine paralel olarak, Fransa’nın 1945–1975 yılları arasındaki “Şanlı Otuz Yıl” süreci analiz edilmekte ve devlet müdahalesine dayalı sosyal refah devleti modelinin ekonomik büyüme ile toplumsal dönüşüm üzerindeki etkileri değerlendirilmektedir. Fransa’nın planlamacı kalkınma politikaları, sosyal güvenlik reformları ve kurumsal dönüşüm süreçleri, sosyal piyasa ekonomisinin gelişmekte olan ülkelerdeki potansiyel uygulamalarına dair önemli çıkarımlar sunmaktadır. Bu çerçevede, Almanya ve Fransa örnekleri üzerinden, sosyal piyasa ekonomisinin gelişmekte olan ülkelerde dışa bağımlılığı azaltma, kurumsal kapasiteyi güçlendirme ve sosyal eşitsizlikleri dengeleme potansiyeli analiz edilmektedir. Covid-19 pandemisi sonrası dönemde yeniden yükselen devlet müdahalesi eğilimleri göz önünde bulundurularak, sosyal piyasa ekonomisinin neoliberal politikalara karşı sürdürülebilir, dengeli ve kapsayıcı bir alternatif model olarak taşıdığı değer vurgulanmaktadır.

  • Open Access

    Medya İçeriklerinde Kamu Diplomasisinin Metin Madenciliğiyle Analizi: Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi Örneği

    by Kaan Çınar, Ahmet Gedik

    Amaç: Kamu ve kültürel diplomasi, devletlerin uluslararası alandaki etki ve görünürlüklerini artırmada önemli bir araç olarak kullanılmaktadır. Medya içerikleri, kamu diplomasisi ve yumuşak güç söylemlerinin nasıl üretildiğini ve şekillendiğini anlamada kritik bir rol oynar. Bu çalışma, metin madenciliği teknikleri kullanarak Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nin medya içeriklerinde kamu ve kültürel diplomasi bağlamında nasıl temsil edildiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, kamu diplomasisi ile ilişkilendirilen anahtar temalar ve anlatılar belirlenerek, diplomasi söyleminin medya aracılığıyla nasıl inşa edildiği ortaya konulacaktır. Yöntem: Bu çalışma, 2019–2024 yılları arasında Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nin çevrimiçi haber portalında yayımlanan 194 haber üzerinden kamu diplomasisi söylemlerinin medya temsillerini analiz etmektedir. Veriler Python dili ve web kazıma teknikleriyle toplanmış; analiz sürecinde kelime frekansı, TF-IDF, kelime ağı ve bağlam analizi gibi metin madenciliği yöntemleri kullanılmıştır. Çalışma, kamu diplomasisinin etkisini ölçmekten ziyade, medya içeriklerinde bu söylemin nasıl biçimlendiğine odaklanan metodolojik bir çerçeve sunmaktadır. Bulgular: Analizler, Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nin medya içeriklerinde kamu ve kültürel diplomasi bağlamında nasıl temsil edildiğini ortaya koymuştur. Kelime frekansı analizinde “ziyaret”, “sergi” ve “büyükelçi” gibi kelimeler öne çıkarken, bağlam analizi bu kavramların diplomatik etkileşimler ve kültürel etkinliklerle ilişkilendirildiğini göstermiştir. Zaman serisi analizi, diplomatik ve kültürel faaliyetlerin 2020 ve 2021’de yoğunlaştığını; TF-IDF analizi ise “sergi” ve “kültürel miras” kavramlarının öne çıktığını ortaya koymuştur. Ziyaret eden ülkelerin analizi, kütüphanenin geniş bir uluslararası medya görünürlüğüne sahip olduğunu göstermektedir. Sonuç: Bu çalışma, metin madenciliği teknikleri kullanarak Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nin medya içeriklerindeki kamu diplomasisi ve yumuşak güç temsillerini analiz etmiştir. Yapılan analizler, kütüphanenin diplomatik temaslar, kültürel etkinlikler ve bilgi erişimi bağlamında öne çıktığını ortaya koymuştur. “Ziyaret”, “sergi” ve “büyükelçi” gibi kavramlar, kültürel diplomasiyle ilişkili temsili güçlendirmektedir. Çalışma, kamu diplomasisi söylemlerinin analizinde metin madenciliğinin yöntemsel katkısını göstermekte ve kütüphanelerin uluslararası etkileşimdeki rolüne dair yeni bir bakış sunmaktadır. Özgünlük: Bu çalışma, kamu diplomasisi ve kütüphane araştırmalarını bir araya getirerek metin madenciliği temelli disiplinler arası bir yaklaşım sunmaktadır. Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi’nin medya içerikleri üzerinden analiz edilmesiyle, kütüphanelerin bilgi merkezleri olmanın ötesinde, kültürel ve diplomatik temsildeki rolü ortaya konmakta; bu yönüyle kamu diplomasisi ve kütüphane ve bilgi bilimi literatürüne özgün bir katkı sağlanmaktadır.

  • Open Access

    Türkiye’de Kültür Endüstrisi: Medya ve Siyaset

    by Ahmet Gedik

    Adorno’nun kültür endüstrisi kavramı, modern kapitalist toplumlarda kültürel üretim ve tüketim süreçlerinin standartlaşarak birer ticari meta haline geldiğini ifade etmektedir. Adorno ve Horkheimer, bu kavramı “Aydınlanmanın Diyalektiği” adlı eserlerinde ortaya koyarak, kültürel ürünlerin sistemin bir parçası olarak tüketim nesnelerine dönüştüğünü savunmuşlardır. Adorno ve Horkheimer’a göre, kültür endüstrisi, bireylerin eleştirel düşünme kapasitesini sınırlamakta ve toplumda bir homojenleşme yaratarak bireysel özgünlüğü ortadan kaldırmaktadır. Bu endüstriyel yapı, bireyleri pasifleştirirken, onların kapitalist sisteme uyum sağlamalarını ve mevcut sosyal düzenin devamlılığını güvence altına almaktadır. Bu bağlamda, kültür endüstrisi kavramı, modern toplumlarda medya, sanat ve eğlence gibi kültürel alanların eleştirel bir perspektifle anlaşılmasına katkı sağlamaktadır. Bu çalışma, medya içeriklerinin egemen ideolojiyi nasıl pekiştirdiğini ve siyasal sistemin sürekliliğine nasıl hizmet ettiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Kültür endüstrisinin medya aracılığıyla bireyleri nasıl pasifleştirerek toplumsal eleştiriyi zayıflattığını ve eleştirel bilincin inşa edilmesini nasıl engellediğini tartışmaktadır. Türkiye özelinde, medya içeriğinde öne çıkan konuların, iktidarın söylemlerini yeniden ürettiği ve toplumun egemen ideoloji doğrultusunda şekillenmesine katkıda bulunduğu savunulmaktadır. Özellikle 1980 Darbesinden sonra medya içeriklerinin siyasi iktidarın söylemlerini pekiştiren yapısını gözler önüne sererek, Adorno’nun kültür endüstrisi eleştirisinin Türkiye’de medya-siyaset ilişkisi çerçevesinde ne derece geçerli olduğunu göstermeyi hedeflemektedir. Adorno’nun teorik çerçevesinin, kültür endüstrisinin 1980 sonrası Türkiye’deki işlevselliği ve siyasal sistemin sürdürülebilirliği üzerindeki etkilerini kavramak için kullanılabilirliğini araştırmaktadır. Çalışmanın bulguları, kültür endüstrisi kavramının medya ve siyaset arasındaki karşılıklı bağımlılığı eleştirel bir perspektiften değerlendirerek, medya aracılığıyla siyasal ve kültürel hegemonyanın nasıl pekiştirildiğini ortaya koymaktadır.


  • Open Access

    Avrupa Birliği’nde Göç ve Popülizm: Fransa ve Ulusal Cephe (Front National)

    by Ahmet Gedik

    2010 yılı sonunda etkisini gösteren Arap Baharı ile milyonlarca Suriyeli için nihai hedef olarak görülen Batı Avrupa’ya yönelen göç ciddi bir tehdit algısı oluşturmuştur. Artan uluslararası göçün AB ülkelerinde liderlerin popülist söylemleriyle güvenlikleştirme konusu haline gelmesi ve bunun sonuncunda bir tehdit olarak algılanması yıllardır tartışılırken, 2021 yılında ABD’nin Afganistan’dan çekilmesi ve Afganların, AB’ye yönelik göçünün kamuoyunda dikkat çekici hale bürünmesi popülist söylemlerin ön plana çıkmasına yol açmıştır. AB ülkelerindeki göç politikaları, AB’nin temel normlarından uzaklaşırken ülkeler kendi göç politikaları ve söylemleriyle göç ve göçmen algısını şekillendirmeye başlamıştır. Örneğin Fransa’nın göç politikalarına bakıldığında, AB içerisinde göç konusuna en tedbirli yaklaşan ülkelerden biri olduğu görülmektedir. Arap Baharı’nın başladığı bölgelerden göç akınını engellemeye çalışırken, mevcut göçmen nüfusunu artırmak istememekte ve bunu da AB çatısı altında Frontex gibi kurumların güçlendirilmesiyle sağlamaya çalışmaktadır. Bu bakımdan, göçe ve göçmenliğe ilişkin popülist söylemin siyasete en çok yansıdığı ülke Fransa’dır. Bunun sonucunda da FN ve aşırı sağ hareketler siyasal olarak yükselmektedir. Bu çalışma kapsamında, Fransa özelinde AB liderlerinin aşırı sağcı ve popülist söylemleri ile göç akınını bir tehdit unsuru olarak güvenlikleştirilerek nasıl etkilediği irdelenmiştir. Göç karşıtlığı, aşırı sağ hareketlerin daha tercih edilebilir ve seçmen gözünde daha ılımlı görünmelerini mi sağlamaktadır? FN’in aşırı sağdan giderek merkeze yaklaşması ve popülist söylemin etkisi bu çalışmanın temel odak noktasıdır.

  • Open Access

    THE RISING POPULIST THREAT: THE SHADOW OF FASCISM IN THE TWENTY-FIRST CENTRUY

    by Can Donduran, Ahmet Gedi̇k

    Günümüzde faşizmin gölgesi, başta Avrupa olmak üzere farklı bölgelerde hızla yayılmakta olan popülist hareketler aracılığıyla gittikçe belirginleşmektedir. Bu makale, birleştirilmiş karşılaştırma ile desteklenen bağlamsal siyasi analiz yöntemiyle günümüz popülizmi ile faşist ataları arasındaki ortaklıkları ortaya koyarak, insanlığın karşı karşıya olduğu tehlikeyi vurgulamayı amaçlamaktadır. Ekonomik sorunlar, toplumsal memnuniyetsizlik ve umutsuzluk gibi çevresel koşullar faşist ve popülist rejimlerin farklı zamanlarda içerisine doğdukları çevrelerdeki benzerliklere işaret ederken, elitizm karşıtlığı, çoğunlukçuluk, revizyonizm ve demokrasi karşıtlığı gibi eğilimler, bu yönetimlerin genel uygulama ve yöntemlerindeki ortaklıkları vurgular, bu hareketler arasındaki doğrudan bağı tarihsel bir düzleme yerleştirir. Popülist yönetimlerin güçlenerek çoğalmasıyla yaklaşan iki boyutlu tehlikeyi analiz edebilmek de ancak geçmişteki faşist öncüllerinin ulusal ve uluslararası ölçekte yarattığı derin etkileri incelemekle mümkündür. Karşılaştırmalı bir perspektiften gerçekleştirilen bu çalışma, bugün liberal demokrasinin ve liberal uluslararası sistemin yüz yüze geldiği tehdidi, geçmişte karşılaşılan olay ve olgular üzerinden incelemektedir. Yirmi birinci yüzyılda faşizm, aşırı sağ eğilimlerden beslenen popülizm kılığında tekrar dünyaya gelmiştir ve yüz yıl önceki hedeflerine aynı kararlılıkla saldırmaya devam etmektedir. Bu gerçeğin gözden kaçması, aynı hataların tekrarlanması anlamına gelecek ve benzer sonuçların doğmasına yol açacaktır.