HKHakan Kayış

Hakan Kayış

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Hakan Kayış has a total of 63 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Factors associated with cigarette experimentation among adolescents presenting to a child and adolescent psychiatry outpatient clinic

    by Hakan Kayış, Nurhak Doğan

    Aims: This study aimed to examine the associations between cigarette experimentation and sociodemographic, familial, psychiatric and individual factors among adolescents presenting to a child and adolescent psychiatry outpatient clinic.Methods: The sample consisted of 67 adolescents aged 13-18 years who applied to a university child and adolescent mental health outpatient clinic. Adolescents who had tried cigarettes at least once in their lifetime but did not engage in regular use were classified as the cigarette experimentation group (n=30), and those who had never smoked as the control group (n=37). A sociodemographic data form was administered; family functioning, childhood trauma and physical activity levels were assessed using self-report scales, and psychiatric diagnoses were determined through clinical interviews.Results: The groups were similar in terms of age, sex, family income and family structure. Major depressive disorder (MDD) was more frequent in the experimentation group, whereas school attendance and academic achievement were lower. In this group, family functioning was more impaired; having friends who smoked, as well as sexual abuse, physical neglect and especially emotional neglect scores were significantly higher. No significant differences were found between the groups regarding physical activity or sleep duration.Conclusion: In a child psychiatry outpatient sample, cigarette experimentation among adolescents is associated with MDD, lower academic functioning, impaired family functioning, the presence of smoking peers and childhood traumatic experiences. These findings suggest that preventive interventions targeting adolescent smoking should systematically address family functioning, peer context and trauma history.

  • Ergenlerde intihar olasılığını yordayan etmenler: Katı-duyarsız özellikler, çocukluk çağı travmaları ve algılanan sosyal destek

    by Hakan Kayış

    Amaç: Bu çalışmada ergenlerde intihar riski ile psikiyatrik özellikler, aile yapısı, algılanan sosyal destek, katı duyarsız kişilik özellikleri ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişki incelenmiştir. Ergenlik döneminde intiharın çok boyutlu bir olgu olduğu ve biyopsikososyal etkenlerin birlikte ele alınmasının önem taşıdığı kabul edilmektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, intihar riski yüksek ve düşük ergen gruplarını çeşitli psikososyal ve klinik değişkenler açısından karşılaştırarak riskle ilişkili belirleyici faktörleri ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya çocuk ve ergen ruh sağlığı polikliniğine başvuran, 14–18 yaş aralığında toplam 77 ergen dahil edilmiştir. Katılımcılar, İntihar Olasılığı Ölçeği puanlarına göre yüksek risk (n=40) ve düşük risk (n=37) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Tüm katılımcılara Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Katı-Duyarsız Özellikler Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmış, ardından deneyimli bir çocuk ve ergen psikiyatristi tarafından klinik değerlendirme yapılmıştır. Veriler uygun parametrik ve parametrik olmayan testlerle analiz edilmiş, anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Yaş, cinsiyet, aile yapısı, gelir düzeyi, sosyal destek ve uyku süresi açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Yüksek risk grubunda geçmiş intihar girişimi ve depresyon tanısı daha sık görülmüştür. Bu gruptaki ergenlerin katı duyarsız özellik puanları ile fiziksel ve duygusal istismar düzeyleri anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Cinsel istismar, fiziksel ihmal ve duygusal ihmal açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Bulgular, ergenlerde intihar olasılığının özellikle depresif belirtiler, katı duyarsız kişilik özellikleri ve fiziksel ile duygusal istismar deneyimleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir. Klinik değerlendirmede intihar riskinin çok boyutlu biçimde ele alınması ve travma ile duygu düzenleme odaklı müdahalelerin önceliklendirilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

  • Gelişimsel Psikopatoloji

    by Ebru Yılmaz, Dilek Sarıçam, Hakan Sarıçam, Fatma Tezel Şahin, Alper Remzi Aydın, Merve Soyhan Bal, Ömer Faruk Tevrizci, Ayla Uzun Çiçek, İrem Sabancı, Elif Abanoz, et al.

    Aile fertleri, yetişkinler ya da diğerleri isteyerek ya da istemeyerek kendi cehennemlerine çocukları çekerek onların depremi, zanlısı hatta katili olabilmektedir. Bu deterministtik hatta karamsar bir bakış açısı olsa da psikopatolojinin önemli bir gerçeğidir. Enerjinin korunumu yasası gereği enerji kaybolmaz, farklı bir enerji türüne dönüşür. Benzer şekilde çocukluk veya yetişkinlikte deneyimlediğimiz psikopatolojik durumlar kaybolmaz, bilinçaltında bir yerlere çöker ve bir gün yeniden tekrar geleceği zamanı kollar; ya da başka bir psikopatoloji maskesiyle tekrardan bedenimizi ve ruhumuzu ziyaret eder. Bir diğer ifadeyle yetişkinlikte yaşadığımız hemen tüm psikopatolojiler köksüz değildir. Bu kitapta gelişimsel psikopatolojinin tarihsel oluşum sürecinden gelişimsel psikopatolojileri açıklayan kuram ve modellere; ihmal ve istismardan çocuklarda görülen psikopatolojilerin DSM-5 TR ve ICD 11 ışığında açıklamalarına; gelişimsel psikopatoloji disiplininde kullanılan ölçme araçlarından tedavi sürecindeki klasik ve çağdaş uygulamalar yer almaktadır. Bu kitap her ne kadar ruh sağlığı uzmanları için hazırlanmış olsa da ruh sağlığı uzmanı olmayanların kendi derin belki karanlık yolculuklarına eşlik edebilecek bir yoldaş niteliğindedir. Bu kitap derinlerdeki karanlığınızla veya sakladıklarınızla yüzleşmek için önemli bir fırsat, çözüme ulaştıracak bir fener olacaktır.

  • Modern Perspectives On Health Sciences

    by Aysun Ata, Bülent Işık, Erkan Özbay, Ferhat Çoban, Filiz Çoban, Hakan Kayış, Hasan Maral, Kevser Altaş, Lütfü Bekar, Macit Kalçık, et al.

  • Open Access

    A new approach in autism diagnosis: Evaluating natural interaction using point of view (POV) glasses

    by Hakan Kayış, Murat Çelik, Çınar Gedizlioğlu, Elif Kayış, Cumhur Aydemir, Arda Hatipoğlu, Seda Sarı, Nurhak Dogan, Elif Mumcu, Rabia Arı, et al.


  • Open Access

    A Novel Approach to Depression Detection Using POV Glasses and Machine Learning for Multimodal Analysis (Preprint)

    by Hakan Kayış, Murat Çelik, Vildan Çakır Kardeş, Hatice Aysima Karabulut, Ezgi Özkan, Çınar Gedizlioğlu, Burcu Özbaran, Nuray Atasoy

    BACKGROUND Major depressive disorder (MDD) remains challenging to diagnose due to its reliance on subjective interviews and self-reports. Objective, technology-driven methods are increasingly needed to support clinical decision-making. Wearable point-of-view (POV) glasses, which capture both visual and auditory streams, may offer a novel solution for multimodal behavioral analysis. OBJECTIVE This study investigated whether features extracted from POV glasses, analyzed with machine learning, can differentiate individuals with MDD from healthy controls. METHODS Methods: We enrolled 44 patients with MDD and 41 matched healthy controls (aged 18–55 years). During semi-structured interviews, POV glasses recorded video and audio data. Visual features included gaze distribution, smiling duration, eye-blink frequency, and head movements. Speech features included response latency, silence ratio, and word count.Recursive feature elimination was applied. Multiple classifiers were evaluated, and the primary model—ExtraTrees—was assessed using leave-one-out cross-validation. RESULTS After Bonferroni correction, center gaze and happy face duration showed significant group differences. The multimodal classifier achieved an accuracy of 84.7%, sensitivity of 90.9%, specificity of 78%, and an F1 score of 86%. CONCLUSIONS POV glasses combined with machine learning successfully captured multimodal behavioral markers distinguishing MDD from controls. This low-burden, wearable approach demonstrates promise as an objective adjunct to psychiatric assessment. Future studies should evaluate its generalizability in larger, more diverse populations and real-world clinical settings.

  • Investigation of Psychiatric Comorbidity in Children and Adolescents with Obesity: A Single-Center Study

    by Öznur Adıgüzel Akman, Hakan Kayış, Esra Bilici, Ceyda Bıyıklı, Hacer Arıkan, Elif Mumcu, Ezgi Özkan

    Aim: This study aimed to investigate the frequency and distribution of psychiatric comorbidities in children and adolescents with obesity, as well as to identify potential risk factors between disease severity and the development of psychiatric disorders in obese children. Material and Methods: The study included 87 cases. Of these, 60 cases diagnosed with obesity were referred to the Child Psychiatry Outpatient Clinic between 2024 and 2025 through the Pediatric Endocrinology Clinic of Zonguldak Bülent Ecevit University Faculty of Medicine; 28 were classified as obese and 32 as severely obese. In addition, 27 healthy children served as the control group. Sociodemographic data form, K-SADS-PL, Children's Depression Inventory (CDI), and Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) were applied to the cases. Group differences were analyzed using an independent samples t-test and one-way ANOVA, with post-hoc Tukey tests conducted when significant differences were observed. The relationships between the variables were examined with the Spearman correlation coefficient. Results: Psychiatric comorbidities were found in 37% of children and adolescent cases with obesity. The diagnoses that appeared most frequently were ADHD (12.1%), depression (8.1%), and anxiety disorders (6.5%). A significant positive relationship was observed between BMI and depressive symptom severity (Spearman’s rho = 0.387, p


  • Open Access

    The effects of separatıon-individuation characteristics in adolescents with anorexia nervosa

    by Hakan Kayış, Reyhan Çalışan, Gökçe Anılır, Sezen Köse, Tezan Bildik, Burcu Özbaran

    Aim: This study aimed to investigate the relationship between separation-individuation characteristics, body mass index (BMI), and quality of life in adolescents diagnosed with anorexia nervosa (AN). Materials and Methods: The study included a sample of 21 cases who were presented at the Ege University Child and Adolescent Psychiatry Unit and received a diagnosis of anorexia nervosa. The study utilized the Sociodemographic Data Form, the Separation-Individuation Test of Adolescence (SITA), and the Children’s Quality of Life Inventory (PedsQL). Results: Negative correlations were found for the scores of rejection expectancy and need denial from the separation-individuation subscales with peer enmeshment and quality of life functionality (r = -0.67; p = 0.002; r = -0.61; p = 0.007). A positive correlation was found between the practicing-mirroring scores of the cases and the affect-related quality of life functionality (r = 0.55; p = 0.018). Conclusion: The study suggests that difficulties in separation-individuation among adolescents with anorexia nervosa are linked to a decline in quality of life. Recognizing and addressing separation-individuation challenges, which are believed to contribute to the development of anorexia nervosa and its psychodynamic etiology, is crucial for improving quality of life and ensuring effective treatment.

  • Open Access

    Spora katılımın ergenlik dönemindeki depresyon ve kaygı düzeylerine etkisi

    by Seçkin Şenişik, Hakan Kayiş

    Amaç: Düzenli yapılan egzersizin başta depresyon ve kaygı bozuklukları olmak üzere birçok ruh sağlığı bozukluğu riskini azaltabildiği gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı düzenli egzersizin ergenlerde depresyon ve kaygı düzeyleri üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 16 olan 42 kız basketbol sporcusu ve benzer yaşlardaki düzenli spor yapmayan kızlar katılmıştır. Egzersizin ruh sağlığı üzerindeki etkilerini değerlendirebilmek amacı ile katılımcılara psikiyatrik muayene yapılmış, Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam boyu Şekli Türkçe uyarlaması (ÇDŞG-ŞY), Beck depresyon ölçeği, Beck kaygı ölçeği, Yeme tutumu testi – 40 (YTT – 40) ve Beden algısı ölçekleri uygulanmıştır. İstatiksel yöntem olarak ölçekler kesme puanlarına göre kategorize edildikten sonra gruplar arasında karşılaştırma yapmak amacı ile Pearson ki-kare testi uygulanmıştır. Parametreler arasında ilişki olup olmadığını incelemek için Spearman korelasyon testi yapılmıştır. Bulgular: Düzenli olarak spor yapan kişilerin depresyon ve kaygı düzeyleri istatiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olarak saptanmıştır (p = 0,041ve p = 0,002; sırasıyla). Yeme davranışlarındaki bozukluk riski düzenli egzersiz alışkanlığı olmayan kızlarda daha yüksek bulunmuştur (p = 0,023). Beden algısı açısından ise gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p = 0,682). Beden algısı ile depresyon ve kaygı düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı düzeyde negatif bir ilişki gözlenmiştir (r = - 0,396, p = 0,000; r = - 0,437, p = 0,000; sırasıyla). Sonuç: Bu çalışmanın sonucuna göre düzenli yapılan egzersizin ergenlerde depresyon ve kaygı düzeylerini azaltabileceği düşünülmektedir. Özellikle de aktivite düzeyi az olan ergenlerin spora katılımlarının teşvik edilmesi, ruh sağlıklarının gelişmesine katkıda bulunabilir