Yasemin Yeşilbaş Özenç
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Yasemin Yeşilbaş Özenç has a total of 3 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Bertan Akyol
Adnan Menderes Üniversitesi
3 shared publications - Ramazan Başaran
Aydin Adnan Menderes Universitesi
3 shared publications - Sinem Kalender
Aydın İl Milli Eğitim Müdürlüğü
1 shared publication
Latest Publications
- 6 August 2026
- Published by Pen Academic Publishing
- p. 57-76
Dijitalleşme, Yapay Zekâ ve Öğretmenlik
Bu bölümde dijitalleşme, dijital dönüşüm ve yapay zekâ kavramları eğitim bağlamında ele alınmış; eğitimde yaşanan teknolojik dönüşümün öğretmenlik mesleğine yansımaları kuramsal bir perspektifle tartışılmıştır. Bu kapsamda öncelikle dijitalleşme ve dijital dönüşüm kavramları açıklanmış, ardından eğitimde dijitalleşmenin temel boyutları olan dijital öğrenme ortamları, öğrenme analitiği, dijital ölçme-değerlendirme uygulamaları ile kurumsal ve pedagojik dönüşüm süreçleri ele alınmıştır. Bölümde ayrıca yapay zekânın eğitim alanındaki kullanım biçimleri; öğretim, ölçme-değerlendirme ve yönetim süreçleri bağlamında açıklanmıştır. STEM eğitimi, yabancı dil öğretimi ve yazma becerilerinin geliştirilmesi gibi farklı alanlarda kullanılan yapay zekâ destekli araç ve uygulamalara örnekler verilmiştir. Bunun yanı sıra yapay zekânın eğitimde sunduğu fırsatlar; kişiselleştirilmiş öğrenme, veri temelli karar verme ve öğretim süreçlerinin desteklenmesi bağlamında ele alınırken, veri gizliliği, etik sorunlar, algoritmik önyargı ve dijital eşitsizlik gibi sınırlılıklar da tartışılmıştır. Son olarak öğretmenlerin yapay zekâya yönelik tutumları ve öğretmenlik mesleğinde ortaya çıkan dönüşüm değerlendirilmiş; dijital pedagojik yeterlikler, veri okuryazarlığı ve sürekli mesleki gelişimin önemi vurgulanmıştır. Bölüm, eğitimde teknolojik dönüşüm sürecinde öğretmenin değişen rolüne ilişkin bütüncül bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır.
- 6 August 2026
- Published by Pen Academic Publishing
- p. 57-76
Dijitalleşme, Yapay Zekâ ve Öğretmenlik
Bu bölümde dijitalleşme, dijital dönüşüm ve yapay zekâ kavramları eğitim bağlamında ele alınmış; eğitimde yaşanan teknolojik dönüşümün öğretmenlik mesleğine yansımaları kuramsal bir perspektifle tartışılmıştır. Bu kapsamda öncelikle dijitalleşme ve dijital dönüşüm kavramları açıklanmış, ardından eğitimde dijitalleşmenin temel boyutları olan dijital öğrenme ortamları, öğrenme analitiği, dijital ölçme-değerlendirme uygulamaları ile kurumsal ve pedagojik dönüşüm süreçleri ele alınmıştır. Bölümde ayrıca yapay zekânın eğitim alanındaki kullanım biçimleri; öğretim, ölçme-değerlendirme ve yönetim süreçleri bağlamında açıklanmıştır. STEM eğitimi, yabancı dil öğretimi ve yazma becerilerinin geliştirilmesi gibi farklı alanlarda kullanılan yapay zekâ destekli araç ve uygulamalara örnekler verilmiştir. Bunun yanı sıra yapay zekânın eğitimde sunduğu fırsatlar; kişiselleştirilmiş öğrenme, veri temelli karar verme ve öğretim süreçlerinin desteklenmesi bağlamında ele alınırken, veri gizliliği, etik sorunlar, algoritmik önyargı ve dijital eşitsizlik gibi sınırlılıklar da tartışılmıştır. Son olarak öğretmenlerin yapay zekâya yönelik tutumları ve öğretmenlik mesleğinde ortaya çıkan dönüşüm değerlendirilmiş; dijital pedagojik yeterlikler, veri okuryazarlığı ve sürekli mesleki gelişimin önemi vurgulanmıştır. Bölüm, eğitimde teknolojik dönüşüm sürecinde öğretmenin değişen rolüne ilişkin bütüncül bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır.
- Open Access
- 2 July 2026
- Published by International Journal of Current Approaches in Language, Education and Social Sciences in International Journal of Current Approaches in Language, Education and Social Sciences
- Vol. 8 (2) , 84-98
Factors Affecting Student Motivation in the Classroom: Motivating Factors and Hygiene Factors
Motivation is the power that mobilizes an individual to achieve a goal. Students need to be motivated to play an active role in educational process and achieve targeted outcomes. Therefore, it is important to determine the factors that increase students' motivation and to implement practices that increase student motivation in the classroom. This study investigated student perspectives on motivating and hygiene factors affecting their classroom motivation. The research employed a basic qualitative design and involved 936 undergraduate students from a state university in Turkey (2019-2020 academic year). Participants were chosen through convenience sampling, a purposive sampling method. Data collection occurred through an unstructured form developed by the researchers. MAXQDA 20 software facilitated data analysis. Five themes emerged from student responses regarding classroom motivation: teacher, student, learning environment, teaching content, and other factors. Teacher characteristics were identified as the most significant motivators, encompassing both hygiene and motivational factors. Overall, students emphasized motivating factors more than hygiene factors. The study suggests that school administrators and teachers should consider these factors to enhance student learning motivation and academic achievement. By exhibiting behaviors that address these factors, educators can foster a more positive and motivating learning environment for students.
- 2 July 2026
- Published by International Journal of Current Approaches in Language, Education and Social Sciences in International Journal of Current Approaches in Language, Education and Social Sciences
- Vol. 8 (2) , 84-98
Open AccessFactors Affecting Student Motivation in the Classroom: Motivating Factors and Hygiene Factors
Motivation is the power that mobilizes an individual to achieve a goal. Students need to be motivated to play an active role in educational process and achieve targeted outcomes. Therefore, it is important to determine the factors that increase students' motivation and to implement practices that increase student motivation in the classroom. This study investigated student perspectives on motivating and hygiene factors affecting their classroom motivation. The research employed a basic qualitative design and involved 936 undergraduate students from a state university in Turkey (2019-2020 academic year). Participants were chosen through convenience sampling, a purposive sampling method. Data collection occurred through an unstructured form developed by the researchers. MAXQDA 20 software facilitated data analysis. Five themes emerged from student responses regarding classroom motivation: teacher, student, learning environment, teaching content, and other factors. Teacher characteristics were identified as the most significant motivators, encompassing both hygiene and motivational factors. Overall, students emphasized motivating factors more than hygiene factors. The study suggests that school administrators and teachers should consider these factors to enhance student learning motivation and academic achievement. By exhibiting behaviors that address these factors, educators can foster a more positive and motivating learning environment for students.
- Open Access
- 1 June 2026
- Published by Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice in Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice
- Vol. 8 (1) , 59-78
Social-Emotional Learning Programs: A Response to Bauman's Critiques of Moral Blindness?
This study aims to examine how contemporary educational environments can respond to these ethical and social vulnerabilities within the framework of the concepts of liquid modernity and moral blindness developed by Zygmunt Bauman and Leonidas Donskis in their work Moral Blindness: The Loss of Sensitivity in Liquid Modernity. The study was conducted using a conceptual and theoretical analysis approach; the effects of speed, uncertainty, individualization, and performance-oriented culture in modern society on empathy, responsibility, and social bonds were discussed. In this context, the Social-Emotional Learning (SEL) approach was evaluated in relation to Bauman's critiques of modernity. The analysis revealed that the core components of SEL, such as empathy, self-awareness, self-regulation, relationship skills, and responsible decision-making, provide a supportive framework in the educational context against the risk of moral blindness. However, it is emphasized that social-emotional skills alone are not sufficient to prevent moral erosion entirely; for SEL to be effective, it must be addressed in conjunction with open, critical, and value-based ethics and character education. In conclusion, the study reveals that educational institutions must move away from structures focused solely on cognitive gains and be re-examined within a pedagogical framework that supports ethical sensitivity, social responsibility, and relational bonds.
- 1 June 2026
- Published by Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice in Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice
- Vol. 8 (1) , 59-78
Open AccessSocial-Emotional Learning Programs: A Response to Bauman's Critiques of Moral Blindness?
This study aims to examine how contemporary educational environments can respond to these ethical and social vulnerabilities within the framework of the concepts of liquid modernity and moral blindness developed by Zygmunt Bauman and Leonidas Donskis in their work Moral Blindness: The Loss of Sensitivity in Liquid Modernity. The study was conducted using a conceptual and theoretical analysis approach; the effects of speed, uncertainty, individualization, and performance-oriented culture in modern society on empathy, responsibility, and social bonds were discussed. In this context, the Social-Emotional Learning (SEL) approach was evaluated in relation to Bauman's critiques of modernity. The analysis revealed that the core components of SEL, such as empathy, self-awareness, self-regulation, relationship skills, and responsible decision-making, provide a supportive framework in the educational context against the risk of moral blindness. However, it is emphasized that social-emotional skills alone are not sufficient to prevent moral erosion entirely; for SEL to be effective, it must be addressed in conjunction with open, critical, and value-based ethics and character education. In conclusion, the study reveals that educational institutions must move away from structures focused solely on cognitive gains and be re-examined within a pedagogical framework that supports ethical sensitivity, social responsibility, and relational bonds.
- 13 January 2026
- Published by Afyon Kocatepe University in Kuramsal Eğitimbilim
- Vol. 19 (1) , 50-76
Teachers' Social Network Tendency and Workplace Friendship: A Mixed-Method Study
This study examines the relationship between teachers' social network tendencies and their perceptions of workplace friendships, employing a mixed-methods convergent parallel design. The study sample was determined using stratified sampling and consisted of 329 teachers working in various high school types (Anatolian, Vocational, Science, etc.) in the Efeler district of Aydın, Turkey. Data were collected via the Social Network Tendencies Scale, Workplace Friendship Scale, and semi-structured interviews with 28 teachers. Findings show that female teachers and those aged 51 and above report higher levels of social networking tendencies and workplace friendship. Teachers working in vocational high schools also score higher on both variables compared to those in other types of schools. Social network tendency was positively associated with workplace friendship (r=.549, p
- 13 January 2026
- Published by Afyon Kocatepe University in Kuramsal Eğitimbilim
- Vol. 19 (1) , 50-76
Teachers' Social Network Tendency and Workplace Friendship: A Mixed-Method Study
This study examines the relationship between teachers' social network tendencies and their perceptions of workplace friendships, employing a mixed-methods convergent parallel design. The study sample was determined using stratified sampling and consisted of 329 teachers working in various high school types (Anatolian, Vocational, Science, etc.) in the Efeler district of Aydın, Turkey. Data were collected via the Social Network Tendencies Scale, Workplace Friendship Scale, and semi-structured interviews with 28 teachers. Findings show that female teachers and those aged 51 and above report higher levels of social networking tendencies and workplace friendship. Teachers working in vocational high schools also score higher on both variables compared to those in other types of schools. Social network tendency was positively associated with workplace friendship (r=.549, p
- 30 December 2025
- Published by Egitimde Kuram ve Uygulama in Eğitimde Kuram ve Uygulama
- Vol. 21 (2) , 30-51
Eğitim Bilimleri Alanında Lisansüstü Eğitim Gören Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme ve Akademik Yeterlikleri
Yaşam boyu öğrenme, bireylerin yaşamları boyunca bilgi, beceri ve yetkinliklerini geliştirmeye yönelik bilinçli ve sürekli bir süreçtir. Öğretmenler açısından bu süreç, mesleki ve kişisel gelişimlerini sürdürmek için öğrenmeye açık olmayı ve bilgi-becerilerini sürekli güncellemeyi gerektirir. Bu araştırma, lisansüstü eğitim alan öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme ve akademik yeterliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Temel nitel araştırma deseni kullanılarak yürütülen araştırmanın, çalışma grubu, Türkiye’de bir devlet üniversitesinde Eğitim Bilimleri Anabilim Dalında yüksek lisans veya doktora eğitimi almış 18 öğretmenden oluşmaktadır. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve MAXQDA 20 programı kullanılarak betimsel ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmada, öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme ve akademik yeterliklerine ilişkin yedi temel tema ortaya çıkmıştır: (1) kariyer planlaması, (2) girişimcilik planı, (3) bilgiye erişim, (4) yapay zeka kullanımı, (5) yabancı dil öğrenimi, (6) akademik yeterlik ve yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ile (7) lisansüstü eğitimin yaşam boyu öğrenmeye katkısı. Bulgular, lisansüstü eğitimin ve akademik gelişimin yalnızca bilgi edinmeyle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda öğretmenlerin mesleki pratiklerine ve yaşam boyu öğrenme sürecine yansıdığını göstermektedir. Bu doğrultuda, üniversiteler ve Millî Eğitim Bakanlığı iş birliğiyle öğretmenlerin akademik gelişimini destekleyecek kongre, seminer ve çalıştay gibi etkinliklerin artırılması önerilmektedir.
- 30 December 2025
- Published by Egitimde Kuram ve Uygulama in Eğitimde Kuram ve Uygulama
- Vol. 21 (2) , 30-51
Eğitim Bilimleri Alanında Lisansüstü Eğitim Gören Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme ve Akademik Yeterlikleri
Yaşam boyu öğrenme, bireylerin yaşamları boyunca bilgi, beceri ve yetkinliklerini geliştirmeye yönelik bilinçli ve sürekli bir süreçtir. Öğretmenler açısından bu süreç, mesleki ve kişisel gelişimlerini sürdürmek için öğrenmeye açık olmayı ve bilgi-becerilerini sürekli güncellemeyi gerektirir. Bu araştırma, lisansüstü eğitim alan öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme ve akademik yeterliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Temel nitel araştırma deseni kullanılarak yürütülen araştırmanın, çalışma grubu, Türkiye’de bir devlet üniversitesinde Eğitim Bilimleri Anabilim Dalında yüksek lisans veya doktora eğitimi almış 18 öğretmenden oluşmaktadır. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve MAXQDA 20 programı kullanılarak betimsel ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmada, öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme ve akademik yeterliklerine ilişkin yedi temel tema ortaya çıkmıştır: (1) kariyer planlaması, (2) girişimcilik planı, (3) bilgiye erişim, (4) yapay zeka kullanımı, (5) yabancı dil öğrenimi, (6) akademik yeterlik ve yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ile (7) lisansüstü eğitimin yaşam boyu öğrenmeye katkısı. Bulgular, lisansüstü eğitimin ve akademik gelişimin yalnızca bilgi edinmeyle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda öğretmenlerin mesleki pratiklerine ve yaşam boyu öğrenme sürecine yansıdığını göstermektedir. Bu doğrultuda, üniversiteler ve Millî Eğitim Bakanlığı iş birliğiyle öğretmenlerin akademik gelişimini destekleyecek kongre, seminer ve çalıştay gibi etkinliklerin artırılması önerilmektedir.
- 26 December 2025
- Published by Siirt University in Siirt Eğitim Dergisi
- Vol. 5 (2) , 1-27
Eğitimde Yapay Zekâ Etiği ve Politikaları: Finlandiya, Güney Kore ve Türkiye Örneği
Bu çalışmanın amacı, Finlandiya, Güney Kore ve Türkiye’de yapay zekânın (YZ) eğitim sistemine entegrasyon süreçlerini, politika belgeleri ve etik ilkeler bağlamında analiz ederek benzerlikleri ve farklılıkları ortaya koymaktır. Araştırmada, bu ülkelere ilişkin ulusal strateji belgeleri, resmi raporlar ve ilgili literatür, Bereday’ın (1964) analitik yöntemi doğrultusunda doküman analiziyle incelenmiş ve ülkeler eğitimde yapay zekâ politikaları ile etik ilkeler bakımından karşılaştırılmıştır. Bulgular, Finlandiya’nın insan merkezli, etik ve bütüncül bir YZ yaklaşımı benimsediğini göstermektedir. Politika belgelerinde şeffaflık, veri güvenliği, bireysel hakların korunması ve pedagojik uyum ön planda tutulmuştur. Güney Kore, hızlı dijital dönüşümüyle dikkat çekmekle birlikte, YZ tabanlı ders kitapları ve öğrenme platformlarının pedagojik uyum, sürdürülebilirlik ve etik sorunlar nedeniyle eleştirilere maruz kalmıştır. Türkiye’de ise ulusal strateji belgeleri hazırlanmış olmasına karşın uygulamaların sınırlı kaldığı, özellikle öğretmen eğitimi, veri güvenliği ve etik farkındalık konularında kapasite geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, üç ülkenin deneyimleri, eğitimde yapay zekânın yalnızca teknik bir dönüşüm aracı olmadığını, aynı zamanda etik, pedagojik ve toplumsal boyutlarıyla ele alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.
- 26 December 2025
- Published by Siirt University in Siirt Eğitim Dergisi
- Vol. 5 (2) , 1-27
Eğitimde Yapay Zekâ Etiği ve Politikaları: Finlandiya, Güney Kore ve Türkiye Örneği
Bu çalışmanın amacı, Finlandiya, Güney Kore ve Türkiye’de yapay zekânın (YZ) eğitim sistemine entegrasyon süreçlerini, politika belgeleri ve etik ilkeler bağlamında analiz ederek benzerlikleri ve farklılıkları ortaya koymaktır. Araştırmada, bu ülkelere ilişkin ulusal strateji belgeleri, resmi raporlar ve ilgili literatür, Bereday’ın (1964) analitik yöntemi doğrultusunda doküman analiziyle incelenmiş ve ülkeler eğitimde yapay zekâ politikaları ile etik ilkeler bakımından karşılaştırılmıştır. Bulgular, Finlandiya’nın insan merkezli, etik ve bütüncül bir YZ yaklaşımı benimsediğini göstermektedir. Politika belgelerinde şeffaflık, veri güvenliği, bireysel hakların korunması ve pedagojik uyum ön planda tutulmuştur. Güney Kore, hızlı dijital dönüşümüyle dikkat çekmekle birlikte, YZ tabanlı ders kitapları ve öğrenme platformlarının pedagojik uyum, sürdürülebilirlik ve etik sorunlar nedeniyle eleştirilere maruz kalmıştır. Türkiye’de ise ulusal strateji belgeleri hazırlanmış olmasına karşın uygulamaların sınırlı kaldığı, özellikle öğretmen eğitimi, veri güvenliği ve etik farkındalık konularında kapasite geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, üç ülkenin deneyimleri, eğitimde yapay zekânın yalnızca teknik bir dönüşüm aracı olmadığını, aynı zamanda etik, pedagojik ve toplumsal boyutlarıyla ele alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.
- 2 September 2025
- Published by Inonu University in İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
- Vol. 26 (2) , 674-713
Eğitimde Yapay Zeka Politikalarının Karşılaştırmalı Analizi: Çin ve Japonya Örneği
Bu çalışma, Çin ve Japonya’nın eğitimde yapay zeka politikalarını karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele alarak, iki ülkenin stratejik yaklaşımlarını değerlendirmektedir. Eğitim politikalarının ideolojik temelleri ve uygulanabilirliği, her iki ülkenin eğitim sistemlerinde yapay zekanın rolünü belirlemektedir. Çin ve Japonya’nın eğitimde yapay zeka politikalarının karşılaştırılması, bu iki ülkenin küresel eğitim stratejilerini şekillendiren önemli örnekleri ortaya koymaktadır. Bu araştırma sistematik derleme deseninde literatür taraması türünde nitel bir araştırmadır. Çalışmada, her iki ülkenin yapay zeka uygulamaları incelenerek stratejik yaklaşımlardaki benzerlikler ve farklılıklar analiz edilmiştir. Çin, hızlı ve merkeziyetçi bir dijital dönüşüm süreci izleyerek, yapay zeka tabanlı öğretim araçları ve öğrenci izleme sistemleri gibi uygulamalarla yükseköğretimde önemli ilerlemeler kaydetmiştir. Japonya ise insan merkezli bir yaklaşım benimseyerek, yapay zekayı toplumsal fayda sağlamak ve eğitimde kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimleri sunmak amacıyla kullanmaktadır. Çin, hızla gelişen yapay zeka ekosistemini eğitim politikalarına entegre ederken, Japonya etik ve sosyal uyum ilkesine dayanarak daha sürdürülebilir bir yol izlemektedir. Her iki ülke de eğitimde dijitalleşmeyi artırarak küresel rekabet gücünü artırmayı hedeflese de Çin’in rekabetçi yaklaşımı ve Japonya’nın insan odaklı stratejileri arasındaki farklar, kültürel ve stratejik temelleri yansıtmaktadır. Çin ve Japonya’nın deneyimleri, dijital eğitim dönüşümü için rehber niteliğindedir ve dünya genelinde yapay zekanın eğitim sistemlerine entegre edilmesi sürecinde yol gösterici olabilecek önemli bulgular sunmaktadır.
- 2 September 2025
- Published by Inonu University in İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
- Vol. 26 (2) , 674-713
Eğitimde Yapay Zeka Politikalarının Karşılaştırmalı Analizi: Çin ve Japonya Örneği
Bu çalışma, Çin ve Japonya’nın eğitimde yapay zeka politikalarını karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele alarak, iki ülkenin stratejik yaklaşımlarını değerlendirmektedir. Eğitim politikalarının ideolojik temelleri ve uygulanabilirliği, her iki ülkenin eğitim sistemlerinde yapay zekanın rolünü belirlemektedir. Çin ve Japonya’nın eğitimde yapay zeka politikalarının karşılaştırılması, bu iki ülkenin küresel eğitim stratejilerini şekillendiren önemli örnekleri ortaya koymaktadır. Bu araştırma sistematik derleme deseninde literatür taraması türünde nitel bir araştırmadır. Çalışmada, her iki ülkenin yapay zeka uygulamaları incelenerek stratejik yaklaşımlardaki benzerlikler ve farklılıklar analiz edilmiştir. Çin, hızlı ve merkeziyetçi bir dijital dönüşüm süreci izleyerek, yapay zeka tabanlı öğretim araçları ve öğrenci izleme sistemleri gibi uygulamalarla yükseköğretimde önemli ilerlemeler kaydetmiştir. Japonya ise insan merkezli bir yaklaşım benimseyerek, yapay zekayı toplumsal fayda sağlamak ve eğitimde kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimleri sunmak amacıyla kullanmaktadır. Çin, hızla gelişen yapay zeka ekosistemini eğitim politikalarına entegre ederken, Japonya etik ve sosyal uyum ilkesine dayanarak daha sürdürülebilir bir yol izlemektedir. Her iki ülke de eğitimde dijitalleşmeyi artırarak küresel rekabet gücünü artırmayı hedeflese de Çin’in rekabetçi yaklaşımı ve Japonya’nın insan odaklı stratejileri arasındaki farklar, kültürel ve stratejik temelleri yansıtmaktadır. Çin ve Japonya’nın deneyimleri, dijital eğitim dönüşümü için rehber niteliğindedir ve dünya genelinde yapay zekanın eğitim sistemlerine entegre edilmesi sürecinde yol gösterici olabilecek önemli bulgular sunmaktadır.
- Open Access
- 30 June 2025
- Published by Harran University in Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (1) , 74-96
Eğitimde Sosyal Yapıları Anlamak: Sosyometri ve Sosyal Ağ Analizi Üzerine Bir Derleme
Bireyler arasındaki ilişkiler, sosyal yapıları ve etkileşim ağlarını oluşturarak eğitim süreçlerinde önemli bir rol oynamaktadır. Sosyometri ve sosyal ağ analizi, bireyler arasındaki sosyal bağları inceleyerek eğitim ortamlarındaki sosyal yapıları ve dinamikleri anlamaya katkı sağlayan iki önemli yöntemdir. Bu araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden derleme deseniyle gerçekleştirilmiş olup, eğitimde sosyometri ve sosyal ağ analizi yöntemlerini alanyazındaki çalışmalardan hareketle bütüncül bir yaklaşımla ele almayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, eğitim araştırmalarında sosyometri ve sosyal ağ analizinin kullanımı, her iki yöntemin temel özellikleri, benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konmuştur. Sosyometri, bireylerin sosyal tercihlerini ve duygusal bağlarını analiz ederek sınıf içi sosyal yapıyı anlamaya yardımcı olmaktadır. Öğrenciler arasındaki sosyal kabul düzeyini belirlemek, dışlanmış bireyleri tespit etmek ve grup dinamiklerini incelemek için kullanılmaktadır. Sosyal ağ analizi ise bireyler ve gruplar arasındaki yapısal ilişkileri inceleyerek, eğitimde bilgi akışı ve iş birliği gibi süreçleri anlamaya odaklanmaktadır. Bu iki yöntemin bir arada kullanılması, eğitimde bireysel ve sistem düzeyinde sosyal ilişkileri kapsamlı bir şekilde analiz etmeye olanak tanımaktadır. Eğitim araştırmalarında bu yöntemlerin yaygınlaşması, öğrenme ortamlarının sosyal dinamiklerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayabilir.
- 30 June 2025
- Published by Harran University in Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (1) , 74-96
Open AccessEğitimde Sosyal Yapıları Anlamak: Sosyometri ve Sosyal Ağ Analizi Üzerine Bir Derleme
Bireyler arasındaki ilişkiler, sosyal yapıları ve etkileşim ağlarını oluşturarak eğitim süreçlerinde önemli bir rol oynamaktadır. Sosyometri ve sosyal ağ analizi, bireyler arasındaki sosyal bağları inceleyerek eğitim ortamlarındaki sosyal yapıları ve dinamikleri anlamaya katkı sağlayan iki önemli yöntemdir. Bu araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden derleme deseniyle gerçekleştirilmiş olup, eğitimde sosyometri ve sosyal ağ analizi yöntemlerini alanyazındaki çalışmalardan hareketle bütüncül bir yaklaşımla ele almayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, eğitim araştırmalarında sosyometri ve sosyal ağ analizinin kullanımı, her iki yöntemin temel özellikleri, benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konmuştur. Sosyometri, bireylerin sosyal tercihlerini ve duygusal bağlarını analiz ederek sınıf içi sosyal yapıyı anlamaya yardımcı olmaktadır. Öğrenciler arasındaki sosyal kabul düzeyini belirlemek, dışlanmış bireyleri tespit etmek ve grup dinamiklerini incelemek için kullanılmaktadır. Sosyal ağ analizi ise bireyler ve gruplar arasındaki yapısal ilişkileri inceleyerek, eğitimde bilgi akışı ve iş birliği gibi süreçleri anlamaya odaklanmaktadır. Bu iki yöntemin bir arada kullanılması, eğitimde bireysel ve sistem düzeyinde sosyal ilişkileri kapsamlı bir şekilde analiz etmeye olanak tanımaktadır. Eğitim araştırmalarında bu yöntemlerin yaygınlaşması, öğrenme ortamlarının sosyal dinamiklerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayabilir.
- Open Access
- 31 December 2024
- Published by Duzce University in Uluslararası Düzce Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 2 (2) , 103-116
Eğitim ekonomisinde temel kavramlar
Eğitim ve ekonomi ilişkisi, toplumların refah düzeyini artırmak ve sürdürülebilir kalkınmayı sağlamak açısından önemlidir. Eğitim-ekonomi ilişkisi çok yönlüdür ve ekonomik büyüme, iş fırsatları ve toplumsal gelişim gibi unsurları içermektedir. Eğitim ekonomisi ise eğitimin ekonomik boyutlarını inceleyen bir disiplindir. Eğitim ekonomisi, eğitim yatırımlarının bireysel ve toplumsal getirilerini, eğitimin iş gücü piyasasına etkilerini ve eğitim harcamalarının verimliliğini araştırmaktadır. Sistematik derleme deseninde literatür taraması türünde nitel bir araştırma olan bu çalışmanın amacı, eğitim ekonomisi ile ilgili temel kavramların alanyazındaki çalışmalardan derlenerek sunulmasıdır. Araştırma iki bölümden oluşmakta olup; “Eğitim ve Ekonomi İlişkisi” bölümünde, insan sermayesi, istihdam, ekonomik büyüme ve gelişme kavramları ele alınmış, ardından “Eğitim Ekonomisi” bölümünde eğitim arz ve talebi, eğitimin maliyeti, eğitim harcamaları ve eğitim finansmanı kavramları açıklanmıştır. Alanyazındaki çalışmalar çerçevesinde eğitim ve ekonomi ilişkisi ile eğitim ekonomisine ilişkin kavramsal bir çerçeve sunan bu çalışmanın, akademisyenlere, araştırmacılara ve lisansüstü öğrencilere yol gösterici olması ve katkı sağlaması beklenmektedir.
- 31 December 2024
- Published by Duzce University in Uluslararası Düzce Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 2 (2) , 103-116
Open AccessEğitim ekonomisinde temel kavramlar
Eğitim ve ekonomi ilişkisi, toplumların refah düzeyini artırmak ve sürdürülebilir kalkınmayı sağlamak açısından önemlidir. Eğitim-ekonomi ilişkisi çok yönlüdür ve ekonomik büyüme, iş fırsatları ve toplumsal gelişim gibi unsurları içermektedir. Eğitim ekonomisi ise eğitimin ekonomik boyutlarını inceleyen bir disiplindir. Eğitim ekonomisi, eğitim yatırımlarının bireysel ve toplumsal getirilerini, eğitimin iş gücü piyasasına etkilerini ve eğitim harcamalarının verimliliğini araştırmaktadır. Sistematik derleme deseninde literatür taraması türünde nitel bir araştırma olan bu çalışmanın amacı, eğitim ekonomisi ile ilgili temel kavramların alanyazındaki çalışmalardan derlenerek sunulmasıdır. Araştırma iki bölümden oluşmakta olup; “Eğitim ve Ekonomi İlişkisi” bölümünde, insan sermayesi, istihdam, ekonomik büyüme ve gelişme kavramları ele alınmış, ardından “Eğitim Ekonomisi” bölümünde eğitim arz ve talebi, eğitimin maliyeti, eğitim harcamaları ve eğitim finansmanı kavramları açıklanmıştır. Alanyazındaki çalışmalar çerçevesinde eğitim ve ekonomi ilişkisi ile eğitim ekonomisine ilişkin kavramsal bir çerçeve sunan bu çalışmanın, akademisyenlere, araştırmacılara ve lisansüstü öğrencilere yol gösterici olması ve katkı sağlaması beklenmektedir.
- 28 December 2024
- Published by Journal of International Scientific Researches in IBAD Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 17,p. 222-244
Eğitim Antropolojisine Eleştirel Bir Bakış
Antropoloji, geçmişteki insan türleri de dahil olmak üzere günümüzde ve geçmişte insan davranışını, biyolojisini, kültürlerini, topluluklarını ve dilbilimini inceleyen bir bilim dalıdır. Antropoloji ve eğitim, modern insanın bilinçlenme, kültür oluşturma ve kendini yansıtma eğilimlerini yansıtacak şekilde gün geçtikçe daha fazla bir araya gelmektedir. Bu iki alanın bir araya gelmesiyle ortaya çıkan ‘Eğitim Antropolojisi’, eğitimin sosyal ve kültürel boyutlarını analiz ederek eğitim politikalarının kültürel farklılıklara nasıl uyum sağladığını ve bireylerin eğitim süreçlerine nasıl katıldığını derinlemesine incelemektedir. Ancak bu alan, Antropolojinin farklı metodolojilere sahip olması, pek çok disiplininin eğitime uyarlanamaması ve Eğitim Antropolojisi üzerine yapılan araştırmaların sınırlı olması nedeniyle eleştirilmektedir. Nitel araştırma yöntemlerinden sistematik derleme deseniyle gerçekleştirilen bu araştırmanın bulgularına göre, Eğitim Antropolojisini ayrı bir bilim dalı olarak ele almak yerine, antropolojik ilkelerin ve yöntemlerin eğitime uyarlanabilirliği üzerinden incelemek hem teorik hem de pratik anlamda daha etkili olabilir. Araştırma kapsamında, Antropoloji ve eğitim ilişkisi alanyazındaki çalışmalar ışığında bütüncül bir perspektifle ele alınmış, Eğitim Antropolojisinin bağımsız bir alan olarak görülmemesinin gerekçeleri açıklanarak eğitimde antropolojik yaklaşımların önemi kapsamlı bir biçimde sunulmuştur.
- 28 December 2024
- Published by Journal of International Scientific Researches in IBAD Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 17,p. 222-244
Eğitim Antropolojisine Eleştirel Bir Bakış
Antropoloji, geçmişteki insan türleri de dahil olmak üzere günümüzde ve geçmişte insan davranışını, biyolojisini, kültürlerini, topluluklarını ve dilbilimini inceleyen bir bilim dalıdır. Antropoloji ve eğitim, modern insanın bilinçlenme, kültür oluşturma ve kendini yansıtma eğilimlerini yansıtacak şekilde gün geçtikçe daha fazla bir araya gelmektedir. Bu iki alanın bir araya gelmesiyle ortaya çıkan ‘Eğitim Antropolojisi’, eğitimin sosyal ve kültürel boyutlarını analiz ederek eğitim politikalarının kültürel farklılıklara nasıl uyum sağladığını ve bireylerin eğitim süreçlerine nasıl katıldığını derinlemesine incelemektedir. Ancak bu alan, Antropolojinin farklı metodolojilere sahip olması, pek çok disiplininin eğitime uyarlanamaması ve Eğitim Antropolojisi üzerine yapılan araştırmaların sınırlı olması nedeniyle eleştirilmektedir. Nitel araştırma yöntemlerinden sistematik derleme deseniyle gerçekleştirilen bu araştırmanın bulgularına göre, Eğitim Antropolojisini ayrı bir bilim dalı olarak ele almak yerine, antropolojik ilkelerin ve yöntemlerin eğitime uyarlanabilirliği üzerinden incelemek hem teorik hem de pratik anlamda daha etkili olabilir. Araştırma kapsamında, Antropoloji ve eğitim ilişkisi alanyazındaki çalışmalar ışığında bütüncül bir perspektifle ele alınmış, Eğitim Antropolojisinin bağımsız bir alan olarak görülmemesinin gerekçeleri açıklanarak eğitimde antropolojik yaklaşımların önemi kapsamlı bir biçimde sunulmuştur.