Yalçın Kekeç
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Yalçın Kekeç has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Onur Demirel
Çukurova University
1 shared publication - Ahmet Çağlar Bozkurt
Adana Kozan Devlet Hastanesi
1 shared publication - Burak Yavuz
Cukurova Universitesi
1 shared publication - Guney Cem Bulbuloglu
Adana Kozan Devlet Hastanesi
1 shared publication - Gülsüm Uçar
ACIBADEM ÜNİVERSİTES
1 shared publication Gülşah Seydaoğlu
ÇUKUROVA ÜNİVERSİTES
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 1 January 2026
- Published by FapUNIFESP (SciELO) in Acta Cirurgica Brasileira
- Vol. 41
The effect of intraperitoneal St. John’s Wort oil (Hypericum perforatum) in an experimental peritonitis model
Purpose: To evaluate the effects of intraperitoneal Hypericum perforatum oil (St. John’s Wort oil, SJWO) on systemic inflammation and peritoneal histopathology in experimental peritonitis. Methods: Forty-two male Wistar Albino rats were randomized into seven groups (n = 6): control, SJWO, olive oil, peritonitis, peritonitis + saline, peritonitis + SJWO, and peritonitis + olive oil. Peritonitis was induced with freshly prepared autologous fecal suspension, and treatments were administered intraperitoneally at 48 h. On day 5, plasma inflammatory markers, peritoneal thickness, and histopathological scores were assessed blinded. Results: The greatest weight loss was seen in the peritonitis group (p = 0.002). SJWO did not consistently reduce systemic inflammatory markers. Compared with peritonitis + saline, peritonitis + SJWO showed lower parietal fibrosis and vascular proliferation scores (rank-biserial correlation for each outcome, r rb = -0.833; 95% confidence interval -1.000 to -0.500), but visceral fibrosis was not reduced. Conclusion: Intraperitoneal SJWO did not suppress systemic inflammation. The lower early parietal fibrosis and vascular proliferation scores are exploratory because the effect was not observed in visceral tissue, and adhesion formation was not directly assessed.
- 1 January 2026
- Published by FapUNIFESP (SciELO) in Acta Cirurgica Brasileira
- Vol. 41
Open AccessThe effect of intraperitoneal St. John’s Wort oil (Hypericum perforatum) in an experimental peritonitis model
Purpose: To evaluate the effects of intraperitoneal Hypericum perforatum oil (St. John’s Wort oil, SJWO) on systemic inflammation and peritoneal histopathology in experimental peritonitis. Methods: Forty-two male Wistar Albino rats were randomized into seven groups (n = 6): control, SJWO, olive oil, peritonitis, peritonitis + saline, peritonitis + SJWO, and peritonitis + olive oil. Peritonitis was induced with freshly prepared autologous fecal suspension, and treatments were administered intraperitoneally at 48 h. On day 5, plasma inflammatory markers, peritoneal thickness, and histopathological scores were assessed blinded. Results: The greatest weight loss was seen in the peritonitis group (p = 0.002). SJWO did not consistently reduce systemic inflammatory markers. Compared with peritonitis + saline, peritonitis + SJWO showed lower parietal fibrosis and vascular proliferation scores (rank-biserial correlation for each outcome, r rb = -0.833; 95% confidence interval -1.000 to -0.500), but visceral fibrosis was not reduced. Conclusion: Intraperitoneal SJWO did not suppress systemic inflammation. The lower early parietal fibrosis and vascular proliferation scores are exploratory because the effect was not observed in visceral tissue, and adhesion formation was not directly assessed.
- 21 January 2024
- Published by Medical Journal of Ankara Training and Research Hospital in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
- Vol. 56 (3) , 160-163
Kolorektal Kanser Tanılı Hastaların Karaciğer Metastazlarında Klinik Deneyimlerimiz: Cerrahinin Etkinliğinin Önemi
Giriş ve Amaç: Kolorektal kanserler, en sık görülen kanser türleri arasında üçüncü sırada yer almaktadır. Klinik seyir sırasında hastaların yaklaşık olarak % 50-60’ında senkron veya metakron uzak metastaz gelişmektedir. Bunlar arasında karaciğer metastazları önemli bir yer tutmaktadır. Kolorektal kanserlerin karaciğer metastazlarının cerrahi rezeksiyonu, hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım oranlarını anlamlı düzeyde uzatmakta ve bu nedenle son yıllarda giderek geniş bir uygulama alanı bulmaktadır. Bu çalışmayla kliniğimizde karaciğer metastazı nedeniyle karaciğer rezeksiyonu uygulanan kolorektal kanser tanılı hastalarda retrospektif bir araştırma yaparak karaciğer rezeksiyonun genel sağkalım üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırmada, üniversitemiz Tıp Fakültesi Hastanesi’nde kolorektal kanserlere bağlı karaciğer metastazları nedeniyle karaciğer operasyon uygulanan %47,6’si erkek, %52,4’ü kadın olmak üzere toplam kırk iki hastanın retrospektif olarak değerlendirilmesi ile yapılmıştır. Hasta dosyalarından demografik verilerin yanı sıra patoloji, laboratuvar ve radyolojik tetkikler, aldıkları kemoterapi oranları, primer tümöre, metastaza yönelik uygulanan cerrahi tedavilere ve sağ kalımlara ait veriler elde edilmiş, veriler ki-kare, Mann Whitney-U testi ve Student-t testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların ortalama yaşı 56,5 (31-86) idi. Hastaların %76,2’sının primer tanısı kolon kanseri iken %23,8’inin primer tanısı rektum karsinomu idi. Hastaların %73,8’inde metakron tümör, %26,2’sında senkron tümör saptanmıştır. Hastaların %42,9’na sağ hepatektomi, %16,7’sına sol hepatektomi, %26,2’sine metastazektomi ve %14,2’sine segmentektomi+metastazektomi ameliyatları uygulanmıştır. Hastaların %73,8’ine R0 rezeksiyon, %14,2’sine R1 rezeksiyon ve %12’sine R2 rezeksiyon yapılmıştır. Ortalama yaşam süreleri incelendiğinde; hastaların %4,8’inin ameliyattan sonraki ilk 12 ayda, %16,7’sinin 12-24 ay sonra, %35,7’sinin 24-60 ay sonra vefat ettiği saptanmıştır. Çalışma yapılırken hastaların %42,8’sinin halen sağ olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları kolorektal kanser karaciğer metastazlarının cerrahi rezeksiyonunun, genel sağkalım süresinin uzamasına katkı sağladığını göstermektedir. Literatür bilgilerini desteklemektedir. Özellikle R0 rezeksiyon uygulanması ve neoadjuvan kemoterapiye yanıt elde edilmesi tedavide önemli bir yer tutmaktadır.
- 21 January 2024
- Published by Medical Journal of Ankara Training and Research Hospital in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
- Vol. 56 (3) , 160-163
Kolorektal Kanser Tanılı Hastaların Karaciğer Metastazlarında Klinik Deneyimlerimiz: Cerrahinin Etkinliğinin Önemi
Giriş ve Amaç: Kolorektal kanserler, en sık görülen kanser türleri arasında üçüncü sırada yer almaktadır. Klinik seyir sırasında hastaların yaklaşık olarak % 50-60’ında senkron veya metakron uzak metastaz gelişmektedir. Bunlar arasında karaciğer metastazları önemli bir yer tutmaktadır. Kolorektal kanserlerin karaciğer metastazlarının cerrahi rezeksiyonu, hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım oranlarını anlamlı düzeyde uzatmakta ve bu nedenle son yıllarda giderek geniş bir uygulama alanı bulmaktadır. Bu çalışmayla kliniğimizde karaciğer metastazı nedeniyle karaciğer rezeksiyonu uygulanan kolorektal kanser tanılı hastalarda retrospektif bir araştırma yaparak karaciğer rezeksiyonun genel sağkalım üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırmada, üniversitemiz Tıp Fakültesi Hastanesi’nde kolorektal kanserlere bağlı karaciğer metastazları nedeniyle karaciğer operasyon uygulanan %47,6’si erkek, %52,4’ü kadın olmak üzere toplam kırk iki hastanın retrospektif olarak değerlendirilmesi ile yapılmıştır. Hasta dosyalarından demografik verilerin yanı sıra patoloji, laboratuvar ve radyolojik tetkikler, aldıkları kemoterapi oranları, primer tümöre, metastaza yönelik uygulanan cerrahi tedavilere ve sağ kalımlara ait veriler elde edilmiş, veriler ki-kare, Mann Whitney-U testi ve Student-t testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların ortalama yaşı 56,5 (31-86) idi. Hastaların %76,2’sının primer tanısı kolon kanseri iken %23,8’inin primer tanısı rektum karsinomu idi. Hastaların %73,8’inde metakron tümör, %26,2’sında senkron tümör saptanmıştır. Hastaların %42,9’na sağ hepatektomi, %16,7’sına sol hepatektomi, %26,2’sine metastazektomi ve %14,2’sine segmentektomi+metastazektomi ameliyatları uygulanmıştır. Hastaların %73,8’ine R0 rezeksiyon, %14,2’sine R1 rezeksiyon ve %12’sine R2 rezeksiyon yapılmıştır. Ortalama yaşam süreleri incelendiğinde; hastaların %4,8’inin ameliyattan sonraki ilk 12 ayda, %16,7’sinin 12-24 ay sonra, %35,7’sinin 24-60 ay sonra vefat ettiği saptanmıştır. Çalışma yapılırken hastaların %42,8’sinin halen sağ olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları kolorektal kanser karaciğer metastazlarının cerrahi rezeksiyonunun, genel sağkalım süresinin uzamasına katkı sağladığını göstermektedir. Literatür bilgilerini desteklemektedir. Özellikle R0 rezeksiyon uygulanması ve neoadjuvan kemoterapiye yanıt elde edilmesi tedavide önemli bir yer tutmaktadır.
- Open Access
- 30 September 2020
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 45 (3) , 1202-1209
Prognostic significance of PRAME (preferentially expressed antigen of melanoma) expression in breast cancer
Tr en Amaç: Bu çalışmanın amacı 54 meme kanseri ve 37 iyi huylu meme lezyonu olan hastada PRAME (Preferentially Expressed Antigen of Melanoma) ekspresyonunu tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Reverse transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile 54 meme kanseri, 20 benign meme lezyonu ve 10 normal meme dokusu örneğindeki PRAM Eekspresyonu çalışıldı. İmmunohistokimyasal (IHC) yöntem ile PRAME ekspresyonu, 54 meme kanserili hastanın hem tümör hem de normal meme dokusundan ve 37 benign meme lezyonunda çalışıldı. PRAME için RT-PCR ve IHC sonuçları bu çalışmada karşılaştırıldı. Bulgular: Meme kanserinin %50'sinde, benign meme lezyonlarının ise %25'inde PRAME ekspresyonu olduğu saptandı. İnvaziv meme kanseri olan dokularda IHC yöntemi kullanılarak bakılan PRAME ekspresyonunda; (+), (++) ve (+++) boyanma oranları sırasıyla %29,6, %31,5 ve %3,7 oranında bulundu. Hem IHC hem de RT-PCR ile saptanan PRAME ekspresyonu prognostik parametrelerle karşılaştırıldı. Meme kanserinde PRAME ekspresyonunun yüksek grade ve negatif hormon reseptörü ile ilişkili olduğu tespit edildi. RT-PCR ile IHC ile bakılan PRAME sonuçları arasında anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: Hem taze dokularda RT-PCR yöntemi, hem de parafin bloklarda IHC yöntemi, meme kanserinde PRAME ekspresyonunu ve PRAME’in prediktif önemini belirlemede kullanılabilir. Purpose: The aim of this study is to detect the PRAME (Preferentially Expressed Antigen of Melanoma) in 54 patients with breast cancer and 37 patients with benign breast lesions. Materials and Methods: PRAME expressions in 54 breast cancer, 20 benign breast lesions and 10 normal breast tissue samples were studied with RT-PCR. Expression of PRAME was studied with IHC in 37 benign breast lesions, in 54 breast cancer patients from both tumor and normal breast tissue. RT-PCR and IHC results for PRAME were compared in this study. Results: PRAME was found to be expressed in 50 % of the breast cancer and 25 % of the benign breast lesions. Using IHC method, (+), (++) and (+++) staining for PRAME expression were found in 29,6%, 31,5% and 3,7% of the cases, respectively in invasive component of the breast cancer. PRAME expression detected by both IHC and RT-PCR was compared with prognostic parameters. PRAME expression in breast cancer was found to be associated with high tumor grade and negative hormone receptor. We found an important association between PRAME RT-PCR and of PRAME IHC. Conclusion: Both RT-PCR in fresh tissues and IHC method in paraffin embedded tissues can be used to identify PRAME expression and the predictive role of PRAME expression.
- 30 September 2020
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 45 (3) , 1202-1209
Open AccessPrognostic significance of PRAME (preferentially expressed antigen of melanoma) expression in breast cancer
Tr en Amaç: Bu çalışmanın amacı 54 meme kanseri ve 37 iyi huylu meme lezyonu olan hastada PRAME (Preferentially Expressed Antigen of Melanoma) ekspresyonunu tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Reverse transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile 54 meme kanseri, 20 benign meme lezyonu ve 10 normal meme dokusu örneğindeki PRAM Eekspresyonu çalışıldı. İmmunohistokimyasal (IHC) yöntem ile PRAME ekspresyonu, 54 meme kanserili hastanın hem tümör hem de normal meme dokusundan ve 37 benign meme lezyonunda çalışıldı. PRAME için RT-PCR ve IHC sonuçları bu çalışmada karşılaştırıldı. Bulgular: Meme kanserinin %50'sinde, benign meme lezyonlarının ise %25'inde PRAME ekspresyonu olduğu saptandı. İnvaziv meme kanseri olan dokularda IHC yöntemi kullanılarak bakılan PRAME ekspresyonunda; (+), (++) ve (+++) boyanma oranları sırasıyla %29,6, %31,5 ve %3,7 oranında bulundu. Hem IHC hem de RT-PCR ile saptanan PRAME ekspresyonu prognostik parametrelerle karşılaştırıldı. Meme kanserinde PRAME ekspresyonunun yüksek grade ve negatif hormon reseptörü ile ilişkili olduğu tespit edildi. RT-PCR ile IHC ile bakılan PRAME sonuçları arasında anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: Hem taze dokularda RT-PCR yöntemi, hem de parafin bloklarda IHC yöntemi, meme kanserinde PRAME ekspresyonunu ve PRAME’in prediktif önemini belirlemede kullanılabilir. Purpose: The aim of this study is to detect the PRAME (Preferentially Expressed Antigen of Melanoma) in 54 patients with breast cancer and 37 patients with benign breast lesions. Materials and Methods: PRAME expressions in 54 breast cancer, 20 benign breast lesions and 10 normal breast tissue samples were studied with RT-PCR. Expression of PRAME was studied with IHC in 37 benign breast lesions, in 54 breast cancer patients from both tumor and normal breast tissue. RT-PCR and IHC results for PRAME were compared in this study. Results: PRAME was found to be expressed in 50 % of the breast cancer and 25 % of the benign breast lesions. Using IHC method, (+), (++) and (+++) staining for PRAME expression were found in 29,6%, 31,5% and 3,7% of the cases, respectively in invasive component of the breast cancer. PRAME expression detected by both IHC and RT-PCR was compared with prognostic parameters. PRAME expression in breast cancer was found to be associated with high tumor grade and negative hormone receptor. We found an important association between PRAME RT-PCR and of PRAME IHC. Conclusion: Both RT-PCR in fresh tissues and IHC method in paraffin embedded tissues can be used to identify PRAME expression and the predictive role of PRAME expression.