Gizem Burcu Bolat
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Gizem Burcu Bolat has a total of 49 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Fatih Cebeci
Istanbul Medipol Üniversitesi
4 shared publications - Taner Artan
Istanbul University-Cerrahpasa
4 shared publications - Aylin Arıcı
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
3 shared publications - Osman Akay
Department of Social Work, Faculty of Health Sciences, Istanbul Medipol University , Istanbul 34810
3 shared publications - Selda Meydan
Department of Social Work, School of Health Sciences, Istanbul Medipol University, Türkiye
3 shared publications - Sinem Arslankoç
Istanbul Medipol Üniversitesi
3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 10 November 2026
- Published by Elsevier in Acta Psychologica
- Vol. 271
Artificial Intelligence dependence and social problem-solving skills among university students: A statistical mediation model of alternative solution generation
- 10 November 2026
- Published by Elsevier in Acta Psychologica
- Vol. 271
Open AccessArtificial Intelligence dependence and social problem-solving skills among university students: A statistical mediation model of alternative solution generation
- Open Access
- 6 November 2026
- Published by MDPI AG in Behavioral Sciences
- Vol. 16 (11) , 2116
Basic Psychological Need Satisfaction Through AI Use and Digital Well-Being: Virtual Loneliness and Online Social Capital as Serial Mediators
This study examined the association between basic psychological need satisfaction through artificial intelligence (AI) use and digital well-being among university students, with virtual loneliness and online social capital specified as serial mediators. A quantitative, cross-sectional correlational design was used. Analyses included 1708 university students in Türkiye who used AI applications and were recruited through convenience sampling. Participants completed the Basic Psychological Need Satisfaction through AI Use Scale, the Virtual Loneliness subscale of the Virtual Environment Loneliness Scale, the Online Social Capital Scale, and the Digital Well-Being Scale. The model was tested using PROCESS Model 6. Need satisfaction was directly and positively associated with digital well-being. Contrary to expectations, it was positively associated with virtual loneliness, which was positively associated with online social capital. Virtual loneliness was negatively associated with digital well-being, whereas online social capital showed a small positive association. The negative indirect association through virtual loneliness opposed the positive direct association, indicating competitive mediation, whereas the positive indirect associations involving online social capital, including the serial indirect association, indicated complementary mediation. These patterns were robust to additional covariates and the core associations were consistent across genders, although the sign of the total indirect association depended on how digital well-being was measured. Supplementary analyses showed that the association with virtual loneliness was carried mainly by relatedness to AI, whereas autonomy showed the strongest association with digital well-being. The cross-sectional findings describe concurrent associations and do not establish the temporal sequence proposed in the model. These findings show that need satisfaction through AI can coexist with virtual loneliness and highlight the importance of distinguishing among need domains when interpreting digital well-being.
- 6 November 2026
- Published by MDPI AG in Behavioral Sciences
- Vol. 16 (11) , 2116
Open AccessBasic Psychological Need Satisfaction Through AI Use and Digital Well-Being: Virtual Loneliness and Online Social Capital as Serial Mediators
This study examined the association between basic psychological need satisfaction through artificial intelligence (AI) use and digital well-being among university students, with virtual loneliness and online social capital specified as serial mediators. A quantitative, cross-sectional correlational design was used. Analyses included 1708 university students in Türkiye who used AI applications and were recruited through convenience sampling. Participants completed the Basic Psychological Need Satisfaction through AI Use Scale, the Virtual Loneliness subscale of the Virtual Environment Loneliness Scale, the Online Social Capital Scale, and the Digital Well-Being Scale. The model was tested using PROCESS Model 6. Need satisfaction was directly and positively associated with digital well-being. Contrary to expectations, it was positively associated with virtual loneliness, which was positively associated with online social capital. Virtual loneliness was negatively associated with digital well-being, whereas online social capital showed a small positive association. The negative indirect association through virtual loneliness opposed the positive direct association, indicating competitive mediation, whereas the positive indirect associations involving online social capital, including the serial indirect association, indicated complementary mediation. These patterns were robust to additional covariates and the core associations were consistent across genders, although the sign of the total indirect association depended on how digital well-being was measured. Supplementary analyses showed that the association with virtual loneliness was carried mainly by relatedness to AI, whereas autonomy showed the strongest association with digital well-being. The cross-sectional findings describe concurrent associations and do not establish the temporal sequence proposed in the model. These findings show that need satisfaction through AI can coexist with virtual loneliness and highlight the importance of distinguishing among need domains when interpreting digital well-being.
- Open Access
- 29 October 2026
- Published by Oxford University Press (OUP) in The British Journal of Social Work
Childhood trauma, empathy, and perceived stress among teachers: Implications for trauma-informed school social work
This study examined whether empathy moderated the association between childhood trauma and general perceived stress among teachers and considered the implications for trauma-informed school social work. A convenience sample of 330 primary and middle school teachers was recruited from ten schools in Istanbul, Türkiye. Data were analysed using Spearman correlations, multiple regression, and PROCESS Model 1 with HC3 robust standard errors. Childhood trauma was positively associated with perceived stress in both correlation (ρ = 0.264, P < .01) and regression analyses (B = 0.14, P < .001), whereas empathy had no significant direct association with stress (B = 0.03, P = .378). The trauma × empathy interaction was significant but small (B = −0.004, P = .041; ΔR2 = 0.007), and the association was weaker at higher empathy. School social work draws on ecological and person-in-environment perspectives to address psychosocial barriers through consultation, referral, and interprofessional collaboration. Teachers’ psychosocial functioning may therefore be relevant to this practice environment because teachers contribute to recognizing student needs, safeguarding, family-school communication, and support planning. However, school social work services, collaboration processes, and outcomes for students and families were not measured, so these implications require direct testing.
- 29 October 2026
- Published by Oxford University Press (OUP) in The British Journal of Social Work
Open AccessChildhood trauma, empathy, and perceived stress among teachers: Implications for trauma-informed school social work
This study examined whether empathy moderated the association between childhood trauma and general perceived stress among teachers and considered the implications for trauma-informed school social work. A convenience sample of 330 primary and middle school teachers was recruited from ten schools in Istanbul, Türkiye. Data were analysed using Spearman correlations, multiple regression, and PROCESS Model 1 with HC3 robust standard errors. Childhood trauma was positively associated with perceived stress in both correlation (ρ = 0.264, P < .01) and regression analyses (B = 0.14, P < .001), whereas empathy had no significant direct association with stress (B = 0.03, P = .378). The trauma × empathy interaction was significant but small (B = −0.004, P = .041; ΔR2 = 0.007), and the association was weaker at higher empathy. School social work draws on ecological and person-in-environment perspectives to address psychosocial barriers through consultation, referral, and interprofessional collaboration. Teachers’ psychosocial functioning may therefore be relevant to this practice environment because teachers contribute to recognizing student needs, safeguarding, family-school communication, and support planning. However, school social work services, collaboration processes, and outcomes for students and families were not measured, so these implications require direct testing.
- 20 July 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 69-94
Kadın Yoksulluğu ve Ekonomik Eşitsizlik
Bu bölümde kadın yoksulluğu, makroekonomik göstergelerle temellendirilen yapısal bir şiddet biçimi olarak ele alınmış ve analitik çerçeve olarak kesişimsellik teorisi kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle, OECD verileri ve işgücü istatistikleri ışığında kadınların işgücüne katılımı, istihdam dinamikleri ve cinsiyete dayalı ücret eşitsizlikleri incelenmiştir. Elde edilen veriler, yoksulluğun sadece finansal bir yoksunluk olmadığını; cinsiyet kimliğinin mekân, vatandaşlık statüsü ve engellilik gibi sosyal kategorilerle kesişimiyle derinleşen bir dezavantajlar sarmalı olduğunu göstermektedir. Yoksulluk ve travma arasında döngüsel, karşılıklı ve nesiller arası bir ilişki bulunmaktadır. Yoksulluk, “yapısal şiddet” ve “kompleks travma” olarak bedenselleşirken; travma, yarattığı nörobiyolojik mirasla bireyin yoksulluktan çıkış için gereken bilişsel ve duygusal becerilerini engellemektedir. Bu döngü, görünmeyen emek, zaman yoksulluğu, ekonomik şiddet ve prekarya gibi mekanizmalarla yeniden üretilmektedir. Aile sisteminde ise yoksulluk, rol karmaşası veya ebeveynleşme gibi krizlere yol açarak kırılganlığın aktarımını sürdürmektedir. Dolayısıyla kadın yoksulluğu olgusu, bütüncül yaklaşımları ve çok boyutlu müdahaleleri gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda bölümde, ekonomik veriler ve sosyal hizmetin mikro, mezzo ve makro düzeylerini entegre eden bir “Travma Bilgili Güçlendirme Modeli” sunulmaktadır. This chapter conceptualizes women’s poverty as a form of structural violence anchored in macroeconomic indicators, employing intersectionality theory as its analytical framework. By analyzing OECD data and labor statistics, the study scrutinizes women’s labor force participation, employment dynamics, and gender-based wage disparities. The analysis suggests that poverty represents not merely financial deprivation, but a spiral of disadvantage intensified by the intersection of gender with social categories including place, citizenship status, and disability. Moreover, a reciprocal and intergenerational relationship exists between poverty and trauma. While poverty is embodied as “structural violence” and “complex trauma,” the neurobiological legacy of trauma compromises the cognitive and emotional capacities required to escape poverty. This cycle is reinforced by mechanisms such as invisible labor, time poverty, economic violence, and precarity. At the family level, poverty perpetuates the transmission of vulnerability by precipitating crises like role confusion and parentification. Consequently, addressing women’s poverty requires holistic approaches and multidimensional interventions. Accordingly, this chapter proposes a “Trauma-Informed Empowerment Model” that integrates economic data across the micro, mezzo, and macro dimensions of social work practice.
- 20 July 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 69-94
Kadın Yoksulluğu ve Ekonomik Eşitsizlik
Bu bölümde kadın yoksulluğu, makroekonomik göstergelerle temellendirilen yapısal bir şiddet biçimi olarak ele alınmış ve analitik çerçeve olarak kesişimsellik teorisi kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle, OECD verileri ve işgücü istatistikleri ışığında kadınların işgücüne katılımı, istihdam dinamikleri ve cinsiyete dayalı ücret eşitsizlikleri incelenmiştir. Elde edilen veriler, yoksulluğun sadece finansal bir yoksunluk olmadığını; cinsiyet kimliğinin mekân, vatandaşlık statüsü ve engellilik gibi sosyal kategorilerle kesişimiyle derinleşen bir dezavantajlar sarmalı olduğunu göstermektedir. Yoksulluk ve travma arasında döngüsel, karşılıklı ve nesiller arası bir ilişki bulunmaktadır. Yoksulluk, “yapısal şiddet” ve “kompleks travma” olarak bedenselleşirken; travma, yarattığı nörobiyolojik mirasla bireyin yoksulluktan çıkış için gereken bilişsel ve duygusal becerilerini engellemektedir. Bu döngü, görünmeyen emek, zaman yoksulluğu, ekonomik şiddet ve prekarya gibi mekanizmalarla yeniden üretilmektedir. Aile sisteminde ise yoksulluk, rol karmaşası veya ebeveynleşme gibi krizlere yol açarak kırılganlığın aktarımını sürdürmektedir. Dolayısıyla kadın yoksulluğu olgusu, bütüncül yaklaşımları ve çok boyutlu müdahaleleri gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda bölümde, ekonomik veriler ve sosyal hizmetin mikro, mezzo ve makro düzeylerini entegre eden bir “Travma Bilgili Güçlendirme Modeli” sunulmaktadır. This chapter conceptualizes women’s poverty as a form of structural violence anchored in macroeconomic indicators, employing intersectionality theory as its analytical framework. By analyzing OECD data and labor statistics, the study scrutinizes women’s labor force participation, employment dynamics, and gender-based wage disparities. The analysis suggests that poverty represents not merely financial deprivation, but a spiral of disadvantage intensified by the intersection of gender with social categories including place, citizenship status, and disability. Moreover, a reciprocal and intergenerational relationship exists between poverty and trauma. While poverty is embodied as “structural violence” and “complex trauma,” the neurobiological legacy of trauma compromises the cognitive and emotional capacities required to escape poverty. This cycle is reinforced by mechanisms such as invisible labor, time poverty, economic violence, and precarity. At the family level, poverty perpetuates the transmission of vulnerability by precipitating crises like role confusion and parentification. Consequently, addressing women’s poverty requires holistic approaches and multidimensional interventions. Accordingly, this chapter proposes a “Trauma-Informed Empowerment Model” that integrates economic data across the micro, mezzo, and macro dimensions of social work practice.
- 14 October 2025
- Published by Springer Nature in Natural Hazards
- Vol. 121 (19) , 23171-23196
Posttraumatic growth, existential anxiety, and the meaning and purpose of life following the February 6, 2023 Kahramanmaraş earthquakes: a mediation and moderation analysis
- 14 October 2025
- Published by Springer Nature in Natural Hazards
- Vol. 121 (19) , 23171-23196
Posttraumatic growth, existential anxiety, and the meaning and purpose of life following the February 6, 2023 Kahramanmaraş earthquakes: a mediation and moderation analysis
- Open Access
- 29 November 2022
- Published by Mehmet Akif Ersoy Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (3) , 2058-2080
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÖTENAZİYE BAKIŞ AÇILARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
Bu çalışmanın amacı farklı disiplinlerde eğitime devam eden üniversite öğrencilerinin ötenaziye ilişkin görüşlerini; ölüme karşı tutum, tanımlayıcı özellik ve kişisel tecrübe değişkenleri çerçevesinde inceleyerek aralarındaki ilişkiyi tespit etmektir. Çalışma, İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa’da eğitim gören 354 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada; “Bilgi Formu”,“ Ölüme Karşı Tutum Ölçeği” ve “Ötenaziye Yönelik Tutumlar ve Görüşler Anket Formu” araçlarından yararlanılmıştır. Verilerin analiz işleminde; bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi, spearman’s rho ve ki kare testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; öğrencilerin eğitime devam ettikleri bölüm, ağrılı hastalık yaşayan bir yakına şahit olma, kayıp yaşama ve dindarlık düzeyi değişkenleri ile öğrencilerin ölüme karşı tutumları ve ötenaziye ilişkin görüşleri arasında anlamlı bir farklılaşma tespit edilmiştir. Aynı zamanda elde edilen bulgular neticesinde öğrencilerin ötenazi yaklaşımları ile ölüme karşı tutumları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
- 29 November 2022
- Published by Mehmet Akif Ersoy Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (3) , 2058-2080
Open AccessÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÖTENAZİYE BAKIŞ AÇILARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
Bu çalışmanın amacı farklı disiplinlerde eğitime devam eden üniversite öğrencilerinin ötenaziye ilişkin görüşlerini; ölüme karşı tutum, tanımlayıcı özellik ve kişisel tecrübe değişkenleri çerçevesinde inceleyerek aralarındaki ilişkiyi tespit etmektir. Çalışma, İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa’da eğitim gören 354 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada; “Bilgi Formu”,“ Ölüme Karşı Tutum Ölçeği” ve “Ötenaziye Yönelik Tutumlar ve Görüşler Anket Formu” araçlarından yararlanılmıştır. Verilerin analiz işleminde; bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi, spearman’s rho ve ki kare testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; öğrencilerin eğitime devam ettikleri bölüm, ağrılı hastalık yaşayan bir yakına şahit olma, kayıp yaşama ve dindarlık düzeyi değişkenleri ile öğrencilerin ölüme karşı tutumları ve ötenaziye ilişkin görüşleri arasında anlamlı bir farklılaşma tespit edilmiştir. Aynı zamanda elde edilen bulgular neticesinde öğrencilerin ötenazi yaklaşımları ile ölüme karşı tutumları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
- Open Access
- 31 December 2021
- Published by Turkish Federation of the Blind Person in Ufkun Ötesi Bilim Dergisi
- Vol. 21 (2) , 188-210
ENGELLİ BİREYLERE SAHİP AİLELERİN EĞİTİM ALANINDA YAŞADIĞI ZORLUKLARIN OKUL SOSYAL HİZMETİ KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı engelli birey ve ailelerinin eğitim sürecinde okul ortamında karşılaştıkları sorunları belirlemek ve bu sorunları okul sosyal hizmet modeli ekseninde değerlendirmeye tabi tutmaktır. Yöntem: Çalışma grubunu Şırnak ve İstanbul illerinde yaşayan, farklı engel gruplarına sahip aile bireyleri bulunan 15 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmada yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış olup, derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Katılımcılara kartopu tekniği kullanılarak ulaşılmıştır. Bulgular: Engelli bireylerin ve ailelerin yaşadığı sorunlar incelendiğinde, çevreninin fiziksel yetersizliklerine bağlı gelişen sorunlar, ulaşım sorunu, dışlanma, akran zorbalığı ve çevre baskısı öne çıkan problemleri oluşturmuştur. Mevcut sosyal destek mekanizmalarının yeterli olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca ailelerin okul sosyal hizmet modelinden haberdar olmadıkları ancak böyle bir uygulamaya ihtiyaç duydukları gözlemlenmiştir. Sonuç: Yapılan çalışmada ortaya çıkan bulgular okul sosyal hizmetinin gerekli ve eksikliği hissedilen bir alan olduğunu göstermektedir. Bununla beraber görüşme yapılan kişilerin bu alanı tanımaması ve haklarından haberdar olmaması da başka bir eksikliktir. Okul sosyal hizmet modeli ülkemizde pilot çalışmalar üzerinden ilerlese bile bu durum tüm öğrencilere ulaşmayı imkânsız kılmaktadır. Ayrıca fiziksel olarak yaşanan sorunların yanı sıra ailelerin ihtiyaç duyduklarında destek alabilecekleri farklı mekanizmaların varlığından ve bu imkanlardan nasıl faydalanacaklarından haberdar olmamaları, okulda rehberlik ve danışmanlık öğretmenlerinin aile, engelli çocuk ve okul arasındaki ilişkide yetersiz kalması, ailelerin gereken desteği alamaması, sınıf öğretmenlerinin yeterli bilince sahip olmaması, okul sosyal hizmetine duyulan ihtiyacı artırmaktadır.
- 31 December 2021
- Published by Turkish Federation of the Blind Person in Ufkun Ötesi Bilim Dergisi
- Vol. 21 (2) , 188-210
Open AccessENGELLİ BİREYLERE SAHİP AİLELERİN EĞİTİM ALANINDA YAŞADIĞI ZORLUKLARIN OKUL SOSYAL HİZMETİ KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı engelli birey ve ailelerinin eğitim sürecinde okul ortamında karşılaştıkları sorunları belirlemek ve bu sorunları okul sosyal hizmet modeli ekseninde değerlendirmeye tabi tutmaktır. Yöntem: Çalışma grubunu Şırnak ve İstanbul illerinde yaşayan, farklı engel gruplarına sahip aile bireyleri bulunan 15 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmada yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış olup, derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Katılımcılara kartopu tekniği kullanılarak ulaşılmıştır. Bulgular: Engelli bireylerin ve ailelerin yaşadığı sorunlar incelendiğinde, çevreninin fiziksel yetersizliklerine bağlı gelişen sorunlar, ulaşım sorunu, dışlanma, akran zorbalığı ve çevre baskısı öne çıkan problemleri oluşturmuştur. Mevcut sosyal destek mekanizmalarının yeterli olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca ailelerin okul sosyal hizmet modelinden haberdar olmadıkları ancak böyle bir uygulamaya ihtiyaç duydukları gözlemlenmiştir. Sonuç: Yapılan çalışmada ortaya çıkan bulgular okul sosyal hizmetinin gerekli ve eksikliği hissedilen bir alan olduğunu göstermektedir. Bununla beraber görüşme yapılan kişilerin bu alanı tanımaması ve haklarından haberdar olmaması da başka bir eksikliktir. Okul sosyal hizmet modeli ülkemizde pilot çalışmalar üzerinden ilerlese bile bu durum tüm öğrencilere ulaşmayı imkânsız kılmaktadır. Ayrıca fiziksel olarak yaşanan sorunların yanı sıra ailelerin ihtiyaç duyduklarında destek alabilecekleri farklı mekanizmaların varlığından ve bu imkanlardan nasıl faydalanacaklarından haberdar olmamaları, okulda rehberlik ve danışmanlık öğretmenlerinin aile, engelli çocuk ve okul arasındaki ilişkide yetersiz kalması, ailelerin gereken desteği alamaması, sınıf öğretmenlerinin yeterli bilince sahip olmaması, okul sosyal hizmetine duyulan ihtiyacı artırmaktadır.