DTDilek Topal

Dilek Topal

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Dilek Topal has a total of 7 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Spor yöneticiliği öğrencilerinde proaktif kariyer adanmışlığı ve iş bulma kaygısı ilişkisinde staj deneyiminin düzenleyici rolü

    by Ömür Fatih Karakullukçu, Seda Nur Turhal, Erdal Dursun, Mehmet Tuncer, Dilek Topal

    Üniversite öğrencilerinin çalışma yaşamına geçiş sürecinde yaşadıkları iş bulma kaygısının, kariyer gelişimine yönelik proaktif davranışlar ve staj deneyimiyle birlikte ele alınması önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, spor yöneticiliği öğrencilerinde proaktif kariyer adanmışlığı ile iş bulma kaygısı arasındaki ilişkiyi ve staj deneyiminin bu ilişkideki düzenleyici rolünü incelemektir. Kesitsel ve ilişkisel tasarımdaki araştırmaya dört üniversiteden 395 spor yöneticiliği öğrencisi katılmıştır. Veriler Proaktif Kariyer Adanmışlığı Davranışları Ölçeği, Spor Bilimleri Öğrencilerinin İş Bulma Kaygısı Ölçeği ve kişisel bilgi formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde korelasyon, bağımsız örneklemler t testi, Welch t testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyona dayalı moderasyon analizi kullanılmıştır. Proaktif kariyer adanmışlığı ile iş bulma kaygısı arasında negatif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur (r=-0,376; p<0,001). Staj deneyimi bulunan öğrencilerin proaktif kariyer adanmışlığı daha yüksek, iş bulma kaygısı ise daha düşük bulunmuştur. Moderasyon analizi, staj deneyiminin iki değişken arasındaki negatif ilişkiyi anlamlı biçimde güçlendirdiğini göstermiştir (B=-0,246; p=0,006). Sonuç olarak, staj deneyimi spor yöneticiliği öğrencilerinde proaktif kariyer adanmışlığı ile iş bulma kaygısı arasındaki ilişkinin gücünü değiştiren anlamlı bir düzenleyici unsur olarak değerlendirilebilir.

  • Open Access

    Sporcularda dirençli ve dirençsiz pliometrik antrenmanların depresyon üzerine etkisi

    by Dilek Topal, Yaşar Gül Özkaya

    Özet Amaç: Bu çalışmadaki amaç iki farklı yöntemle uygulanan pliometrik antrenman programının depresyon puanı üzerine etkisinin incelenmesidir. Yöntem: Bu çalışmaya 15-18 yaş aralığında 31 genç basketbol sporcusu dahil olmuştur. Araştırmaya katılan sporcular kontrol (K), pliometrik (P) ve ağırlık yeleği kullanarak uygulanan dirençli pliometrik (A) ve olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Her 3 grup da 12 haftalık rutin basketbol antrenmana dahil edilmiştir. K grubu sadece rutin basketbol, P grubu vücut ağırlığı kullanarak pliometrik, A grubu ise ağırlık yeleği ile birlikte pliometrik antrenman uygulamıştır. Sporcuların Beck Depresyon Envanteri kullanılarak depresyon skorları belirlenmiştir. Envanter, 12 haftalık antrenmanın öncesinde ve 12 haftalık antrenman sonunda uygulanmıştır. Çalışmada elde edilen veri ortalama + SS olarak sunulmuş, ölçümler arası karşılaştırma t testi ile değerlendirilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmada ise varyans analizi kullanılmıştır. Bu çalışmada istatistiksel olarak anlamlılık düzeyi (p<0.05) kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmadan elde edilen veriler incelendiğinde K grubunda depresyon puanları karşılaştırıldığında ön-son test arasında farklılık olmadığı, fakat dirençli ve dirençsiz yapılan antrenman grubunda son test ölçüm sonuçlarında depresyon puanlarının istatistiksel olarak azaldığı tespit edilmiştir. Sonuç: Bu çalışmada genç sporculara 12 hafta uygulanan dirençli ve dirençsiz antrenmanın sporcuların depresyon puanını düşürdüğü tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler: Genç Sporcu, Ağırlık Antrenmanı, beck depresyon, pliometrik antrenman


  • Open Access

    Resistant Plyometric Training İncreases Muscle Strength in Young Male Basketball Players

    by Dilek Topal, Mehmet Zeki Sari, Aliye Gündoğdu, Yaşar Gül ÖZKAYA

    Purpose: In this study, the effect of 12-week resisted, and non-resistive plyometric training applied to young male basketball players on hand, trunk and leg muscle strength was examined. Method: 27 athletes aged 15+0.8 years old were included in the study. Athletes were divided into 3 groups: control (C), plyometric (P) and weight vest + plyometric (W), with 9 athletes each. All 3 groups performed routine basketball training for 12 weeks. Group C performed routine basketball, group P performed plyometric training using body weight, and group W performed plyometric training with a weight vest. Following the end of the training program, the hand, back and leg muscle strength of all athletes was measured using a dynamometer. The data obtained in the study were presented as mean + SD, comparison between measurements was evaluated with the t test, and p<0.05 was used as the significance level. Results: This study revealed that plyometric and resistance plyometric training applied for 3 months in young basketball players led to an increase in hand, back and leg strength. The results of this study show coaches working in this field that adding resistance plyometric training to the standard basketball training program leads to more effective results in increasing physical performance. Conclusion: In conclusion, this study strikingly revealed that plyometric and resistive plyometric training applied for 3 months in young basketball players led to an increase in hand, trunk and leg strength. Furthermore, with the addition of resistance to plyometric training, there was a significant increase in lower extremity strength, which is extremely important in basketball players. Amaç: Bu çalışmada genç basketbolculara uygulanan 12 haftalık dirençli ve dirençsiz pliometrik antrenmanın el, gövde ve bacak kas kuvveti üzerine etkisi incelenmiştir. Yöntem: Çalışmaya, 15±0,8 yaşında 27 sporcu dahil edilmiştir. Sporcular, kontrol (K), pliometrik (P) ve ağırlık yeleği+pliometrik (A) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Her 3 grup 12 hafta boyunca rutin basketbol antrenmanı yapmıştır. Kontrol grubu rutin basketbol, pliometrik antrenman grubu vücut ağırlığı kullanarak pliometrik, ağırlık yeleği grubu ise ağırlık yeleği ile pliometrik antrenman uygulamıştır. Antrenman programının bitimini takiben tüm sporcuların el, sırt ve bacak kas kuvveti, dinamometre kullanılarak ölçülmüştür. Çalışmada elde edilen veriler ortalama±Ss olarak sunulmuş, ölçümler arası karşılaştırma t testi, gruplar arası karşılaştırma varyans analizi ile değerlendirilmiş, p<0.05 istatistiksel önem düzeyi olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmadan elde edilen sonuçlar, 12 haftalık antrenmanın pliometrik antrenman grubunda el ve sırt kuvvetini, ağırlık yeleği ile pliometrik antrenmanın ise bacak kuvvetini arttırdığını göstermiştir. Sonuç: Sonuç olarak bu çalışma, genç basketbolcularda 3 ay boyunca uygulanan pliometrik ve dirençli pliometrik antrenmanın el, gövde ve bacak kuvvetinde artışa yol açtığını, ayrıca pliometrik antrenmana direnç eklenmesiyle, basketbolcularda son derece önemli olan alt ekstremite kuvvetinde belirgin artışın ortaya çıktığını çarpıcı biçimde ortaya koymuştur.


  • Open Access

    Genç Badmintoncularda Ağırlık Yeleği Kullanılarak Yapılan Dirençli Pliometrik Antrenmanın Çeviklik Performansı Üzerine Etkisinin Antrenman Programının Bitiminde ve Detraining Döneminde İncelenmesi

    by Dilek Topal, Yaşar Gül ÖZKAYA

    Bu çalışmanın amacı genç badmintonculara uygulanan sekiz haftalık pliometrik antrenman ve ağırlık yeleği kullanılarak yapılan dirençli pliometrik antrenmanın çeviklik performansı üzerine etkisinin antrenman programının bitiminde ve detraining döneminde incelenmesidir. Araştırmaya 24 kadın, 24 erkek olmak üzere toplam 48 sporcu katılmıştır. Katılımcıların yaş ortalamaları 16,06±0,78 yıl, vücut ağırlıkları ortalamaları 58,70±7,45 kg, boy ortalamaları 168,60±5,95 cm’dir. Sporcular, her bir grupta toplam 16 sporcu olmak üzere antrenman protokollerine göre kontrol grubu (KG), pliometrik antrenman grubu (PG) ve ağırlık yeleği kullanılarak yapılan dirençli pliometrik antrenman grubu (AG) olarak 3 gruba ayrılmıştır. Sporcuların çeviklik testi T testi kullanılarak ölçülmüş ve test, çalışmanın başında ve sonunda tekrarlanmıştır. Çalışmada ayrıca antrenman programının tamamlanmasını takiben detraining ölçümü için sporcular 4 hafta boyunca pliometrik ve ağırlık yelekli pliometrik antrenmana ara vermiştir. Belirtilen sürenin sonunda sporculardan tekrar çeviklik testi ölçümü alınmıştır. Veri analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Gruplar arası karşılaştırmada varyans analizi, ölçümler arası karşılaştırmada t testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda gruplar kendi aralarında karşılaştırıldığında PG ve AG gruplarında uygulanan 8 haftalık antrenman programının çeviklik performansını önemli ölçüde kısalttığı (p