Aslı Aksoy
Aslı Aksoy has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Çiğdem Özkan
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
4 shared publications - Fulya Savaş
ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, AYVACIK MESLEK YÜKSEKOKULU
1 shared publication Iğdem Özkan
1 shared publication- Şehnaz Bakır Yiğitbaş
ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, AYVACIK MESLEK YÜKSEKOKULU
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 29 September 2025
- Published by Istanbul Ticaret Universitesi in İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 24 (53) , 526-567
Dünya Banknotları Üzerinde El Dokuma Aletleri: Tezgâhlar
El dokuma tezgahları temalarını içeren banknot görselleri, üretim ya da zanaatla ilgili temsiller olmalarının yanı sıra kültürel miras ve ulus-devletin ideolojik anlatısının bir parçası olmaları açısından da özel bir yere sahiptir. Geleneksel dokuma gibi temsilleri banknotlara taşıyan devletler hem üretime dayalı bir toplumsal düzeni meşrulaştırmakta hem de ulus-devlet ideolojilerini görselleştirmektedir. Bu çalışmada, 19. Yüzyıldan itibaren, dünyanın farklı ülkelerinde tedavüle girmiş, görsel teması geleneksel el dokuma tezgâhlarını içeren banknotlar ele alınmaktadır. Bu çerçevede altı Asya ülkesine ait toplam 11 adet banknotun üzerlerinde el dokuma tezgâhı teknolojilerine ilişkin görseller hem betimsel hem de taşıdığı yan anlamlar açısından analiz edilmektedir. Bu görsel örnekler incelenerek, üzerlerinde yer alan tezgâh türleri betimlenmekte, ürettikleri kumaşlar ve kullanım alanlarıyla ilgili dokümanların da desteğiyle, dokuma sanatı üzerinden toplumların kültürel, sosyal ve ideolojik yapılarını belirlemede bir belgeleme aracı olarak banknotların rolü belirlenmektedir. Bu çalışma, banknot araştırmaları alanına farklı bir boyut kazandırmayı amaçlamaktadır. İlgili literatür incelendiğinde bu çalışmanın kapsamı ile örtüşen benzer bir çalışma bulunmadığı görülmektedir. Çalışmada Panofsky’nin ikonografik analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonuçları, banknot görsellerinde yer alan el dokuma tezgâhlarının, toplumların sosyo-kültürel ve ideolojik yapılarının önemli bir göstergesi olarak yorumlanabileceklerini göstermektedir.
- 29 September 2025
- Published by Istanbul Ticaret Universitesi in İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 24 (53) , 526-567
Open AccessDünya Banknotları Üzerinde El Dokuma Aletleri: Tezgâhlar
El dokuma tezgahları temalarını içeren banknot görselleri, üretim ya da zanaatla ilgili temsiller olmalarının yanı sıra kültürel miras ve ulus-devletin ideolojik anlatısının bir parçası olmaları açısından da özel bir yere sahiptir. Geleneksel dokuma gibi temsilleri banknotlara taşıyan devletler hem üretime dayalı bir toplumsal düzeni meşrulaştırmakta hem de ulus-devlet ideolojilerini görselleştirmektedir. Bu çalışmada, 19. Yüzyıldan itibaren, dünyanın farklı ülkelerinde tedavüle girmiş, görsel teması geleneksel el dokuma tezgâhlarını içeren banknotlar ele alınmaktadır. Bu çerçevede altı Asya ülkesine ait toplam 11 adet banknotun üzerlerinde el dokuma tezgâhı teknolojilerine ilişkin görseller hem betimsel hem de taşıdığı yan anlamlar açısından analiz edilmektedir. Bu görsel örnekler incelenerek, üzerlerinde yer alan tezgâh türleri betimlenmekte, ürettikleri kumaşlar ve kullanım alanlarıyla ilgili dokümanların da desteğiyle, dokuma sanatı üzerinden toplumların kültürel, sosyal ve ideolojik yapılarını belirlemede bir belgeleme aracı olarak banknotların rolü belirlenmektedir. Bu çalışma, banknot araştırmaları alanına farklı bir boyut kazandırmayı amaçlamaktadır. İlgili literatür incelendiğinde bu çalışmanın kapsamı ile örtüşen benzer bir çalışma bulunmadığı görülmektedir. Çalışmada Panofsky’nin ikonografik analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonuçları, banknot görsellerinde yer alan el dokuma tezgâhlarının, toplumların sosyo-kültürel ve ideolojik yapılarının önemli bir göstergesi olarak yorumlanabileceklerini göstermektedir.
- Open Access
- 2 July 2025
- Published by International Journal of Economics, Politics, Humanities & Social Sciences in Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (3) , 1-17
Ayvacık İlçesi El Sanatı Üretimlerinin Sürdürülebilirliğinin Sağlanmasına Yönelik Öneriler
Kültürel kimliğin taşıyıcı ve yansıtıcısı, etnografyanın ve genel anlamda kültür tarihinin bir parçası olan el sanatları, endüstri devrimi sonrasında ve günümüzün küreselleşme eğilimleriyle birlikte, ülkemizde de sürdürülebilirliğini giderek yitirmektedir. Bu çalışmanın amacı, Çanakkale ili Ayvacık ilçesine bağlı Köy’lerde sürdürülen el sanatı üretimlerinin tanımlanması ve bölgeye özgü turistik ürün potansiyelinin belirlenmesiyle ülkemizin kültürel mirasının sürdürülebilirliğine katkı sunmaktır. Ayvacık ilçesinde sürdürülen turistik el sanatı üretimleri ile ilgili veriler, yörenin el sanatları üreticileri ile görüşmeler yapılarak, alan araştırması yöntemi ile derlenmiştir. Elde edilen veriler, döküman incelemesi ile desteklenerek betimsel analiz tekniği ile analiz edilmişlerdir. Araştırma sonucunda, yörede halen iç ve dış pazara yönelik üretimi sürdürülen Yörük halı-kilim dokumaları, Babakale bıçakları, Tamış Köy ’ünde sarma tekniğiyle ve Ahmetçe Köyü’nde de hesap işi teknikleriyle tekstiller üzerine dekoratif amaçlı yapılan nakış işlerinin turistik anlamda değerlendirilebilecek el sanatları ürünleri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayvacık halı ve kilim dokumalarının yörede kurulu kooperatiflerin kapanmasıyla başlıca pazarlarını yitirerek tükenme noktasına geldikleri görülmektedir. Ahmetçe Köy ’ünde yapılan hesap işi nakışlar ve Tamış Köy ’ünde mendiller üzerine uygulanan sarma işleri günümüzde turistik sektöre hizmet eden küçük el sanatı üretimleridir. 19. Yüzyıldan itibaren üretilen Babakale bıçaklarının ise günümüzdeki tek ustası Doğan Tosun’dur. Geçmişte dış pazarda rağbet gören Babakale bıçakları günümüzde arz talebi karşılayamadığı için sadece internet üzerinden kurulan siteler aracılığıyla yurt içine siparişle çalışılmaktadır.
- 2 July 2025
- Published by International Journal of Economics, Politics, Humanities & Social Sciences in Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (3) , 1-17
Open AccessAyvacık İlçesi El Sanatı Üretimlerinin Sürdürülebilirliğinin Sağlanmasına Yönelik Öneriler
Kültürel kimliğin taşıyıcı ve yansıtıcısı, etnografyanın ve genel anlamda kültür tarihinin bir parçası olan el sanatları, endüstri devrimi sonrasında ve günümüzün küreselleşme eğilimleriyle birlikte, ülkemizde de sürdürülebilirliğini giderek yitirmektedir. Bu çalışmanın amacı, Çanakkale ili Ayvacık ilçesine bağlı Köy’lerde sürdürülen el sanatı üretimlerinin tanımlanması ve bölgeye özgü turistik ürün potansiyelinin belirlenmesiyle ülkemizin kültürel mirasının sürdürülebilirliğine katkı sunmaktır. Ayvacık ilçesinde sürdürülen turistik el sanatı üretimleri ile ilgili veriler, yörenin el sanatları üreticileri ile görüşmeler yapılarak, alan araştırması yöntemi ile derlenmiştir. Elde edilen veriler, döküman incelemesi ile desteklenerek betimsel analiz tekniği ile analiz edilmişlerdir. Araştırma sonucunda, yörede halen iç ve dış pazara yönelik üretimi sürdürülen Yörük halı-kilim dokumaları, Babakale bıçakları, Tamış Köy ’ünde sarma tekniğiyle ve Ahmetçe Köyü’nde de hesap işi teknikleriyle tekstiller üzerine dekoratif amaçlı yapılan nakış işlerinin turistik anlamda değerlendirilebilecek el sanatları ürünleri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayvacık halı ve kilim dokumalarının yörede kurulu kooperatiflerin kapanmasıyla başlıca pazarlarını yitirerek tükenme noktasına geldikleri görülmektedir. Ahmetçe Köy ’ünde yapılan hesap işi nakışlar ve Tamış Köy ’ünde mendiller üzerine uygulanan sarma işleri günümüzde turistik sektöre hizmet eden küçük el sanatı üretimleridir. 19. Yüzyıldan itibaren üretilen Babakale bıçaklarının ise günümüzdeki tek ustası Doğan Tosun’dur. Geçmişte dış pazarda rağbet gören Babakale bıçakları günümüzde arz talebi karşılayamadığı için sadece internet üzerinden kurulan siteler aracılığıyla yurt içine siparişle çalışılmaktadır.
- 25 March 2025
- Published by TR1010 Dergiler Birligi in Journal of Business Academy
Kültür Turizmi ve Geleneksel Giyim Kuşam Kültürü İlişkisi: Çanakkale Örneği (The Relationship between Cultural Tourism and Traditional Clothing Culture: Çanakkale Case)
Kültürel değerler, bir bölgenin geçmişten günümüze yaşanmışlıkları, etkileşimleri sonucunda kuşaktan kuşağa aktarılan, zamanın ve koşulların gerekliliği ile değişikliğe uğrayabilen, toplumları toplum yapan maddi manevi unsurlardır. Bu anlamda her topluluğun kendine özgü somut-somut olmayan kültürel miras unsurları bulunmaktadır.Çanakkale'ye bağlı ilçe ve köylerde farklı kültürel yapıda birçok Türk topluluğu yaşamaktadır. Toplum, Manavlar, Türkmenler, Pomaklar, Yörükler, Bulgaristan göçmenleri, az sayıda Kumuk Türkleri, Çerkez ve Boşnaklardan oluşmaktadır. Bölgede bulunan Musevilerden ise ikinci dünya savaşı sonrasında yalnızca dört, beş aile kalmıştır. Bu çalışmada amaç, Çanakkale'de yaşayan farklı etnik gruplara özgü giyim-kuşam geleneğinin ortayaçıkarılması ve sürdürülebilirliğin sağlanarak turizm sektörüne kazandırılması yönünde öneriler geliştirilmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olan katılımcı gözlem yöntemi ile veriler elde edilmiştir. Ocak 2020-Kasım 2024 tarihleri arasındaÇanakkale iline bağlı köyler gezilmiş ve farklı kültürlere özgü giyim-kuşam resmedilmiş ve özel gün ve törenlerde giyilen kıyafetlerin neler olduğu ortaya çıkarılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; Çanakkale'ye bağlı ilçe ve köylerde farklı kültürlere ait giyim-kuşam geleneklerinin günümüzde devam ettiği, geleneksel bayramlarda, kutlamalarda, geleneksel kıyafetlerin özellikle orta yaş ve üstü kişiler tarafından giyildiği sonucuna ulaşılmıştır.
- 25 March 2025
- Published by TR1010 Dergiler Birligi in Journal of Business Academy
Kültür Turizmi ve Geleneksel Giyim Kuşam Kültürü İlişkisi: Çanakkale Örneği (The Relationship between Cultural Tourism and Traditional Clothing Culture: Çanakkale Case)
Kültürel değerler, bir bölgenin geçmişten günümüze yaşanmışlıkları, etkileşimleri sonucunda kuşaktan kuşağa aktarılan, zamanın ve koşulların gerekliliği ile değişikliğe uğrayabilen, toplumları toplum yapan maddi manevi unsurlardır. Bu anlamda her topluluğun kendine özgü somut-somut olmayan kültürel miras unsurları bulunmaktadır.Çanakkale'ye bağlı ilçe ve köylerde farklı kültürel yapıda birçok Türk topluluğu yaşamaktadır. Toplum, Manavlar, Türkmenler, Pomaklar, Yörükler, Bulgaristan göçmenleri, az sayıda Kumuk Türkleri, Çerkez ve Boşnaklardan oluşmaktadır. Bölgede bulunan Musevilerden ise ikinci dünya savaşı sonrasında yalnızca dört, beş aile kalmıştır. Bu çalışmada amaç, Çanakkale'de yaşayan farklı etnik gruplara özgü giyim-kuşam geleneğinin ortayaçıkarılması ve sürdürülebilirliğin sağlanarak turizm sektörüne kazandırılması yönünde öneriler geliştirilmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olan katılımcı gözlem yöntemi ile veriler elde edilmiştir. Ocak 2020-Kasım 2024 tarihleri arasındaÇanakkale iline bağlı köyler gezilmiş ve farklı kültürlere özgü giyim-kuşam resmedilmiş ve özel gün ve törenlerde giyilen kıyafetlerin neler olduğu ortaya çıkarılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; Çanakkale'ye bağlı ilçe ve köylerde farklı kültürlere ait giyim-kuşam geleneklerinin günümüzde devam ettiği, geleneksel bayramlarda, kutlamalarda, geleneksel kıyafetlerin özellikle orta yaş ve üstü kişiler tarafından giyildiği sonucuna ulaşılmıştır.
- Open Access
- 25 August 2024
- Published by Motif Akademi in Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi
ETNOGRAFİK TURİZM BAĞLAMINDA ÇANAKKALE YÖRESİNDE YAPILAN GELENEKSEL TEKSTİL SERGİLERİNE İLİŞKİN DURUM ANALİZİ
ÖZ:Etnografik turizm, bir bölgenin etno-kültürel özelliklerinin çeşitli şekillerde turizme kazandırılması, turizm faaliyetlerine dahil edilmesi ve turistlerin etno-kültürel değerleri görme isteğiyle yaptıkları seyahatler olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada amaç, geçmişten günümüze Çanakkale ilinde gerçekleştirilen geleneksel tekstil sergilerini araştırmak ve etnografik turizm bağlamında gelişimine yönelik öneriler geliştirmekter. Bu amaca bağlı olarak çalışmada alan araştırması ve açık erişimli kaynaklar incelenerek içerik analizi yapılmıştır. Araştırmada, Çanakkale yöresinde geniş kapsamlı bir Etnografya müzesinin olmadığı, çeşitli özel günler ve etkinliklerde geleneksel tekstillerin sergilendiği ve genellikle süreli sergiler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yakın tarihlere kadar yörede bulunan Yenice Türk Evi Özel Etnografya Müzesi sürekli sergi örneği olmasına rağmen günümüzde ziyaretçiye kapalıdır, Biga ilçesinde bulunan Halim Bey Konağı Kent Müzesi halen ziyaretçiye açık olan sürekli sergi örneğidir. İstiklal ve Vatan Şairi Mehmet Akif Ersoy’un çocukluğunun geçtiği Çanakkale Bayramiç’te bulunan ve Bayramiç Belediyesi tarafından aslına uygun olarak yenilenerek, 2016 yılında ziyarete açılan evi, karmaşık sergilere örnek gösterilmektedir. Anahtar Kelimeler: Etnografik Turizm, Sergileme, Etnografya Müzesi, Kültürel Miras, Geleneksel Tekstil Ethnographic tourism can be defined as bringing the ethno-cultural characteristics of a region into tourism in various ways, including them in tourism activities, and travels made by tourists with the desire to see ethno-cultural values. The aim of this study is to investigate the traditional textile exhibitions held in Çanakkale from past to present and to develop suggestions for their development in the context of ethnographic tourism. Depending on this purpose, content analysis was conducted by examining field research and open access sources in the study. In the research, it was concluded that there is no comprehensive Ethnography museum in the Çanakkale region, traditional textiles are exhibited on various special days and events, and there are generally temporary exhibitions. Although the Yenice Turkish House Private Ethnography Museum, which was located in the region until recently, was an example of a permanent exhibition, it is closed to visitors today. Halim Bey Mansion City Museum, located in the Biga district, is an example of a permanent exhibition that is still open to visitors. The house of Independence and Homeland Poet Mehmet Akif Ersoy, located in Çanakkale Bayramiç, where he spent his childhood, and which was renovated in accordance with the original by the Bayramiç Municipality and opened to visitors in 2016, is shown as an example of complex exhibitions. Keywords: Ethnographic Tourism, Exhibition, Ethnography Museum, Cultural Heritage, Traditional Textile
- 25 August 2024
- Published by Motif Akademi in Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi
Open AccessETNOGRAFİK TURİZM BAĞLAMINDA ÇANAKKALE YÖRESİNDE YAPILAN GELENEKSEL TEKSTİL SERGİLERİNE İLİŞKİN DURUM ANALİZİ
ÖZ:Etnografik turizm, bir bölgenin etno-kültürel özelliklerinin çeşitli şekillerde turizme kazandırılması, turizm faaliyetlerine dahil edilmesi ve turistlerin etno-kültürel değerleri görme isteğiyle yaptıkları seyahatler olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada amaç, geçmişten günümüze Çanakkale ilinde gerçekleştirilen geleneksel tekstil sergilerini araştırmak ve etnografik turizm bağlamında gelişimine yönelik öneriler geliştirmekter. Bu amaca bağlı olarak çalışmada alan araştırması ve açık erişimli kaynaklar incelenerek içerik analizi yapılmıştır. Araştırmada, Çanakkale yöresinde geniş kapsamlı bir Etnografya müzesinin olmadığı, çeşitli özel günler ve etkinliklerde geleneksel tekstillerin sergilendiği ve genellikle süreli sergiler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yakın tarihlere kadar yörede bulunan Yenice Türk Evi Özel Etnografya Müzesi sürekli sergi örneği olmasına rağmen günümüzde ziyaretçiye kapalıdır, Biga ilçesinde bulunan Halim Bey Konağı Kent Müzesi halen ziyaretçiye açık olan sürekli sergi örneğidir. İstiklal ve Vatan Şairi Mehmet Akif Ersoy’un çocukluğunun geçtiği Çanakkale Bayramiç’te bulunan ve Bayramiç Belediyesi tarafından aslına uygun olarak yenilenerek, 2016 yılında ziyarete açılan evi, karmaşık sergilere örnek gösterilmektedir. Anahtar Kelimeler: Etnografik Turizm, Sergileme, Etnografya Müzesi, Kültürel Miras, Geleneksel Tekstil Ethnographic tourism can be defined as bringing the ethno-cultural characteristics of a region into tourism in various ways, including them in tourism activities, and travels made by tourists with the desire to see ethno-cultural values. The aim of this study is to investigate the traditional textile exhibitions held in Çanakkale from past to present and to develop suggestions for their development in the context of ethnographic tourism. Depending on this purpose, content analysis was conducted by examining field research and open access sources in the study. In the research, it was concluded that there is no comprehensive Ethnography museum in the Çanakkale region, traditional textiles are exhibited on various special days and events, and there are generally temporary exhibitions. Although the Yenice Turkish House Private Ethnography Museum, which was located in the region until recently, was an example of a permanent exhibition, it is closed to visitors today. Halim Bey Mansion City Museum, located in the Biga district, is an example of a permanent exhibition that is still open to visitors. The house of Independence and Homeland Poet Mehmet Akif Ersoy, located in Çanakkale Bayramiç, where he spent his childhood, and which was renovated in accordance with the original by the Bayramiç Municipality and opened to visitors in 2016, is shown as an example of complex exhibitions. Keywords: Ethnographic Tourism, Exhibition, Ethnography Museum, Cultural Heritage, Traditional Textile
- Open Access
- 30 April 2024
- Published by Selcuk University in Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 53,p. 289-306
Çanakkale-Ayvacık Halılarının Güncel Sorunları ve Kültürel Miras Turizmi Bağlamında Sürdürülebilirliğinin Sağlanmasına Yönelik Öneriler
Çanakkale iline bağlı Ayvacık ilçesi 15.yy.’dan bu yana, Yörükler tarafından dokunan el yapımı halı üretimleri ile tanınan bir halı merkezidir. Ayvacık ilçesi dokuma halıların yanı sıra kültürel miras açısından da zengin bir bölgedir. 1980’lerde dünya el yapımı halı pazarında önemli bir yeri olan Ayvacık halılarının üretiminde son 20 yıllık süreçte ciddi bir düşüş yaşanmıştır. Bu çalışma, Ayvacık yöresinde halıcılığın günümüzdeki durumunu, halı üretiminde görülen gerilemenin sebeplerini ve halı üreticilerinin karşılaştığı güncel sorunları tespit ederek, yöreye ait büyük bir değer, bir kültür mirası ögesi, turistik bir ürün olan el halılarını sektörel bazda sürdürebilir kılmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada veriler, alan araştırması yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; 2003 yılında Ayvacık’ın 34 köyünde halı dokumacılığı yapılırken, günümüzde bu sayının beşe düştüğü görülmektedir. Toplam 29 köy’de halı dokumacılığı terkedilmiştir. Halı üretiminin gerilemesindeki sebepler incelendiğinde; üretici ve üretim odaklı sorunlar, malzeme ve maliyet odaklı sorunlar, endüstriyel gelişim ve tüketici odaklı sorunlar ile pazarlama odaklı sorunlardan kaynaklandığı tespit edilmiştir.
- 30 April 2024
- Published by Selcuk University in Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 53,p. 289-306
Open AccessÇanakkale-Ayvacık Halılarının Güncel Sorunları ve Kültürel Miras Turizmi Bağlamında Sürdürülebilirliğinin Sağlanmasına Yönelik Öneriler
Çanakkale iline bağlı Ayvacık ilçesi 15.yy.’dan bu yana, Yörükler tarafından dokunan el yapımı halı üretimleri ile tanınan bir halı merkezidir. Ayvacık ilçesi dokuma halıların yanı sıra kültürel miras açısından da zengin bir bölgedir. 1980’lerde dünya el yapımı halı pazarında önemli bir yeri olan Ayvacık halılarının üretiminde son 20 yıllık süreçte ciddi bir düşüş yaşanmıştır. Bu çalışma, Ayvacık yöresinde halıcılığın günümüzdeki durumunu, halı üretiminde görülen gerilemenin sebeplerini ve halı üreticilerinin karşılaştığı güncel sorunları tespit ederek, yöreye ait büyük bir değer, bir kültür mirası ögesi, turistik bir ürün olan el halılarını sektörel bazda sürdürebilir kılmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada veriler, alan araştırması yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; 2003 yılında Ayvacık’ın 34 köyünde halı dokumacılığı yapılırken, günümüzde bu sayının beşe düştüğü görülmektedir. Toplam 29 köy’de halı dokumacılığı terkedilmiştir. Halı üretiminin gerilemesindeki sebepler incelendiğinde; üretici ve üretim odaklı sorunlar, malzeme ve maliyet odaklı sorunlar, endüstriyel gelişim ve tüketici odaklı sorunlar ile pazarlama odaklı sorunlardan kaynaklandığı tespit edilmiştir.
- 16 December 2023
- Published by TR1010 Dergiler Birligi in Journal of Business Academy
Türkiye de Geleneksel Tekstillerin Sergilendiği Müzeler ve Sergilemede Mevcut Yöntemlerin Analizi (Museums where Traditional Textiles are Exhibited in Turkey and Analysis of Current Methods in Exhibition)
İnsanoğlunun geçmişine ait yapıtların, sanata ve bilime ilişkin nesnelerin, bir arada ya da ayrı sergilendiği yerler olan müzeler, tarihi ve kültürel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara aktarımında oldukça önemli yapılardır. Tarihsel geçmişin kısa biçimde aktarımına hizmet eden müzeler kültür turizminin en önemli unsurları içerisindedir. Bu çalışmada temel amaç, Türkiy e’de geleneksel kültürü yansıtan tekstillerin sergilenme yöntemleri ve sergilendiği müzeleri araştırmaktır. Bu amaca yönelik olarak Kültür Varlıkları Müzeler Genel Müdürlüğüne bağlı olan çeşitli kurum, kuruluş ve kişilerin açtığı müzeler, resmi web sayfası verileri ve belediyelerin web sayfaları incelenmiştir. Araştırma sonucunda Türkiye’de toplam 52 şehirde bakanlığa bağlı, geleneksel tekstilin sergilendiği mekânlar bulunmaktadır. Müzeler Genel Müdürlüğüne bağlı müze sayısı bakımından Mersin ve Aydın 5 müze ile birinci sırada yer almaktadır. Müzeler Genel Müdürlüğünün denetiminde olan özel kişi, kurum veya kuruluşlar tarafından açılan toplam 50 müze bulunmaktadır. Ankara’da 14 adet özel müze bulunmaktadır. Ankara’dan sonra Malatya ve Bursa’da 8, Gaziantep ve Antalya’da 7 adet özel müze bulunmaktadır. Geleneksel tekstillerinde sergilendiği müzelerdeki sergilenme yöntemleri incelendiğinde sergileme çeşidi bakımından birkaç farklı kategori içerisine girdiği görülmektedir. Bunlar, Zaman Odaklı Sergilerden sürekli sergiler; Mekân ve Malzeme Odaklı Sergilerden Otantik Sergiler; Sosyal Odaklı Sergilerden ise Anı ve Hatıra Sergileri grubuna girdikleri görülmektedir.
- 16 December 2023
- Published by TR1010 Dergiler Birligi in Journal of Business Academy
Türkiye de Geleneksel Tekstillerin Sergilendiği Müzeler ve Sergilemede Mevcut Yöntemlerin Analizi (Museums where Traditional Textiles are Exhibited in Turkey and Analysis of Current Methods in Exhibition)
İnsanoğlunun geçmişine ait yapıtların, sanata ve bilime ilişkin nesnelerin, bir arada ya da ayrı sergilendiği yerler olan müzeler, tarihi ve kültürel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara aktarımında oldukça önemli yapılardır. Tarihsel geçmişin kısa biçimde aktarımına hizmet eden müzeler kültür turizminin en önemli unsurları içerisindedir. Bu çalışmada temel amaç, Türkiy e’de geleneksel kültürü yansıtan tekstillerin sergilenme yöntemleri ve sergilendiği müzeleri araştırmaktır. Bu amaca yönelik olarak Kültür Varlıkları Müzeler Genel Müdürlüğüne bağlı olan çeşitli kurum, kuruluş ve kişilerin açtığı müzeler, resmi web sayfası verileri ve belediyelerin web sayfaları incelenmiştir. Araştırma sonucunda Türkiye’de toplam 52 şehirde bakanlığa bağlı, geleneksel tekstilin sergilendiği mekânlar bulunmaktadır. Müzeler Genel Müdürlüğüne bağlı müze sayısı bakımından Mersin ve Aydın 5 müze ile birinci sırada yer almaktadır. Müzeler Genel Müdürlüğünün denetiminde olan özel kişi, kurum veya kuruluşlar tarafından açılan toplam 50 müze bulunmaktadır. Ankara’da 14 adet özel müze bulunmaktadır. Ankara’dan sonra Malatya ve Bursa’da 8, Gaziantep ve Antalya’da 7 adet özel müze bulunmaktadır. Geleneksel tekstillerinde sergilendiği müzelerdeki sergilenme yöntemleri incelendiğinde sergileme çeşidi bakımından birkaç farklı kategori içerisine girdiği görülmektedir. Bunlar, Zaman Odaklı Sergilerden sürekli sergiler; Mekân ve Malzeme Odaklı Sergilerden Otantik Sergiler; Sosyal Odaklı Sergilerden ise Anı ve Hatıra Sergileri grubuna girdikleri görülmektedir.
- Open Access
- 31 December 2022
- Published by Art-E Sanat Dergisi in Art-e Sanat Dergisi
- Vol. 15 (30) , 1221-1238
Çanakkale Ayvacık İlçesi Halı Motiflerinin Günümüz Seramik Sanatına Yansıması
Çağlar boyunca bilgiyi taşımak, iletişim kurmak ve fikirleri aktarmak için kullanılan sembollerden türetilen, geçmişinden getirdiği birikimleri sanatın her alanına yansıtan motifler, Geleneksel Türk Sanatları olarak bilinen sanat dalının temelini oluşturmaktadır. Geleneksel Türk Sanatı tarihinin önde gelen dallarından biri olan halı sanatı, Kuzey Batı Anadolu’nun Çanakkale ili Ayvacık ilçesinde görülenlere benzer zengin motif, renk, kompozisyon özelliklerine sahip kirkitli dokuma örnekleri ile Orta Asya’dan günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Kökeni Kafkaslara dayanan Ayvacık halılarında geometrik, bitkisel ve hayvansal motifler kullanılmıştır. Bu motifler günümüzde sembolik anlam ve isimlerini yitirerek dokumacılar tarafından güncel nesnelere benzetilerek isimlendirilmektedir. Altın Tabak, Baratlı, Çakmaklı, Çarklı Elek, Kilim Desenli, Turnalı, Ayvacık halılarına isimlerini veren zemin kompozisyonlarıdır. Zengin bir miras olarak günümüze aktarılmış olan söz konusu motifler, çağdaş halı desenlerinde kullanıldığı gibi, çağdaş seramik formlarında da kullanılmaktadır. Bu bağlamda halı ve seramik sanatlarının harmanlandığı literatür çalışmaları incelenerek; Ayvacık halı motifleri ve özgün seramik tekniklerinin birlikte kullanıldığı multiıdisipliner bir çalışma yapılması hedeflenmiştir.
- 31 December 2022
- Published by Art-E Sanat Dergisi in Art-e Sanat Dergisi
- Vol. 15 (30) , 1221-1238
Open AccessÇanakkale Ayvacık İlçesi Halı Motiflerinin Günümüz Seramik Sanatına Yansıması
Çağlar boyunca bilgiyi taşımak, iletişim kurmak ve fikirleri aktarmak için kullanılan sembollerden türetilen, geçmişinden getirdiği birikimleri sanatın her alanına yansıtan motifler, Geleneksel Türk Sanatları olarak bilinen sanat dalının temelini oluşturmaktadır. Geleneksel Türk Sanatı tarihinin önde gelen dallarından biri olan halı sanatı, Kuzey Batı Anadolu’nun Çanakkale ili Ayvacık ilçesinde görülenlere benzer zengin motif, renk, kompozisyon özelliklerine sahip kirkitli dokuma örnekleri ile Orta Asya’dan günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Kökeni Kafkaslara dayanan Ayvacık halılarında geometrik, bitkisel ve hayvansal motifler kullanılmıştır. Bu motifler günümüzde sembolik anlam ve isimlerini yitirerek dokumacılar tarafından güncel nesnelere benzetilerek isimlendirilmektedir. Altın Tabak, Baratlı, Çakmaklı, Çarklı Elek, Kilim Desenli, Turnalı, Ayvacık halılarına isimlerini veren zemin kompozisyonlarıdır. Zengin bir miras olarak günümüze aktarılmış olan söz konusu motifler, çağdaş halı desenlerinde kullanıldığı gibi, çağdaş seramik formlarında da kullanılmaktadır. Bu bağlamda halı ve seramik sanatlarının harmanlandığı literatür çalışmaları incelenerek; Ayvacık halı motifleri ve özgün seramik tekniklerinin birlikte kullanıldığı multiıdisipliner bir çalışma yapılması hedeflenmiştir.