Tuba Kaya Benli
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Tuba Kaya Benli has a total of 11 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Yeşim Bakar
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, İzmir Bakırçay University, İzmir, Turkey
2 shared publications - Canan Demir
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
1 shared publication - Ercan Saruhan
Department of Biochemistry, Faculty of Medicine, Mugla Sitki Kocman University, Mugla, Turkey
1 shared publication - Gözde Kaya
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, İzmir Bakırçay University, İzmir, Turkey
1 shared publication - Halit Demir
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
1 shared publication - Hümeyra Bozoğlan
IZMIR MEDICANA INTERNATIONAL HOSPITAL
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 31 May 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 456-462
Eylem Gözlem Eğitiminde Yenilikçi Yaklaşım: Tam Daldırmalı Sanal Gerçeklik
Eylem gözlem eğitimi, ayna nöron sistemine dayanan, kortikal reorganizasyonu destekleyen nörofizyolojik bir yaklaşımdır. Bu yöntem, eylemlerin sistematik olarak gözlemlenmesini ve ardından bu eylemlerin uygulanmasını esas alır. Eylem gözlem eğitimi sırasında ayna nöron yanıtları eylemle ilgili faktörler, aktörle ilgili faktörler, gözlemci ile ilgili faktörler, aktör ve gözlemci arasındaki ilişkiyi içeren faktörler ve bağlam faktörü olmak üzere birden fazla faktör tarafından modüle edilmektedir. Motivasyon, gerçeklik derecesi, perspektif, farkındalık, dikkat, postüral uyum gibi parametrelerin etkili bir eylem gözlem eğitimi gerçekleştirilmesi için dikkate alınması önemlidir. Bu bakımdan çeşitli avantajlarıyla eylem gözlem eğitiminde sanal gerçeklik uygulamaları kullanılmaktadır. Sanal gerçeklik uygulamaları, daldırma durumlarına göre daldırma olmayan (non-immersive), kısmi daldırmalı (semi-immersive) ve tam daldırmalı (full immersive) olmak üzere üç genel kategoride gruplandırılmaktadır. Son zamanlarda tam daldırmalı sanal gerçeklik uygulamaları bireyin farklı ortamlarla etkileşim içinde olması, gerçeklik algısının artırılması ve birinci kişi bakış açısının sağlanması için eylem gözlem eğitiminde kullanılmaya başlanmıştır. Bununla ilgili sınırlı sayıda çalışmalar olsa da çalışma sonuçlarında tam daldırmalı sanal gerçeklikle uygulanan eylem gözlem eğitiminin olumlu etkileri ortaya koyulmuştur. Bu bağlamda, bu derleme eylem gözlem eğitimini modüle eden faktörler ve tam daldırmalı sanal gerçeklikle uygulanan eylem gözlem eğitimi üzerine genel bir bakış sunmaktadır.
- 31 May 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 456-462
Open AccessEylem Gözlem Eğitiminde Yenilikçi Yaklaşım: Tam Daldırmalı Sanal Gerçeklik
Eylem gözlem eğitimi, ayna nöron sistemine dayanan, kortikal reorganizasyonu destekleyen nörofizyolojik bir yaklaşımdır. Bu yöntem, eylemlerin sistematik olarak gözlemlenmesini ve ardından bu eylemlerin uygulanmasını esas alır. Eylem gözlem eğitimi sırasında ayna nöron yanıtları eylemle ilgili faktörler, aktörle ilgili faktörler, gözlemci ile ilgili faktörler, aktör ve gözlemci arasındaki ilişkiyi içeren faktörler ve bağlam faktörü olmak üzere birden fazla faktör tarafından modüle edilmektedir. Motivasyon, gerçeklik derecesi, perspektif, farkındalık, dikkat, postüral uyum gibi parametrelerin etkili bir eylem gözlem eğitimi gerçekleştirilmesi için dikkate alınması önemlidir. Bu bakımdan çeşitli avantajlarıyla eylem gözlem eğitiminde sanal gerçeklik uygulamaları kullanılmaktadır. Sanal gerçeklik uygulamaları, daldırma durumlarına göre daldırma olmayan (non-immersive), kısmi daldırmalı (semi-immersive) ve tam daldırmalı (full immersive) olmak üzere üç genel kategoride gruplandırılmaktadır. Son zamanlarda tam daldırmalı sanal gerçeklik uygulamaları bireyin farklı ortamlarla etkileşim içinde olması, gerçeklik algısının artırılması ve birinci kişi bakış açısının sağlanması için eylem gözlem eğitiminde kullanılmaya başlanmıştır. Bununla ilgili sınırlı sayıda çalışmalar olsa da çalışma sonuçlarında tam daldırmalı sanal gerçeklikle uygulanan eylem gözlem eğitiminin olumlu etkileri ortaya koyulmuştur. Bu bağlamda, bu derleme eylem gözlem eğitimini modüle eden faktörler ve tam daldırmalı sanal gerçeklikle uygulanan eylem gözlem eğitimi üzerine genel bir bakış sunmaktadır.
- 24 December 2025
- Published by Gumushane University in Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 14 (4) , 1339-1346
Effects of Non-Weight-Bearing Exercises and Core Activation on Gluteus Medius and Adductor Longus Muscle Activation Levels
The aim was to examine the muscle activation levels of Gluteus Medius and Adductor Longus during non-weight-bearing exercises with and without core activation. 13 healthy participants (20.23±1.71 years) were included in the study. Surface EMG (Noraxon Ultium USA, Inc., Scottsdale, AZ) was used to measure maximum voluntary isometric contraction. Muscle activation measurements were made during external thrust for the Gluteus Medius and internal thrust for the Adductor Longus with and without core activation. The exercises were performed in supine and crawling positions. Each measurement was made for 5 seconds and in 3 repetitions. The average of 3 measurements for each position and exercise was calculated and used in statistical analysis. Moderate muscle activation was found in the Gluteus Medius in the supine (29.84±17.48%) and crawling (30.47±12.72%) positions, while high muscle activation was found in the Adductor Longus in the supine (59.15±21.83%) and crawling (58.99±25.35%) positions. Core activation decreased the activity of the Gluteus Medius and Adductor Longus in both positions (p0.05). Core activation decreased Gluteus Medius and Adductor Longus muscle activation regardless of position. According to this study, adding core activation to exercises to increase hip strength is not appropriate.
- 24 December 2025
- Published by Gumushane University in Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 14 (4) , 1339-1346
Effects of Non-Weight-Bearing Exercises and Core Activation on Gluteus Medius and Adductor Longus Muscle Activation Levels
The aim was to examine the muscle activation levels of Gluteus Medius and Adductor Longus during non-weight-bearing exercises with and without core activation. 13 healthy participants (20.23±1.71 years) were included in the study. Surface EMG (Noraxon Ultium USA, Inc., Scottsdale, AZ) was used to measure maximum voluntary isometric contraction. Muscle activation measurements were made during external thrust for the Gluteus Medius and internal thrust for the Adductor Longus with and without core activation. The exercises were performed in supine and crawling positions. Each measurement was made for 5 seconds and in 3 repetitions. The average of 3 measurements for each position and exercise was calculated and used in statistical analysis. Moderate muscle activation was found in the Gluteus Medius in the supine (29.84±17.48%) and crawling (30.47±12.72%) positions, while high muscle activation was found in the Adductor Longus in the supine (59.15±21.83%) and crawling (58.99±25.35%) positions. Core activation decreased the activity of the Gluteus Medius and Adductor Longus in both positions (p0.05). Core activation decreased Gluteus Medius and Adductor Longus muscle activation regardless of position. According to this study, adding core activation to exercises to increase hip strength is not appropriate.
- Open Access
- 31 August 2023
- Published by Karya Journal of Health Science in Karya Journal of Health Science
- Vol. 4 (2) , 85-91
DETERMINATION OF HEMOGLOBIN A1c, LIPID PROFILES, HOMOCYSTEINE, OXIDATIVE STRESS AND PHYSICAL ACTIVITY LEVELS IN DIABETIC AND/OR NON-DIABETIC COVID-19 PATIENTS
Amaç: Koronavirüs 2019 (Covid-19) pandemisi, yüksek morbidite ve mortalite oranlarına neden olmaktadır. Bu çalışma, diyabetik Covid-19 hastaları (grup I), diyabetik olmayan Covid-19 hastaları (grup II) ve sağlıklı kontroller ( Grup III) arasındaki hemoglobin A1c (HbA1c), lipid profilleri, homosistein, oksidatif stres ve fiziksel aktivite düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Katılımcıların venöz kan örneklerinden HbA1c, lipid profilleri, homosistein, oksidatif stres, oksidan ve antioksidan seviyesi analiz edildi ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile fiziksel aktivite seviyeleri ölçüldü. Tüm parametreler gruplar arasında karşılaştırıldı (her grup için n=16). Bulgular: Grup I'de HbA1c ve açlık kan şekeri düzeyleri grup II ve III'e göre yüksekti (p<0.001). Gruplar arasında serum total kolesterol, trigliserit, yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol ve düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol düzeyleri arasında anlamlı fark vardı (p<0.001). Grup III ile karşılaştırıldığında grup I ve grup II'de daha düşük süperoksit dismutaz (p<0.001) ve toplam antioksidan seviyesi (TAS) (p<0.001), daha yüksek malondialdehit, total oksidan seviyesi (TOS) (p<0.001), oksidatif stres indeksi (p<0.001), C-reaktif protein seviyesi (p=0.001) ve nötrofil/lenfosit oranı (p<0.001) (p<0.001) vardı. Grup I ve II'deki hastaların fiziksel aktivite düzeyleri grup III'e göre daha düşük olmasına rağmen, yalnızca grup II'deki hastaların fiziksel aktivite düzeyleri grup III'e göre anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,006). Sonuç: Diyabetik Covid-19 hastalarının kan şekeri belirteçleri, diyabetik olmayan Covid-19 hastalarına ve sağlıklı kontrollere göre daha yüksek olabilir. Diyabetik ve diyabetik olmayan hastalarda sağlıklı kontrollere göre daha yüksek oksidan ve daha düşük antioksidan aktiviteler, dolayısıyla daha yüksek oksidatif stres düzeyi görülebilmektedir. Ayrıca diyabetik olmayan Covid-19 hastalarının fiziksel aktivite düzeyleri, diyabetik Covid-19 hastalarına ve sağlıklı kontrollere göre daha düşük olabilir. Objective: The coronavirus disease 2019 (Covid-19) pandemic results in higher morbidity and mortality rates. This study aims to compare hemoglobin A1c (HbA1c), lipid profiles, homocysteine, oxidative stress, and physical activity levels between diabetic Covid-19 patients (group I), non-diabetic Covid-19 patients (group II), and healthy controls (group III). Method: HbA1c, lipid profiles, homocysteine, oxidative stress, oxidant, and antioxidant status were analyzed from the venous blood samples and physical activity levels were measured with International Physical Activity Questionnaire. All the parameters were compared between the groups (n=16 for each group). Results: HbA1c and fasting blood glucose levels in group I were higher than group II and III (p<0.001). There were significant differences in serum levels of total cholesterol, triglyceride, high density lipoprotein cholesterol and low-density lipoprotein cholesterol between the groups (p<0.001). There was lower superoxide dismutase and total antioxidant status (TAS), and higher malondialdehyde, total oxidant status (TOS), oxidative stress index, C-reactive protein levels (p=0.001), and neutrophil/lymphocyte ratio (p<0.001) in group I and II compared with group III (p<0.001). Although the patients in group I and II had lower physical activity levels than group III, only the patients in group II had significantly lower physical activity levels than group III (p=0.006). Conclusion: Diabetic Covid-19 patients may have higher blood glucose markers than non-diabetic Covid-19 patients and healthy controls. Higher oxidant and lower antioxidant activities, thus higher oxidative stress level could be seen in diabetic and non-diabetic patients than healthy controls. In addition, Moreover, the physical activity levels of non-diabetic Covid-19 patients may be lower than diabetic Covid-19 patients and healthy controls.
- 31 August 2023
- Published by Karya Journal of Health Science in Karya Journal of Health Science
- Vol. 4 (2) , 85-91
Open AccessDETERMINATION OF HEMOGLOBIN A1c, LIPID PROFILES, HOMOCYSTEINE, OXIDATIVE STRESS AND PHYSICAL ACTIVITY LEVELS IN DIABETIC AND/OR NON-DIABETIC COVID-19 PATIENTS
Amaç: Koronavirüs 2019 (Covid-19) pandemisi, yüksek morbidite ve mortalite oranlarına neden olmaktadır. Bu çalışma, diyabetik Covid-19 hastaları (grup I), diyabetik olmayan Covid-19 hastaları (grup II) ve sağlıklı kontroller ( Grup III) arasındaki hemoglobin A1c (HbA1c), lipid profilleri, homosistein, oksidatif stres ve fiziksel aktivite düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Katılımcıların venöz kan örneklerinden HbA1c, lipid profilleri, homosistein, oksidatif stres, oksidan ve antioksidan seviyesi analiz edildi ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile fiziksel aktivite seviyeleri ölçüldü. Tüm parametreler gruplar arasında karşılaştırıldı (her grup için n=16). Bulgular: Grup I'de HbA1c ve açlık kan şekeri düzeyleri grup II ve III'e göre yüksekti (p<0.001). Gruplar arasında serum total kolesterol, trigliserit, yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol ve düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol düzeyleri arasında anlamlı fark vardı (p<0.001). Grup III ile karşılaştırıldığında grup I ve grup II'de daha düşük süperoksit dismutaz (p<0.001) ve toplam antioksidan seviyesi (TAS) (p<0.001), daha yüksek malondialdehit, total oksidan seviyesi (TOS) (p<0.001), oksidatif stres indeksi (p<0.001), C-reaktif protein seviyesi (p=0.001) ve nötrofil/lenfosit oranı (p<0.001) (p<0.001) vardı. Grup I ve II'deki hastaların fiziksel aktivite düzeyleri grup III'e göre daha düşük olmasına rağmen, yalnızca grup II'deki hastaların fiziksel aktivite düzeyleri grup III'e göre anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,006). Sonuç: Diyabetik Covid-19 hastalarının kan şekeri belirteçleri, diyabetik olmayan Covid-19 hastalarına ve sağlıklı kontrollere göre daha yüksek olabilir. Diyabetik ve diyabetik olmayan hastalarda sağlıklı kontrollere göre daha yüksek oksidan ve daha düşük antioksidan aktiviteler, dolayısıyla daha yüksek oksidatif stres düzeyi görülebilmektedir. Ayrıca diyabetik olmayan Covid-19 hastalarının fiziksel aktivite düzeyleri, diyabetik Covid-19 hastalarına ve sağlıklı kontrollere göre daha düşük olabilir. Objective: The coronavirus disease 2019 (Covid-19) pandemic results in higher morbidity and mortality rates. This study aims to compare hemoglobin A1c (HbA1c), lipid profiles, homocysteine, oxidative stress, and physical activity levels between diabetic Covid-19 patients (group I), non-diabetic Covid-19 patients (group II), and healthy controls (group III). Method: HbA1c, lipid profiles, homocysteine, oxidative stress, oxidant, and antioxidant status were analyzed from the venous blood samples and physical activity levels were measured with International Physical Activity Questionnaire. All the parameters were compared between the groups (n=16 for each group). Results: HbA1c and fasting blood glucose levels in group I were higher than group II and III (p<0.001). There were significant differences in serum levels of total cholesterol, triglyceride, high density lipoprotein cholesterol and low-density lipoprotein cholesterol between the groups (p<0.001). There was lower superoxide dismutase and total antioxidant status (TAS), and higher malondialdehyde, total oxidant status (TOS), oxidative stress index, C-reactive protein levels (p=0.001), and neutrophil/lymphocyte ratio (p<0.001) in group I and II compared with group III (p<0.001). Although the patients in group I and II had lower physical activity levels than group III, only the patients in group II had significantly lower physical activity levels than group III (p=0.006). Conclusion: Diabetic Covid-19 patients may have higher blood glucose markers than non-diabetic Covid-19 patients and healthy controls. Higher oxidant and lower antioxidant activities, thus higher oxidative stress level could be seen in diabetic and non-diabetic patients than healthy controls. In addition, Moreover, the physical activity levels of non-diabetic Covid-19 patients may be lower than diabetic Covid-19 patients and healthy controls.