Selçuk Başer

Background/Objectives: Feline otitis externa is less well characterized microbiologically than the canine disease. This retrospective laboratory-based study described cultivable otic microorganisms and antimicrobial resistance among isolates from 112 animals with otitis externa (46 dogs and 66 cats). Methods: A total of 204 archived isolates were identified to species level by matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight mass spectrometry. Bacterial isolates underwent disk-diffusion antimicrobial susceptibility testing with organism-specific panels. Record-based multiple antibiotic resistance (MAR) indices and an organism-specific exploratory multidrug resistance (MDR) category assessment were calculated. Phenotypically methicillin-resistant staphylococci were tested for mecA by PCR. Results: The collection comprised 188 bacterial and 16 yeast isolates. Staphylococcus pseudintermedius was the most frequent (30/204; 14.7%), followed by Staphylococcus aureus (21/204; 10.3%), Escherichia coli (20/204; 9.8%), Pseudomonas aeruginosa (17/204; 8.3%), and Proteus mirabilis (15/204; 7.4%). Of 181 bacterial isolates with AST records, 171 had at least one MAR-eligible result; mean record-based MAR indices were 0.341 in canine isolates (n = 88) and 0.343 in feline isolates (n = 83). Heterogeneous panels and incomplete interpretative provenance precluded a standardized pooled MDR estimate. mecA was detected in 19/28 (67.9%) phenotypically methicillin-resistant staphylococci, including 8/12 (66.7%) S. pseudintermedius and 11/15 (73.3%) S. aureus isolates. Conclusions: This study documented diverse cultivable otic microorganisms, species-dependent antimicrobial resistance profiles, and mecA-positive staphylococci among archived isolates from dogs and cats with otitis externa. These findings contribute to the characterization of antimicrobial resistance in companion-animal otic isolates, while requiring cautious interpretation in relation to topical treatment.

Bu çalışmada Kocaeli ilinde kliniklere getirilen kedi ve köpeklerde görülen kulak hastalıklarının prevelansının belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla Kocaeli ilinde kliniğe getirilen 112 kedi ve köpeğin genel kulak muayenesi gerçekleştirilmiş ve otoskopla kulak kanalı ve kulak zarı incelenmiştir. Ayrıca radyografik görüntüleme yöntemleri (röntgen), mikrobiyolojik ve histopatolojik muayeneler yapılmıştır. Hastalıklar teşhis edildikten sonra kaydedilmiş ve kulak hastalıkları ile ilgili değerlendirmeler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda Kocaeli’nde kulak hastalıkları prevelansının (%12,9) olduğu; hayvanların temizlik, beslenme ve barınma koşullarının iyileştirilmesinin bu olguların azalmasında etkili olacağı, periyodik olarak klinik muayenelerinin yapılmasının bu hastalıkların tanısının erken konularak hızlı ve etkili bir tedavi sürecine olanak sağlayacağı belirlenmiştir.