TRTuğba Ayvalık Rüzgarkesen

Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen has a total of 33 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Yeni Nesil Antibiyotikler

    by Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen

    Antimikrobiyal direncin dünya genelinde hızla artması, özellikle çoklu ilaca dirençli bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde önemli güçlüklere yol açmaktadır. Genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz üreten Enterobacterales, karbapenem dirençli Enterobacterales, karbapenem dirençli Acinetobacter baumannii ve çoklu ilaca dirençli Pseudomonas aeruginosa gibi patojenler, mevcut antibiyotiklerin etkinliğini sınırlandırarak yeni tedavi seçeneklerine duyulan ihtiyacı artırmaktadır. Son yıllarda geliştirilen yeni nesil antibiyotikler ve beta-laktam/beta-laktamaz inhibitörü kombinasyonları, dirençli bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde umut verici alternatifler sunmaktadır. Seftolozan/tazobaktam, seftazidim/avibaktam, meropenem/vaborbaktam ve imipenem/silastatin/relebaktam gibi kombinasyonlar, belirli direnç mekanizmalarına sahip Gram negatif bakterilere karşı etkili seçenekler arasında yer almaktadır. Plazomisin, eravasiklin, omadasiklin ve delafloksasin gibi yeni antibiyotikler ise farklı etki mekanizmaları ve genişleyen antibakteriyel spektrumlarıyla dikkat çekmektedir. Sefiderokol, özgün siderofor aracılı hücre giriş mekanizması sayesinde karbapenem dirençli Gram negatif bakterilere karşı önemli bir alternatif oluşturmaktadır. Ayrıca geliştirilmekte olan yeni beta-laktamaz inhibitörleri ve antibiyotik kombinasyonları, gelecekteki tedavi yaklaşımları açısından umut vadetmektedir. Bununla birlikte, bu ajanların etkinlikleri direnç mekanizmalarına göre farklılık göstermekte ve bazı antibiyotiklerin klinik kullanımına ilişkin güvenlilik verileri dikkatli değerlendirme gerektirmektedir. Sonuç olarak, yeni nesil antibiyotiklerin akılcı kullanımı, direnç mekanizmalarının doğru belirlenmesi ve antimikrobiyal duyarlılık testlerinin etkin uygulanması, tedavi başarısının artırılması ve direnç gelişiminin sınırlandırılması açısından büyük önem taşımaktadır. Antimikrobiyal yönetim programlarının güçlendirilmesi ve klinik mikrobiyoloji laboratuvarlarıyla iş birliği yapılması, bu ilaçların uzun dönem etkinliğinin korunmasında kritik rol oynamaktadır.

  • Mikrobiyolojide Güncel Konular VII

    by Tuba Dal, Pınar Mursaloğlu Kaynar, Razan Elnabhan, Mentallah Mazen Saad Abbas, Elçin Günaydın, Seda Uğraş, Sedef Zeliha Öner, Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen, Zeynep Ayaydın, Peri Sohrabi-Mollayousefi

  • Open Access

    An improved method for rapid detection and characterization of carbapenemase-producing Enterobacterales directly from positive blood cultures: dBLIMplus

    by Tugba Ayvalik Ruzgarkesen, Emel Sesli Cetin, Mumtaz Cem Sirin, Buket Aridogan

    In this study, a new phenotypic method “dBLIMplus” performed by using combination disks for both detection of carbapenemase activity and determination of the carbapenemase enzyme of carbapenemase-producing Enterobacterales strains from positive blood culture bottles was introduced and evaluated relative to the carbapenemase enzyme determined by the BD MAX Check-Points CPO test. Sixty strains ( bla KPC [ n = 15], bla NDM [ n = 13], bla VIM/IMP [ n = 2], bla OXA-48 [ n = 15], and non-carbapenemase-producing Enterobacterales [ n = 15]) were used for validation of dBLIMplus, and zone diameter interpretation criteria were determined. dBLIMplus was applied to 100 Enterobacterales clinical isolates to evaluate its applicability in routine laboratory practices. The bacterial suspension to be tested was obtained by stepwise centrifugation applied to the blood culture fluid. Two hundred microliters of the suspension was added to D73C-MASTDISCS Combi Carba Plus disks. Simultaneously, 200 microliters of Escherichia coli ATCC 25922 reference strain adjusted to 1.0 McFarland was transferred to Mueller-Hinton agar, and all were incubated at 35°C ± 2°C for 2 h. After incubation, disks were placed on preincubated Mueller-Hinton agar and then incubated at 35°C ± 2°C. Inhibition zone diameters were measured at 6, 12, and 18 h and interpreted according to the evaluation criteria determined by validation. The sensitivity and specificity of dBLIMplus for detecting carbapenemase-producing strains and for identifying the individual carbapenemase enzymes were as follows: 100% and 100% for carbapenemase producers; 77.8% and 100% for bla KPC ; 22.6% and 100% for metallo-beta-lactamases; and 79.2% and 98.1% for bla OXA-48 . In conclusion, although the sensitivity of dBLIMplus is relatively low for isolates harboring more than one carbapenemase enzyme, it may still serve as a useful phenotypic tool in laboratories where PCR is not available thanks to its 100% sensitivity in detecting carbapenemase activity, nearly 80% sensitivity, and close to 100% specificity in identifying bla KPC and bla OXA-48 . IMPORTANCE: The significance of this study lies in the development and validation of a novel phenotypic method, dBLIMplus, for the rapid detection of carbapenemase-producing Enterobacterales directly from positive blood culture bottles. Carbapenemase-producing Enterobacterales are associated with high morbidity and mortality rates. Rapid and accurate identification is critical for timely infection control and effective treatment decisions. Given its ability to detect carbapenemase producers directly from positive blood culture bottles using only combination disks, dBLIMplus is presented as a viable alternative to molecular techniques, which are generally more costly. With 100% sensitivity and specificity in detecting carbapenemase-producing Enterobacterales, dBLIMplus demonstrates strong potential for routine clinical use. Its ability to deliver accurate results as early as 6 h makes it a valuable tool for microbiology laboratories, especially in resource-limited settings.

  • Evaluation of Ceftazidime-Avibactam Susceptibility in Carbapenem-Resistant Gram-Negative Bacteria

    by Tuğba Ayvalik Rüzgarkesen, Yaren Şekercioğlu, Muhammed Tevfik Erol, Göksel Bilir, Emel Sesli Çetin, Mümtaz Cem Şirin

    Objective: Resistance to carbapenem antibiotics, commonly preferred to treat infections caused by multidrug-resistant (MDR) Gram-negative bacteria, is gradually increasing. Ceftazidime-avibactam (CZA) is a novel beta-lactam/beta-lactamase inhibitor combination, proposed as an alternative treatment option for severe infections caused by carbapenem-resistant Gram-negative bacteria. This study aimed to determine the susceptibility of carbapenem-resistant Klebsiella pneumoniae (CR-KP), carbapenem-resistant Escherichia coli (CR-EC), and carbapenem-resistant Pseudomonas aeruginosa (CR-PA) isolates to CZA using the Kirby-Bauer disk diffusion method (DDM) and the BD Phoenix automated system, and to compare the results. Material and Method: A total of 320 strains (209 CR-KP, 53 CR-EC, and 58 CR-PA) resistant to at least one carbapenem (ertapenem, imipenem, and meropenem), collected between August 2021 and August 2023, were included in the study. CZA susceptibility testing was performed using the DDM and the CPO detect panel of the BD Phoenix automated system (Becton Dickinson, USA). Results were interpreted in accordance with the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) standards. Results: While CZA susceptibility rates determined by the automated system were 74.1% for CR-KP, 64.5% for CR-EC, and 90.9% for CR-PA, the DDM method yielded susceptibility rates of 87.8% for CR-KP, 94.4% for CR-EC, and 81.3% for CR-PA. Categorical agreement was observed in 86.9% of 115 isolates tested by both methods. Although not statistically significant, a declining trend in CZA susceptibility was observed over the years with both methods. Conclusion: CZA susceptibility rates among carbapenem-resistant Gram-negative isolates in our hospital were consistent with current global data. Determining accurate CZA susceptibility results is important for guiding effective treatment strategies against infections caused by carbapenem-resistant bacteria. The observed discrepancies in susceptibility results between the DDM and the automated system, particularly across different species, underscore the need for further species-specific studies to identify the most reliable testing methodology for CZA susceptibility.

  • Open Access

    Mikrobiyolojide Güncel Konular VI

    by Meryem Çolak, Esra Taş, Naciye Betül Baysal, Muhammet Turgut, Metin Yıldız, Alpgiray Turgut, Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen, Mustafa Kocaağa, Nisa Sipahi, Bassma Bouanani, et al.

  • Bakteriyel Biyofilmler

    by Tuğba Ayvalık Rüzgarkesen

  • Open Access

    ANTIBIOTIC RESISTANCE RATES OF BACTERIA ISOLATED FROM ENDOTRACHEAL ASPIRATE SAMPLES OF INTENSIVE CARE UNIT PATIENTS

    by Tuğba AYVALIK, Emel Sesli̇ Çeti̇n, Mümtaz Cem Şi̇ri̇n, Buket Aridoğan, Server Yağci

    Amaç Nozokomiyal enfeksiyonlar hastanede yatan hastaların önemli mortalite ve morbidite nedenleri arasında yer almaktadır. Yoğun bakım ünite (YBÜ)’lerinde görülen enfeksiyonlar nozokomiyal enfeksiyonların %25’ini oluşturmakta, bunların içerisinde en sık solunum sistemi enfeksiyonları bildirilmektedir. Bu enfeksiyonlardan izole edilen etkenler ve antibiyotik direnç durumları hastaneler arasında farklılıklar gösterebileceği gibi aynı ünite içinde de zamanla değişiklikler görülebilmektedir. Endotrakeal aspirat (ETA) kültürleri, tüm dünyada solunum yolu örneklemesinde en yaygın kullanılan mikrobiyolojik tanı yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada Süleyman Demirel Üniversitesi YBÜ’sindeki hastaların ETA örneklerinden izole edilen bakteriyel etkenler ve antibiyotik direnç oranlarının retrospektif olarak araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Ocak 2018- Ocak 2021 tarihleri arasında YBÜ’deki hastaların ETA örneklerinden izole edilen bakteriyel etkenler ve bu etkenlerin antibiyotik duyarlılık testleri (ADT) hastane veri tabanından retrospektrif olarak elde edildi. Duyarlılık sonuçları European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) ve gerektiğinde Clinical & Laboratory Standards Institute (CLSI) önerileri doğrultusunda değerlendirildi. Aynı hastaya ait tekrarlayan üremeler değerlendirme dışı bırakıldı. Bulgular Değerlendirilen süre zarfında 1031 adet ETA örneğinden 413’ü (%90,2) gram negatif, 45’i (%9,8) gram pozitif olmak üzere toplam 458 (%44,4) bakteri izole edildi. Gram negatif bakterilerden en sık Acinetobacter baumannii (%43,9), gram pozitif etkenlerden en sık Staphylococcus aureus (%5,9) tespit edildi. İzole edilen A. baumannii suşlarınının tüm yıllarda birçok antibiyotiğe yüksek direnç gösterdiği tespit edilmiş olup, en yüksek direnç %96,6 oranıyla karbapenem grubuna karşı saptandı. Genişlemiş spektrumlu beta laktamaz (GSBL) pozitifliği Escherichia coli suşlarında %48,1; Klebsiella pneumoniae suşlarındaysa %70,8 oranlarında tespit edildi. Çalışmamızda Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) %20,7, metisiline dirençli Koagülaz negatif Stafilokok (KNS), %76,9 oranında tespit edildi. Sonuç YBÜ’sinde yatan hastalarda gelişen enfeksiyonların belirgin özelliği sıklıkla antibiyotiklere dirençli patojenlerin etken olmasıdır. Enfeksiyona neden olan etkenin tanımlanması, antibiyotik direnç profilinin belirlenmesi antibiyotik seçimine yön verecek ve YBÜ’deki uygunsuz antibiyotik kullanımının önüne geçilmesine ve direnç oranlarını azaltmaya katkı sağlayacaktır.