AKAbdulkadir Karabulut

Abdulkadir Karabulut

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Abdulkadir Karabulut has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Engellilerle Çalışan Meslek Elemanlarına Yönelik Eğitim Programının Psikolojik İyi Oluş, Yaşam Doyumu ve Tükenmişlik Üzerindeki Etkisi

    by Abdulkadir Karabulut, Neslihan Nur Pehlivan

    Bu araştırmada engellilerle çalışan meslek elemanlarında tükenmişlik riskini azaltmak amacıyla, empati, iletişim, drama ve zaman yönetimi modüllerinden oluşan iki günlük bir eğitim programının etkisi incelenmiştir. Araştırmada ön test-son test tek gruplu yarı deneysel desen kullanılmış olup, engelli bireylerle çalışan 24 meslek elemanı (Yaş Ort: 38.7±8.1, %91.7 kadın) katılmıştır. Yaşam Doyumu (YDÖ), Psikolojik İyi Oluş (PİOÖ) ve Maslach Tükenmişlik (MTÖ) ölçekleriyle ön-son test verileri toplanmıştır. Wilcoxon testi, eğitim sonrasında YDÖ, PİOÖ ve MTÖ toplam/alt boyut puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir değişim olmadığını göstermiştir (p > .05). Ancak son testte PİOÖ ile YDÖ arasında güçlü pozitif (r=.622, p

  • DİJİTAL ÇAĞDA AİLE İÇİ İLETİŞİM SORUNLARINA YÖNELİK KLİNİK SOSYAL HİZMET MÜDAHALESİ: BİR VAKA ANALİZİ

    by Abdulkadir Karabulut

    Dijitalleşme süreci, aile içi iletişim dinamiklerini dönüştürerek klinik sosyal hizmet uygulamaları açısından yeni risk ve müdahale alanları ortaya çıkarmaktadır. Bu noktada ailenin etkisinin büyük olduğu görülmektedir ve bireyin çevresi ile birlikte ele alınması gerektiği düşünüldüğünde öncelikle sorunların belirlenmesi noktasında bireyin ailesi ile birlikte çalışılması gerekmektedir. Bu araştırmada dijital çağın aile içi iletişim dinamikleri üzerindeki etkilerini ve klinik sosyal hizmet müdahalelerinin rolünü incelemek amaçlanmıştır. Aile üyeleri arasındaki iletişim sorunları, dijital iletişim araçlarının yaygınlaşmasıyla daha karmaşık bir hal almaktadır. Araştırmada ergenlik dönemindeki bir çocuğun intihar girişimiyle ortaya çıkan bir vaka üzerinden aile içi iletişim sorunları analiz edilmiştir. Vaka analizinde Virginia Satir'in açık iletişimi merkeze alan modeli ve Salvador Minuchin'in hiyerarşi sınırlarını yeniden yapılandıran yapısal aile terapisi yaklaşımları çerçevesinde bütüncül bir klinik sosyal hizmet uygulaması sunulmuştur. Uygulanan müdahale ile aile bireyleri arasında "Ben" diline dayalı sağlıklı iletişim becerileri geliştirmek, dolaylı iletişimin yarattığı kopukluğu gidererek ailenin duygusal destek sistemlerini güçlendirmek ve dijital sınırları sağlıklı bir yapıya kavuşturmak hedeflenmiştir. Sosyal medya platformları ve akıllı telefonların aile bireyleri arasındaki iletişimi olumsuz etkilemesinden hareketle müdahale sürecinde aile üyelerine dijitalleşme sürecinin bireyler arasındaki iletişime olumsuz etkilerini azaltmak için yapılandırılmış önerilerde bulunulmuştur. Çalışmada aile içi iletişimin güçlendirilmesinin dijitalleşme sürecinin ortaya çıkardığı sorunları azaltmada kritik bir rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu noktada dijitalleşme sürecinde ailelere yönelik uygulanacak olan klinik odaklı sosyal hizmet müdahaleleri aile içi iletişim sorunlarının çözüme kavuşturulması noktasında önemli bir katkı sağlayacağı görülmektedir. Ayrıca bu çalışmanın dijital çağda ailelerle çalışan klinik sosyal hizmet uzmanları için aile temelli müdahalelerin nasıl yapılandırılabileceğine dair uygulamaya dönük bir perspektif sunması beklenmektedir.

  • Perceived Discrimination and Its Relationship with Self-Esteem and Depression among University Students

    by Abdulkadir Karabulut, Menekse Sahin

    This study aims to examine the relationship between perceived discrimination, self-esteem, and depression levels among university students. The study employed a cross-sectional and correlational research design. Data were collected from 594 undergraduate and associate degree students enrolled at a public university in Türkiye using a convenience sampling method. Descriptive statistics, independent samples t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA), and multiple linear regression analyses were conducted. The findings revealed that perceived discrimination and self-esteem were significantly associated with depression levels. The results of the regression analysis indicated that perceived discrimination and self-esteem together explained approximately 24% of the variance in depression. Furthermore, perceived discrimination and depression levels differed significantly according to gender, place of residence, and perceived economic status. Self-esteem also showed significant differences, particularly in relation to perceived economic status and field of study. Overall, the findings suggest that the mental health of university students should be evaluated within the context of social inequalities and individual psychological resources.

  • Aile Aidiyetinin Üniversite Öğrencilerinde Dijital Bağımlılık Üzerindeki Belirleyici Rolü

    by Abdulkadir Karabulut, Rıza Gökler

    Bu araştırma üniversite öğrencilerinde sosyal medya ve akıllı telefon bağımlılığının aile/grup aidiyeti üzerindeki etkisini incelemek amacıyla Ankara’da dört üniversiteden 635 katılımcı ile yürütülmüştür. Regresyon analizi sonuçları aile aidiyetindeki artışın sosyal medya ve akıllı telefon bağımlılığını anlamlı derecede azalttığını göstermektedir. Aile içi iletişim eksikliği, sosyal destek yoksunluğu ve yalnızlık gibi faktörlerin bireyleri sanal aidiyet arayışına yönlendirerek bağımlılık riskini artırdığı belirlenmiştir. Bu bulgular ışığında, aile içi iletişimi güçlendiren psiko-eğitim programlarının geliştirilmesi, üniversitelerde teknoloji bağımlılığına yönelik tarama ve müdahale birimlerinin kurulması, okullarda sosyal bağları destekleyen etkinliklerin yaygınlaştırılması ve bilinçli teknoloji kullanımının teşvik edilmesi önerilmektedir.

  • Web Of Science Veri Tabanında Popüler Kültür Konusunda Yayınlanan Akademik Çalışmaların Bibliyometrik Analizi

    by Abdulkadir Karabulut

    Bu çalışma, “popular culture” (popüler kültür) temalı akademik yayınların nicel açıdan incelenmesini amaçlayan bir bibliyometrik analizdir. Web of Science veri tabanında “popular culture” anahtar kelimesiyle 2000–2024 yılları arasında yayımlanmış toplam 16.143 yayın analiz edilmiştir. Araştırmada, yayınların yıllara göre dağılımı, en üretken yazarlar, kurumlar ve ülkeler, en fazla atıf alan çalışmalar, anahtar kelime sıklıkları ve tematik kümelenmeler değerlendirilmiştir. Veriler VOSviewer yazılımı ile görselleştirilmiş, yazar iş birliği, atıf ve anahtar kelime ağları oluşturulmuştur. Analiz sonucunda, popüler kültür çalışmalarında özellikle toplumsal cinsiyet, medya, kimlik, film ve müzik temalarının öne çıktığı, literatürün büyük ölçüde kültürel çalışmalar, iletişim ve sosyoloji disiplinlerinde yoğunlaştığı belirlenmiştir. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Avustralya’nın hem yayın hem atıf sayısı açısından alana yön verdiği görülmüştür. Elde edilen bulgular popüler kültürün akademik üretim açısından çok-disiplinli ve uluslararası bir karaktere sahip olduğunu ortaya koymakta, bu alanın gelecekteki araştırmalar için zengin bir kavramsal ve metodolojik çerçeve sunduğunu göstermektedir.

  • Open Access

    YAŞLI BİREYLERİN İBADET ORTAMLARINDA BİR ARAYA GELME DAVRANIŞLARININ SOSYAL ETKİLEŞİM VE SOSYAL KATILIM BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

    by Gökhan Boduroğlu, Abdulkadir Karabulut

    Yaşlı bireylerin biyolojik, psikolojik ve sosyal özelliklerinde meydana gelen değişimler, onların fiziki ve sosyal çevrelerine uyum sağlamasını zorlaştırmaktadır. Bu araştırma yaşlı bireylerin ibadet ortamlarında bir araya gelme davranışlarını, sosyal etkileşim ve toplumsal katılım bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel bir çalışma olarak tasarlanan bu araştırmada, fenomenolojik desen kullanılmıştır. Çalışmanın verileri, 19 yaşlı bireyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak toplanmış ve MAXQDA programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, yaşlı bireylerin ibadet ortamlarını yalnızca dini motivasyonlarla değil, aynı zamanda sosyal bağlarını güçlendirmek, akran desteği almak ve toplumsal aidiyet duygularını pekiştirmek amacıyla kullandıklarını göstermektedir. İbadet ortamları, yaşlı bireylerin sosyal ağlarını genişletmesine, toplumsal katılım ve aidiyet duygusunun gelişmesine, yardımlaşma ve dayanışma duygularının pekişmesine ve sosyal becerilerinin gelişmesine katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda ibadet ortamları, yalnızca dini pratiklerin gerçekleştirildiği alanlar değil, aynı zamanda yaşlı bireylerin sosyal destek ve dayanışma deneyimlediği, genel refahlarını ve yaşam kalitelerini artıran topluluk merkezleri olarak da işlev görmektedir.

  • Open Access

    Afetler Konusunda Sosyal Hizmet Araştırmalarının Bibliyometrik Analizi

    by Abdulkadir Karabulut

    Bu çalışma afetler konusunda sosyal hizmet alanında yapılan akademik çalışmaları bibliyometrik analiz yöntemiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Web of Science veri tabanında 2005-2024 yılları arasında “disaster” (afet) anahtar kelimesiyle sosyal hizmet kategorisinde yayımlanan 607 makale analiz edilmiştir. Bulgular, afetler üzerine yapılan sosyal hizmet araştırmalarının yıllara göre dağılımını, en çok atıf alan yazarları, kurumları, ülkeleri ve temel araştırma eğilimlerini ortaya koymaktadır. Araştırma sonucunda afetlere ilişkin sosyal hizmet çalışmalarının sınırlı olduğu ancak son yıllarda artan akademik ilgiyle birlikte belirli temalar etrafında yoğunlaştığı görülmektedir. Bu çalışma sosyal hizmet alanında afet konusundaki akademik üretkenliğin geliştirilmesine yönelik öneriler sunmaktadır. Elde edilen bulgular, gelecekte yapılacak araştırmalara yön vermek ve afet sosyal hizmeti alanında bilimsel bilgi birikimini artırma noktasında fayda sağlayacaktır.

  • Open Access

    ÖFKE KONTROL YÖNTEMLERİNDE GRUP ÇALIŞMASININ ETKİLİĞİ

    by Abdulkadir Karabulut

    Toplumda var olan şiddet olguları gerek medyadaki olumsuz örnekler gerekse anne babanın olumsuz tutum ve davranışları neticesinde çocukları da etkilemeye başlamıştır. Bu noktada okullarda çocuk-aile-okul üçgeninde birincil önleme düzeyinde yapılacak olan çalışmalar şiddet ve kontrolsüz öfkeyi en aza indirme noktasında önemlidir. Bu çalışmanın amacı da çocukları okula devam eden bireylerin, öfke kontrol düzeylerini artırmaya yönelik grup çalışması uygulamak ve bu çalışmanın etkililiğini değerlendirmektir. Araştırmada bir okulda ailelere yönelik öfke kontrol yöntemleri hakkında seminer verilmiş, seminer sonrasında da katılımcılara ölçek uygulanmıştır. Yapılan değerlendirme neticesinde en yüksek puandan en düşük puana doğru sıralama yapılarak 30 kişi belirlenmiş, bu 30 kişi, 10’ar kişilik 3 farklı gruba ayrılarak grup çalışmasına dâhil edilmişlerdir. Grup çalışması süreci tamamlandıktan sonra kadınlara ölçek tekrar uygulanarak son test ölçümleri alınmıştır. Araştırmanın bulguları, grup çalışması sonrasında kadınların sürekli öfke alt ölçeğinden aldıkları puanların istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı, öfke kontrolü alt ölçeğinden aldıkları puanların ise istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı sonucuna ulaştırmıştır.

  • Open Access

    Bağımlılık Eğitiminin Üniversite Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerine Etkisi

    by Abdulkadir Karabulut

    Bu araştırmada, üniversite öğrencilerine verilen “Teknoloji Bağımlılığı” dersi kapsamında hazırlanan eğitim programının öğrencilerin dijital bağımlılık düzeylerine etkisinin olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Hitit Üniversitesi Sungurlu MYO’da öğrenim gören ve “teknoloji bağımlılığı” dersi alan 51 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verilerini elde etmek için, araştırmacı tarafından hazırlanan, üniversite öğrencilerinin sosyo-demografik bilgilerini içeren “Anket Formu” ile üniversite öğrencilerine yönelik Kesici ve Tunç (2018) tarafından geliştirilen “Dijital Bağımlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Veriler, araştırmacının kendisi tarafından eğitim çalışmasından önce ve eğitim çalışmasından sonra olmak üzere iki aşamada toplanmıştır. Veri analizinde dağılımın normal olmaması nedeniyle non-parametrik testler (Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi) kullanılmıştır. Öğrencilerin “bağımlılık eğitimi” sonrasında, Dijital Bağımlılık Ölçeğinin aşırı kullanım, nüksetme ve bırakamama alt boyutlarında anlamlı fark bulunmuş, hayat akışını engelleme ve duygu durumları alt boyutlarında ise anlamlı bir fark bulunamamıştır. Araştırma sonucunda uygulanan eğitim programının öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeyleri üzerinde olumlu yönde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.