Mustafa Kenan Agras
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Mustafa Kenan Agras has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Derya Silibolatlaz
Department of Urbanization and Social Integration, Institute of Migration, Gaziantep University
2 shared publications - Didem Turan
Karadeniz Technical University
2 shared publications - Ece Eren Kural
ANKARA ÜNİVERSİTESİ, DİL VE TARİH COĞRAFYA FAKÜLTESİ, ANTROPOLOJİ BÖLÜMÜ
2 shared publications - Ismail Baykara
Department of Archaeology, Gaziantep University
2 shared publications - Naoki Morimoto
Laboratory of Physical Anthropology, Graduate School of Science Kyoto University Kyoto Japan
2 shared publications - Wataru Morita
Division of Anthropology, Department of Paleontology and Anthropology, National Museum of Nature and Science
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 6 July 2026
- Published by National Academy of Sciences in Proceedings of the National Academy of Sciences
- Vol. 123 (29)
Long-term cultural continuity across the Neanderthal–modern human sequence at Üçağızlı II Cave, northern Levant
We present evidence from Üçağızlı II Cave in the northern Levant, Türkiye, documenting the sequential occupation by Neanderthals ( Homo neanderthalensis ; 77–59 ka) and modern humans ( Homo sapiens ; 59–47 ka). The combined evidence of human fossils, faunal and floral remains, lithics, and manuports demonstrates significant behavioral and technological continuity across this taxonomic sequence, characterized by consistent subsistence strategies and the persistent selection and transport of specific nondietary mollusk shells. The lithic assemblages largely align with late Middle Paleolithic traditions, exhibiting characteristic Mousterian variants. The association of diagnostic human fossils with these archaeological remains demonstrates that the shift from Neanderthals to modern humans occurred within a cultural continuum. Our findings suggest shared behaviors between Neanderthals and modern humans that extended beyond subsistence to include nonutilitarian behaviors within the specific geographic and temporal context studied here.
- 6 July 2026
- Published by National Academy of Sciences in Proceedings of the National Academy of Sciences
- Vol. 123 (29)
Open AccessLong-term cultural continuity across the Neanderthal–modern human sequence at Üçağızlı II Cave, northern Levant
We present evidence from Üçağızlı II Cave in the northern Levant, Türkiye, documenting the sequential occupation by Neanderthals ( Homo neanderthalensis ; 77–59 ka) and modern humans ( Homo sapiens ; 59–47 ka). The combined evidence of human fossils, faunal and floral remains, lithics, and manuports demonstrates significant behavioral and technological continuity across this taxonomic sequence, characterized by consistent subsistence strategies and the persistent selection and transport of specific nondietary mollusk shells. The lithic assemblages largely align with late Middle Paleolithic traditions, exhibiting characteristic Mousterian variants. The association of diagnostic human fossils with these archaeological remains demonstrates that the shift from Neanderthals to modern humans occurred within a cultural continuum. Our findings suggest shared behaviors between Neanderthals and modern humans that extended beyond subsistence to include nonutilitarian behaviors within the specific geographic and temporal context studied here.
- Open Access
- 29 April 2025
- Published by Gaziantep University Journal of Social Sciences in Gaziantep University Journal of Social Sciences
- Vol. 24 (2) , 444-457
Tunç Çağı Tavşanlı Höyük Yerleşiminin Hayvansal Geçim Ekonomisi
Bu çalışmada Kütahya ili Tavşanlı ilçesinde bulunan Tavşanlı Höyük’ün 2021 ve 2022 yılı kazı sezonlarında Tunç Çağı tabakalarından ele geçen 1361 hayvan kemiği zooarkeolojik açıdan incelenmiştir. Evcil hayvanların kesilme yaşına göre toplumların hayvan yetiştiriciliği ile sağladıkları ürünler yani geçim ekonomileri anlaşılabilmektedir. Koyun, keçi, sığır ve domuz için diş aşınma derecelerine bakarak yaşlandırma yapılmıştır. Elde edilen yaşlandırma sonucuna göre, Tunç Çağı’nın tüm dönemlerinde üretim amaçlarının koyun/keçilerde yün ve kıl, sığırların ileri yaşlara kadar kullanımı, domuzların ise etinden faydalanıldığı anlaşılmıştır. Çalışmada kullanılan diğer bir yöntem ise Logaritmik Boyut Endisi (Logarithmic Size Index) analizidir. LSI hesaplaması, logaritma 10 tabanında arkeolojik metrik veriler ve standart ölçüm değerlerinin farkı elde edilerek yapılmaktadır. Koyun, keçi, sığır ve domuzların uzun kemiklerinden alınan ölçüm değerleri, Tavşanlı Höyük ile çağdaş olan ve aynı bölgede bulunan arkeolojik alanlardan alınan metrik veriler ile karşılaştırılmıştır. Koyun, keçi ve sığırlar için boyut analizine göre, genellikle evcil dişi hayvanların varlığı tespit edilmiştir. Sürünün devamlılığı için erkek bireylerin tutulduğu ama sayıca dişilerden daha az olduğu anlaşılmıştır. Evcil erkek sığırlar ise hem sürünün devamlılığı hem de tarım ve yük çekme gibi iş gücü gerektiren aktivitelerde aktif şekilde kullanılmış olabilir. Domuzlar için boy hesaplamasına göre, aktif domuz yetiştiriciliğinin yanı sıra oldukça sınırlı da olsa yaban domuzu avcılığından bahsedebiliriz. Ek olarak faunada geyik gibi yabani hayvanların bulunması, aktif olmamakla beraber avcılık faaliyetlerinin sürdürüldüğünü düşündürmektedir.
- 29 April 2025
- Published by Gaziantep University Journal of Social Sciences in Gaziantep University Journal of Social Sciences
- Vol. 24 (2) , 444-457
Open AccessTunç Çağı Tavşanlı Höyük Yerleşiminin Hayvansal Geçim Ekonomisi
Bu çalışmada Kütahya ili Tavşanlı ilçesinde bulunan Tavşanlı Höyük’ün 2021 ve 2022 yılı kazı sezonlarında Tunç Çağı tabakalarından ele geçen 1361 hayvan kemiği zooarkeolojik açıdan incelenmiştir. Evcil hayvanların kesilme yaşına göre toplumların hayvan yetiştiriciliği ile sağladıkları ürünler yani geçim ekonomileri anlaşılabilmektedir. Koyun, keçi, sığır ve domuz için diş aşınma derecelerine bakarak yaşlandırma yapılmıştır. Elde edilen yaşlandırma sonucuna göre, Tunç Çağı’nın tüm dönemlerinde üretim amaçlarının koyun/keçilerde yün ve kıl, sığırların ileri yaşlara kadar kullanımı, domuzların ise etinden faydalanıldığı anlaşılmıştır. Çalışmada kullanılan diğer bir yöntem ise Logaritmik Boyut Endisi (Logarithmic Size Index) analizidir. LSI hesaplaması, logaritma 10 tabanında arkeolojik metrik veriler ve standart ölçüm değerlerinin farkı elde edilerek yapılmaktadır. Koyun, keçi, sığır ve domuzların uzun kemiklerinden alınan ölçüm değerleri, Tavşanlı Höyük ile çağdaş olan ve aynı bölgede bulunan arkeolojik alanlardan alınan metrik veriler ile karşılaştırılmıştır. Koyun, keçi ve sığırlar için boyut analizine göre, genellikle evcil dişi hayvanların varlığı tespit edilmiştir. Sürünün devamlılığı için erkek bireylerin tutulduğu ama sayıca dişilerden daha az olduğu anlaşılmıştır. Evcil erkek sığırlar ise hem sürünün devamlılığı hem de tarım ve yük çekme gibi iş gücü gerektiren aktivitelerde aktif şekilde kullanılmış olabilir. Domuzlar için boy hesaplamasına göre, aktif domuz yetiştiriciliğinin yanı sıra oldukça sınırlı da olsa yaban domuzu avcılığından bahsedebiliriz. Ek olarak faunada geyik gibi yabani hayvanların bulunması, aktif olmamakla beraber avcılık faaliyetlerinin sürdürüldüğünü düşündürmektedir.
- 2 January 2024
- Published by Türk Eskiçağ Bİlimleri Enstitüsü in Colloquium Anatolicum
- No. 22,p. 1-28
Orta Paleolitik Dönem İnsanlarının Akdeniz Kıyı Şeridine Adaptasyonu - Üçağızlı II Mağarası Kazısı / Hatay
Orta Paleolitik Dönem yerleşim alanı olan Üçağızlı II Mağarası (Hatay, Türkiye), Levant Koridorunun en kuzey ucunda yer almasından dolayı Pleistosen Dönem insansılarının göç yollarının ve yayılımının anlaşılması için önemli bir rol oynamaktadır. Kısmen yıkılmış olan Üçağızlı II Mağarası, uranyum tarihlendirme yöntemine göre 75,000 ile 42,000 yıl öncesine tarihlendirilmektedir. Bu çalışmada, 2021 yılında Üçağızlı II Mağarası’nın Büst tabakasından elde edilen hayvan kalıntıları ile yontmataş buluntular incelenmiştir. Büst tabakasında, hayvan kalıntıları arasında, toynaklılar ve denizel yumuşakçalar yaygın olarak bulunmakla birlikte, denizel yumuşakçalarda süslenme ile ilgili örneklere de rastlanılmıştır. Yontmataş buluntular içerisinde Büst tabakasında Levallois endüstrisi baskındır. Bunun yanında, bu tabakada yonga ağırlıklı bir üretim, tek kutuplu Levallois çekirdekler, kenar kazıyıcılar ile uçlar (Mousterian ve Levallois) belirlenmiştir. Yontmataş buluntularda gözlenen bu özellikler, Büst tabakasında bulunan yontmataşların “Tabun C tip” endüstrisine benzediğine işaret etmektedir.
- 2 January 2024
- Published by Türk Eskiçağ Bİlimleri Enstitüsü in Colloquium Anatolicum
- No. 22,p. 1-28
Orta Paleolitik Dönem İnsanlarının Akdeniz Kıyı Şeridine Adaptasyonu - Üçağızlı II Mağarası Kazısı / Hatay
Orta Paleolitik Dönem yerleşim alanı olan Üçağızlı II Mağarası (Hatay, Türkiye), Levant Koridorunun en kuzey ucunda yer almasından dolayı Pleistosen Dönem insansılarının göç yollarının ve yayılımının anlaşılması için önemli bir rol oynamaktadır. Kısmen yıkılmış olan Üçağızlı II Mağarası, uranyum tarihlendirme yöntemine göre 75,000 ile 42,000 yıl öncesine tarihlendirilmektedir. Bu çalışmada, 2021 yılında Üçağızlı II Mağarası’nın Büst tabakasından elde edilen hayvan kalıntıları ile yontmataş buluntular incelenmiştir. Büst tabakasında, hayvan kalıntıları arasında, toynaklılar ve denizel yumuşakçalar yaygın olarak bulunmakla birlikte, denizel yumuşakçalarda süslenme ile ilgili örneklere de rastlanılmıştır. Yontmataş buluntular içerisinde Büst tabakasında Levallois endüstrisi baskındır. Bunun yanında, bu tabakada yonga ağırlıklı bir üretim, tek kutuplu Levallois çekirdekler, kenar kazıyıcılar ile uçlar (Mousterian ve Levallois) belirlenmiştir. Yontmataş buluntularda gözlenen bu özellikler, Büst tabakasında bulunan yontmataşların “Tabun C tip” endüstrisine benzediğine işaret etmektedir.