Ayşe Topcu Akduman

Effect of degree of cervical dilatation at time of cesarean section on postpartum isthmocele formation - Gulhane Medical Journal

This study aims to highlight the clinical course of genitourinary injuries associated with pelvic fractures following motorcycle accidents and to raise awareness of these injuries. This case report presents two young female patients who sustained pelvic fractures and genitourinary injuries after motorcycle accidents. The cases are compared in terms of trauma severity, associated injuries, and treatment approaches. The first patient sustained high-energy trauma resulting in severe soft tissue injuries involving the anterior vaginal wall, clitoris, and bladder neck, accompanied by active bleeding. Despite external fixation, the patient died from multi-organ failure. The second patient experienced less severe trauma, presenting with a pelvic fracture and a superficial mons pubis laceration. She was successfully managed conservatively and recovered without complications. These cases highlight the importance of thorough genital examination in female trauma patients, the necessity of a multidisciplinary approach, and the potential for timely surgical intervention to be life-saving. This report contributes to the limited literature on pelvic and genitourinary injuries in women resulting from motorcycle accidents and underscores the need for further clinical research and documentation.

Bleeding disorders in patients with hemoperitoneum due to corpus luteum cyst rupture: a retrospective analysis and screening considerations - Gulhane Medical Journal

Disasters and pandemics have profound impacts on healthcare systems, significantly affecting the efficiency and accessibility of Sexual and Reproductive Health (SRH) services, thereby increasing the risks to women’s reproductive health. Contraceptive methods and tools are among the most crucial factors that help individuals manage their reproductive health. Although there is growing recognition that SRH care is an integral component of disaster response, this issue often fails to receive the necessary attention during crises. This chapter aims to address gaps in knowledge regarding the improvement of contraceptive services during disaster and pandemic periods, review current practices, and fill knowledge gaps in this field.

Objective. Polycystic ovary syndrome (PCOS) is one of the most common endocrine disorders, affecting up to 10% of reproductive-age women. Anti-Mullerian hormone (AMH) is a member of the transforming growth factor β family and has an inhibitory effect on primordial follicle recruitment in the ovary. The study aimed to investigate the importance of serum AMH levels in the different phenotypes of PCOS and find the optimal cut-off level of AMH in PCOS patients.Methods. This was a prospective clinical trial in which diagnoses of 50 PCOS patients based on Rotterdam revised criteria were compared to 50 normo-ovulatory cases. Additionally, the PCOS group was divided into 2 subgroups based on 2 or 3 Rotterdam criteria and compared to 50 normo-ovulatory cases.Results. When compared with the control group, the AMH levels of the PCOS group were significantly higher than those of the control group (6.81 ± 2.8 ng/ml vs. 3.22 ± 2.2 ng/ml, p < 0.001). In the subgroup analysis, the AMH levels of Group 1 and Group 2 were significantly higher than those of the control group (p < 0.001). The AMH cut-off value of 4.1 ng/ml was found to distinguish healthy women from PCOS patients, with 84% sensitivity and 80% specificity.Conclusions. Subgroup analyses showed higher levels of AMH in the severe PCOS group, but the difference was not statistically significant. More studies are suggested for researching the different PCOS subgroups to detect optimal AMH thresholds.

Amaç: Ektopik gebelik uterin kavite dışında gelişen gebelikleri tanımlar ve bütün gebeliklerin yaklaşık %2’sini oluşturur. Maternal mortalitenin %10’undan sorumludur (1). Ektopik gebeliklerin yaklaşık %97’si tubada görülmektedir (2). Klasik triadı patognomonik olmamakla birlikte menstruasyon gecikmesi, vajinal kanama ve tek taraflı alt kadran ağrısıdır. Medikal tedavi, cerrahi tedavi veya bekle-gör yöntemi uygulanabilecek yaklaşımlardır. Son yıllardaki gelişmeler ektopik gebelik tanısının daha erken aşamada konmasına ve metotreksat tedavisinin yaygınlaşmasına neden olmuştur. Bu retrospektif çalışmada tek doz metotreksat (MTX) tedavisi uygulanan 71 ektopik gebelik olgusunda başarı oranlarımızı, erken dönem β-HCG değişikliklerini ve bunların tedavinin başarısı üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler : Çalışmada ektopik gebelik tanısı ile yatırılan ve tek doz MTX tedavisi uygulanan 71 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların 0., 4. ve 7. gün β-HCG değerleri incelendi. Tedavinin başarılı ve başarısız olduğu gruplar yaş, geçmiş ektopik gebelik öyküsü, geçirilmiş abdominal cerrahi öyküsü, sigara kullanımı, tanı sırasında pelvik kitle, serbest sıvı ve pozitif fetal kardiyak aktivite varlığı açısından karşılaştırıldı. Her grup için 0. ve 4. gün β-HCG değerlerinde artış ve düşüş gösteren hasta yüzdeleri belirlendi. Dördüncü gün β-HCG değerlerinde artış saptanan hastalarda ΔHCG (fark değişkeni) 4. gün β-HCG değeri – 0. gün β-HCG değeri biçiminde hesaplanarak tedavinin başarılı olduğu ve başarısızlıkla sonuçlandığı gruplar karşılaştırıldı. Bulgular: Tek doz MTX tedavisinin başarı oranı %66,2 olarak belirlendi. Başarısız tedavi grubunda 0. ve 4. gün β-HCG değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,018). Tedavinin başarılı olduğu grupta hastaların %38,7’sinde, başarısızlık ile sonuçlandığı grupta ise %35,3’ünde 4. gün β-HCG değerlerinde artış saptandı. Başarısız tedavi grubunda ΔHCG ortalama ve medyan de- ğerleri daha yüksek tespit edilse de fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p= 0,58). Tartışma ve Sonuç: Tek doz MTX tedavisinin başarısı konusunda; yüksek bazal β-HCG değerlerinin yanı sıra 4. gün β-HCG değerlerinde artış gözlenen hastalar için yüksek ΔHCG değeri ile de başarısızlık öngörülebilir

Kadınlarda dismenore sık karşılaşılan, hastanın yaşam kalitesini azaltan, önemli bir sağlık sorunudur. Dismenorenin sağlık sistemi üzerine ekonomik yükü de oldukça fazladır. Dismenore, şiddetine bağlı olarak iş, okul ve diğer günlük aktivitelerden alıkoyabilmektedir. Primer dismenore, herhangi bir pelvik patoloji olmadan, menstrüasyon sırasında alt abdominal bölgede görülen, tekrarlayan, kramp tarzında ağrıdır. Sekonder dismenore ise pelvik patoloji varlığında görülen menstrüasyon ağrısıdır. Primer dismenore reprodüktif yaş grubunda, özellikle de adölesanlarda çok sık rastlanan bir problem iken, sekonder dismenore kırklı ve ellili yaşlarda daha sık görülür. Doğru tanı için, semptomların detaylı olarak değerlendirilmesi ve kapsamlı bir fizik muayene çok önemlidir. Hastalığın tedavi seçenekleri için konservatif yaklaşımlardan medikal tedaviye kadar, geniş bir yelpaze söz konusudur. Bu derlemede primer dismenoreyi güncel bilgiler eşliğinde ele almak ve tedavi yaklaşımları konusunda bilgi vermek amaçlanmıştır.