Büşra Arık Şen
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Büşra Arık Şen has a total of 57 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Esra Karabulut
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi
2 shared publications - Nalan Bostan Akmeşe
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi
2 shared publications - Aslıhan Doğan1 shared publication
- Ayşe Burcu Başçı
Hitit Üniversitesi
1 shared publication - Ayşenur Atay1 shared publication
- Ayşenur Kamalak Bayram1 shared publication
Latest Publications
- 13 February 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 159-172
Helikopter Ebeveynlik ve Çocuk Gelişimine Etkileri
Aile toplumun temel birimi olmasının yanı sıra çocukların ilk eğitimlerini aldıkları güven ve kabul gördükleri sosyal bir ortam sağlamaktadır. Ebeveynlik stilleri; kültürel, sosyal, ekonomik ve bireysel faktörlere bağlı olarak çeşitlilik gösterse de ebeveyn davranışlarının merkezinde genellikle koruma eğilimi bulunmaktadır. Bununla birlikte teknolojik gelişmeler değişen çocukluk algısı ve ailedeki çocuk sayısını azalması gibi toplumsal dönüşümler ebeveynlik yaklaşımlarını da zaman içinde değişmesine neden olmuştur. Ebeveyn stillerinin koruma sınırlarını aşarak aşırı kontrol edici bir niteliğe bürünmesi olumsuz ebeveynlik tutumlarını ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Helikopter Ebeveynlik de bu anlamda giderek literatürde daha fazla gündeme gelen ebeveyn stillerinden biri haline gelmiştir. Helikopter ebeveynlik kavramı bir çocuğun annesinin sürekli olarak etrafında bulunmasını ve aşırı kontrol edici tutumlarını helikopterin havada dolaşmasına benzetmesiyle ortaya çıkmış bir terimdir. Literatürde farklı terim ve metaforlarla açıklanmaya çalışılsa da helikopter ebeveynlik; özünde çocuğun yaşamına aşırı müdahale edilmesini ve ebeveyn beklentilerinin olan sınırının üzerine çıkmasını ifade etmektedir. Helikopter ebeveynlik niyet olarak çocuğu korumaya yönelik davranışlar olarak ortaya çıkabilse de araştırmalar bu tutumun uzun vadede çocukta ebeveyne bağımlılık, özgüven eksikliği ve psikolojik iyi oluş da bozulma gibi olumsuz sonuçlara yol açabildiğini göstermektedir. Bu yaklaşım ve ebeveyn davranışları başlangıçta çocuğun günlük sorunlarını kolaylaştırıcı bir yaklaşım gibi görünmesine rağmen zamanla çocukta psikolojik yükün artmasına neden olmaktadır. Uluslararası alanda helikopter ebeveynlik üzerine yapılan çalışmaların oldukça fazla olmasına karşın ulusal düzeyde araştırma sayısının sınırlı olması bu çalışmayı önemli kılmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın literatüre katkı sağlamasını yanı sıra hem ebeveynlere hem de gelecekte ebeveyn olmayı planlayan çiftlere helikopter ebeveynlik ve çocuk sağlığına ilişkin sonuçlar konusunda önemli bilgiler sunacağı öngörülmektedir. The family is not only the basic unit of society, but also provides a social environment where children receive their initial education and feel secure and accepted. Although parenting styles vary depending on cultural, social, economic, and individual factors, protective tendencies are generally at the core of parental behavior. However, technological developments, changing perceptions of childhood, and social transformations such as a decrease in the number of children per family have caused parenting approaches to change over time. When parenting styles go beyond the boundaries of protection and become overly controlling, it paves the way for negative parenting attitudes. In this sense, helicopter parenting has become one of the parenting styles increasingly discussed in the literature. The concept of helicopter parenting is a term that emerged from comparing a mother's constant presence around her child and her overly controlling attitudes to a helicopter hovering in the air. Although it is explained in the literature using different terms and metaphors, helicopter parenting essentially refers to excessive interference in a child's life and parental expectations that exceed reasonable limits. Although helicopter parenting may appear to be behavior intended to protect the child, research shows that this attitude can lead to negative outcomes for the child in the long term, such as dependence on the parent, lack of self-confidence, and impaired psychological well-being. Although this approach and parental behavior initially appear to be a helpful approach to the child's daily problems, over time it leads to an increase in the child's psychological burden. While there is a considerable amount of research on helicopter parenting internationally, the limited number of studies at the national level makes this study significant. In this context, it is anticipated that the study will contribute to the literature and provide important information on the outcomes of helicopter parenting and child health to both parents and couples planning to become parents in the future.
- 13 February 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 159-172
Helikopter Ebeveynlik ve Çocuk Gelişimine Etkileri
Aile toplumun temel birimi olmasının yanı sıra çocukların ilk eğitimlerini aldıkları güven ve kabul gördükleri sosyal bir ortam sağlamaktadır. Ebeveynlik stilleri; kültürel, sosyal, ekonomik ve bireysel faktörlere bağlı olarak çeşitlilik gösterse de ebeveyn davranışlarının merkezinde genellikle koruma eğilimi bulunmaktadır. Bununla birlikte teknolojik gelişmeler değişen çocukluk algısı ve ailedeki çocuk sayısını azalması gibi toplumsal dönüşümler ebeveynlik yaklaşımlarını da zaman içinde değişmesine neden olmuştur. Ebeveyn stillerinin koruma sınırlarını aşarak aşırı kontrol edici bir niteliğe bürünmesi olumsuz ebeveynlik tutumlarını ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Helikopter Ebeveynlik de bu anlamda giderek literatürde daha fazla gündeme gelen ebeveyn stillerinden biri haline gelmiştir. Helikopter ebeveynlik kavramı bir çocuğun annesinin sürekli olarak etrafında bulunmasını ve aşırı kontrol edici tutumlarını helikopterin havada dolaşmasına benzetmesiyle ortaya çıkmış bir terimdir. Literatürde farklı terim ve metaforlarla açıklanmaya çalışılsa da helikopter ebeveynlik; özünde çocuğun yaşamına aşırı müdahale edilmesini ve ebeveyn beklentilerinin olan sınırının üzerine çıkmasını ifade etmektedir. Helikopter ebeveynlik niyet olarak çocuğu korumaya yönelik davranışlar olarak ortaya çıkabilse de araştırmalar bu tutumun uzun vadede çocukta ebeveyne bağımlılık, özgüven eksikliği ve psikolojik iyi oluş da bozulma gibi olumsuz sonuçlara yol açabildiğini göstermektedir. Bu yaklaşım ve ebeveyn davranışları başlangıçta çocuğun günlük sorunlarını kolaylaştırıcı bir yaklaşım gibi görünmesine rağmen zamanla çocukta psikolojik yükün artmasına neden olmaktadır. Uluslararası alanda helikopter ebeveynlik üzerine yapılan çalışmaların oldukça fazla olmasına karşın ulusal düzeyde araştırma sayısının sınırlı olması bu çalışmayı önemli kılmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın literatüre katkı sağlamasını yanı sıra hem ebeveynlere hem de gelecekte ebeveyn olmayı planlayan çiftlere helikopter ebeveynlik ve çocuk sağlığına ilişkin sonuçlar konusunda önemli bilgiler sunacağı öngörülmektedir. The family is not only the basic unit of society, but also provides a social environment where children receive their initial education and feel secure and accepted. Although parenting styles vary depending on cultural, social, economic, and individual factors, protective tendencies are generally at the core of parental behavior. However, technological developments, changing perceptions of childhood, and social transformations such as a decrease in the number of children per family have caused parenting approaches to change over time. When parenting styles go beyond the boundaries of protection and become overly controlling, it paves the way for negative parenting attitudes. In this sense, helicopter parenting has become one of the parenting styles increasingly discussed in the literature. The concept of helicopter parenting is a term that emerged from comparing a mother's constant presence around her child and her overly controlling attitudes to a helicopter hovering in the air. Although it is explained in the literature using different terms and metaphors, helicopter parenting essentially refers to excessive interference in a child's life and parental expectations that exceed reasonable limits. Although helicopter parenting may appear to be behavior intended to protect the child, research shows that this attitude can lead to negative outcomes for the child in the long term, such as dependence on the parent, lack of self-confidence, and impaired psychological well-being. Although this approach and parental behavior initially appear to be a helpful approach to the child's daily problems, over time it leads to an increase in the child's psychological burden. While there is a considerable amount of research on helicopter parenting internationally, the limited number of studies at the national level makes this study significant. In this context, it is anticipated that the study will contribute to the literature and provide important information on the outcomes of helicopter parenting and child health to both parents and couples planning to become parents in the future.
- Open Access
- 13 February 2026
- Published by Academician Publishing
Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği V
- 13 February 2026
- Published by Academician Publishing
Open AccessÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği V
- Open Access
- 31 January 2026
- Published by Adnan Menderes University in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 10 (1) , 41-54
Ortaokul Öğrencilerinin Sağlık Taraması ile Sağlık Sorunlarının Belirlenmesi
Amaç: Türkiye’de genç nüfus ve okul çağı çocuk sayısı hızla artmaktadır. Ülkemizde 0-17 yaş aralığında yaklaşık 23 milyon çocuk bulunmakta ve okul çağı çocukları nüfusun önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Bu çocukların %28.8’ini ortaokul yaş grubu oluşturmaktadır. Sağlıklı bir toplumun temeli, çocukluk dönemine dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Aydın ilindeki bir ortaokulda öğrencilerin sağlık taramalarıyla sağlık sorunlarının belirlenmesidir. Elde edilecek verilerle çocuk sağlığına ve literatüre katkı sağlanması beklenmektedir. Yöntem: Bu araştırma, 5 Şubat-5 Nisan 2024 tarihleri arasında Aydın ilinde yer alan bir ortaokuldaki 9-11 yaş aralığındaki öğrenciler ile yürütülmüştür. Aydın ili merkezinde yer alan tüm ortaokulların isim listesinden kura yöntemi ile bir ortaokul seçilmiştir. Bu ortaokulda yer alan öğrencilerin arasından basit rastgele örneklem yöntemi ile 368 öğrenci seçilerek gönüllü olanları araştırmaya dahil edilmiştir. Öğrencilerden yazılı onam alınmıştır. Öğrencilerin sosyodemografik bilgileri ve sağlık tarama sonuçları, Öğrenci Tanıtıcı Bilgi Formu ile Sağlık Taraması Değerlendirme Formu aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Araştırmada yer alan öğrencilerin %51.9’u kızdır. Göz kırma kusuru, kız öğrencilerin %18.3’ünde, erkek öğrencilerin ise %14.1’inde görülmüştür. Diş sağlığı sorunu olarak öğrencilerin %46.5’inde çürük diş bulunmuştur. Beden kitle indeksi (BKİ) sonuçlarına göre, öğrencilerin %50.3’ü zayıf, %40.8’i sağlıklı kilolu, %9’u ise fazla kilolu veya obezdir. Sonuç: Okul çağı çocukların sağlık hizmetleri, çocukların fiziksel, ruhsal ve sosyal sağlıklarını korumada büyük önem taşımaktadır. Sağlık taramaları, sağlık sorunlarının erken tespitini sağlamakta ve çözüm önerileri sunulmasına katkı sağlamaktadır. Bu çalışma, okul çağındaki sağlık sorunlarının belirlenmesine ve önlenmesine yönelik olarak verilerin oluşturulmasına önemli bir katkı sağlamıştır.
- 31 January 2026
- Published by Adnan Menderes University in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 10 (1) , 41-54
Open AccessOrtaokul Öğrencilerinin Sağlık Taraması ile Sağlık Sorunlarının Belirlenmesi
Amaç: Türkiye’de genç nüfus ve okul çağı çocuk sayısı hızla artmaktadır. Ülkemizde 0-17 yaş aralığında yaklaşık 23 milyon çocuk bulunmakta ve okul çağı çocukları nüfusun önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Bu çocukların %28.8’ini ortaokul yaş grubu oluşturmaktadır. Sağlıklı bir toplumun temeli, çocukluk dönemine dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Aydın ilindeki bir ortaokulda öğrencilerin sağlık taramalarıyla sağlık sorunlarının belirlenmesidir. Elde edilecek verilerle çocuk sağlığına ve literatüre katkı sağlanması beklenmektedir. Yöntem: Bu araştırma, 5 Şubat-5 Nisan 2024 tarihleri arasında Aydın ilinde yer alan bir ortaokuldaki 9-11 yaş aralığındaki öğrenciler ile yürütülmüştür. Aydın ili merkezinde yer alan tüm ortaokulların isim listesinden kura yöntemi ile bir ortaokul seçilmiştir. Bu ortaokulda yer alan öğrencilerin arasından basit rastgele örneklem yöntemi ile 368 öğrenci seçilerek gönüllü olanları araştırmaya dahil edilmiştir. Öğrencilerden yazılı onam alınmıştır. Öğrencilerin sosyodemografik bilgileri ve sağlık tarama sonuçları, Öğrenci Tanıtıcı Bilgi Formu ile Sağlık Taraması Değerlendirme Formu aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Araştırmada yer alan öğrencilerin %51.9’u kızdır. Göz kırma kusuru, kız öğrencilerin %18.3’ünde, erkek öğrencilerin ise %14.1’inde görülmüştür. Diş sağlığı sorunu olarak öğrencilerin %46.5’inde çürük diş bulunmuştur. Beden kitle indeksi (BKİ) sonuçlarına göre, öğrencilerin %50.3’ü zayıf, %40.8’i sağlıklı kilolu, %9’u ise fazla kilolu veya obezdir. Sonuç: Okul çağı çocukların sağlık hizmetleri, çocukların fiziksel, ruhsal ve sosyal sağlıklarını korumada büyük önem taşımaktadır. Sağlık taramaları, sağlık sorunlarının erken tespitini sağlamakta ve çözüm önerileri sunulmasına katkı sağlamaktadır. Bu çalışma, okul çağındaki sağlık sorunlarının belirlenmesine ve önlenmesine yönelik olarak verilerin oluşturulmasına önemli bir katkı sağlamıştır.
- Open Access
- 3 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 225-232
Hemşirelerde Mesleki Kas-İskelet Sistemi Hastalıkları ve Önleyici Müdahaleler
İnsanlar, yaşamlarını sürdürebilmek ve ekonomik gereksinimlerini karşılayabilmek için gelir sağlayan bir işte çalışmak ve hayatlarını idame ettirmek durumundadır. Çalışan bireylerin, iş ortamından veya yürüttükleri mesleki faaliyetlerden kaynaklanan sağlık sorunları, «meslek hastalıkları» kapsamında değerlendirilmektedir. Kas-iskelet sistemi hastalıkları ise; yapılan iş kaynaklı kişinin bedeninde fizyolojik olarak zorlanma, yaralanma ve sakatlıklara yol açan hastalıklar olarak tanımlanmaktadır. Kişinin yaptığı iş kaynaklı olarak yaşadığı kas-iskelet sistemi hastalıklar ise mesleki kas-iskelet sistemi hastalıkları olarak adlandırılmaktadır. Mesleki kas-iskelet sistemi hastalıklarının etiyolojisinde multifaktöriyel risk faktörleri rol oynamaktadır. Bu faktörler; fizyolojik ve ergonomik unsurlar (tekrarlayan uygunsuz hareketler, yanlış postür duruşu vb.), psikososyal dinamikler (iş stresi, iş yükü, organizasyonel faktörler, yaşanan mobing varlığı vb.) ve bireysel özellikler (yaş, cinsiyet, fiziksel yapı, önceden var olan kronik hastalık öyküsü vb.) şeklinde sınıflandırılabilir. Kas-iskelet sistemi problemlerinin oluşmasında tek başına bir faktör etkili olabildiği gibi üç faktörün birleşimi de kas-iskelet sistemi problemlerinin oluşmasına sebep olabilmektedir. Sağlık hizmetleri sektöründe görev yapan profesyoneller arasında hemşireler, iş yükü ve sorumluluk yoğunluğu açısından en fazla görev üstlenen meslek grubunu oluşturmaktadır. Özellikle fiziksel olarak zorlayıcı ve ergonomik açıdan uygunsuz çalışma koşullarına sıklıkla maruz kalmaları, hemşirelerin kas-iskelet sistemi hastalıklarına yakalanma riskini diğer sağlık çalışanlarına kıyasla önemli ölçüde artırmaktadır. Mesleki Kas-İskelet sistemi rahatsızlıkları yaşayan hemşirelerde mesleki memnuniyet düzeylerinde azalma, üretkenlik kaybı ve tükenmişlik sendromu yaşama, yaşam kalitesinde ve standartlarında düşme gibi çok boyutlu sorunlar ile karşı karşıya kalınmaktadır. Söz konusu problemlerin; gerekli önlemlerin alınarak engellenmesi ve erken dönemde tespit edilmesi hem bireysel hem de kurumsal açıdan önem arz etmektedir. Bu çalışmada Mesleki Kas-İskelet Sistemi hastalıklarının tanımı, etiyolojisi, tedavi yaklaşımları ve koruyucu önlemler için yapılması gerekenler anlatılmak istenmektedir.
- 3 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 225-232
Open AccessHemşirelerde Mesleki Kas-İskelet Sistemi Hastalıkları ve Önleyici Müdahaleler
İnsanlar, yaşamlarını sürdürebilmek ve ekonomik gereksinimlerini karşılayabilmek için gelir sağlayan bir işte çalışmak ve hayatlarını idame ettirmek durumundadır. Çalışan bireylerin, iş ortamından veya yürüttükleri mesleki faaliyetlerden kaynaklanan sağlık sorunları, «meslek hastalıkları» kapsamında değerlendirilmektedir. Kas-iskelet sistemi hastalıkları ise; yapılan iş kaynaklı kişinin bedeninde fizyolojik olarak zorlanma, yaralanma ve sakatlıklara yol açan hastalıklar olarak tanımlanmaktadır. Kişinin yaptığı iş kaynaklı olarak yaşadığı kas-iskelet sistemi hastalıklar ise mesleki kas-iskelet sistemi hastalıkları olarak adlandırılmaktadır. Mesleki kas-iskelet sistemi hastalıklarının etiyolojisinde multifaktöriyel risk faktörleri rol oynamaktadır. Bu faktörler; fizyolojik ve ergonomik unsurlar (tekrarlayan uygunsuz hareketler, yanlış postür duruşu vb.), psikososyal dinamikler (iş stresi, iş yükü, organizasyonel faktörler, yaşanan mobing varlığı vb.) ve bireysel özellikler (yaş, cinsiyet, fiziksel yapı, önceden var olan kronik hastalık öyküsü vb.) şeklinde sınıflandırılabilir. Kas-iskelet sistemi problemlerinin oluşmasında tek başına bir faktör etkili olabildiği gibi üç faktörün birleşimi de kas-iskelet sistemi problemlerinin oluşmasına sebep olabilmektedir. Sağlık hizmetleri sektöründe görev yapan profesyoneller arasında hemşireler, iş yükü ve sorumluluk yoğunluğu açısından en fazla görev üstlenen meslek grubunu oluşturmaktadır. Özellikle fiziksel olarak zorlayıcı ve ergonomik açıdan uygunsuz çalışma koşullarına sıklıkla maruz kalmaları, hemşirelerin kas-iskelet sistemi hastalıklarına yakalanma riskini diğer sağlık çalışanlarına kıyasla önemli ölçüde artırmaktadır. Mesleki Kas-İskelet sistemi rahatsızlıkları yaşayan hemşirelerde mesleki memnuniyet düzeylerinde azalma, üretkenlik kaybı ve tükenmişlik sendromu yaşama, yaşam kalitesinde ve standartlarında düşme gibi çok boyutlu sorunlar ile karşı karşıya kalınmaktadır. Söz konusu problemlerin; gerekli önlemlerin alınarak engellenmesi ve erken dönemde tespit edilmesi hem bireysel hem de kurumsal açıdan önem arz etmektedir. Bu çalışmada Mesleki Kas-İskelet Sistemi hastalıklarının tanımı, etiyolojisi, tedavi yaklaşımları ve koruyucu önlemler için yapılması gerekenler anlatılmak istenmektedir.
- Open Access
- 3 November 2025
- Published by Academician Publishing
Güncel Hemşirelik Çalışmaları X (AYBAK 2025 Güz)
- 3 November 2025
- Published by Academician Publishing
Open AccessGüncel Hemşirelik Çalışmaları X (AYBAK 2025 Güz)
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 167-181
Geriatrik Rehabilitasyon
Yaşlanma; her canlıda kaçınılmaz olarak yaşanan, karmaşık yapılı ve çok faktörlü sebepleri olan doğumla birlikte başlayan sürecin ilerlemesi ile geri dönülmez yapısal ve fonksiyonel değişiklikler olarak tanımlanmaktadır. İnsanların düzenli tıbbi takiplerini yaptırması, teknolojinin ilerlemesi sonucu hastalıkların tedavisinin gün geçtikçe artması, sosyoekonomik ve kültürel koşulların iyileşmesinin bir sonucu olarak ulusal ve uluslararası alanda ortalama yaşam süresi artmıştır. Bu sebeple sağlıklı, bağımsız ve sosyal bir yaşlılık dönemi geçirebilmek için geriatrik rehabilitasyon daha da önem kazanan alanlardan biri haline gelmiştir. Geriatrik rehabilitasyon; yaşlanma ile meydana gelen fizyolojik, psikolojik, mental ve sosyal yönden oluşan olumsuzlukların bir veya birkaçı sebebiyle bireylerde meydana getirdiği fonksiyon kaybını azaltmak, azalan yaşam kalitesini yeniden artırmak amacıyla hasta ve ailesinin de sürece dahil edildiği ve farklı disiplinlerin iş birliği sonucu oluşturulan ve yürütülen bilim dalıdır. Geriatrik rehabilitasyonun başarılı olabilmesi için gereken adımların, ekibin ve rehabilitasyon hizmetinin verildiği alanların bilinmesi hem bireysel hem de toplumsal anlamda yaşlılık dönemi için son derece önemlidir. Bu sebeple bu çalışmanın hem literatüre hem de alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Aging is defined as irreversible structural and functional changes with the progression of the process that starts with birth, which inevitably occurs in every living thing, has a complex structure and multifactorial causes. As a result of people having regular medical follow-ups, the treatment of diseases increasing day by day as a result of the advancement of technology, and the improvement of socioeconomic and cultural conditions, the average life expectancy has increased nationally and internationally. For this reason, geriatric rehabilitation has become one of the areas that have become more important in order to have a healthy, independent and social old age. Geriatric rehabilitation is a branch of science that is created and carried out as a result of the cooperation of different disciplines and in which the patient and his/her family are included in the process in order to reduce the loss of function caused by one or more of the physiological, psychological, mental and social problems caused by aging and to increase the quality of life again. Knowing the steps, the team and the areas where rehabilitation services are provided in order for geriatric rehabilitation to be successful is extremely important for both individual and social aging. For this reason, it is thought that this study will contribute to both the literature and the field.
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 167-181
Geriatrik Rehabilitasyon
Yaşlanma; her canlıda kaçınılmaz olarak yaşanan, karmaşık yapılı ve çok faktörlü sebepleri olan doğumla birlikte başlayan sürecin ilerlemesi ile geri dönülmez yapısal ve fonksiyonel değişiklikler olarak tanımlanmaktadır. İnsanların düzenli tıbbi takiplerini yaptırması, teknolojinin ilerlemesi sonucu hastalıkların tedavisinin gün geçtikçe artması, sosyoekonomik ve kültürel koşulların iyileşmesinin bir sonucu olarak ulusal ve uluslararası alanda ortalama yaşam süresi artmıştır. Bu sebeple sağlıklı, bağımsız ve sosyal bir yaşlılık dönemi geçirebilmek için geriatrik rehabilitasyon daha da önem kazanan alanlardan biri haline gelmiştir. Geriatrik rehabilitasyon; yaşlanma ile meydana gelen fizyolojik, psikolojik, mental ve sosyal yönden oluşan olumsuzlukların bir veya birkaçı sebebiyle bireylerde meydana getirdiği fonksiyon kaybını azaltmak, azalan yaşam kalitesini yeniden artırmak amacıyla hasta ve ailesinin de sürece dahil edildiği ve farklı disiplinlerin iş birliği sonucu oluşturulan ve yürütülen bilim dalıdır. Geriatrik rehabilitasyonun başarılı olabilmesi için gereken adımların, ekibin ve rehabilitasyon hizmetinin verildiği alanların bilinmesi hem bireysel hem de toplumsal anlamda yaşlılık dönemi için son derece önemlidir. Bu sebeple bu çalışmanın hem literatüre hem de alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Aging is defined as irreversible structural and functional changes with the progression of the process that starts with birth, which inevitably occurs in every living thing, has a complex structure and multifactorial causes. As a result of people having regular medical follow-ups, the treatment of diseases increasing day by day as a result of the advancement of technology, and the improvement of socioeconomic and cultural conditions, the average life expectancy has increased nationally and internationally. For this reason, geriatric rehabilitation has become one of the areas that have become more important in order to have a healthy, independent and social old age. Geriatric rehabilitation is a branch of science that is created and carried out as a result of the cooperation of different disciplines and in which the patient and his/her family are included in the process in order to reduce the loss of function caused by one or more of the physiological, psychological, mental and social problems caused by aging and to increase the quality of life again. Knowing the steps, the team and the areas where rehabilitation services are provided in order for geriatric rehabilitation to be successful is extremely important for both individual and social aging. For this reason, it is thought that this study will contribute to both the literature and the field.
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 153-166
Yaşlılarda Etik ve Yasal Konular
Yaşlılık farklı fizyolojilere sahip canlılarda bile var olan doğum ile başlayan, kaçınılmaz ve geri dönüşü mümkün olmayan bir süreçtir. Teknoloji ve bilimin gelişmesi ışığında yaşlılık sınırı yukarı çekilmeye ve yaşlı nüfus genç nüfusa oranla artmaya başlamıştır. Yaşlanma durumu bireylerin bilişsel, fiziksel ve sosyal becerilerinde azalmalar olması sonucu bireylerin özerkliğinin azaldığı bir dönemdir. Yaşlı bireylerde özerkliğin kaybolması ve bulaşıcı olmayan hastalıkların görülme sıklığının artması yaşlı bireylerin fizyolojik, bilişsel ve sosyal destek ihtiyacını artırmaktadır. Yaşlı nüfusun ihtiyaç duyduğu sağlık, sosyal ve toplumsal destek ihtiyaçları karşılanırken bir takım etik sorunlar yaşanmakta ve yasal durumlara maruz kalınabilmektedir. Yaşlı nüfusun sağlığı ve bakımı ile ilgilenenlerin ve yaşlılık ile ilgili politika üreticilerin yaşlılık döneminde ortaya çıkabilen etik sorunları ve hukuki konular hakkında bilgi sahibi olması, bireylerin haklarının, mahremiyetlerinin ve haysiyetlerinin korunması açısından önemlidir. Old age is an inevitable and irreversible process that starts with birth, even in living beings with different physiologies. In the light of the development of technology and science, the age limit has started to be raised and the elderly population has started to increase compared to the young population. Aging is a period in which individuals' autonomy decreases as a result of decreases in cognitive, physical and social skills. The loss of autonomy in elderly individuals and the increase in the incidence of non-communicable diseases increase the need for physiological, cognitive and social support. While meeting the health, social and social support needs of the elderly population, some ethical problems are experienced and legal situations may be exposed. It is important for those who are interested in the health and care of the elderly population and policy makers on aging to have knowledge about ethical problems and legal issues that may arise in old age in order to protect the rights, privacy and dignity of individuals.
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 153-166
Yaşlılarda Etik ve Yasal Konular
Yaşlılık farklı fizyolojilere sahip canlılarda bile var olan doğum ile başlayan, kaçınılmaz ve geri dönüşü mümkün olmayan bir süreçtir. Teknoloji ve bilimin gelişmesi ışığında yaşlılık sınırı yukarı çekilmeye ve yaşlı nüfus genç nüfusa oranla artmaya başlamıştır. Yaşlanma durumu bireylerin bilişsel, fiziksel ve sosyal becerilerinde azalmalar olması sonucu bireylerin özerkliğinin azaldığı bir dönemdir. Yaşlı bireylerde özerkliğin kaybolması ve bulaşıcı olmayan hastalıkların görülme sıklığının artması yaşlı bireylerin fizyolojik, bilişsel ve sosyal destek ihtiyacını artırmaktadır. Yaşlı nüfusun ihtiyaç duyduğu sağlık, sosyal ve toplumsal destek ihtiyaçları karşılanırken bir takım etik sorunlar yaşanmakta ve yasal durumlara maruz kalınabilmektedir. Yaşlı nüfusun sağlığı ve bakımı ile ilgilenenlerin ve yaşlılık ile ilgili politika üreticilerin yaşlılık döneminde ortaya çıkabilen etik sorunları ve hukuki konular hakkında bilgi sahibi olması, bireylerin haklarının, mahremiyetlerinin ve haysiyetlerinin korunması açısından önemlidir. Old age is an inevitable and irreversible process that starts with birth, even in living beings with different physiologies. In the light of the development of technology and science, the age limit has started to be raised and the elderly population has started to increase compared to the young population. Aging is a period in which individuals' autonomy decreases as a result of decreases in cognitive, physical and social skills. The loss of autonomy in elderly individuals and the increase in the incidence of non-communicable diseases increase the need for physiological, cognitive and social support. While meeting the health, social and social support needs of the elderly population, some ethical problems are experienced and legal situations may be exposed. It is important for those who are interested in the health and care of the elderly population and policy makers on aging to have knowledge about ethical problems and legal issues that may arise in old age in order to protect the rights, privacy and dignity of individuals.
- Open Access
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
Geriatrik Bakım
Yaşlılık, Yaşlanma Fizyolojisi ve Teoriler Osman BAL Yaşlanmanın Biyolojik Temelleri ve Yaşlanma Mekanizmaları Çiğdem ÖKTEN Çok Yönlü Geriatrik Değerlendirme Sema ÜSTÜNDAĞ Geriatrik Sendromlar Latife UTAŞ AKHAN Yaşlılıkta Sık Görülen Sorunlar (Kronik Hastalıklar) ve Yönetimi Nurten TERKEŞ Geriatrik Aciller Ayşenur KAMALAK BAYRAM Yaşlılarda Evde Bakım Nurten TERKEŞ Yaşlı Bireylerde İletişim Esra KARABULUT Yaşlı Ayrımcılığı, İstismarı ve İhmali Havva GEZGİN YAZICI Yaşlılıkta Kriz ve Yas Fatma BOĞAN Yaşlılarda Etik ve Yasal Konular Büşra ARIK ŞEN Esra KARABULUT Geriatrik Rehabilitasyon Buşra ARIK ŞEN
- 29 August 2024
- Published by Academician Publishing
Open AccessGeriatrik Bakım
Yaşlılık, Yaşlanma Fizyolojisi ve Teoriler Osman BAL Yaşlanmanın Biyolojik Temelleri ve Yaşlanma Mekanizmaları Çiğdem ÖKTEN Çok Yönlü Geriatrik Değerlendirme Sema ÜSTÜNDAĞ Geriatrik Sendromlar Latife UTAŞ AKHAN Yaşlılıkta Sık Görülen Sorunlar (Kronik Hastalıklar) ve Yönetimi Nurten TERKEŞ Geriatrik Aciller Ayşenur KAMALAK BAYRAM Yaşlılarda Evde Bakım Nurten TERKEŞ Yaşlı Bireylerde İletişim Esra KARABULUT Yaşlı Ayrımcılığı, İstismarı ve İhmali Havva GEZGİN YAZICI Yaşlılıkta Kriz ve Yas Fatma BOĞAN Yaşlılarda Etik ve Yasal Konular Büşra ARIK ŞEN Esra KARABULUT Geriatrik Rehabilitasyon Buşra ARIK ŞEN
- 28 December 2023
- Published by Ondokuz Mayis University in Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (3) , 455-468
ACİL SERVİSTE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN EMPATİ DÜZEYLERİ VE ALEKSİTİMİ VARLIĞI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Amaç: Bu araştırma Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde çalışan hemşirelerin empati düzeyleri ve aleksitimi varlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırmanın evrenini Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Çalışmada Örneklem seçme yöntemine gidilmemiş olup araştırmaya katılmayı kabul eden 90 hemşire ile çalışma tamamlanmıştır. Veri toplama araçları olarak sosyo-demografik özelikleri belirleyen “Kişisel Bilgi Formu” ve “Toronto Aleksitimi Ölçeği” “Empatik Eğilim Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma 01.10.2020-01.01.2021 tarihleri arasında çalışmaya katılmayı kabul eden hemşirelerden toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler için sayı ve yüzde dağılımlarına bakılmıştır. Veriler normal dağılım gösterdiği için ileri istatistiksel analizlerde parametrik testlerden iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi (t testi) ve ANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplamda 90 hemşire katılmıştır. Çalışmaya katılan hemşirelerin %36.7’si 18-24 yaş aralığında, %53.3’ü kadın, %72.2’sinin eğitim durumu lisans ve üstü eğitimdir. Hemşirelerin %60’ı bekar ve %50.7’sinin çocuğu yok, %56.7’sinin meslek deneyim süresi 0-5 yıl arasıdır. Katılımcıların %63.3’ü hemşirelik mesleğini isteyerek seçtiğini beyan etmiş ve %82.2’si ise acil serviste gönüllü çalıştıklarını bildirmişlerdir. Hemşirelerin Toronto Aleksitimi Ölçeği puan ortalaması 56.27±7.24 (orta düzeyde), Empatik eğilim ölçeği puan ortalaması ise 66.66±6.44 (orta düzeyde) bulunmuştur. Kadın hemşirelerin empatik eğilim ölçeğinden aldıkları puan ortalamaları anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p
- 28 December 2023
- Published by Ondokuz Mayis University in Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (3) , 455-468
ACİL SERVİSTE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN EMPATİ DÜZEYLERİ VE ALEKSİTİMİ VARLIĞI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Amaç: Bu araştırma Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde çalışan hemşirelerin empati düzeyleri ve aleksitimi varlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırmanın evrenini Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Çalışmada Örneklem seçme yöntemine gidilmemiş olup araştırmaya katılmayı kabul eden 90 hemşire ile çalışma tamamlanmıştır. Veri toplama araçları olarak sosyo-demografik özelikleri belirleyen “Kişisel Bilgi Formu” ve “Toronto Aleksitimi Ölçeği” “Empatik Eğilim Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma 01.10.2020-01.01.2021 tarihleri arasında çalışmaya katılmayı kabul eden hemşirelerden toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler için sayı ve yüzde dağılımlarına bakılmıştır. Veriler normal dağılım gösterdiği için ileri istatistiksel analizlerde parametrik testlerden iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi (t testi) ve ANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplamda 90 hemşire katılmıştır. Çalışmaya katılan hemşirelerin %36.7’si 18-24 yaş aralığında, %53.3’ü kadın, %72.2’sinin eğitim durumu lisans ve üstü eğitimdir. Hemşirelerin %60’ı bekar ve %50.7’sinin çocuğu yok, %56.7’sinin meslek deneyim süresi 0-5 yıl arasıdır. Katılımcıların %63.3’ü hemşirelik mesleğini isteyerek seçtiğini beyan etmiş ve %82.2’si ise acil serviste gönüllü çalıştıklarını bildirmişlerdir. Hemşirelerin Toronto Aleksitimi Ölçeği puan ortalaması 56.27±7.24 (orta düzeyde), Empatik eğilim ölçeği puan ortalaması ise 66.66±6.44 (orta düzeyde) bulunmuştur. Kadın hemşirelerin empatik eğilim ölçeğinden aldıkları puan ortalamaları anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p
- 6 June 2023
- Published by Caleo in Mediterranean Nursing and Midwifery
- Vol. 3 (2) , 64-71
Attitudes of Parents Living in Rural and Urban Areas in Kütahya Province Towards Childhood Vaccines
Conclusion:It has been observed that the mean scores of parents’ vaccination attitude in both urban and rural areas are at a moderate level. Results:The total score of vaccine-related community attitude-health belief model scale was found to be 87.63±9.84 for parents in urban areas and 89±6.44 for parents in rural areas. Perceived sensitivity, perceived importance/seriousness, perceived benefit, health responsibility sub-dimensions were higher, and perceived disability sub-dimension scores were found to be lower in those who thought that childhood vaccinations were necessary and had them done (p<0.05). It was determined that 97% of parents living in rural areas and 92.2% of parents living in urban areas had the vaccines included in the childhood vaccination calendar. 67.3% of parents living in rural areas stated that “vaccination is a legal obligation and every newborn baby/child should be vaccinated compulsory”. Method:The study is of descriptive comparative research type. The study was carried out interviews with parents between June and September 2021. A total of 254 parents, 153 from the urban area and 101 from the rural area, participated. In the study, descriptive questionnaire, vaccine-related community attitude-health belief model scale were used as data collection tools. Descriptive statistics, Spearman correlation analysis, Kruskal-Wallis test, Mann-Whitney U test were used in the analysis of the data. Objective:The aim of the study was to investigate the attitudes of parents living in rural and urban areas towards childhood vaccinations using the health belief model.
- 6 June 2023
- Published by Caleo in Mediterranean Nursing and Midwifery
- Vol. 3 (2) , 64-71
Attitudes of Parents Living in Rural and Urban Areas in Kütahya Province Towards Childhood Vaccines
Conclusion:It has been observed that the mean scores of parents’ vaccination attitude in both urban and rural areas are at a moderate level. Results:The total score of vaccine-related community attitude-health belief model scale was found to be 87.63±9.84 for parents in urban areas and 89±6.44 for parents in rural areas. Perceived sensitivity, perceived importance/seriousness, perceived benefit, health responsibility sub-dimensions were higher, and perceived disability sub-dimension scores were found to be lower in those who thought that childhood vaccinations were necessary and had them done (p<0.05). It was determined that 97% of parents living in rural areas and 92.2% of parents living in urban areas had the vaccines included in the childhood vaccination calendar. 67.3% of parents living in rural areas stated that “vaccination is a legal obligation and every newborn baby/child should be vaccinated compulsory”. Method:The study is of descriptive comparative research type. The study was carried out interviews with parents between June and September 2021. A total of 254 parents, 153 from the urban area and 101 from the rural area, participated. In the study, descriptive questionnaire, vaccine-related community attitude-health belief model scale were used as data collection tools. Descriptive statistics, Spearman correlation analysis, Kruskal-Wallis test, Mann-Whitney U test were used in the analysis of the data. Objective:The aim of the study was to investigate the attitudes of parents living in rural and urban areas towards childhood vaccinations using the health belief model.