OIOzlem Saniye İçMeli

Ozlem Saniye İçMeli

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ozlem Saniye İçMeli has a total of 16 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • The Effect of Plasma Osmolality on Prognosis in Non-Massive Pulmonary Embolism

    by Berrin Zinnet Eraslan, Sümeyye Kodalak-Cengiz, Özlem Saniye İçMeli, Nesrin Kiral, Sevda Şener-Cömert

    Objective: Plasma osmolality provides insight into fluid and electrolyte balance and can serve as a prognostic marker in critically ill patients. There is limited research on the relationship between plasma osmolality and mortality in pulmonary embolism (PE). The potential role of plasma osmolality in predicting mortality in PE patients is examined in this study. Methods: A retrospective analysis was conducted on patients admitted to the chest diseases ward with acute PE. Data on demographics, comorbidities, clinical and laboratory results, in-hospital mortality, and 30-day mortality were collected. Plasma osmolality was calculated using sodium, plasma glucose, and blood urea nitrogen (BUN) levels at admission. Patients were categorized into hyposmolality, normosmolality, and hyperosmolality groups. Results: The study included 226 patients (100 males, 44.2%), aged 23-90 years. In-hospital mortality occurred in 13 patients (5.8%). The mortality rate was significantly higher in patients with a simplified Pulmonary Embolism Severity Index score ≥1 (P = .031). In addition, lower albumin levels (P = .008) and higher BUN (P = .007) and urea levels (P = .005) were significantly associated with in-hospital mortality. No significant differences in D-dimer, creatinine, glucose, sodium, and osmolality levels were observed between patients who were discharged and those who experienced in-hospital mortality. Mortality rates within 30 days did not significantly differ across osmolality groups (P > .05). Conclusion: This study did not find a significant correlation between plasma osmolality and short-term mortality in patients with acute PE.Cite this article as: Eraslan BZ, Kodalak-Cengiz S, İçmeli ÖS, Kiral N, Şener-Cömert S. The effect of plasma osmolality on prognosis in non-massive pulmonary embolism. Cerrahpaşa Med J. 2025; 49, 0050, doi: 10.5152/cjm.2025.24050.

  • Open Access

    Red cell distribution width to albumin ratio and mortality in acute pulmonary thromboembolism

    by Berrin Zinnet Eraslan, Sumeyye Kodalak Cengiz, Ozlem Saniye İçMeli, Seda Beyhan Sagmen, Sevda Şener Cömert

    The red cell distribution width (RDW)/albumin ratio (RAR) is an inflammation-based prognostic biomarker. To date, its prognostic value in patients with pulmonary thromboembolism (PTE) has been investigated in only one study. This study aimed to assess the effect of RAR on mortality in patients with PTE. Patients admitted for PTE between 2017 and 2023 were retrospectively reviewed. The data collected included demographic information, comorbidities, clinical findings, RDW, albumin, troponin, D-dimer levels, and in-hospital and 30-day mortality outcomes. RAR was calculated by dividing the RDW by albumin. A total of 190 patients were included in the study, of whom 83 (43.7%) were male. The mean age was 63 years (range: 23–89), and the mean RAR was 4.48% ± 1.68% /g/dL. A positive correlation was observed between RAR and both age and troponin level, whereas inverse correlations were noted with systolic blood pressure (sBP), diastolic blood pressure (dBP), and oxygen saturation (SpO2). Using a cutoff value of 5.294 determined by ROC analysis, patients with RAR ≥ 5.294 had a significantly shorter mean survival time than those with RAR value < 5.294 (16.310 months vs 35.163 months; log-rank test, P < 0.001). Multivariate Cox regression analysis identified malignancy (hazard ratio [HR], 4.213; 95% confidence interval [CI], 1.103–16.090; P = 0.035) and RAR (HR: 1.295, 95% CI: 1.035–1.621, P = 0.024) as independent predictors of survival. In conclusion, an RAR value ≥ 5.294 was associated with significantly shorter survival, underscoring its potential utility as a prognostic marker in clinical practice for non-massive PTE.


  • Open Access

    Künt Toraks Travması Sonucu Gelişen Bronşiyal Darlığın Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Açısından Önemi: Olgu Sunumu

    by Veysel Osman Soğukpınar, Cem Terece, Özlem Saniye İçMeli, Kağan Gürpınar

    Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (maluliyet oranının) tespiti bütün dünyada önemlidir. Çünkü kişinin vücudunda meydana gelen kısıtlılığın oransal olarak saptanması, kişide bazı haklar doğurmaktadır. Tazminat hakkı da bu haklardan biridir. Bu hususta her ülkede değişmekle birlikte ilgili mevzuatlar düzenlenmiştir. Ülkemizde meslekte kazanma gücü kaybı oranı belirlemede yürürlükte olan yönetmelik, 2008 yılında çıkarılan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği’dir. Solunumsal meslekte kazanma gücü kaybının değerlendirilmesinde de ilgili yönetmelik kullanılmaktadır. Bu yönetmelikte solunumsal açıdan genellikle hafif-orta-ağır şeklinde kategorize edilmektedir. Traktör römorkunun göğüs kafesi üzerinden geçmesi (künt toraks travması) sonucu pnömomediastinum ve hemopnömotoraks gelişen, sonraki süreçte sol ana bronşta darlık saptanan bir olguyu ilgili yönetmelik kapsamında maluliyet açısından tartışarak sunduk.

  • Open Access

    Türkiye'de Kanser ve Malulen Emeklilik: Adli Tıp Raporları Üzerinden Süreçsel Bir İnceleme

    by Hüseyin Çağrı Şahin, Selin Selek, Ahmet Naim Namlı, İbRahim Halil Özdemir, Özlem Saniye İçMeli

    Amaç: Bu çalışma kanser hastalarının malulen emeklilik raporlarının adli tıp perspektifinden değerlendirilmesinin önemini ele alarak, kurumlar arası değerlendirme farklılıkları ve raporların kabul ya da reddi için önemli olan faktörleri incelemektedir. Araştırmanın çıktıları adli tıp uzmanları, hukukçular ve sağlık profesyonellerine yönelik olup, kanser hastalarının malulen emeklilik sürecindeki potansiyel sorunlara ışık tutmayı ve hakkaniyete dayalı bir yaklaşımın benimsenmesini sağlayacak yasal düzenlemelerin yapılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Materyal ve Metod: Çalışmada kullanılan veriler 2019-2021 yılları arasında mahkeme tarafından beden çalışma gücünün en az %60’ını kaybedip kaybetmediği hususunda Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan (3. ATİK) görüş istenen kanser olguları retrospektif olarak dosya taraması ile elde edilmiştir. Bulgular: Bu çalışmada, 3. ATİK’ten malulen emeklilik hususunda mütalaa istenen 195 olgu incelenmiştir. Olguların %65,6’sı erkek, yaş ortalaması 52,78 ve %41,5’i 50-60 yaş aralığındadır. Başvuruların %87,2’si İş Mahkemesine yapılmıştır. Nüks, metastaz varlığı ve kanser evreleri ile 3. ATİK’in beden çalışma gücünün %60’ını kaybetme kararı arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. En sık akciğer, gastrointestinal ve meme kanseri nedeniyle başvuru yapılmıştır. Malulen emeklilik için Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK), Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu (SSYSK) ve 3. ATİK’ten alınan raporlarda SGK ile SSYSK kararlarının tamamen örtüştüğü ancak 3. ATİK’in hastaların malulen emekliliğe hak kazandığına dair kararlarının diğer kurumlardan belirgin düzeyde daha fazla olduğu görülmüştür. Sonuç: Kanser hastalarında nüks ve metastaz, malulen emeklilik değerlendirmesinde önem taşımaktadır. Kurumlar arasında malulen emeklilik kararlarındaki farklılıklar, hak kayıplarına yol açabilir. Kanser gibi ilerleyici hastalıklar için malulen emeklilik süreçlerindeki belirsizlik ve tutarsızlıklar, yargılama süreçlerini uzatmaktadır. Bu durum kanserle mücadele sürecinde olan hastalara ekonomik ve psikolojik zorluklar yaşatmaktadır. Sonuç olarak kararlardaki tutarlılığı sağlamak ve süreçleri standardize etmek amacıyla kurumlar arası iş birliği yapılmalı ve ortak uygulama yönergesi hazırlanmalıdır.

  • Open Access

    A Retrospective, Cross-Sectional, Descriptive Research: Evaluation of Traumatic Respiratory Impairment Cases That Were Sent to the Turkish Council of Forensic Medicine 3rd Speciality Board in 2020

    by Hakan Efil, Halil İlhan Aydoğdu, Özlem Saniye İçMeli, Ceyhun Küçük, Pınar Bakır Küçük

    Objective: It is important to determine whether there is a long-term loss of respiratory function in people who have had thoracic trauma, both in respect of the clinical follow-up of cases and in judicial terms (punishment/compensation). The aim of this study was to examine the data related to the nature of trauma and sequelae associated with the respiratory disability of trauma origin, and by reviewing the basis of sequela evaluation, to contribute to future clinical studies to reduce morbidity in thoracic trauma patients and to specialists working in the field of disability. Methods: A retrospective review was performed by examining the medical records of cases with thoracic trauma referred for evaluation of disability following trauma (workplace accident, assault, traffic accident). The data were retrieved from the electronic database. Results: The ages of the cases included in the study ranged from 8 to 84 years, with a median age of 44. When the gender distribution was evaluated, it was seen that 85.3% of the cases were male (n=133), and 14.7% were female (n=23). As a result of all the evaluations, it was determined that 10 (6.4%) cases had a loss of pulmonary function due to thoracic trauma, and the disability rate was determined. Conclusion: As evaluation made on the basis of test results or examination findings alone when determining respiratory function losses can be erroneous, the decision must be made with examinations in specialized centers by experienced physicians guided by respiratory function tests and assistive and supportive imaging results.