Grzegorz Wojciechowski
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Grzegorz Wojciechowski has a total of 1 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Anna Słowikowska
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 27 February 2024
- Published by Towarzystwo Naukowe KUL in Roczniki Nauk Prawnych
- Vol. 33 (3) , 87-98
Desakralizacja miejsc kultu. Przypadek francuski
Miejsca kultu to przestrzeń, która ma pomóc w nawiązaniu relacji i w spotkaniu z Bogiem. Jest to miejsce wyłączone z użytkowania świeckiego. Jednak nie jest pozbawione konieczności utrzymania i zabezpieczenia właśnie w wymiarze świeckim. Ideałem jest, gdy raz ustanowione miejsce kultu jako takie trwa niezakłócenie przez lata. Nie jest to jednak możliwe w każdym przypadku. Kościoły i kaplice niszczeją tak przez działania człowieka (chociażby wojny), jak i przyrody (kataklizmy). Niebezpiecznym czynnikiem jest także upływ czasu wraz z laicyzacją społeczności odpowiedzialnej za utrzymanie świątyni. Szczególnym przypadkiem jest Francja, gdzie sytuacja własnościowa Kościoła powoduje, że często można znaleźć ogłoszenie o możliwości kupna kościoła lub kaplicy. Społeczność lokalna zaś, najczęściej gmina, musi podjąć decyzję o sprzedaży budynku, który tylko obciąża budżet. Celem artykułu jest przedstawienie sytuacji desakralizacji miejsca kultu we Francji z perspektywy zarówno prawa kościelnego, jak i francuskiego.
- 27 February 2024
- Published by Towarzystwo Naukowe KUL in Roczniki Nauk Prawnych
- Vol. 33 (3) , 87-98
Open AccessDesakralizacja miejsc kultu. Przypadek francuski
Miejsca kultu to przestrzeń, która ma pomóc w nawiązaniu relacji i w spotkaniu z Bogiem. Jest to miejsce wyłączone z użytkowania świeckiego. Jednak nie jest pozbawione konieczności utrzymania i zabezpieczenia właśnie w wymiarze świeckim. Ideałem jest, gdy raz ustanowione miejsce kultu jako takie trwa niezakłócenie przez lata. Nie jest to jednak możliwe w każdym przypadku. Kościoły i kaplice niszczeją tak przez działania człowieka (chociażby wojny), jak i przyrody (kataklizmy). Niebezpiecznym czynnikiem jest także upływ czasu wraz z laicyzacją społeczności odpowiedzialnej za utrzymanie świątyni. Szczególnym przypadkiem jest Francja, gdzie sytuacja własnościowa Kościoła powoduje, że często można znaleźć ogłoszenie o możliwości kupna kościoła lub kaplicy. Społeczność lokalna zaś, najczęściej gmina, musi podjąć decyzję o sprzedaży budynku, który tylko obciąża budżet. Celem artykułu jest przedstawienie sytuacji desakralizacji miejsca kultu we Francji z perspektywy zarówno prawa kościelnego, jak i francuskiego.
- Open Access
- 25 August 2023
- Published by Towarzystwo Naukowe KUL in Roczniki Humanistyczne
- Vol. 71 (8) , 143-155
« Pain azyme » – c’est-a-dire ? Comment comprendre la caracteristique essentielle du pain eucharistique
The legislator of the 1983 Code of Canon Law sets forth the legal requirements for the validity of the substance of the Eucharist. In Can. 925 § 2, he included the disposition that the bread should be of wheat alone and recently made. In the General Instruction to the Roman Missal, however, these requirements are supplemented by an indication that the Eucharistic bread should also be unleavened (no. 320). The purpose of this paper is to show the latter feature as essential and symbolic, but not absolutely necessary in the context of the validity of the Eucharistic substance in the Catholic Church, because in the Latin liturgy the Eucharist is celebrated with unleavened bread, while in some Eastern Catholic Churches the Divine Liturgy is celebrated with leavened bread. The answer to the research problem posed in this way will be preceded by a linguistic analysis, in which the origin of the Polish adjective przaśny (‘unleavened’) will be explained, with references to the source Greek ἄζυμος, its derivative Latin azymus, and its French borrowing in the form of azyme (sans levain). Dans le Droit Canon de 1983, le législateur définit des exigences canoniques par rapport à la validité de la matière eucharistique. Dans le can. 924 § 2 on trouve une disposition concernant le pain, qui doit être purement constitué de blé et bien frais. Alors que dans l’Introduction générale du Missel romain ces exigences ont été complétées par une indication des caractéristiques du pain eucharistique selon lesquelles il devrait être sans levain (n° 320). Le but de cet article est de montrer cette dernière caractéristique comme essentielle et symbolique mais pas absolument nécessaire dans le contexte de la validité de la matière eucharistique dans l’Église catholique, car dans la liturgie latine, pour célébrer l’Eucharistie on utilise justement du pain azyme (sans levain), tandis que dans certaines Églises catholiques de rite oriental, on célèbre la Divine Liturgie avec du pain au levain. Des réponses au problème de recherche ainsi posé seront précédées d’une analyse linguistique dans laquelle l’origine de l’adjectif polonais przaśny (‘sans levain’) sera expliqué avec des références à la source grecque ἄζυμος d’où vient le mot latin azymus et son équivalent français azyme (‘sans levain’). Prawodawca w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. określa wymogi prawne odnoszące się do ważności materii eucharystycznej. W kan. 924 § 2 zawarł dyspozycję, iż chleb powinien być czysto pszenny i świeżo upieczony. Natomiast w Ogólnym Wprowadzeniu do Mszału Rzymskiego wymogi te uzupełnione zostały o wskazanie dotyczące również cechy chleba eucharystycznego, według której powinien być on niekwaszony (nr 320). Celem artykułu jest ukazanie właśnie tej ostatniej cechy jako istotnej i symbolicznej, ale nie bezwzględnie koniecznej w kontekście ważności materii eucharystycznej w Kościele katolickim, ponieważ w liturgii łacińskiej do sprawowania Eucharystii używa się właśnie chleba przaśnego (niekwaszonego), zaś w niektórych katolickich Kościołach wschodnich Boską Liturgię celebruje się na chlebie kwaszonym. Odpowiedzi na postawiony w ten sposób problem badawczy poprzedzone zostaną analizą językową, w której wyjaśnione zostanie pochodzenie polskiego przymiotnika przaśny (‘niekwaszony’) z odniesieniami do źródłowego greckiego ἄζυμος, pochodzącego od niego łacińskiego azymus i jego francuskiego zapożyczenia w postaci azyme (‘sans levain’).
- 25 August 2023
- Published by Towarzystwo Naukowe KUL in Roczniki Humanistyczne
- Vol. 71 (8) , 143-155
Open Access« Pain azyme » – c’est-a-dire ? Comment comprendre la caracteristique essentielle du pain eucharistique
The legislator of the 1983 Code of Canon Law sets forth the legal requirements for the validity of the substance of the Eucharist. In Can. 925 § 2, he included the disposition that the bread should be of wheat alone and recently made. In the General Instruction to the Roman Missal, however, these requirements are supplemented by an indication that the Eucharistic bread should also be unleavened (no. 320). The purpose of this paper is to show the latter feature as essential and symbolic, but not absolutely necessary in the context of the validity of the Eucharistic substance in the Catholic Church, because in the Latin liturgy the Eucharist is celebrated with unleavened bread, while in some Eastern Catholic Churches the Divine Liturgy is celebrated with leavened bread. The answer to the research problem posed in this way will be preceded by a linguistic analysis, in which the origin of the Polish adjective przaśny (‘unleavened’) will be explained, with references to the source Greek ἄζυμος, its derivative Latin azymus, and its French borrowing in the form of azyme (sans levain). Dans le Droit Canon de 1983, le législateur définit des exigences canoniques par rapport à la validité de la matière eucharistique. Dans le can. 924 § 2 on trouve une disposition concernant le pain, qui doit être purement constitué de blé et bien frais. Alors que dans l’Introduction générale du Missel romain ces exigences ont été complétées par une indication des caractéristiques du pain eucharistique selon lesquelles il devrait être sans levain (n° 320). Le but de cet article est de montrer cette dernière caractéristique comme essentielle et symbolique mais pas absolument nécessaire dans le contexte de la validité de la matière eucharistique dans l’Église catholique, car dans la liturgie latine, pour célébrer l’Eucharistie on utilise justement du pain azyme (sans levain), tandis que dans certaines Églises catholiques de rite oriental, on célèbre la Divine Liturgie avec du pain au levain. Des réponses au problème de recherche ainsi posé seront précédées d’une analyse linguistique dans laquelle l’origine de l’adjectif polonais przaśny (‘sans levain’) sera expliqué avec des références à la source grecque ἄζυμος d’où vient le mot latin azymus et son équivalent français azyme (‘sans levain’). Prawodawca w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. określa wymogi prawne odnoszące się do ważności materii eucharystycznej. W kan. 924 § 2 zawarł dyspozycję, iż chleb powinien być czysto pszenny i świeżo upieczony. Natomiast w Ogólnym Wprowadzeniu do Mszału Rzymskiego wymogi te uzupełnione zostały o wskazanie dotyczące również cechy chleba eucharystycznego, według której powinien być on niekwaszony (nr 320). Celem artykułu jest ukazanie właśnie tej ostatniej cechy jako istotnej i symbolicznej, ale nie bezwzględnie koniecznej w kontekście ważności materii eucharystycznej w Kościele katolickim, ponieważ w liturgii łacińskiej do sprawowania Eucharystii używa się właśnie chleba przaśnego (niekwaszonego), zaś w niektórych katolickich Kościołach wschodnich Boską Liturgię celebruje się na chlebie kwaszonym. Odpowiedzi na postawiony w ten sposób problem badawczy poprzedzone zostaną analizą językową, w której wyjaśnione zostanie pochodzenie polskiego przymiotnika przaśny (‘niekwaszony’) z odniesieniami do źródłowego greckiego ἄζυμος, pochodzącego od niego łacińskiego azymus i jego francuskiego zapożyczenia w postaci azyme (‘sans levain’).
- 27 December 2017
- Published by Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawla II in Studia Prawnicze KUL
- No. 4,p. 205-218
Struktura i kompetencje Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka
Dykasteria ds. promowania integralnego rozwoju człowieka będzie szczególnie kompetentna w kwestiach dotyczących migracji, potrzebujących, chorych i wyłączonych, zmarginalizowanych i ofiar konfliktów zbrojnych oraz katastrof naturalnych, więźniów, bezrobotnych i ofiar jakiejkolwiek formy niewolnictwa i tortury. Niniejszy artykuł ma celu ukazanie struktury i kompetencji nowopowstałej dykasterii, która wpisuje się w szeroki plan papieża zreformowania Kurii Rzymskiej w taki sposób, aby odpowiadając na potrzeby czasu i miejsca mogła ona lepiej realizować swoje główne zadanie, jakim jest niesienie pomocy Biskupowi Rzymu w załatwianiu spraw Kościoła powszechnego (kan. 360). Głównym zadaniem Dykasterii jest integrowanie różnych narodów ziemi.
- 27 December 2017
- Published by Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawla II in Studia Prawnicze KUL
- No. 4,p. 205-218
Struktura i kompetencje Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka
Dykasteria ds. promowania integralnego rozwoju człowieka będzie szczególnie kompetentna w kwestiach dotyczących migracji, potrzebujących, chorych i wyłączonych, zmarginalizowanych i ofiar konfliktów zbrojnych oraz katastrof naturalnych, więźniów, bezrobotnych i ofiar jakiejkolwiek formy niewolnictwa i tortury. Niniejszy artykuł ma celu ukazanie struktury i kompetencji nowopowstałej dykasterii, która wpisuje się w szeroki plan papieża zreformowania Kurii Rzymskiej w taki sposób, aby odpowiadając na potrzeby czasu i miejsca mogła ona lepiej realizować swoje główne zadanie, jakim jest niesienie pomocy Biskupowi Rzymu w załatwianiu spraw Kościoła powszechnego (kan. 360). Głównym zadaniem Dykasterii jest integrowanie różnych narodów ziemi.