MTMahmut Ercan Tanyeli̇

Mahmut Ercan Tanyeli̇

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Mahmut Ercan Tanyeli̇ has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Sensitivity and specificity assessment of four clinical tests for palmaris longus muscle by ultrasound

    by Zennure Adıgüzel Şahin, Mehmet Üzel, Fatma Güler Kahraman Yıldırım, Mahmut Ercan Tanyeli, Ahmet Ertaş, Deniz Palamar, Tuğçe Özekli Mısırlıoğlu, Kenan Akgün, Ahmet Dirican

    Objectives: This study aimed to evaluate the accuracy of four clinical tests confirmed by ultrasonography (USG) and to evaluate the role of age, sex, handedness, subcutaneous tissue thickness (STT), tendon thickness (TT), and STT/TT in determining the absence of the palmaris longus muscle. Patients and methods: In this descriptive study, 282 wrists of 141 healthy individuals (71 females, 70 males; mean age: 29±9.6 years; range, 21 to 55 years) were included between September 2021 and November 2022. The palmaris longus muscle tendon was identified by Schaeffer’s test, Mishra’s test I, Thompson’s test, and Pushpakumar’s test and then evaluated with USG. Before the tests, age, sex, and dominant hand information of the individuals were obtained. The STT and TT were measured with USG. Results: Sensitivity values by side were as follows (right/left respectively): Schaeffer’s 92%/73%, Mishra’s I 91%/93%, Thompson’s 84%/87%, and Pushpakumar’s 86%/91%. Specificity values by side were as follows (right/left respectively): Schaeffer’s 87%/95%, Mishra’s I 78%/82%, Thompson’s 78%/79%, and Pushpakumar’s 84%/82%. Sensitivity values by sex were as follows (female/male respectively): Schaeffer’s 81%/96%, Mishra’s I 92%/94%, Thompson’s 85%/90%, and Pushpakumar’s 91%/92%. Specificity values by sex were as follows (female/male respectively): Schaeffer’s 68%/90%, Mishra’s I 72%/90%, Thompson’s 72%/85%, and Pushpakumar’s 78%/85%. The intraclass correlation coefficient between clinical tests and USG was 0.94 for the left side and 0.95 for the right side. Conclusion: Mishra’s test I and Pushpakumar’s test can be used in females, while Schaeffer's test and Mishra’s test I can be used in males as a mutually supportive clinical test. Furthermore, while there may be false negative and false positive test results due to muscle variations, it should be noted that STT/TT is also effective, particularly on the right side.


  • Morphology of the lateral circumflex femoral artery in adult cadavers

    by Elif Cansu İbIş, Mahmut Ercan Tanyeli

    The lateral circumflex femoral artery (LCFA) is important for surgical approaches to the hip joint; its branches are often used as grafts and pedicled flaps. Our aim was to contribute to the literature by reporting variations. The LCFA branching pattern was studied in 26 lower limbs of formalin-fixed cadavers. It was recorded whether the LCFA originated from the femoral artery (FA) or the deep femoral artery (DFA). The distances of LCFA from the mid-inguinal point (MIP) and DFA; and the diameters of LCFA and its branches were measured with metric caliper. Side differences were analyzed by Wilcoxon test. The mean shortest distance from the LCFA to the MIP was 59.45 ± 13.06 mm and to the DFA was 19.23 ± 9.63 mm. The mean diameters of LCFA and its ascending, transverse, and descending branches were 5.82 ± 1.87 mm, 3.28 ± 0.87 mm, 3.02 ± 0.92 mm, and 3.61 ± 0.98 mm, respectively. The LCFA originated from 80.8% DFA and 19.2% FA. Data were evaluated jointly (p > 0.05). In one case, an accessory transverse branch was found. Spearman analysis shows that as the distance between the LCFA and the MIP increased, the diameter of the LCFA and its branches increased. Knowledge of the LCFA branching pattern is essential for interventional options in arterial grafts, such as bypass surgery, pedicled flaps, and surgical approaches to the hip joint. Preoperative radiologic evaluation for accurate knowledge of the topography of the branching pattern and vessel size can contribute to successful management of intraoperative blood loss and avoidance of iatrogenic injury.


  • Open Access

    Arteria Circumflexa Femoris Lateralis’in Az Görülen Bir Varyasyonu: Olgu Sunumu

    by Elif Cansu İbi̇ş, Mahmut Ercan Tanyeli̇, Mehmet Üzel, Ali Soyluoğlu

    Bu çalışmanın amacı arteria circumflexa femoris lateralis (ACFL)’in dallarının farklı çıkış özelliklerini bildirmek ve bu bölgede çalışacak olan hekimlere yol göstermektir. 2021-2022 yılları arasında, fakültemizin Anatomi Anabilim Dalı’nda arteria femoralis (AF) ve dallarının incelenmesi ile ilgili, formalin ile fikse edilmiş kadavralarda yapılan çalışma sırasında, 70 yaşındaki bir kadın kadavranın sol uyluk ön yüzünde, ACFL’nin inen dalının ayrı çıktığı bir olgu görüldü. Bu olguda ACFL’nin inen dalı, ayrı çıkışlı olarak, arteria profunda femoris (APF)’ten ve APF’nin çıkış noktasının 0,7 cm distalinde, anterolateralden çıkmaktaydı. ACFL’nin ortak kök halinde çıkan dalı ise APF’nin 1,8 cm distalinde, posterolateralden çıkmaktaydı. Çapları ölçüldüğünde inen dal 0,35 cm, kök dal ise 0,4 cm idi. İnen dalın mid-inguinal noktaya olan uzaklığı 3,2 cm iken, kök dalın uzaklığı 5 cm idi. Ortak kök halindeki dal laterale doğru 1,2 cm seyredip, çıkan ve transvers dallara ayrılmaktaydı. Çıkan dal 0,25 cm çapında iken, transvers dal 0,23 cm çapındaydı. Arteria circumflexa femoris medialis ise APF’den ince bir dal olarak, çıkmaktaydı. Literatürde ACFL’nin inen dalının ayrı çıkışı %0,6 ile %4 sıklıkta bildirilmiştir. ACFL’nin dalları, klinikte sıklıkla anterolateral pediküllü doku flebi olarak, çeşitli bypass cerrahilerinde greft olarak ve kanlanma yetersizliğinde kollateral arter olarak kullanılabilmektedir. Ayrıca vaskülarize iliak transplantasyonda da kullanıldığı bilinen bu arterin, varyasyonlarının göz önünde bulundurulması tanı ve tedavide hekimlere yardımcı olacaktır.

  • Open Access

    Aynı kadavrada arteria circumflexa femoris medialis ve lateralis’lerin atipik varyasyonu

    by Mehmet Üzel, Mahmut Ercan Tanyeli̇, Ayşe Derya ERTEM, Ali İhsan Soyluoğlu, Zennure Adigüzel Şahi̇n

    Arteria circumflexa femoris medialis (ACFM) ve arteria circumflexa femoris lateralis (ACFL) arteria profunda femoris (APF)’den orijin alır. Bununla birlikte, bu bölgede nadir veya yaygın olarak sınıflandırılabilecek birçok varyasyon vardır. Olgumuzda ACFM, arteria femoralis (AF) veya APF'den çıkan ayrı bir arter olarak mevcut değildi. ACFM 'nin yükselen dalı doğrudan AF'den, APF çıkış noktasının yakınından çıkmış ve ACFM'nin inen iki dalı farklı noktalardan APF’den çıkmıştı. Ayrıca ACFL APF'nin orijinine yakın AF’den çıkmıştı. ACFL’nin bu varyasyonu literatürde bulunabilmesine rağmen, ACFM’nin bu varyasyonu literatürde bulunamamıştır. ACFM ve ACFL’nin her türlü varyasyonu hakkında yeterli bilgiye sahip olmak, girişimci işlem planlamasında yol gösterici olacaktır.

  • Open Access

    Subakromiyal Sıkışma ve Nervus Suprascapularis Sıkışması Sendromları ile İlişkili Scapula Morfometrik Özellikleri

    by Cem Erçalik, Ahmet Ertaş, Mehmet Üzel, Mahmut Ercan Tanyeli̇, Ali İhsan Soyluoğlu

    Amaç: Subakromiyal sıkışma ve nervus suprascapularis sıkışması sendromları ile ilişkili olabilen scapula morfometrik özelliklerini incelemek. Gereç ve Yöntem: Anatomi Anabilim Dalı laboratuvarında bulunan, yaşı ve cinsiyeti belirsiz, toplam 71 adet scapula çalışmaya dahil edildi. Scapula’lar incisura scapulae şekline göre ve acromion alt yüzeyinin eğimi ve şekline göre tiplere ayrıldı. Buna ek olarak Incisura scapulae -tuberculum supraglenoidale, acromion-tuberculum supraglenoidale ve acromion- processus coracoideus arasındaki mesafe ölçüldü. Bulgular: Incisura scapulae şekillerinden J tipi en fazla (%36,6) görülürken, en az oranda foramen tipine (%4,2) rastlandı. Acromion’lar alt yüzey eğimlerine göre sınıflandıklarında, en sık Tip I (düz) acromion (%69), acromion’lar şekillerine göre sınıflandırıldıklarında ise en sık tip 2 (kare) tipi (%38) saptandı. Incisura scapulae -tuberculum supraglenoidale arasındaki mesafe ortalama 31.97±3.08 mm, acromion-tuberculum supraglenoidale arasındaki mesafe ortalama 24,7±3,97 mm, acromion- processus coracoideus arasındaki mesafe ise ortalama 33,1±5,53 mm olarak bulundu. Bu mesafelerin incisura scapulae tiplerine göre değerlendirilmesinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir sonuca rastlanmadı. Sonuç: Scapula morfometrik özelliklerinin belirlenmesi klinikte subakromiyal sıkışma ve nervus suprascapularis sıkışması sendromlarına daha iyi ışık tutabilir.