GTGizem Gül Turan

Gizem Gül Turan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Gizem Gül Turan has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Attentional Focus in Action: Enhancing Volleyball Performance in Female Youth Through Targeted Training Cues

    by Gizem Gül Turan, Betül Ergün, Fatma Kızılay

    This study examined the effects of internal and external focus training on balance, vertical jump performance, hand–eye coordination, and flexibility in junior and adolescent female volleyball players. Thirty-four participants (seventeen juniors and seventeen adolescents), aged 7–11 years and 12–14 years, respectively, and actively participating in girls’ volleyball teams, were included. Sociodemographic data were collected using a structured personal information form. Athletic performance was assessed using the Vertical Jump Test (VJT), Flamingo Balance Test (FBT), Y-Balance Test (YBT), Standard Sit and Reach Test (SRT), and Wall Catch Coordination Test (WCCT) to evaluate jump performance, static balance, dynamic balance, flexibility, and hand–eye coordination, respectively. Participants were randomly assigned to one of two training groups. The internal focus group performed exercises using internally focused instructions, whereas the external focus group trained with externally focused cues throughout the intervention. Statistically significant differences were observed between the internal and external focus groups in pre- and post-test outcomes of the VJT, FBT, YBT, and SRT ( p < 0.05). No significant between-group difference was identified for the WCCT ( p > 0.05). External focus training was more effective in improving jump performance, dynamic balance, and flexibility. In contrast, neither training approach demonstrated clear superiority in enhancing static balance or hand–eye coordination.

  • Traksiyona Bağlı Paraplejide Rehabilitasyon Programının Etkinliği: Olgu Sunumu

    by Betül Ergün, Egemen Kızılay, Gizem Gül Turan

    Omurilik yaralanmaları, motor, duyusal ve günlük yaşam fonksiyonlarını olumsuz yönde etkileyerek bireylerin yaşam kalitesi azaltmaktadır. Bu çalışmada, travma sonrasında L3-L4-L5 seviyesinde parapleji gelişen haftada beş gün, seans başına 45 dakika olmak üzere 8 haftalık fizyoterapi ve rehabilitasyon programına dahil edilen 41 yaşında bir erkek polis memurunun vakası değerlendirilmiştir. Rehabilitasyon programından önce kas kuvveti manuel kas testi ile, spastisite Modifiye Ashworth Skalası ile, motor ve duyusal kapasiteler ASIA ile, günlük yaşam aktivitelerindeki tamamlama yeteneği Barthel İndeksi ile ve yaşam kalitesi SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Rehabilitasyon programı; eklem hareket açıklığı egzersizleri, nöromüsküler elektriksel stimülasyon, oturma ve denge eğitimi, tilt table, paralel bar egzersizleri ve robotik rehabilitasyondan oluşuyordu. 8 hafta sonra kas kuvvetinde, ASIA motor ve duyusal skorlarında, Barthel İndeksi'nde ve yaşam kalitesi parametrelerinde iyileşmeler gözlendi. Bu bulgular, erken fizyoterapi müdahalelerinin omurilik yaralanması olmayan paraplejik hastalarda fonksiyonel kazanımları artırabileceğini ve yaşam kalitesini iyileştirebileceğini düşündürmektedir.

  • Çocuklarda Duyusal Gelişim ile Uyku Bozuklukları Arasındaki İlişki

    by Gizem Gül Turan, Fatma Aksu, Elif Güner, Ayşe Numanoğlu Akbaş

    Amaç: Son zamanlarda çocukların duyusal işlemleme ve düzenleme yetenekleri ile uykuyla ilgili davranışları arasında bağlantıların varlığından bahsedilmektedir. Duyusal işlemleme ve regülasyonu ile uykuya bağlı davranışlar arasındaki ilişkiler sıklıkla araştırılan konulardandır ve yapılan araştırmalar uykuda yaşanan problemler ile duyusal işlemleme kabiliyeti arasında ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmamızın temel amacı tipik gelişim gösteren çocuklarda ve gelişimsel problemleri olan çocuklarda duyusal işlem becerileri ile uyku düzeni arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yöntem: Bu çalışmaya yaşları iki ile on arasında değişen 57 çocuk katıldı. Katılımcılar tipik gelişim gösteren ve gelişimsel problemi olan olmak üzere iki grupta incelendi. Çocukların uyku alışkanlıkları ve uykuyla ilgili sorunları Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi Kısa Formu (ÇUAAKF), duyusal gelişim düzeyi ve duyusal işlemleme becerileri ise Kısa Duyu Profili (KDP) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Tipik gelişim gösteren çocuklarda ÇUAAKF ile KDP arasında orta-yüksek dereceli pozitif yönlü ilişkiler (r=0,716-0,477 p=0,001-0,045) bulunurken, gelişimsel problemleri olan çocuklarda orta dereceli pozitif ilişkiler (r=0,477-0,380 p=0,004-0,017) bulundu. Sonuç: Çalışmamız çocukların duyusal işlem becerileri ile uyku düzenleri arasındaki bağlantıları göstermiştir. Tipik gelişim gösteren çocuklarda bu ilişkilerin yüksek olması gelişimsel problemi olan çocuklarda spastisite, ağrı, kas iskelet sistemi deformiteleri gibi hastalığa özgü faktörlerin mevcut olması uyku alışkanlıklarını farklı açılardan etkilemesinden kaynaklı olabilir.

  • Open Access

    SPORA KATILAN ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN SPOR YARALANMASI KAYGI DÜZEYİ VE SPOR YARALANMASINI ÖNLEME FARKINDALIKLARININ İNCELENMESİ

    by Betül Ergün, Gizem Gül Turan, Fatma Kızılay

    Amaç: Sporcular, hangi sporu yaparlarsa yapsınlar, aktif spor kariyerleri boyunca çok sayıda yaralanmaylakarşılaşma olasılıkları yüksektir. Bu deneyimler spor yaralanmaları konusunda kaygıya yol açabilir. Bu nedenle, spor yaralanmalarının önlenmesi konusunda farkındalık yaratmak çok önemlidir. Bu çalışma, düzenli fiziksel aktivite ve spor yapan farklı akademik disiplinlerden üniversite öğrencileri arasında spor yaralanmaları ve spor yaralanmalarının önlenmesi konusunda farkındalık düzeylerini değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: Çalışmaya spor yapan 126 üniversite öğrencisi dahil edildi. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Spor Yaralanması Kaygı Ölçeği (SYKÖ) ve Spor Yaralanması Önleme Farkındalık Ölçeği (SYÖFÖ) kullanılarak toplandı. Sonuçlar: Üç farklı fakültedeki öğrenciler arasında toplam SYKÖ ve SYÖFÖ puanlarında anlamlı bir fark bulunmadı (p > 0,05). Ancak, üç fakültedeki öğrenciler arasında SYKÖ'ın "Yetenek Kaybı Kaygısı" (YKK) alt ölçeğinde anlamlı bir fark gözlendi (p < 0,05). Çiftler arası karşılaştırmalar, sağlık bilimleri ve tıp fakültesi öğrencileri arasında SYKÖ-YKK alt ölçeğinde önemli bir fark olduğunu ortaya koydu (p = 0,001). Sonuç: Her üç fakültedeki üniversite öğrencileri spor yaralanmaları konusunda normal düzeyde kaygı ve yüksek düzeyde spor yaralanması önleme farkındalığı gösterdi. Bu öğrenciler arasındaki yüksek düzeyde farkındalık, yaralanmaları önlemede önemli bir rol oynayabilir. Ek olarak, gözlemlenen düşük düzeyde kaygı, bu artan farkındalıkla ilişkili olabilir.


  • Open Access

    A Look into High-Intensity Interval Training for Breast Cancer

    by Müjde Damla Boyaci, Betül Ergün, Gizem Gül Turan, Fatma Kızılay

    Breast cancer is a common cancer worldwide. Although breast cancer affects both sexes, the prevalence is higher in women. In Türkiye, breast cancer affects about one in four women. Survival rates from breast cancer treatment are improving every day, and people need help with complications from treatment. Exercise is an effective and safe treatment for people with breast cancer. In recent years, the results on the use of high-intensity interval training (HIIT) in the treatment of breast cancer are remarkable. The purpose of this review was to determine the effect of HIIT in the treatment of breast cancer. The studies included in the review were those conducted between 2014 and 2024. PubMed, Scholar Google and Scopus databases were searched using the search terms “breast cancer and high intensity interval training”. According to the results of the studies included in this review, it was concluded that HIIT is an effective form of training on several health parameters in groups at risk of developing breast cancer, those undergoing breast cancer treatment, and breast cancer survivors. Further studies are needed to contribute to the clinical relevance of HIIT in individuals with breast cancer.

  • Open Access

    TELEREHABİLİTASYON KABUL ÖLÇEĞİ HASTA FORMUNUN TÜRKÇE VERSİYONUNUN GEÇERLİK VE GÜVENİRLİĞİNİN İNCELENMESİ

    by Gizem Gül Turan, Ayşe Numanoğlu Akbaş

    Amaç: Tele-rehabilitasyon Kabul Ölçeği Hasta/Bakım veren formunun (TRKÖ-H) Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenirliğini incelemek, hasta/bakım verenlerde tele-rehabilitasyon farkındalığını ve kabulünü değerlendirmek için bu çalışma planlandı. Yöntem: Bu çalışmaya herhangi bir rehabilitasyon programında tedavi gören hasta veya bakım verenlerinden 18-65 yaş aralığında bulunanları katıldı. TRKÖ-H Türkçeye çevrildikten sonra ölçek için açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapıldı. Ölçeğin iç tutarlılık ve test-tekrar-test güvenirliği hesaplandı. Sonuçlar: Açıklayıcı faktör analizinde 12 maddelik ölçek için toplam varyansın %85,247’sini açıklayan 3 faktör elde edildi ve TRKÖ-H’den madde çıkarılmasına gerek olmadığı görüldü. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda Madde 10 modelden çıkarıldığında model uyumunun yeterli olduğu bulundu (RMSEA=0,073, AGFI=0,904, GFI=0,945, X2/df=2,448). Tüm maddelerin yüksek faktör yükleri vardı (>0,5). TRKÖ-H’nin iç tutarlılığı her üç faktör ve tüm maddeler için son derece yüksek değerlere sahipti (Cronbach Alpha=0,978-917). TRKÖ-H’nin mükemmel test-tekrar test güvenirliğine sahip olduğu görüldü (ICC: 0,998-0,985). Erkek katılımcıların (p

  • The Validity and Reliability of the Turkish Version of the Telerehabilitation Acceptance Scale (Health Care Professionals' Form)

    by Gizem Gül Turan, Ayşe Numanoğlu-Akbaş

    Purpose: This study was conducted to examine the Turkish validity and reliability of the Telerehabilitation Acceptance Scale Health Care Professionals' Form (TRAS-HP). Methods: Health care professionals between the ages of 18 and 65 years were included. TRAS-HP was used to assess study participants' acceptance of telerehabilitation. Turkish translation of the scale was followed by confirmatory and explanatory factor analyses. Internal consistency and test–retest reliability were calculated. Results: Of the participants, 158 (65.83%) were female and 82 (34.17%) were male. Explanatory factor analysis revealed a three-factor structure explaining 71.87% of the total variation with one item removed. Confirmatory factor analysis determined that the model fit indices (the root mean square error of approximation = 0.080, adjusted goodness of fit index = 0.857, goodness of fit index = 0.899, and chi-square/degrees of freedom = 2.516) were satisfactory. The subdimensions' factor loads ranged from 0.78 to 0.82. After confirmatory and explanatory factor analysis, the 16-item TRAS-HP was reduced to 14 items. Internal consistency (cronbach alpha = 0.947) and test–retest reliability (intraclass correlation coefficient: 0.927) were extremely high. Conclusions: With this study, the Turkish validity and reliability of TRAS-HP were demonstrated, and it was revealed that they are a suitable tool for determining the acceptance and awareness of telerehabilitation of health care professionals working in rehabilitation .