GDGüleren Yartaş Dumanlı

Güleren Yartaş Dumanlı

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Güleren Yartaş Dumanlı has a total of 27 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Comparative Effects of Mineralocorticoid Receptor Antagonism on Organ Dysfunction in COVID-19-Associated ARDS

    by Güleren Yartaş Dumanlı, Olcay Dilken, Oktay Demirkıran, Yalım Dikmen, Hafize Uzun, Omur Tabak

    Background/Objectives: Diuretics are recommended for hemodynamically stable patients with COVID-19-associated acute respiratory distress syndrome (ARDS) who have a positive fluid balance. However, furosemide use may be limited by hypokalemia in this population. We aimed to evaluate the clinical and biochemical effects of spironolactone in critically ill patients with COVID-19-associated ARDS. Methods: In this retrospective cohort study, 60 patients with COVID-19-associated ARDS admitted to the intensive care unit (ICU) between March and May 2020 were grouped according to diuretic therapy (furosemide vs. spironolactone). Patients were followed for five days (T0–T4). Demographic characteristics and clinical/laboratory parameters were recorded. A two-sided p value < 0.05 was considered statistically significant. Results: Thirty-one patients received furosemide (F group) and 29 received spironolactone (S group). On day 5, in the F group, cumulative fluid balance and serum sodium increased significantly over time (p < 0.05). Lactate increased significantly over time in both groups (p < 0.05). N-terminal pro-B-type natriuretic peptide (NT-proBNP) levels increased significantly from T0 to T4 in the F group (p < 0.05). Conclusions: Spironolactone use was associated with a more favorable trajectory of organ dysfunction and improved volume, electrolyte, and cardiac stress marker dynamics compared with furosemide in patients with COVID-19-associated ARDS. Although confirmation in larger prospective studies is needed, spironolactone may be considered a reasonable diuretic alternative in selected patients, particularly when potassium preservation and avoidance of hypernatremia are clinical priorities.

  • Open Access

    Retrospective Evaluation of the Relationship Between Glycated Hemoglobin Levels and Infant Birth Weight in Pregnant Women Diagnosed with Gestational Diabetes Mellitus

    by Güleren Yartaş Dumanlı, Ömür Tabak, Abdulbaki Kumbasar, Merve Aldıkaçtıoğlu Talmaç

    Metin üzerindeki kelimelere dokunulmadan, satır sonlarındaki hatalı kaymalar düzeltilerek ve başlıklar kalın yapılarak abstract düzenlenmiştir: Objective: Gestational diabetes mellitus (GDM) is any level of glucose intolerance disorder that begins or is recognized during pregnancy for the first time. Glycated hemoglobin (HbA1c) is used in DM diagnosis, treatment, and follow-up. However, there is insufficient data to make a comparable interpretation for HbA1c in pregnant women with GDM. This study aimed to investigate the differences in HbA1c levels and newborn birth weights between GDM and healthy pregnant women. Methods: A total of 391 pregnant women were enrolled in this study. Of these, 192 were diagnosed with GDM based on the oral glucose tolerance test. Additionally, 199 healthy pregnant women with normal glucose levels were monitored as the control group. Outpatient records of patients were retrospectively scanned. Results: A total of 192 pregnant women with GDM and 199 healthy normoglycemic pregnant women were included in the study. Among all the pregnant women, 320 (81.8%) gave birth via cesarean section (C/S), while 71 (18.2%) had a normal spontaneous vaginal birth. The frequency of C/S was found to be higher in patients diagnosed with GDM ($P < .001$). The mean birth weight of all newborns was calculated as 3127.84 ± 674.17 g. The mean birth weight of infants of mothers with GDM was greater than that of infants of healthy pregnancies ($P < .001$). Newborns with complications in GDM pregnancies had lower birth weights than newborns without complications ($P < .001$). Complications were discovered in 59 (30.7%) of the pregnant women with GDM. Preterm births in GDM pregnancies were found to be statistically significantly lower when compared to normal pregnancies ($P = .01$). No significant correlation was found between the birth weight of newborns and maternal HbA1c ($P > .05$). Conclusion: No direct effect of HbA1c levels was found on the birth weight of newborns or the development of complications in pregnant women with GDM. These findings indicate a need for further research with larger sample sizes of pregnant women. Cite this article as: Dumanlı GY, Tabak Ö, Kumbasar A, Aldıkaçtıoğlu Talmaç M. Retrospective evaluation of the relationship between glycated hemoglobin levels and infant birth weight in pregnant women diagnosed with gestational diabetes mellitus. Cerrahpaşa Med J. 2026, 50, 0099, doi: 10.5152/cjm.2026.25099.

  • Kritik Hastalarda Beslenme

    by Güleren Yartaş Dumanlı

  • Open Access

    Sağlıkta ve Hastalıkta Nütrisyon

    by Handan Duman, Kamil Konur, Şükriye Hüma Taşçı, Bayram Kızılkaya, Meliha Melin Uygur, Damla Tüfekçi, Osman Cüre, Özge Tekdemir, Ekrem Kara, Hüseyin Durak, et al.

    Temel Besin Öğeleri Handan DUMAN Sıvı Dengesi Kamil KONUR Beslenmenin Değerlendirilmesi Şükriye Hüma TAŞÇI Sağlıklı Bireylerde Beslenme Bayram KIZILKAYA Geriatrik Hastada Beslenme Şükriye Hüma TAŞÇI Obezitede Beslenme Meliha Melin UYGUR Diyabetik Hastalarda Beslenme Damla TÜFEKÇİ Dislipidemide Beslenme Bayram KIZILKAYA Romatolojik Hastalıklarda Beslenme Osman CÜRE Kronik Böbrek Yetmezliği Hastalarında Beslenme Özge TEKDEMİR Ekrem KARA Kardiyolojide Beslenme Hüseyin DURAK Akciğer Hastalıklarında Beslenme Songül ÖZYURT Kronik Karaciğer Hastalıklarında Beslenme Halil ATASOY Malabsorbsiyonlu Hastada Beslenme Serdar DURAK Süheyla RAHMAN Kanser Hastalarında Beslenme Kadir İLKKILIÇ Kritik Hastalarda Beslenme Güleren YARTAŞ DUMANLI Yatan Hastalarda Enteral Beslenme Hatice BEYAZAL POLAT Yatan Hastalarda Sıvı Tedavisi Kamil KONUR Parenteral Beslenme Hatice BEYAZAL POLAT

  • Open Access

    A Current Overview of Intensive Care Subspeciality Education in Turkey: What Do Educational Staff, Subspecialty Residents and Specialists Think?

    by Hüseyin Arıkan, Seval Ürkmez, Güleren Yardaş, Hülya Başar, Işıl Özkoçak Turan, Oktay Demirkıran

    Amaç: Ülkemizde birçok tıp fakültesi ve eğitim-araştırma hastanesinde yoğun bakım yan dal programları açılmıştır ve sahada mezun olan yoğun bakım uzmanları çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yoğun bakım yandal uzmanlık eğitiminin durumu ve sahada çalışan yoğun bakım uzmanlarının çalışma koşulları hakkında bilgi toplamaktır. Gereç ve Yöntem: Etik kurul izni alındıktan sonra yoğun bakım yan dal eğiticileri (E), araştırma görevlileri (AG) ve mezun olmuş uzmanlara (U) yönelik üç anket Google Survey aracılığıyla hazırlanarak sosyal medya üzerinden yayınlanmıştır. Anketlerde eğitimin durumu eğitici ve yan dal asistanlarına yöneltilmiş, mezuniyet sonrası sahadaki çalışma koşulları da yan dal uzmanlarına sorulmuştur. Gelen cevaplar için tanımlayıcı istatistik yöntemi kullanılmıştır. Bulgular: Anketler 38 E, 99 AG ve 46 U tarafından cevaplandı. E’lerin %54’ü 51-60 yaşları arasındaydı ve %65,8’i kadındı. E’nin %51’i bir üniversite hastanesinde çalışıyordu. Tam zamanlı E’lerin %47’si tam zamanlı olarak anesteziyoloji ve reanimasyon kliniğinin yoğun bakım bilim dalına bağlı olarak çalışıyorken ve tüm paydaş kliniklerin programa katılım oranı %86,5 idi. E’lerin 27’si (%71,1) TUKMOS temel eğitim programının değiştirilmesi gerektiğini düşünmektedir. AG’nin %54,5’inin ana uzmanlık alanı anesteziyoloji ve reanimasyon olup, %52’si devlet üniversitesinde çalışıyordu. Hastanede nöbet tutanların oranı %87,8, rotasyon eğitimini “orta” olarak tanımlayanların oranı ise %36,5 oldu. Yoğun bakım uzmanlarının %65’i anesteziyoloji ve reanimasyon uzmanı olup, %64,4’ü verimlilik ve kalite açısından öncelikli olarak eğitim ve araştırma hastanelerinde çalışmak istediğini, %87’si yoğun bakım uzmanının herhangi bir yoğun bakım ünitesinde çalışabilmesi gerektiğini belirtmiştir. Yoğun bakım uzmanı olanların %69,6’sı aldıkları eğitimin yeterli olduğunu düşünmektedir. Sonuç: Bu çalışmanın verilerinin değerlendirilmesi ve paylaşılmasının yoğun bakım yandal uzmanlık eğitimi ve mezuniyet sonrası çalışma koşullarında olumlu değişikliklere neden olabileceğine inanıyoruz.